Light of My Life (2019)

Geweldig goede film. In zijn genre natuurlijk, omdat het zo perfect gebalanceerd is terwijl het makkelijk had kunnen ontsporen, maar met name qua dynamiek van vader en dochter, de intimiteit van hun relatie en gesprekken, die diep gaan (voor zover ze dat kunnen) en bijzonder raken vanaf het allereerste verhaal dat de vader zijn dochter vertelt in de tent. Ik werd onmiddellijk gegrepen. Casey Affleck legt hier onmiskenbaar hoge kwaliteit op de plank.

Tel daar nog bovenop de prachtige landschappen, de mooie fotografie en kadrering, en als gevolg van dat alles is er een universele zeggingskracht die de film naar een hoger niveau tilt (en in mijn top-3 van afgelopen jaar). De vrij lage waardering hier is dan ook moeilijk te begrijpen.

Bovendien is de film 'licht' genoeg, hij kijkt makkelijk weg. Niet per se op zijn klassiek-Hollywoods met kazige one-liners en voorstuwend plot (hoewel het verhaal nog altijd gewoon lineair verteld wordt en zelfs enkele one-liners terugkeren maar dan van het betekenisvolle soort) - maar door de verstildheid, de ruwheid, de intimiteit van het verhaal. Het deed me enigszins denken aan Wind River van een paar jaar geleden (verder veel meer een thriller), ik denk vanwege het sneeuwlandschap en de sfeer. En in Light of my Life mag Afflecks gevoel voor personages daaraan toegevoegd worden.

Gezien de onterecht lage waardering voor deze prent hier zou ik zeggen laat je niet misleiden, en gun dit een kans.

Dit drama eens bekeken en het was niet mis. Het is wel eerder een praatfilm dan thriller en de film bevat niet veel actie. Toch weet het wel te boeien, omdat je niet weet wat te verwachten. Het verhaal doet wel wat denken aan andere post-apocalyptische films, maar toch verdient deze ook wel z'n plaatsje.

Verder prima geacteerd en zag het er nog goed uit.

De moeite om een keertje gezien te hebben.

Goeie film! waar ik eigenlijk niks op aan te merken heb je word gelijk mee gevoerd door het verhaal. Lekker rustig verloop en ook wel momenten van spanningen en emoties het is zeker het kijken waard...

Een film met een gekend thema, maar Light of My Life zoekt de sensatie niet op. Het is eerder een filosofische film over levensvragen rond ethiek, moraal, liefde, communicatie, opvoeden, man/vrouw, vertrouwen, ... Mooi gefilmd, ook al is het vooral schitteren in de eenvoud. De film wordt gedragen door de 2 hoofdpersonages en er wordt tijd genomen. Het levert een mooie en meeslepende film op. Al lukt het niet om echt door te dringen. Maar op zich is het best een mooie film.

Regisseur, scenarist en hoofdrolspeler Affleck speelt maar weer eens de getormenteerde vader van de 11-jarige Rag [Anna Pniowsky] die na de dood van zijn echtgenote [Elisabeth Moss] te overleven in een wereld dat ten prooi is gevallen aan een pandemie en waarin er een soort klopjacht gaande is op vrouwen en meisjes. Het basisgegeven is niet erg origineel en de flashbacks, die tonen hoe een gelukkig gezin worstelde met de aanstaande dood van de moeder, dienen vooral om het verhaal te rekken en de sombere toon van dit weinig verheffende melodrama te versterken. Er zijn een paar redelijk actiescènes maar het feit dat de eerste 10 minuten bestaan uit een statisch shot van de vader die zijn dochter in bed een verhaaltje verteld, maakt al duidelijk dat Affleck meer bezig was met het vullen van de tijd dan met het afleveren van een compacte, boeiende film. Waarom dit twee uur moet duren is mij dan ook een raadsel.

Totaal iets anders verwacht, nee dit soort films zijn niet voor mij weggelegd. Dit is een echte drama.

Teveel geouwehoer, langdradige film en er gebeurt niet veel op een paar vechtscenes na. Je ziet ook weinig van de wereld hoe deze er uitziet na de dodelijke pandemie.

mooie trage film

gaat over grote thema’s maar ontbreekt verder veel actie

goed acteren & mooie score, veel sfeer en gevoel

ik hou ervan

kan me dus helemaal niet vinden in de negatieve recensies hierboven….

Ontroerende film met een open einde: 'Het is een liefdesavontuur.'

Ik weet niet of het aangewezen is aan te geven wat de pandemie betekent?

Vader en dochter vluchten naar de bossen. Ze zoeken veiligheid.
Maar is die veiligheid wel te vinden? Ze moeten zich tenslotte voortdurend verplaatsen ...
De afloop is onzeker.

Wat heel mooi is aan deze film zijn hun gesprekken voor het slapengaan.
Ze vertellen verhalen.

Houden verhalen en liefde ons staande?

Naar mijn smaak een iets te lange aanloop, maar gaandeweg ontvouwt zich een "verhaal" dat beklijft. Er zijn er vele in dit genre, waarvan The Road heel veel gelijkenis vertoont. Het verhaal dat de vader rond Noa(c)h vertelt en later door zijn dochter bijgesteld wordt, heeft uiteraard meer om het lijf dan slechts wat woordjes voor het slapen gaan; wat de vraag opwerpt of Casey Affleck (scenario en regie!) met deze film een kritische noot aan de christengemeenschap uit wil dragen? Prachtige muziek trouwens, met name bij het sublieme einde ...

Goed.

Behoorlijk stemmige film, af en toe gebroken door een wat langere dialoog/ monoloog. Ik kreeg tijdens het kijken vibes van films als The Road en A Quiet Place, al is de gelijkenis veelal te herleiden tot het post-apocalyptische gedeelte. In ieder geval weet Casey Affleck als regisseur wel raad met het genre. Behalve het drama kan hij af en toe de spanning er goed in brengen. De film klokt netjes binnen de twee uur speelduur af. Affleck is goed, zijn jonge tegenspeelster evenzeer.

3,5

Wat valt er te zien bij een pandemie ?? .( corona- tyfus-cholera???)

In bijvoorbeeld The Walking Dead wordt de wereld na de zombieplaag prachtig vormgegeven, verlaten dorpen en steden, huizen, auto's en wegen. In deze film zie je daar niets van.

Beetje trage film maar tegelijkertijd wel redelijk boeiend. Het acteerwerk is best goed waardoor de film wel prima wegkijkt.

In cijfers gewaardeerd een 6.2

Lijkt mij dan dat daar bewust voor gekozen is he... Tegenwoordig moet alles voorgekauwd worden, of mogen we af en toe ook nog zelf dingen invullen/aan de verbeelding overlaten?

Prachtige film! Geen film voor iedereen denk ik. Je kunt dit best een trage film noemen waarin feitelijk niet zo heel veel gebeurt. Je kunt het verhaal zonder problemen in één minuut aan iemand vertellen (en dan hoef je het niet samen te vatten). Alleen al het begin: vader vertelt een verhaal aan z'n dochter voor het slapen gaan: één scene die ca. 10 minuten duurt. Heel bijzonder. Maar het gekke is dat ondanks de traagheid de film wel boeit en nergens in kakt. De twee hoofdrolspelers acteren geweldig. Vooral Affleck acteert erg overtuigend. Mooie beelden ook van hoe ze door het bos zwerven (opgenomen in British Columbia). Wat ik ook goed vind: de wereld na een dodelijke pandemie wordt hier erg realistisch neergezet. Geen futuristische-over-de-top decors met volledige anarchie, maar een wereld zoals deze zich werkelijk zou kunnen ontvouwen na een dergelijk voorval. Ook de paar actiescenes zijn erg realistisch (en daarmee overigens niet erg spectaculair).

Enige kritiek punt is dat je niet zo heel veel meekrijgt van het plan dat de vader heeft, de geschiedenis van de afgelopen 9 jaar en de maatschappelijke problematiek van een wereld zonder vrouwen. Een film hoeft niet alles voor te kauwen, maar hier had ik graag meer van gezien. Het had de film meer context kunnen geven. Maar eerlijk is eerlijk, echt afbreuk aan de film doet het niet. Al met al nog steeds 4 sterren waard.