T-34 (2018)

Sterke oorlogsfilm. Het verhaal is best origineel en wordt ook goed uitgewerkt. De film begint gelijk goed met een mooi in beeld gebrachte actiescene vol spanning. Sidorov weet de spanning uitstekend over te brengen en laat ook duidelijk de strategie zien aan de kijker. Ook brengt hij de claustrofobische scenes in de tanks goed over aan de kijker. Een minpunt is het continue in slow motion laten zien van de tankgranaten die inslaan. Dit gaat ten koste van de realistische sfeer van de film. Prima film. 3.5/4.0

Net als alle anderen die deze film beoordeelden, heb ook ik een zeer positieve mening over deze film gekregen. Het is gewoon eentje van de betere oorlogsfilms die ik de afgelopen tijd heb gezien.

Prachtige beelden en fijne trucages met de actiefragmenten!

Hier kunnen ze in Hollywood "een puntje aan zuigen", alhoewel men daar in het verleden ook goede films heeft gemaakt.

T-34 krijgt van mij een 8+!

I'll give you another chance.

You choose and prepare a Russian tank crew.

On a designated day at the shooting range,

you show your science, to my cadets.

You won't have ammunition. Just your skill.

If you die ... you die as a soldier on the battlefield.

Ik vond dat het wel eens tijd was voor zo’n realistische WWII oorlogsfilm. Zo eentje waar heldenmoed en overlevingsdrang centraal staan. En waar je als het ware het kruit riekt en de ontreddering ervaart, alsof je er middenin zit. Niet zo’n film waar experimentele creaturen (zoals in “Overlord”) of Nazi-Zombies in verschijnen. En ik moet toegeven dat ik na het zien van de trailer van “T-34” (ja ja, ik weet wel dat ik altijd beweer dat ik ze mijd) wel enorm benieuwd was naar deze film. De trailer zag er fenomenaal uit. En ik wou toch wel eens weten of de gehele film doorspekt was met zo’n spectaculaire beelden. Of was de trailer weeral een samenraapsel van de betere gedeeltes van deze film? Geloof me. De film is van begin tot einde weergaloos boeiend en houd je gekluisterd aan je beeldscherm.

Ik heb niet echt veel ervaring met films van Russische makelij. Om eerlijk te zijn is mijn kennis over Rusland ook alleen maar beperkt tot de clichés die over dit land bekend zijn. Maar ik moet wel zeggen dat ik aangenaam verrast was. De film had niet zo’n oubollig en wollig uitzicht maar zag er hoogkwalitatief uit met uitermate perfect beeldmateriaal en degelijk acteerwerk. Je zou zelfs kunnen zeggen dat deze film rasechte Hollywood-blockbuster allure heeft.

Waar het allemaal om gaat is de T-34. Een Sovjet tank die massaal werd ingezet tegen de invasie door Duitsland in de voormalige Sovjetrepubliek. Deze middelgrote tank die voorzien werd met een verdikte bepantsering was in eerste instantie niet opgewassen tegen de beter gefabriceerde Duitse pantsers. Ze hadden echter één voordeel : de grote rupsbanden zorgden ervoor dat ze tactisch heel mobiel waren en de beruchte modderpoelen in de winterperiode geen probleem vormden, terwijl de Duitse pantserbrigades hier in vast kwamen te zitten. De film is dus een eerbetoon aan deze legendarische tank die meehielp Nazi-Duitsland te verslaan.

Hou je van actierijke oorlogsfilms en wil je wel eens zien hoe meedogenloos en wreed een tankslag kan zijn, dan moet je deze film zeker en vast eens bekijken (maar ik ben ervan overtuigd dat er nog andere schitterende films bestaan die dit onderwerp tackelen). De confrontaties tussen Duitse tankbrigades en de Russische luitenant Nikolay Ivushkin (Alexander Petrov) en zijn bemanning, zijn ultra-realistisch en indrukwekkend. De close-up beelden in de T-34 met zijn beperkte beweegruimte zijn adembenemend en hebben een claustrofobisch effect. Je voelt bij wijze van spreken de zenuwen zelf door je lijf gieren. Net zoals de bemanning hoogstwaarschijnlijk die beseffen dat ze elk moment een fatale voltreffer kunnen verwachten. Je kan het angstzweet bijna ruiken. En het zijn de beelden die wel een enorme indruk nalaten. De slow-motion beelden van de allesvernietigende granaten die zich doorheen staal en beton vreten, zien er verrekt goed uit. Het heeft allemaal wel een enorm hoog PC-game gehalte en misschien werd deze techniek van in beeld brengen iets te vaak gebruikt. Maar het was entertainment van het hoogste niveau.

Maar het waren niet alleen de tankslagen die indruk maakten. Het gedeelte over het krijgsgevangenschap van Nikolay in een Duits concentratiekamp, was ook excellent te noemen. Alleen al de scène waar de trein, volgestouwd met “Prisoners of War”, aankomt in het kamp terwijl het stortregent, vond ik indrukwekkend. De wanhoop, moedeloosheid en uitzichtloosheid werden vervat in dat ene beeld langs die trein waar lijken uit de wagons vallen, het moment dat de schuifdeuren opengaan. Het is hier dat Nikolay uitgepikt wordt door kampcommandant Klaus Jäger (Vinzenz Kiefer) om een buitgemaakte T-34 op te knappen en gevechtsklaar te maken samen met een door Nikolay uitgekozen bemanning. De opzet is dat deze Russische tank ingezet wordt als schietschijf tijdens tankoefeningen van de Duitsers. Wat Klaus Jäger niet weet, is dat ze tijdens het wegruimen van de omgekomen voormalige bemanning, de Russen ook nog munitie vinden. En dat is dan de impuls voor Nikolay om tijdens zo’n oefening het hazenpad te kiezen en een poging te wagen om Tsjechisch Slowakije te bereiken.

In mijn jeugdjaren speelde ik dolgraag het gezelschapspel “Tankslag”. “T-34” deed me hier telkens aan terugdenken. Alleen was het verloop aan het spelbord wat vreedzamer. “T-34” is bikkelhard en laat zien hoe heroïsme het onmogelijke mogelijk maakt. En tussen al dat oorlogsgeweld door is er nog zelfs tijd voor wat romantiek tussen Nikolay en de Russische vertaalster Anya (Irina Starshenbaum) die dankzij haar privileges in het concentratiekamp voor Nikolay en zijn kornuiten van onschatbare waarde is. Ik bleef me alleen één ding afvragen. Wat impact had zo’n schampschot van een granaat op de bemanning in die tank? Is het de luchtdruk? Of is het de decibels die ontstaan? Want ik kan me voorstellen dat het toch een hels lawaai moet zijn. Alsof je in een bronzen klok zit waar men met een zware moker op inslaat. Een futiele vraag over een voor de rest excellente en impressionante Russische film.

3.5*

Beslist de moeite waard om te zien. Vooral het afgrijsen van die duitse tank commandant, toen hij werd aangevallen in de commando toren, was meesterlijk. Humor bij de benzine pomp, gooi mijn tank maar even vol.? 4,5 points. Zeer gewaagde onderneming.

12 Uncanny Russian Doppelgangers Of Hollywood Stars | Viralscape

Nou, ik heb er nog 1 aan het lijstje toe te voegen. De lead was overduidelijk een Russische Ewan McGregor. ?

Solide en gave actiefilm, wel behoorlijk lang maar dat merk je eigenlijk niet eens, want hij kakt nooit in. Begint zelfs al direct lekker. Verfrissend ook, dat er eens geen Engels met gekke accenten opgezet werd. De Russen spraken Russisch en de Duitsers Duits, dat maakt alles een stuk authentieker vond ik. Visueel was het ook dik in orde allemaal.

Denk dat bijna iedereen zich hier wel mee kan vermaken, dus als je twijfelt... gewoon doen! Ook als je normaal niet zo van de oorlogsfilms, actie of niet Engelstalige films bent.

Ik schommel weer eens tussen een 3,5 en 4,0.

Voor nu geef ik 'm een 3,5, misschien verhoog ik dat later nog.

Russische 'Fury'.

Deze titel stond al langer in mijn vizier en het komt niet vaak voor dat een Russische film in de bios draait. Dus één en één is...

Het gegeven van een Russische eenheid die met een opgeknapte T-34 ontsnapt uit een Duits concentratiekamp is eigenlijk te onzinnig voor woorden, maar leuk vermaak biedt het zeker. De bedoeling is dat de gevangen Russen voor de Duitsers dienen als schietschijf om uiteindelijk tot een goede tactiek te komen voor een echte veldslag. De Russen kiezen logischerwijs het hazenpad, waardoor er een spannend kat-en-muisspel volgt.

De toon wordt gelijk gezet met een heerlijke openingssequentie die er geen doekjes om windt en dan te bedenken dat dit nog slechts het topje van de ijsberg is. Het is namelijk een waar genot om zo een machtige T-34 - in al zijn volle glorie - op te zien trekken tegen de Panzers. Deze confrontaties zijn erg intens te noemen, met name vanwege het dicht op de huid filmen van de tankbemanning. Als kijker lijkt het net alsof je zelf ook in de tank zit.

Wat mij betreft had het geheel wel rauwer gebracht mogen worden, gezien de flitsende beelden niet zouden misstaan in een game. Het veelvuldig gebruikmaken van de slow motion helpt daar zeker niet bij. Evenzo komt hier weinig historie aan bod, omdat de Tweede Wereldoorlog en de Holocaust louter als decor dienen. Wel is het voor de verandering fijn dat de personages ook daadwerkelijk in hun oorspronkelijke taal spreken.

Al met al is 'T-34' een erg vermakelijke actiefilm. Dat er in de media gesproken wordt over Russische propaganda laat mij volledig koud; als een film mij kan entertainen is het doel bereikt.

Dikke 3,5 sterren.

Onderhoudende russische aktiefilm over de bemanning van een sovjet T-34 tank in de tweede wereldoorlog. Niet iedereen zal gecharmeerd zijn van de luchtige aanpak en de gestileerde aktiescenes, met veel gebruik van digitale effecten en slow-motion, maar dit komt de amusementswaarde in ieder geval ten goede, wat mij betreft. Daarnaast is de plot best oké en zijn de personages sympathiek. Te lang en hier en daar te onwaarschijnlijk, maar de gebruikelijke russische heroïek ontbreekt gelukkig grotendeels en de film steekt vlot in elkaar.

Oorlogsfilm over een bemanning van een Russische tank tijdens WOII waarvan de commandant eveneens een vendetta uitvecht met een Duitse commandant waar hij in begin van de oorlog reeds een strijd mee heeft gevoerd. Film steekt niet tegen. Duitsers spreken Duits en Russen Russisch. Is ook geen Amerikaanse productie. Is er wat aan te zien, onder andere door de gesproken talen en ook de soundtracks. Verder zijn de effecten zeker een Amerikaanse blockbuster waard. Film stak mij niet tegen en ik zal niet snel een oorlogsfilm uit WOI of WOII kijken, maar het idee van de vriendschap en teamwork in een tank sprak mij wel aan. Heeft mij niet verveeld.

Een beetje een tegenvallend geheel die op zelfde niveau vertoeft als Panfilov's 28 maar wel zeker beter is dan White Tiger.

De Russen spelen de voor hun gangbare en voorspelbare kaart uit betreffende de schets van de Russische patrioten versus de Duitse fascisten. Niet dat het me stoor maar typerend is het wel voor de Russische oorlogscinema.

In eerste instantie vaart de film de eerste fase prima met de in beeld gebracht strijd, het correcte materiaal en de verassing die de T-34 te weeg bracht toen hij voor het eerst opdook rond Moskou, de opmars stuitte en op alle mogelijke manieren superieur was aan de Duitse tanks. Kwantiteit boven kwaliteit, het hellende pantser dat de effectieve dikte verdubbelde, de brede tracks, een uitstekend kanon, een zeer sterk V-12 dieselmotor had en vooral retesimpel in elkaar zat, ook een groot voordeel boven de vaak onnodig ingewikkelde Duitse techniek die sneller stuk ging dan dat het zich gemakkelijk liet repareren.

Even vraag ik me af waar de film daarna naar toe gaat, weer een dik aangezet beeld van walgelijk Duitsers en de rest van de wereldbevolking die zucht onder dat juk. Vervolgens ontwikkelt de film zich van een aardige oorlogsfilm met sterke vechtscenes tot iets met een erg ver gezocht plot. Waarom een Russische bemanning selecteren? Dit kan alleen problemen opleveren. Dat je een Rus voor de bediening nodig hebt is een vlieger die niet op gaat, want de Duitsers waren bedreven met veel ingewikkelder technologie en materiaal dan onder de uber simpele maar verder uiterst effectieve T-34 schuil ging. Een Duitse bemanning kan dat net zo goed. Als er nu sprake zou zijn van een geheime missie met noodzakelijke kennis van het land en taal dan kan ik me er nog iets bij voorstellen maar dit is onzin. Om nog maar te zwijgen over de gigantische blunder rond de stop bij het provinciaal tankstationetje. Een T-34 draait op diesel, en alle Duitse voertuigen liepen op benzine. Dus hoe zou een Duits tankstation diesel in de pomp kunnen hebben?

Goed, het plot, de fouten, en de toch wat overdreven eindstrijd op de brug losgelaten, is T-34 bij tijd en wijlen een aardige en vermakelijke film, met vooral veel visueel spektakel, best wel realistische accenten tijdens de gevechten. Maar dat is het dan eigenlijk ook wel. Leuk voor een keer maar absoluut geen hoogvlieger.

Sterke en originele oorlogsfilm. Voor de liefhebber een must! Duitsers die duits spreken en russen Russisch! Love it Mooie grauwe film met hedendaagse technieken verfilmd. Top!

Behoorlijke tegenvaller.

De film investeert duidelijk in een paar scenes, die er dan ook gelikt uitzien. Maar de rest is duidelijk onder de maat. Het acteerwerk, het script, de soundtrack, de spanningsopbouw: allemaal onvoldoende wat mij betreft. Het mist elke vorm van authenticiteit en dat vind ik met dit thema een must. *2,5

Goeie film waarin een gevangen Russische tankcommandant door de Duitsers wordt gedwongen een tank te repareren. Een prima verhaal dat hier een onderhoudende film oplevert die behoorlijk avontuurlijk gebracht wordt. Een aantal goeie actie-scenes met leuk gebruik van slow-motion. Een spannende finale, ook al is het niet overal even geloofwaardig en is het redelijk dik aangezet allemaal.

Er bestaan natuurlijk al andere goede Oorlog films waarin een Tank min of meer een hoofdrol heeft zoals "The Beast of War (1988)", "Sahara (1995)", "Lebanon (2009)" en vrij recent nog "Fury (2014)", maar deze "T-34" mocht er ook best wezen.

Dit verhaal speelt zich af 1944 aan het oostfront. De Russische tankcommandant Nikolay Ivushkin (Alexander Petrov) denkt dat zijn laatste uur geslagen heeft als hij in een concentratiekamp van de Duitsers belandt na een heroïsch tankgevecht. Nazi tankcommandant Klaus Jäger (Vinzenz Kiefer) heeft echter andere plannen met zijn krijgsgevangene. Hij moet een buitgemaakte beschadigde T-34 opkalefateren, die daarna als doelwit moet dienen voor Duitse tank cadetten. Maar Nikolay weet het stalen monster gevechtsklaar te krijgen en plant een uitbraak.

Met een klein beetje fantasie kun je deze film als de Russische variant van "Fury" zien. Het verschil tussen beide films is dat de Russische versie apart genoeg "glossier" is dan zijn Amerikaanse evenknie. Het budget was ook minder groot, wat resulteert in ietwat goedkoop ogende (beter gezegd "gedateerde") CGI. Sommige actiescènes ogen nogal nep en halen je uit het verhaal.

Het verhaal van "T-34" (T-34 is vernoemd naar het type tank waarin de Russische hoofdpersonen rijden. Het is een super robuust en sterk model, waardoor het de Russen is gelukt om de Duitsers te bevechten. Er is ook een echte T-34 gebruikt voor de opnames) is vrij uniek, omdat het een ander uitgangspunt heeft dan de meeste oorlogsfilms. Het begint in gevecht, maar later komen ze in een kamp terecht en gaat het verhaal daar verder. Daardoor is er sprake van zowel actiescènes als minder heftige scènes, waarin meer gepraat wordt. Dat is een welkome afwisseling.

Er is ook een liefdesverhaal in verwerkt , maar dit is nogal afgezaagd en afgeraffeld. Want binnen een mum van tijd zijn twee mensen (namelijk (tussen Nikolay Ivushkin en gevangenentolk Anya Yartseva, gespeeld door Irina Starshenbaum) verliefd en willen ze niet zonder elkaar leven. Er zit weinig diepgang in, en het lijkt alsof het alleen maar toegevoegd is om vrouwen ook een beetje tevreden te houden.

Het acteerwerk is wel degelijk en ook de soundtrack is in orde. "T-34" imponeert vooral op de momenten waarin de camera de personages dicht op de huid zit als deze zich in de tank bevinden. Het resulteert in intense momenten waarin het lijkt dat je zelf in het oorlogsvoertuig zit. Er is veel gebruik gemaakt van slowmotion beelden. Die volgen bijvoorbeeld kogels of kanonnen, en dat geeft een super gaaf effect.

Het is meerdere malen in de film zichtbaar dat er CGI gebruikt is. Je ziet duidelijk wanneer de beelden niet echt zijn, zoals wanneer je een tank volgt die over een weg rijdt en je aan de omgeving en tank zelf ziet dat ze er nep uit zien. Dat is jammer, want het had wel wat realistischer gemaakt kunnen worden. Ook had deze film gerust een twintigtal minuten korter gekund. Omdat dit een Russisch Oorlog / Actie film is, wordt er niet Engels gesproken maar Russisch en ben je vooral afhankelijk van de ondertiteling. Gelukkig praten de Duitsers wel gewoon Duits (dat kan ik ook gewoon verstaan), waardoor het wel allemaal realistisch overkomt.

"T-34" is best een aardige Oorlog / Actie film om naar te kijken (ik heb hem overigens gezien via "Netflix" via mijn mooie nieuwe "Nvidia Shield TV Pro" mediaspeler met ingebouwde Chromecast) als je van oorlogsfilms houdt. Het is geen super bijzondere film, maar er zit wel veel actie in. Ik had van te voren geen hoge verwachtingen van deze film, maar al met al is hij me reuze meegevallen.

T-34 (2018).

Een tank! Ik blijf het toch een fascinerend voertuig vinden. We zijn door de jaren heen gewoon verwend. De 'hier en daar' slechte CGI neem ik dan ook voor lief want de rest is gewoon goed. Acteurs/actrices, verhaal (drama), gevechten (actie), locaties ect ect. Een gemiste kans is deze film zeer zeker niet. Hand op mijn hart. Ben je into oorlogsfilms, dan mag je deze tank battle echt niet missen.

Ik heb een geslaagde filmavond achter de rug. Nice!

****

Walgelijke Russische patriottistische propaganda. Doet voorkomen alsof de Russen in de WO II lieverdjes waren, terwijl ze net als de Duitsers Joden bij bosjes vermoordden, vrouwen verkrachtten, dorpen beroofden, plunderden en platbranden.

Toch vond ik de film ook goede kanten hebben nl. het camerawerk in de tanks, de gevechtsscènes en de helikopterviews, de montage van de tankmortieren die worden afgeschoten. Dat de nazi's Duits spraken was prima. Het tempo was hoog en daarom geen lange zit.

Het verhaal stelt niets voor en je ziet alles van verre aankomen.

Uit Rusland kwam deze oorlogsfilm aanwaaien en hij bracht niet wat er uit die hoek normaal mag verwacht worden.

Kwam onecht over. Ondanks de hoeras en het geroep en een bijeengeflanste romance, geen kloppend hart in deze prent.

De beelden van de vele afgevuurde projectielen kwamen na tijd echt vervelend over. Spanning hielden ze trouwens niet in: deze van de Russen waren raak, deze van Duitsers net niet...

Snakte naar het einde.

Film T-34 is verrassend goed,was me niet tegen gevallen.Bijzonder goed opgenomen aan binnenkant tank, zodat je een beetje mee kan leven met de tankbemanning.

Naar mijn mening een goede Russische film en zeker het kijken waard.

Heel vermakelijke oorlogsfilm, waar genoeg op aan valt te merken, maar die vooral voldoet als popcornvermaak. We volgen een groepje Russische bemanningsleden van een tank tijdens WOII die erg goed in hun werk zijn, opgepakt worden en willen ontsnappen. Meer dan dat is het ook niet. Er zit meer dan voldoende actie in, al zijn de CGI effecten geregeld heel karig. Niet voor niets zie je vooral heel veel slowmotion-effecten, waardoor de ontploffingen wat minder goed in beeld hoeven te komen. Anderzijds vind ik dat wel een stijltje die ik best geinig vind. In games zie je dit ieder geval geregeld. Het had allemaal wel iets bloederiger gemogen, dan waren de slowmotions nog leuker geweest. Maar op de CGI ziet de film er verder goed uit qua authenticiteit, zover je dit als leek kunt beoordelen. Ook complimenten dat Russen hier Russisch spreken en Duitsers Duits. Dat doen veel oorlogsfilms helaas niet goed en haalt toch dan wat beleving weg. Wel had de film van mij een half uurtje korter gemogen, maar ach, niet teveel klagen. Fijn dat dit op Netflix staat.

3,5*

“Hoera”

De Russische oorlogsfilm ‘T-34’ was me al vrij snel opgevallen, en ik had best veel zin deze film eens te zien. Ik las al terug dat ik wachtte op een bioscooprelease, ik weet niet of die er ooit is gekomen maar ik ben in ieder geval niet geweest en nu dat hij laatst op ‘Netflix’ geplaatst was hebben we hem vanavond maar aangegooid. Ik was enthousiast voor deze film maar, een kleine preview verklapte al wel wat dingen waar ik kriebels van kreeg en ook tijdens de zit kwamen veel kriebels toch weer naar boven drijven.

De film begint goed, vooral erg knallend en met de hoop actie en spanning zit je vrij snel en leuk in de film. Ik vond persoonlijk de scene van de tank versus truck al wel wat overbodig, nietszeggend en vooral onrealistisch maar gelukkig was dat maar een snelle scene. Daarna volgen we de Duitse tank richting een dorpje waar ze in een kleine hinderlaag trappen en er hier een hevige strijd ontstaat tussen tanks van de Russen en de Duitsers. Hier zit erg veel pit in, de scenes zijn uitgebreid en erg leuk met het kat en muisspel wat er in verwerkt is.

Na deze tank-battle kakt de film voornamelijk wel weg. We zien dan de krijgsgevangenen ‘Ivushkin’ drie jaar na zijn gevecht tegen de Duitser ‘Klaus Jäger’ (wat overigens wel een heel erg makkelijke Duitse naam is) in een gevangenkamp terecht komt. Hij komt hier o.a. ‘Klaus Jäger’ weer tegen die heb een bepaalde kans geeft om mee te doen in een oefeningen. ‘Ivushkin’ mag een team samenstellen die vervolgens een tank (een heuse ‘T-34’) repareren om hiermee vervolgens de oefening te starten. Ze moeten alleen van begin tot eind werken, dit betekend ook dat ze de lijken van hun ‘kameraden’ uit de kapotte tank moeten halen waar ze tank-kogels vinden en deze verstoppen met de lijken. Wanneer de oefening begint pakken ze deze kogels op en schieten ze de eerste Duitser neer. Hierna vluchten ze en komen ze in een Duits dorp vast te zitten waar hun gevecht tegen ‘Jäger’ voortzet. Ze winnen, en komen meer en deels weg van de Duitsers door te lopen.

De film was een ware spektakel van CGI momenten, natuurgebieden en hevige actie. Zoals ik al eerder vermeldde vond ik persoonlijk de begin strijdt best leuk om te volgen, deze was intens en mooi, waarbij de Duitse tank ‘stoer’ over kwam en de Russen het tactisch erg leuk deden. De hoofdacteurs deden het opzich ook leuk, en vooral ‘Vinzenz Kiefer’ kwam d.m.v. Duitse uiterlijk en zijn litteken erg ruw over, echter werd zijn karakter van zijn personage wel op de proef gezet door ‘Aleksey Sidorov’ en was dit veelvuldig softer dan echt angstaanjagend. Ook vond ik de Russische tankcommandant ‘Alexander Petrov’ leuk. Misschien minder stoer qua uiterlijk maar qua innerlijk komen ze erg in de buurt; iets te soft op momenten. Echter deden ze het beiden wel leuk, de zogenaamde ‘vriendschap’ vond ik dan weer minder.

Ook het hele romantische aspect is dikke ruk waar ‘Ivushkin’ verliefd word op een Russische vertaalster in het kamp die vervolgens er ook voor kiest om mee te vluchten en de strijd aan te gaan. Daarna volgt een romantische scene in het bos wat afgeraffeld word en eigenlijk heel weinig aandeel heeft voor het verhaal en voor de film, en dat haalt eigenlijk de charmes best erg naar beneden.

En zoals ik al zei is vooral na de ontzettend grote begin strijd van de film de kwaliteit van deze gevechten ver te zoeken, althans het komt wel weer maar het raakt wat meer over – de – top wat de realisme weg haalt en het echt meer popcornvermaak werd. Bijvoorbeeld in het dorpje dat hij door middel van een kets de tankkogel door de bodem heen schiet. De CGI is ronduit slecht op veel plekken en er word de veelte veel met slomo’s gewerkt waar ik niet echt op zat te wachten. Zo’n beetje elke kogel die uit de ’T-34’ geschoten werd had een slomo en dat was best vaak, te vaak. En buiten die slomo’s in worden er hier en daar ook nog slomo’s gebruikt in de vluchtpoging. Het is niet iets te mooi, zeker op gebied van de Russen die blijkbaar met een tank door Duits bemand gebied kunnen overleven en zo’n beetje alle gevechten winnen. Het is duidelijk dat Russen volgens hun zelf de grote overwinnaars waren, en dat is overal terug te vinden.

De film was dus zeker een leuk popcornvermaak en avondvullende film maar ik had er veel meer van verwacht. De film valt niet alleen tegen op veel punten, ook zijn beeld in realisme is ver te zoeken en dat vond ik vaak wel jammer. De film duurt met zijn twee uur net iets te lang, en dat komt omdat ‘Aleksey Sidorov’ er voor kiest iets te veel onnodige dingen in te stoppen, die weggelaten mochten worden. Maar echt slecht is de film nergens.

3.0*

Film die wel wat weg heeft van de Vlaamse Torpedo (2019) of Fury (2014) met Brad Pitt. Niet mijn favoriete insteek om een oorlogsfilm aan te vatten, maar vermakelijk was het wel. Het is een ode geworden aan de gelijknamige Russische mastertank uit WOII. Een ode ook aan een aantal heroïsche Russische soldaten en de liefde voor hun vaderland. En dat lag er misschien allemaal te dik op. Ze zagen er na al die jaren opsluiting nog best ok uit vond ik...

Het plot alleen al is erg mager en vond ik volkomen onlogisch. Ook wat bizar uitgangspunt om de krijgsgevangenen te laten demonstreren met een buitgemaakte tank zodat de zogenaamde Duitse groentjes wat konden oefenen of bijleren? De personages zijn vlak en behoudens vele oneliners komt er weinig uit. Het onvermijdelijke romanceverhaal mocht uiteraard ook niet ontbreken.

De special effects en de slow lotion schoten zagen er goed uit, maar kwamen té veel aan bod zodat de overkill maar saai werd. De actie zelf werd behoorlijk geschoten, maar net als Rambo kwam het nogal ongeloofwaardig over dat 1 vijandelijke tank het kon redden tegen een heel korps.

Een prima oorlogsfilm van Russische makelij waar zeker het een en ander aan mankeert, maar toch over de gehele lijn overtuigt.

Laat ik eens met het negatieve beginnen.

De openingsscène duurt echt te lang, de spanning die je als kijker aan het begin voelt zakt na een minuut of tien af en dan ben je nog maar net op de helft.

Ook vond ik de slow-motion effecten niet prettig om naar te kijken, het stoorde me zelfs. Matrix toestanden vind ik in deze film totaal ongepast.

Toch is de rest wel erg aangenaam. De film zit boordevol actie, prachtige locaties, acteerwerk is oke en het nationalisme, wat wel erg de boventoon voert, kon ik wel hebben.

Dat deze film veel vergeleken wordt met 'Fury' snap ik wel, maar die film is toch wel stukken beter.

Ruim voldoende, 3.5*

Pantzer Duels

Ik heb me ongelooflijk vermaakt met deze avonturenfilm. De film kent enkele ongemeen spannende momenten wanneer de tanks tegenover elkaar staan. Te pas en te onpas wordt slow motion toegepast telkens wanneer een obus wordt afgeschoten. Normaal gezien vind ik dit ook maar niks, maar hier beleef je de confrontaties op het scherp van de snee. Vol vuur en hitte, en geweldig hoe je die soldaten de schok van de impact ziet incasseren. Ze moeten daarna flink hun best doen om niet flauw te vallen. Er is daarna ook een lang actieloos middenstuk, maar ook hier viel het me niet echt tegen. Ja, Fury is zeker een stuk beter, maar de entertainingsfactor is hier zo hoog dat ik makkelijk op een 3,5* uitkom.

Een beetje tank liefhebber mag deze zeker wel gaan zien!.

De tank... een huisje in de hel (of een veilige haven) dat is goed over gekomen met hectische gevechten tot de dood. En wat ook een verademing is dat de russen (eindelijk) Russisch spreken en de Duitsers Duits. die speciale effecten hoefde van mij niet maar vooruit.

* * * *

Redelijke oorlogsfilm van Russische makelij die best een hoge amusementswaarde heeft maar van de andere kant niet al te realistisch is.Dat hoeft natuurlijk niet altijd maar bij films die zich,zoals deze in de tweede wereldoorlog afspelen vind ik dat toch wel een bijna essentiële meerwaarde.

T-34 begint wel sterk,fraaie beelden van een winterlandschap waar bij een verlaten Russisch dorp vervolgens de eerste tankslag los barst.De actie ziet er imponerend uit,vooral de slow motion shots van de afgevuurde granaten zijn daarbij opvallend.Alleen past regisseur Aleksey Sidorov dat soort opname wel erg veel toe,zodat het voor mij al snel tegen de film ging werken.

Als het verhaal vervolgens verplaatst naar het concentratiekamp wordt allemaal wel erg ongeloofwaardig en zijn het feitelijk alleen nog de actie scenes en het nog steeds mooie camerawerk die T-34 overeind houden.De acteurs doen het verder naar behoren maar ook zij tillen de film niet naar een hoger plan.

Voldoende en vermakelijk dat dekt de lading wel zo'n beetje voor het oordeel over T-34.

Prima Russische Tweede Wereldoorlog actiefilm met een Hollywood-blockbuster uitstraling. Een film waarin een Russische T-34 tank en zijn bemanning centraal staan. Gemakshalve kan je de film opdelen in drie delen; de missie met een T-34 tank die een dozijn Duitse Wehrmacht-tanks moet zien te stoppen, het overleven in een Duits krijgsgevangenkamp en tankoefeningen georganiseerd door de Duitsers, waarbij de Russische gevangenen worden gebruikt als ‘sitting ducks'. Het is natuurlijk geen grote verassing, hoe deze oorlogsperikelen zullen aflopen? Maar uiteraard wordt je heerlijk getrakteerd op veel spannende actiescènes. Daarbij is ook zichtbaar CGI gebruikt, niet altijd even overtuigend maar zeker niet verkeerd. Super gave effecten van het afvuren en inslaan van kogels in slow-motion. Al werd dat naar verloop van tijd ook wel een doorzichtig trucje. Het acteerwerk is degelijk en de personages spreken alle hun eigen taal en het was er goed gevonden dat als er Duits gesproken dat dit werd vertaald door een tolk, die beide kanten op vertaalt. Minder was dit ook een liefdesverhaal opleverde. Maar het was verder een uitstekende Russische oorlogsfilm.

Goede actiefilm over WO II van Russische bodem. De actie is wel mooi in beeld gebracht, de tactieken en de technieken tijdens een tankgevecht. Erg knap vond ik die shots vanuit de lucht, waarschijnlijk met drones gemaakt, om een overzicht te krijgen van waar de tanks zich bevonden. Ook de inslagen van de anti-tank ammo werd in slowmotion en met een special effect gebracht. De acteurs waren goed, al is het een beetje jammer dat er weinig karakterontwikkeling was. Dat viel ook al tegen in Panfilov 28. Een 3.5* door de goede actie.

Geen onaardige Russische oorlogsfilm met wel een sterk romantisch vleugje. Dan heb ik het natuurlijk over die dame Anya die toch zeker niet onaantrekkelijk oogde. Ze speelde ook mee in de Russische muziekfilm Leto (2018) ook best wel een mooie film dat zich afspeelde in het Leningrad van 1981.

Wat het verhaal van T-34 betreft moet ik er wel bij zeggen dat geloofwaardigheid je er niet te veel in moet zoeken. Integendeel zelfs. Als de Duitsers destijds zich net zo lieten verrassen als in deze film dan waren ze in Rusland in 1941 niet ver gekomen. Ik zie dit daarom ook meer als een avonturenfilm met een sterk Hollywood gehalte. Niet slecht maar ik geef toch de voorkeur aan Russische oorlogsfilms die meer op feiten zijn gebaseerd.

3,5*

Matig.

T-34 is een film die leuk opent, maar al snel terugzakt naar een oorlogsfilm die zo weinig creativiteit toont dat het pijnlijk begint te worden. Het zal wel aan mij liggen, maar als je een oorlogsfilm die zich afspeelt in de Tweede Wereldoorlog zo standaard en normaal neerzet, dan vind ik dat soms tegen het respectloze aanzitten.

Het is verder wel heel snel duidelijk wie de goedzakken en schurken zijn. Sidorov is daar dan ook weinig subtiel in. Alle Russen zijn hier goedhartige helden en bijna alle Duisters zijn gemene schurken. Natuurlijk waren de Duitsers rondom die tijd geen lieverdjes, maar dat ze allemaal zo waren zoals in T-34 lijkt me sterk. Het is in ieder geval best opvallend.

Acteerwerk is verder niet bijzonder en van enkele acteurs / actrices zelfs beroerd. Iedereen speelt een karikatuur en voelen nooit aan als realistische personages. De actie is tevens ook van Hollywoodniveau. De slowmotionbeelden van de tankgevechten zien er leuk uit, maar de actiescenes waarin wapens zitten zijn erg beroerd en sloom geschoten.

Cool is deze film vaak ook niet echt, en na een vermakelijk eerste halfuur kakt de film in naar een (soort van) standaard registratie van de concentratiekampen. Op hardheid wordt echter nauwelijks ingegaan, de moeilijke en confronterende onderwerpen worden volledig geskipt en clichés vliegen om je oren, waarvan de 1 irritanter is dan de ander.

Normaal vind ik onrealistische stukjes film niet storend, maar in dit genre verwacht je wel een bepaalde lijn van realisme. Daar heeft Sidorov echter lak aan, en trouwens ook aan afwerking en schrijfwerk, want die zijn echt niet in orde. Gelukkig dat het eerste halfuur en de finale nog de moeite waard zijn qua visuele look en actie, want verder vind ik dit een nogal simplistische film volgepropt met ongeloofwaardige personages en onrealistische gebeurtenissen, die tot 112 minuten (geen 139) gerekt moeten worden.

Hmm ja, wat zal ik over deze film zeggen? Qua actie valt er genoeg over in te vinden. De slowmotions vond ik - in tegenstelling blijkbaar tot veel andere reviewers - erg tof en origineel gedaan. Vinzenz Kiefer in de rol van Klaus Jäger speelde erg goed (met baard zag ie er nog stukken beter uit haha). Helaas verliep de film veel te onrealistisch. Ik begon mij hier kapot aan te ergeren en werd hierdoor gelijk pro Nazi's. Hierbij speelde ook niet mee dat de Russische bemanning regelmatig irritant over konden komen; in hun conversaties, gedrag, et cetera. De diverse locaties waren wel erg mooi weergeven; qua visuele aspecten was de film dus zeker niet verkeerd. De romantiek was minimaal; had op deze manier nog beter weggelaten kunnen worden. Zeer groot pluspunt was dat de Duitsers Duits praten en de Russen Russisch.

Resumerend: Veel goede actiescènes en mooie visuele aspecten, echter lag het realisme factor bedroevend laag. Net zo laag als in de film Fury..

3/5