1917 (2019)

Interessant.

De FPS-achtige stijl is prima uitgewerkt en maakt het tot een overweldigende en indringende ervaring - en niet eens alleen maar door de camerapositie, ook de hoeken en manier van bewegen van de karakters lijkt heel erg op een FPS. Alsof je zelf op het slagveld staat. Maar helaas ook heel erg alsof je achter je PC een spel aan het spelen bent, waardoor het ook eigenlijk heel onecht en niet spannend overkomt. En gelijktijdig is het verhaal ook zowel oversimplistisch als indrukwekkend - ik denk dan even aan de verloren mimiek tegen het einde, visual storytelling op z'n best. Maar wel met de diepgang van een stripverhaal, en ook zo ongeveer evenveel inhoud.

Daarmee kom ik dan uit op 'interessant' als oordeel. Da's niet beslist hetzelfde als 'goed'. Wel verfrissend anders, maar misschien niet wat ik graag zie in een film.

Inhoudelijk en verhaaltechnisch stelt deze film weinig voor. Voor het grootste deel zou ik 1917 zelfs saai en slaapverwekkend durven noemen. Tot vier maal toe heb ik de film moeten opzetten want elke keer gingen de lichten uit. Ik houd evenzeer van een wandeling in het bos, wie kan daar waar op tegen hebben? Maar een shot van vijftien minuten van een man die tussen de bomen wandelt? Kom nou, laat ons ernstig blijven, zo krijg ik ook een film in elkaar geflanst.

Cinematografisch oogt het natuurlijk erg mooi allemaal, bepaalde shots waren echt wel prachtig. Maar om dit nou onversneden een meesterwerk te noemen? Daarvoor viel er buiten het grafische toch erg weinig te beleven.

Hoe komt het eigenlijk dat zijn brief die hij aan de kolonel overhandigt op het einde, nog zo netjes en leesbaar is? Ik kan me herinneren dat Schofield daarvoor nog een hele tijd in een rivier heeft gelegen....

Ik vond het een goede film hoor, maar dat vond ik raar.

Zware tegenvaller, wou de film halfweg uitzetten maar toch uitgezien tegen beter weten in. Midway was veel beter.

Midway was veel beter... 1917 was nog veel realistischer...

Vermakelijk, maar ik zie nergens een reden om hier een hoge score voor te geven. Mooi verzorgd allemaal, maar het verhaal is best dun.

Diepgang in het verhaal is voor mij iets minder belangrijk dan de vormgeving. Want voor een diepgaand verhaal lees ik liever een boek. Ik ken geen film die qua diepgang kan concurreren met een boek. Want daar is 2 uur te kort voor. Maar op de vlakken die het medium film zo groot maken, is deze film overweldigend! Zo’n twee uur durende Rollercoasterrit dwars door het front van de eerste Wereldoorlog, kan geen boek me bieden. Het is een intense ervaring. Daarnaast zijn er verschillende manieren om een verhaal te vertellen. Dit is het verhaal van de verschrikkingen van de eerste Wereldoorlog op een heel originele, vernieuwende wijze verteld.. Voor mij de beste oorlogsfilm die ik ooit gezien heb.

Dat verschil in de loopgraven was echt zo. Dat heeft te maken met de strategie van de partijen. Het front lag op Frans en Belgisch grondgebied, waarbij een groot deel van de Franse industrie aan Duitse zijde lag. Voor Duitsland was het gunstig om de frontlinie daar te houden, voor de geallieerden was het van groot belang om zo snel mogelijk dat stuk grondgebied van Frankrijk terug te veroveren. Daarom was de tactiek van de Fransen en Engelsen, vooral gericht op aanvallen (vandaar die talloze mislukte en zinloze aanvallen), en die van de Duitsers gericht op verdedigen. Dat zag je terug in de inrichting van de loopgraven. Mooi dat de film daar ook aandacht aan heeft besteed.

Prachtig geschoten en een hele mooie en dynamische Dolby Atmos track maar alles weer 'pro' Engels want wat waren die Duitsers toch slecht in de eerste wereld oorlog.

Een simpel plot, maar de film is er niet minder indrukwekkend om. Goed gemonteerd, zodat het lijkt alsof de gehele film in één shot is gemaakt. Een waarlijk meesterwerk van regisseur Sam Mendes en cameraman Roger Deakins. Er zitten prachtige scènes in en schitterende lichteffecten. Gebaseerd op verhalen van Mendes’ grootvader, die als 17-jarige in de Eerste Wereldoorlog mee heeft gevochten. Een film om bekeken te worden!

Deze film bekeken omdat hij Oscar 2019 won voor beste camerawerk. Film doet dmv. slimme montage denken dat deze in één long shot is opgenomen. Wou dus deze experimentele manier van filmen wel eens zien, al is het maar om er over te kunnen meespreken. Wel, het is niet mijn ding. Komt bij momenten nerveus en gejaagd over. Ook zijn er te veel close-ups met als doel je mee te trekken in de sfeer van de loopgraven en slagveld. OK, dit lukt wel, maar gaf mij een eng gevoel en ik hou meer van wijdsere beelden. Hier zit je echt opgesloten in de scènes, wat waarschijnlijk wel bedoeling is, maar niet geslaagd is voor mij. Verhaal op zich vrij simpel: breng bericht van punt A naar punt B binnen een bepaalde tijd. That’s it. Voor een oorlogsfilm had ik wel wat meer oorlogsaktie verwacht. Ook miste ik wat diepgang. Film had voor mij geen ‘ziel’. Oscar kan ik begrijpen voor originele techniek, maar bekijk deze film dan ook alleen maar als deze one longshot eens wil ervaren, of als je houdt van een realistische oorlogsdrama zonder spanning of aktie. Anders zou ik deze links laten liggen... Enige pluspunt is de sfeer van WO I die wel ‘mooi’ in beeld werd gebracht en met mooi bedoel ik dan grauw en realistisch zonder Hollywoodster sensatie/popcorntoestanden. Maar persoonlijk heb ik wel liever dat iets sensionalistischere filmgenre van Hollywood. Maar ja, smaken verschillen en wat voor de één top is, zal voor de ander flop zijn...

Fenomenale vormgeving.

Filmmaker Sam Mendes en cameraman Roger Deakins en kornuiten hebben buitengewoon goed werk afgeleverd. Hitchcock zou zijn ogen uitkijken. Iñárritu mag het bij leven meemaken. De oorlogsfilm over regisseur Mendes zijn opa ziet er namelijk echt uit alsof hij in één lange take is opgenomen. Op een paar momenten na waarbij de oplettende kijker wellicht een lasnaadje ontdekt. Een kniesoor die erover valt. Want 1917 is een pure belevenis, mede dankzij de klasse cinematografie. Hierdoor heb je het gevoel als kijker met de hoofdrolspelers mee te lopen en associeer je jezelf ongetwijfeld meer met hen dan bij een conventioneel geschoten film. Hulde dus.

Die andere grote oorlogsfilm van eveneens een door de menigte beschouwd filmgenie, Dunkirk van Christopher Nolan, is tevens een gestileerd wonder, maar weet desondanks veel minder te raken. Daar blijft het een afstandelijke bedoening ondanks soortgelijke shots. Natuurlijk is men in 1917 met zijn tweeën en wordt er daadwerkelijk gesproken, maar toch. De film is gewoon beter. Al zorgen de sporadische confrontaties met de meer beroemde acteurs voor iets te veel afleiding in negatieve zin. Beter had Mendes voor wat minder bekende gezichten gekozen. Toch mag ook dat de pret niet drukken want je blijft betrokken. Een waar huzarenstuk. Rechtlijnig en simpel qua verhaal, maar fenomenaal vormgegeven.

****

Met dank aan Entertainment One voor het recensie-exemplaar.

Fijn dat deze nu nog in de bioscoop te zien is. Bij gebrek aan nieuw materiaal is dit toch een hele mooie ervaring, die ik na vijf maanden wederom heb mogen genieten. Op tv-scherm lijkt dit me namelijk niet zo goed uit de verf komen.

Alleen al dat begin. Eerst alleen Blake en Schofield bij die boom, heel sereen. Dan krijgen ze een opdracht en lopen ze naar de loopgraaf toe. Je ziet ze van voren gefilmd, en waar ze eerst alleen door een veldje lopen, zie je steeds meer soldaten eten, wassen, vervelen, hangen, weet ik wat, alsmaar meer, je wandelt zo met de twee kerels de oorlog in, en dan de loopgraaf in.

En als ze bij de kazemat van Erinmore zijn, heb je zo ongeveer de hele situatie van in en achter de loopgraven gezien, terwijl de aandacht alleen op Schofield en Blake wordt gevestigd. Briljant.

prachtige film

Lijkt in een shot geschoten en dat is goed gedaan.

Ik werd echt meegenomen op een avontuur.

Vond het ook nergens saai en bij vlagen zelfs spannend.

En zeker niet te vergelijken met saaie films als Saving private ryan

Al met al mooi,en wat mij betreft een van de beste oorlogsfilms tot nu toe

Mooie oorlogsfilm. De waanzin van oorlog in het algemeen, de beklemmende loopgraven, de ontreddering van de soldaten en hun superieuren, het wordt goed in beeld gebracht. Het verhaal neemt je mee van het begin tot het einde als ware je een metgezel van deze twee Engelse boodschappers.

Prachtige film waarin twee soldaten een belangrijke opdracht krijgen die het leven van een aantal troepen kan redden. De film ziet eruit alsof het in één take is opgenomen, maar zo voelt het niet (vooral vanwege de vele verschillende locaties die voorbij komen). Avontuurlijk, spannend en een aantal indrukwekkende beelden (zowel de gehele aankleding als het uitstekende camerawerk). Net geen 4.5 sterren omdat het op een paar momenten toch wat inzakt.

Blijft een fenomenale bioscoopervaring, zelfs verhoogd naar de volle 5*. Ik ben benieuwd hoeveel deze film zich houdt op tv, maar dat is voor later zorg. Voor nu was ik heel blij dat hij nog in de bioscoop draaide.

Een film die net als zovelen in het genre de echte ontberingen laat zien, en daar wellicht niet heel erg shockerend of origineel meer in is, maar wel in de manier waarop je alles meebeleeft als kijker. Het is geen uitgebreid verhaal of plot maar een realtime beleving van twee jongens op een, op papier, vrij simpele missie, en dat maakt het dan toch wel weer soort van verfrissend voor een oorlogsfilm.

Natuurlijk geweldig gemaakt en zeker op de momenten met veel spanning en acute dreiging erg gaaf om mee te beleven. Ook een film waarbij ik eigenlijk meer benieuwd ben naar de making of en hoe alles gedaan is. Daarvoor leidt de manier van maken (in positieve zin, wel) iets teveel af van de inhoud voor mij.

4*

1917 houdt het midden tussen Apocalypse Now en Saving Private Ryan. Net als in die films staat in 1917 een man met een missie centraal, die bijna als een toeschouwer de gruwelijkheden en waanzin van de oorlog gadeslaat.

Het plot mag dan eenvoudig zijn, de kracht zit hem vooral in de cinematografie, de muziek en sound design, en de prachtige set pieces, die allen een soort surreële vibe hebben. De vlucht uit de door flares opgelichte spookstad is daar een mooi voorbeeld van.

Eigenlijk wel jammer dat ik de film niet in de bioscoop heb gezien, ondanks mijn prima tv en soundbar komt ie daar waarschijnlijk het beste tot zijn recht.

Maar goed, ik ben niet alleen maar positief; het tempo gaat er af en toe uit en de 'reis' deed wat gekunsteld aan, alsof de regisseur vooraf een aantal sfeervolle set pieces en visuals in zijn hoofd had en die één voor één afvinkte. Slagveld met kraters en lichamen, check. Verlaten boerderijtje met neerstortend vliegtuig, check. Dramatische belichte spookstad, check. Een wild river ride met idyllische kersenbloesems, check. Drukke loopgraven aan de frontlinie, check. De hoofdrolspeler wandelende zo van de ene set piece in de andere. Niet super realistisch misschien, maar wel een visueel indrukwekkend en knap gefilmd avontuur.

Ja raar is dat, in de WO2 en WK74 moeten ze het ook altijd ontgelden.

Ik ben geen kenner van WO1, maar waarom waren de Duitsers toen minder slecht dan deze film voor doet komen?

WWI is veel gecompliceerder wat betreft 'goed' of 'slecht'; het was in de eerste plaats een regionaal conflict tussen Oostenrijk-Hongarije en Servië, dat daarna heel Europa meesleurde in een nutteloze veroveringsoorlog. Duitsland was net zo 'slecht' als menig ander land.

Terwijl WOII en de nazi's, tja, you get it.

Om over 1974 maar te zwijgen.

Zo ver reikt mijn WO1 kennis dan ook nog ongeveer, maar waarom worden de Duitsers ook in die oorlog dan als slecht gezien en de geallieerden als goed?

Bij boekenvoordeel de blu-ray gekocht (€15,99) en er de docureeks "14 Diaries Of The Great War" (430min) gratis bijgekregen (€23,99).

Allemaal erg wat er in deze oorlog is gebeurd natuurlijk , maar in tegenstelling tot Wereldoorlog 2 spreekt de geschiedenis van de Eerste Wereldoorlog me veel minder aan.

Neemt niet weg dat deze film prachtige oorlogsbeelden toont, en een sublieme soundtrack heeft, en als je dit alles dan nog eens kijkt in 4K heb je wel een zeer goede prent, die zeker niet verveelt.

Vooral de scènes van de dorpen en slagvelden zijn adembenemend, de vernielingen, de lijken, alles wordt levensecht getoond.

Of dit nu de Beste Oorlogsfilm Aller Tijden is, zoals op de hoes wordt vermeldt, dat laat ik in het midden, volgens mij zijn er nog betere, maar het is zeker de moeite waard deze prent eens te bekijken!!

In één adem meegesleurd in een merkwaardig verhaal uit WO I en alvast een verbluffned goede film gezien.

Houdt de film het boeiend, spannend, laat vele facetten van de oorlogsgruwel aan bod komen en is vooral menselijk geladen, met Roger Deakins aan het stuur voor de fotografie, zit de cinematografische waarde van de film meteen op een hoog peil.

Meerdere voor het oorlogsgebeuren frapante uitspraken waarbij ééntje als "some men just want to fight" duidelijk wijst op de vaak mensontziende en onbekwame legerleiding.

En wat ook nog mooi is aan de film is dat Blake en Sco er absoluut niet uitzien als stoere binken, helden op zicht, maar heel eenvoudige jongens in de waanzin van een wereldoorlog gedropt, in een land dat het hunne niet is en dat qua casting Mendes voor die rollen niet aanstuurde op grote namen.

Schitterende montage en topfilm zonder meer.

Omdat de overwinnaars altijd de geschiedenis schrijven...

Duitsland ten tijde van WOII is misschien minder complex in termen van 'goed' versus 'slecht' al waren er vanuit geallieerde kant ook misselijkmakende gebeurtenissen als de bombardementen op Dresden of de atoombom op Hiroshima.

En ook de Wehrmacht is de SS niet en de Hitlerjugend evenmin...

@ Fisico

Ik denk ook niet dat er oorlogen zijn waarin een kant helemaal goed is. Oorlog is altijd wreed en gaat altijd ten koste van het volk.

Ik ben deze film vorige week nog eens gaan kijken, blijft een prima film natuurlijk, maar toch te snel na de vorige keer (februari geloof ik) het overrompelende was er daardoor af, maar dat ligt aan mij, niet aan de film. Hoewel ik Once upon a time in Hollywood ook vlot herkeken heb, maar die vond ik de tweede keer zelfs nog beter.

Maar goed, compleet andere film ook, dus dat terzijde.

Visueel indrukwekkend maar qua aktie viel het soms best wel wat tegen , geen massale oorlogsaktie maar

voor een heel groot deel kleine schermutselingen .

De duitsers als vijand komen wel heel karig in beeld .

Verhaal is verder vrij simpel , camerawerk is mooi en de decors zijn top vakwerk .