Joker (2019)

Waarom? Die man mag toch ook gewoon een mening hebben? Veel argumentatie valt er niet te lezen, maar daar is Twitter ook niet het platform voor natuurlijk. Veel meer dan een platte mening kan je daar ook niet op kwijt.

Vraag me af wat je met zo'n treurige opmerking wil bereiken, buiten je vurig gewenste like van Basto?

Trouwens:

Ben benieuwd over welke scène die man het heeft.

Wellicht die in de metro wanneer Arthur de drie sarrende yuppies neerschiet? Outsider wordt triomfator. Dat zag je inderdaad al aankomen, maar me dunkt dat zo'n scène niet aan superheldenfilms voorbehouden is – ik moet bijvoorbeeld ook denken aan een vergelijkbare scène in A history of violence van David Cronenberg.

Nooit verwacht dat Tod Phillips, regisseur van vrij luchtige komedies als Starsky en Hutch, the Hangover en War Dogs en nog luchtigere niemandalletjes als Road Trip en Old school in staat zou zijn zo'n boeiende film als deze te realiseren.

Eenzaamheid, vervreemding, rijk versus arm en de individualisering van de maatschappij, alle hedendaagse relevante thema's passeren de revue en worden hier op een indrukwekkende manier uitvergroot.

Cinematografisch is het allemaal dik in orde , voortreffelijke soundrack, sterke dialogen en puik acteerwerk doen de rest.

Maar het is toch vooral een Joaquin Phoenix one man show.

Zoals hij het karakter van de Joker hier neerzet is ongekend. Hij weet hier met zijn uitstekende acteerwerk een scala aan gevoelens op te roepen: van medelijden en compassie tot weerzin en afschuw.

Zeggen dat hij de de film draagt is eigenlijk een understatement: Joaquin Phoenix is de film.

Persoonlijke discussies en offtopic berichten verwijderd. Hou het bij de film graag!

Haha, wat een heerlijke warboel van een film. Wil zogezegd 'Scorsese evoceren', maar is gedrenkt in een soort kitscherige Max Payne esthetiek. Hoopt de ambigue ongemakkelijkheid van Rupert Pupkin op te roepen, maar stelt het hoofdpersonage voor als een eendimensionale Columbine creepo, vettige haarlokken gedrapeerd op het aangezicht incluis (tijdens het eerste halfuur werd ik zowaar herinnerd aan 'Ben X' ). Tracht een replica te creëren van een pre-gentrification New York, maar struikelt over zijn eigen anachronismen. Phillips is de ultieme millenial filmmaker, een sul die geen eigen herinneringen heeft, maar op het beeld van de herinneringen van vorige generaties parasiteert. Denk bijvoorbeeld maar aan de compleet onoprechte 'hommage' aan de Grote Amerikaanse Talkshow van Weleer, een fenomeen dat Phillips nooit gekend heeft (en dat terwijl hij de vinger aan de pols had bij de documentaire maudit 'Frat House' (1999)). Het is dan ook pijnlijk om de inconsistenties hieromtrent vast te stellen, zoals het moment waarop de comedy tape van Phoenix viral avant-la-lettre gaat (want het personage van De Niro zit elke avond uren amateurbeelden van onbeduidende stand up shows te doorploeteren?). Ook mooi is hoe prestige films anno nu qua muziekkeuze echt hun best doen om hun publiek van neck bearded, 'wake up sheeple' puberjongens op hun wenken te bedienen ("White Room van Cream, dat is tenminste nog eens muziek! Niet die overgeproduceerde gucci mane lil' pump crap of hoe het ook mag heten van 50 miljard views op youtube). Je merkt dan ook dat de hele teneur van de film gericht is op een sociaal aanvaarde vorm van adolescente rebellie 'het systeem', een beetje zoals... Suicide Squad dus. Alleen is het pijnlijk vast te stellen dat de goegemeente er ditmaal blindelings ingetrapt is! Als een volleerde Holden Caulfield heb ik met zelfgenoegzame minachting zitten grinniken wanneer er weer maar eens een opiniestuk van een beleidsmaker, politicus, socioloog verscheen die deze verontrustende, belangrijke en actuele film prees. Toch ben ik zelf ook behoorlijk tevreden met dit rommeltje, in al zijn mislukte aspiraties is het een toch een opmerkelijk curiosum geworden. Bovendien, wat een plezier om dit werkstukje te zien in een afgeladen Kinepolis, omringd door een homogene massa van gamer bro's! Ik vermoed dat 90% van de aanwezigen actieve gebruiker op 9lives.be is.

P.S., voor mijn Nederlandse vrienden: oprechte excuses voor alle flagrante Vlaamse verwijzingen in mijn stukje! Op algemeen verzoek ben ik gerust bereid om een verklarend glossarium aan mijn recensie te hechten.

enz.

Ik denk dat beginnen met een normaal taalgebruik al veel zal helpen.

Als hij zelf maar iets van zijn onzin begrijpt. Overigens zou ik een alinea hier en daar fijner vinden dan 1 grote lap tekst met ingeikkeld taalgebruik.

Met normaal bedoel je ‘ zo simpel dat de gemiddelde superheldenfilmfan het ook kan begrijpen?’

Geloof me, het stuk is niet aan hen besteed.

Really Basto? ? Ben jij ook zo'n decadent persoon die graag moeilijk articuleert? Dus deze film is alleen voor de Bourgeoisie, voor de proletarische mensen?

Heel goed Basto, Rep_robert en Ilsa, uit jullie meningen, weg met Dictator-Moderator Mescaline!

Dat schrijf ik toch nergens. Wat geeft je het idee? Zie niet wat rijk taalgebruik met decadentie te maken heeft.

Je gelijkstelling van de Bourgeoisie met de proletarische mensen, lijkt me een vergissing. Wellicht verdwaald in je eigen gemijmer?

Je geeft net zelf aan dat simpel taalgebruik voor de mensen is die onnozele, simpele superheldenfilms kijken ( die verwijzing is jouw stokpaardje).

Dat stukje van yeyo is gewoon interessantdoenerij van iemand die zichzelf heel wat vindt. Dat heeft niks met het niet kunnen begrijpen van iets te maken.

En als ie bewust moeilijk praat om iets duidelijk te maken, dan faalt het ook. Want Phillips doet nergens intellectueel en pretendeert niets wat die reactie zou uitlokken van iemand. Dus interessantdoenerij.

Het stukje van yeyo verwijst naar tal van andere films, tijdperken en invloeden. Je zult toch tenminste bekend moeten zijn met een flink deel van die films en invloeden. We hebben die discussie hier al eerder gevoerd, maar het gros van de gebruikers hier lijkt zich helemaal prettig te voelen binnen hun blockbuster cubicles en voelt schijnbaar geen enkele behoefte zich daarbuiten te begeven. Vandaar dat ik denk dat het stuk niet aan hen besteed is.

Ik vind het stuk van Yeyo met afstand de sterkste analyse die in deze topic geplaatst is.

Voor iemand die zich vaak druk maakt over denigrerende uitlatingen van anderen ga je hier toch ook aardig uit de bocht. Er staan wat "moeilijke" woordjes in, maar verder is het toch redelijk duidelijke en coherente kritiek.

Iets meer ademruimte had de tekst waarschijnlijk wat toegankelijker gemaakt en het is een kunst om complexe dingen op een eenvoudige manier te omshrijven (maar da's dan meer iets voor professionele schrijvers). Maar je kan toch moeilijk iemand verwijten dat hij z'n kritiek te nauwkeurig en uitgebreid staaft. Da's een beetje de omgekeerde wereld.

Oh nee, de filisters fronsen weer de wenkbrauwen. Leve de Yeyo's die durven schrijven en in opstand komen tegen de tirannie van de banale opsomming dat een recensie heet. Die knipoog-eruditie neem ik er graag bij.

Een kunst, misschien. Een vereiste? Dat zogeheten professionele schrijven is dan niets meer dan een doorgeslagen zakelijkheid die het beperkte geduld van de doorsnee lezer/scroller schept en voedt.

Dat heeft helemaal niks met zakelijkheid te maken. Wel met exact hetzelfde uitdrukken in eenvoudigere taal. Dat valt alleen maar toe te juichen vind ik, maar makkelijk is het niet.

Wat er ook gebeurt, altijd blijven lachen

Hoewel ik genoten heb van een prima avondje uit bekroop mij gedurende de film een gevoel wat steeds sterker werd: hier had meer in gezeten, en er is hier beslist niet het onderste uit de kan gehaald. Wat gelijk positief opvalt is dat de Joker van Phoenix aardig in de buurt komt van het niveau van de Joker van Ledger, terwijl hij tegelijkertijd zijn eigen draai aan het personage geeft. De wereld lijkt lyrisch over de acteer prestaties van Phoenix en ook ik schat de kans op minstens een Oscar nominatie zeer hoog. So far so good right?

Phoenix kan de film dan wel op zijn smalle schouders dragen, dit verhuld niet dat het script behoorlijk te wensen overlaat en de mistroostige sfeer in Gotham er net wat te dik bovenop ligt. Praktisch iedereen kotst Arthur Fleck uit, wordt zonder pardon boos op hem of besluit hem op voorhand al te veroordelen. En iemand ontslaan omdat hij een keer een goedkoop reclamebord kwijtraakt, really? Het is meer dan begrijpelijk dat veel mensen hem een rare snuiter vinden, maar voor mij viel de geloofwaardigheid weg als ik zag hoe extreem zijn omgeving op hem reageerde.

Betreffende het script kreeg ik ook het idee dat de regisseur soms vast leek te lopen en dan vervolgens maar koos voor de makkelijke weg. Een goed voorbeeld is de manier waarop de moeder van Arthur aan haar einde kwam. Verstikking door een kussen terwijl ze in het ziekenhuis ligt. Ze zouden in Hollywood serieus een verboden scène lijst mogen opstellen omdat het je als regisseur gewoon ontbreekt aan iedere vorm van creativiteit wanneer je deze scène gebruikt. Daarnaast was het ook heel ongeloofwaardig hoe lang het duurde voor de politie Arthur op het spoor kwam, was de daarop volgende scène waarop ze hem kwijt raakte bij de metro nét te, en was het ook een irritatiepunt dat Arthur zo gemakkelijk met een vuurwapen een televisiestudio in kon komen. Ook de allerlaatste scène waarbij Arthur met gemak losbreekt in een zwaar bewaakte instelling zonder dat de (wellicht vernuftige) manier getoond wordt hoe hij dit dan doet, getuigt van sfeervolle beelden te willen schieten en daarbij alle geloofwaardigheid over boord te gooien. Dit alles lijkt geoorloofd te zijn omdat de regisseur lijkt te denken: maar kijk eens hoe goed Joaquin Phoenix als de Joker is! Ja dit is hij, maar dit is geen excuus om niet meer aandacht aan een sterker script te geven en storende details weg te werken.

Nogmaals, Phoenix alleen al maakt een bioscoopbezoek aan deze film dubbel en dwars waard en er komen ook een aantal sterke en onverwachte scenes voorbij, maar meteen de hele film hierdoor bombarderen als wellicht wel de beste film van 2019 is je reinste onzin. Misschien is de hele wereld wel een beetje gek geworden?

3,0*

4,10

Still Going Strong

Ga je nu op elke pagina de score vermelden?

Wellicht is het je nooit opgevallen, maar dat staat ook bovenaan de pagina.

Met eenvoudige taal is zeker niets mis. Evenmin hoeft 'ingewikkelde' taal plots onprofessioneel te zijn, hooguit een beetje elitair. Maar in deze overgedemocratiseerde 'ieder zijn smaak' tijden, is dat soms welkom. Nu ja, zó moeilijk is die hippe Yeyotekst nu ook weer niet.

Wat is pre-gentrification?

In dit stukje herken je jezelf wel een beetje zeker?

yeyo ben jij het neefje van pippo il buffone

Voordat de gentrification z’n intreden deed (op Manhatten).

Gentrificatie - Wikipedia - nl.m.wikipedia.org

Zeker, al zijn mijn bijdrages doorgaans een stuk interessanter. ?