menu

Dylda (2019)

Alternatieve titels: Beanpole | Дылда

mijn stem
3,74 (68)
68 stemmen

Rusland
Drama / Oorlog
130 minuten

geregisseerd door Kantemir Balagov
met Viktoria Miroshnichenko, Vasilisa Perelygina en Konstantin Balakirev

Leningrad, het jaar 1945. De Tweede Wereldoorlog laat grote sporen na in de stad. Gebouwen zijn verwoest, de inwoners zowel fysiek als mentaal gebroken. Tussen de wrakstukken bevinden zich twee jonge vrouwen, Iya en Masha, die op zoek zijn naar enige betekenis in het leven. Tijdens hun zoektocht krijgen ze te maken met vele obstakels.

Trailer

https://www.youtube.com/watch?v=LyvmRvyyQN0

Wanneer je deze, als ook andere ingevoegde media op de site wilt zien, dan moet je hier even toestemming voor geven.

Met het tonen hiervan wordt er mogelijk door een andere partij cookies geplaatst en/of wordt je ip-adres geregistreerd, zonder dat MovieMeter hier invloed op heeft. Lees ons privacybeleid voor meer informatie over hoe MovieMeter met je privacy omgaat.

zoeken in:
avatar van Malick
4,0
Oef, de trailer is gearriveerd! Ruim twee uur in de diepste krochten van de menselijke ziel.


avatar van kappeuter
kappeuter (crew)
Vanaf 20 februari 2020 in de bioscoop (September Film Distribution)

avatar van Terminator05
2,0
De film begon eigenlijk héél goed, een leuke relatie tussen kind en voogd wat me wel een opgewekt gevoel wist te laten ervaren tijdens het kijken. Niet véél later verandert het allemaal in drama, dat eigenlijk niet zo goed was uitgewerkt, En tot het einde wist het me niet echt te boeien.Geen aanrader, duurt ook veels te lang, en het was in het russisch, wat me niet echt stoorde, maar een pluspunt was het alleszins niet. Geen film om in de bioscoop te zien ...

avatar van BBarbie
3,5
Na zijn rauwe Tesnota (2017) komt regisseur Kantemir Balagov opnieuw met een heftige film. Met zijn treurige verhaal over het wel en vooral het wee van twee vriendinnen gunt Balagov ons een blik in de niet alleen fysiek, maar vooral ook psychisch beschadigde Sovjet-samenleving kort na de oorlog. Een aantal scènes zijn moeilijk te aanschouwen. Shockerend.

avatar van hvdriel
5,0
Wat een geweldige, overdonderende film (zoals alleen Russen die kunnen maken, lijkt het wel). Muisstil zit je na afloop op je stoel je ogen te sluiten om te verwerken wat je hebt gezien.

Leningrad in de herfst van 1945.
Twee jonge vrouwen die oude trauma's het hoofd moeten bieden in een ziekenhuis in een stad die in puin ligt.
Thema's die ook van deze tijd zijn, zoals euthanasie en draagmoederschap.
En het kost weinig fantasie om in het verhaal een metafoor te zien waarin het Rusland anno nu wordt verbeeld.

Een meesterwerk.

avatar van apolicum
3,0
hvdriel schreef:
waarin het Rusland anno nu wordt verbeeld.


De jonge mannelijke acteur leek inderdaad enorm sterk op Putin.

avatar van wibro
4,0
Kun je over het Leningrad gesitueerd in de herfst van 1945 een opgewekte film maken? Als je deze film Dylda gezien hebt dan is het antwoord duidelijk neen. Niet verwonderlijk ook want het Beleg van Leningrad 1941-1944 kostte maar liefst 1.000.000 inwoners van die stad het leven door uitputting en kou. Het was aan de twee dames Iya en Masha ook duidelijk te zien dat die traumatische gebeurtenissen duidelijk hun sporen bij hun achtergelaten hebben. Dylda was dan ook echt zware kost maar niettemin zware kost die de moeite van het bekijken voor mij meer dan waard waren. Film kende enkele zeer mooie scènes zoals het was ritueel waar van preutsheid gelukkig niets te bespeuren viel, de dansscène op nostalgische Russische muziek en natuurlijk het mooie samenspel van Iya en Masha. De beelden van Leningrad kwamen wat onrealistisch over. Van oorlogsschade viel weinig te bespeuren ondanks dat de verwoestingen tijdens de oorlog in die stad toch enorm waren. Maar ondanks dat vond ik deze film als post oorlogsdrama niettemin zeer geslaagd hoewel de film wel enigszins te lang duurde.

4,0*

avatar van Gish
4,0
Zeer bijzondere film die je na afloop met een meewarig gevoel de zaal doet verlaten. Een nogal ontwrichtend scenario dat uiterst boeiende film oplevert. Grauw, duister, schokkend, teder, liefdevol maar vooral verslavend. Zeer aparte film die je niet mag missen, want zo worden ze niet vaak gemaakt.

4,0
Krachtig, vooral doordat Balagov de toch al niet te misverstane scènes/gebeurtenissen zich in alle rust met veel stilte laat ontvouwen waardoor wegkijken onmogelijk is en de impact des te groter. Een sterke stijl, zo is ook het visuele aspect erg goed te pruimen. Het acteren en zeggingsrijke, dynamische script daarbij opgeteld maakt een beklemmende, bijzondere film. Bijna 4.5*

avatar van tbouwh
4,5
Vorig jaar schreef Sunset voor mij direct filmgeschiedenis. Dit jaar is dat Beanpole.

5,0
Wonderschone en tamelijk verpletterende film. De film is traag maar intens waarbij elk beeld een schilderij is en een psychologisch duistere maar intrigerende Russische (getormenteerde) ziel toont zoals ik die qua film vooral van Loznitsa ken. Het verhaal is sterk en schrijnend en gaat over twee hartsvriendinnen die echter getraumatiseerd zijn door de oorlog (beide bijzondere karakters worden uitmuntend gespeeld) en die nu een manier moeten zoeken om de leegte, die de oorlog heeft achtergelaten door zijn destructie, te vullen en om na alle meegemaakte onmenselijkheid weer mens te worden. De relatie tussen de twee jonge vrouwen is dubbelzinnig en intens zoals ook de vraag of er nog een nieuw leven mogelijk is even dubbelzinnig als urgent blijkt. Het debuut van Balagov was al indrukwekkend en ik denk dat hij zich met deze film nog heeft overtroffen.

avatar van Ferdydurke
4,0
Ondanks alles - en 'alles' is hier nogal wat - de niet stervende hoop op een beter leven, het zit er in, maar het drama zoals dat er hier tergend wordt ingebrand hangt wel tegen de overkill aan.

Niettemin, een film die qua licht, kleur en compositie steeds mooier lijkt te worden, met twee prachtige actrices. En de dialoog tussen Masha en de moeder van het vriendje is van een fraaie gelaagdheid, zoals ook de relatie tussen Iya en Masha dat is.

Een monument voor de vrouwen in de Grote Oorlog, maar wel één opgetrokken uit loodzwaar graniet. Alsof er een tank over je heen walst.

avatar van mrklm
1,5
Twee jonge Russische vrouwen zijn diep getraumatiseerd teruggekeerd van het Russische front en proberen eind 1945 in het verwoeste Leningrad iets van hun waardigheid te hervinden in de hoop op een betere toekomst. Iya [Viktoria Miroshnichenko] lijdt aan katatonische episodes waarbij ze lange tijd volstrekt roerloos blijft staan en vriendin Masha [Vasilisa Perelygina] is onvruchtbaar geworden. Maar is er nog hoop voor deze vrouwen, wiens innerlijk littekens veel diepere sporen hebben achtergelaten dan die op hun lichaam?

Een hoop tranen, uitgerekte stiltes en slaapverwekkende scènes later is er niet meer dan een sprankje hoop en daar hebben we dan 135 minuten op moeten wachten. Gezien de aard van de trauma's is er uiteraard geen sprake van een werkelijk hoopvol slot, maar precies waarom regisseur en co-scenarist Kantemir Balagov de kijker zo lang onderdompelt in treurnis, ook lange tijd nadat de boodschap van de scène en de film al lang en breed duidelijk is, blijft een raadsel. Knap geacteerd, dat wel, maar van subtiliteit is geen enkele sprake. Volgens velen hartverscheurend emotioneel beladen, in mijn beleving was het slaapverwekkend pretentieus en liet het mij helaas bijna net zo koud als de Russische winter.

avatar van tbouwh
4,5
Niéts over filmstijl? En geen subtiliteit? Gezichten die hele geschiedenissen uitdragen. Maar zoveel blijft (lange tijd) onuitgesproken.

avatar van Drulko Vlaschjan
4,0
geplaatst:
Ik vond hem erg goed, hoor. Prachtig geschoten, zoals anderen al opmerkten, en het drama wordt naar mijn mening vrij subtiel opgediend. Je kunt echt wel een zwaardere film maken over twee vrouwen met een oorlogstrauma, die weet ik hoeveel naasten verloren hebben. De scènes met dat jonge rijkeluiszoontje zijn zelfs best grappig, en het knappe is dat je (ik) juist met hem te doen hebt, terwijl het heel makkelijk was geweest om hem als een vervelend rotjoch neer te zetten.

Interessante periode overigens, de Sovjet-Unie net na de oorlog. Er heerst een bepaald soort optimisme, maar echt helemaal blij is niemand, want die vijf jaar hakten erin en om nou te zeggen dat de toekomst alleen maar rooskleurig is, nee. Krijg meteen weer zin om De Avonden te lezen.

Hoewel deze film volgens mij vrij realistisch (bedoeld) is, had ik (op een prettige manier) wel heel de tijd het idee dat ik naar een bedachte speelfilm zat te kijken. Door de stijl waarschijnlijk, maar ook door de personages en de verhaallijnen; het schurkte soms tegen magisch realisme aan.

Dat was het weer. Doei!

Gast
geplaatst: vandaag om 11:35 uur

geplaatst: vandaag om 11:35 uur

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.