Rambo: Last Blood (2019)

Ik hoopte er jaren op, maar ging er eigenlijk niet meer vanuit: een nieuwe Rambo. Waar ondertussen Stallone druk bezig was met zijn Expendables en Creed films, bleef het rond Rambo jammer genoeg stil. Tot er een tijd terug plots duidelijk werd dat deze er gelukkig wel kwam. Volgens mij doet Stallone er nog steeds twee groepen kijkers een groot plezier mee. De Rambo fans en de mensen die graag weer eens een klassieke actiefilm willen zien waarin goed goed is en slecht heel erg kwaadaardig slecht. Dit soort films hebben geen diepere laag nodig. Soms is nodeloos bruut geweld gewoon genoeg. En dat krijgen we in deze nieuwe Rambo, al is de film bepaald geen topfilm geworden.

Rambo 5 begint eigenlijk waar de vorige film eindigde, toen Rambo de ranch van zijn ouders binnen liep. Nu jaren later heeft hij geen ouders meer en woont hij daar met de oude huishoudster van zijn vader, die ook een kleindochter heeft die er woont en die Rambo als een soort van eigen dochter beschouwd. En dan weet je natuurlijk al wat er gaat gebeuren. Na een, overigens veel te lange, aanloop trekt zij naar Mexico om haar echte vader te bezoeken die haar in haar jeugd heeft laten barsten. Via een kleine omweg wordt ze gevangen genomen door een bende die haar als seksslavin gevangen weet te houden. En daar neemt onze vriend Rambo natuurlijk geen genoegen mee. Op zich is dit een heerlijk scenario. Rambo versus de Mexicaanse kartels. Toch doet de film er veel te weinig mee. Die mensen zijn enorm kwaadaardig, maar een grote confrontatie ontbreekt. Daarbij vond ik de plottwist dat hij het meisje snel vond en kon bevrijden wat jammer, omdat het van mij wel op de klassieke manier had gemogen dat hij haar op het einde moest bevrijden na een gevecht met de grote baas. Maar vermoedelijk is Stallone als dikke zeventiger niet meer zó fysiek fit dat dat er nog in zat. En dus is ze al snel vrij, maar sterft ze toch, waarna Rambo op wraak zint. Hij lokt het kartel naar zijn eigen ranch die vol zit met verborgen tunnels en een lading boobytraps waar je u tegen zegt.

In die laatste 20 minuten gaan gelukkig wel alle registers open en vermorzelt Rambo tientallen bad guys op afschuwelijke manieren, precies waarvoor ik naar de film ging. Al voelt het niet helemaal bevredigend aan, omdat het ook weer snel voorbij is. En de sadist in mij vind het wel jammer dat diverse bad guys in zijn vallen liepen en het uit kermden van de pijn, maar in plaats van ze zo om te laten komen, maakte Rambo er daarna vaak al na een seconde een einde aan door ze met een pistool of shotgun meteen om te leggen. En ook voelde die grote clash niet helemaal als Rambo. Normaal jaagt hij op, nu jaagden ze op hem en was het vooral kijken hoe ze in zijn boobytraps stapten en zonder een gevecht eraan gingen. Al was de laatste scène waarin hij bij de grote baas het hart eruit trekt wel heerlijk smerig en leuk.

Ik ben het overigens niet eens met de mensen die klagen dat Rambo niet meer zichzelf is. Klopt, hij praat hier wat meer. Maar is dat nou gek? Hij heeft eindelijk weer mensen gevonden waar hij van hield en heeft zich dus wat meer open durven te stellen met gesprekken. Maar nog altijd is hij die getraumatiseerde veteraan die helemaal niet normaal kan functioneren in de maatschappij. Dat benadrukt Stallone diverse malen nog in de film. Ik vind het juist knap dat Stallone zijn personages Rambo en Rocky door de jaren heen een beetje laat veranderen, maar nooit teveel. Ze zijn nog steeds zichzelf en ik heb er nog altijd een zwak voor. Had hem hier ook wel zijn geluk gegund. Rambo 5 deed me trouwens wel heel erg aan twee films denken. Taken (1) vanwege het plot en Skyfall vanwege het slot, waar James Bond ook zichzelf in zijn familiewoning moest redden met huis, tuin en keukenmateriaal. En met een knipoog kan je zelfs stellen dat Home Alone een beetje een inspiratiebron was, haha.

Een cijfer geven is best lastig. Inhoudelijk rammelt het allemaal geregeld (Bijzonder dat Rambo direct het meisje wist te vinden. Hoe vond het kartel later zijn ranch? Waarom bleven die domme bad guys maar in zijn valstrikken trappen als je merk dat er een half leger kansloos aan gaat?), het klassieke Rambo-gevoel was er niet altijd, maar tegelijkertijd spreekt het personage Rambo me nog meer dan genoeg aan, raakte de film bij vlagen de juiste snaar bij me en was het geweld te kort, maar wel bijzonder aangenaam smerig en goor. Op dat vlak was het echt wel genieten. Sowieso was dit gewoon een meer dan prettig bioscoopbezoekje en dat telt boven alles bij me. En dus heb ik er nog wel een goede voldoende voor over, al haalt de film het absoluut niet bij de vorige film die ik beschouw als de allerbeste van de reeks.

3,5*

PS: En nu geen 10 jaar over nog een vervolg doen, maar er gewoon eens rap mee starten

Is dit niet zoals Rambo grotendeels ook opgejaagd werd in First Blood?

Eigenlijk wel, heb je een goed punt. Maar voor mij is Rambo wel nu een reeks van vijf delen.

Ik had hier ieder geval op wat meer man tegen man gevechten gehoopt.

Tsja. De oorspronkelijke Rambo is compleet anders dan de vervolgen. Dus hoe je Rambo ziet is wat je er zelf van maakt. Maar dat maakt deze Rambo niet minder Rambo. Want dat betekent dat First Blood ook absoluut geen Rambo film is. Het is een compleet ander type film dan de vervolgen.

Daarnaast denk ik dat je verwachtingen compleet verkeerd zijn van iemand die 73 jaar is. Wat jij verwacht is niet realistisch om van een 73 jarige te verwachten. Qua wat Rambo heeft meegemaakt en ook nadat hij is teruggekeerd, vind ik het juist een logische ontwikkeling. Ook dat hij als mens iets meer menselijk is geworden en de film geeft hier een meer dan logische en acceptabele verklaring voor.

Ook verkeerde verwachtingen. Iemand van 73 moet juist meer tactisch denken omdat hij een compleet andere fysiek heeft. Ik had het tenenkrommend gevonden als een 73 jarige een stel fitte mensen van 50 jaar jonger in elkaar zou timmeren.

Maar dat geef je ook al in je recensie aan zie ik. Dus je hebt er een betere kijk op dan Basto en Shinobi Hoop is wat anders dan realistische verwachtingen hebben van een personage en dat heb je wel.

Had echt niet knokken hoeven te zijn, maar een paar klappen of een messengevecht (a la het slot van Commando) had ik wel aardig gevonden. Maar het is inderdaad om zijn leeftijd te maskeren. En dat is overigens geen schande hoor. Maar ik vond het jammer, de actie was snoeihard maar een tikje eentonig.

Had mijn berichtje nog aangepast hehe. Je hebt wel gelijk betreft de eentonigheid, maar de sequentie loopt in zo'n hoog tempo op dat het vermakelijk is. Ik heb vijf Rambo films binnen een dag gezien. Het viel me op dat alle Rambo films eigenlijk een beetje hetzelfde gebrek aan spanningsboog op het einde hebben.

Colonel Trautman: How's the wound?

Rambo: You taught us to ignore pain, right?

Colonel Trautman: Is it working?

Rambo: Not really. Don't take it personal.

Colonel Trautman: Thanks.

Rambo 3.

De Rambo-franchise maakt de cirkel rond in dit slotstuk (?) dat vooral schatplichtig is aan First Blood (1982) en opvalt door sterke karakteriseringen en een Stallone die opnieuw toont wel degelijk te kunnen acteren. Na zijn rondzwervingen in Vietnam, Afghanistan en Birma is John Rambo terug in zijn vaderland waar hij voor zijn nichtje Gabrielle [een prima Yvette Monreal] zorgt sinds haar moeder is overleden en haar vader haar in de steek heeft gelaten. Wanneer Gabrielle via een kennis ontdekt waar haar vader woont besluit ze, tegen het advies van haar oom in, haar vader te bezoeken in Mexico. Dat bezoek verloopt in alle opzichten rampzalig en wanneer Gabrielle niets van haar laat horen rest Rambo geen andere keuze dan de ranch, de enige plek waar hij zich veilig voelt en zijn demonen onder controle heeft, te verlaten om zijn nichtje te redden.

Net als in de beide Creed-films excelleert Stallone met een genuanceerd portret van een man die heeft leren leven met zijn demonen en zich erbij heeft neergelegd dat hij er onmogelijk aan kan ontsnappen. Net als in John Rambo (2008) is het geweld zeer expliciet, maar naast de spectaculaire finale zijn er niet meer dan twee actiescènes en die verlopen bovendien niet zoals je - en, cruciaal, John Rambo zelf - verwacht. Een verrassend ontroerende, meeslepende thriller en een waardige afsluiting van de populaire franchise.

Knappe actie film waar ik helemaal in op ga. Top

Mooie afsluiter van de reeks gaat met momenten iets over de top in vergelijking met De vorige delen maar daar kan ik best mee leven. Stallone weet nog steeds een goeie Rambo neer te zetten en laat het personage ook weer mooi verder evolueren .

Hier nog is mijn personelijke top Rambo

First Blood 1982

John Rambo 2008

Rambo Last Blood 2019

Rambo III 1988

Rambo First Blood Part II 1985

Nu ik Angel Has Fallen heb gezien verlaag ik de film toch even met een halve ster. Oorspronkelijke recensie blijft staan, maar de hoeveelheid rare plotkeuzes en oninteressante personages zorgen er toch voor dat ik hier minder positief op terugkijk dan voorheen.

Maar wat heeft Angel has fallen dan met je verlaging te maken?

Omdat ik in die film zag hoe je een domme actiefilm wel een beetje meer kan meegeven dan alleen domme actie. Personages waar je wel om geeft en dialogen die niet alleen daar zijn om gaten op te vullen.

Apart. Ik heb die film ook gezien, best amusant maar zo plat als een dubbeltje. Ik kan me echt 100 keer meer identificeren met John Rambo en zijn verleden, maar ook zijn heden. Vond de band met het meisje hier best mooi. Daar kwamen nog best pakkende gesprekken uit.

Toch wel beter als verwacht!!

Gisteravond in de bioscoop gezien en ging toch wel heen met gemengde gevoelens omdat ik hier las dat het niet echt aanvoelde als een echte Rambo film.

De eerste helft is wat traag en moet wat op gang komen, Rambo praat daar enorm veel in en is wat saai maar de 2e helft maakt dat allemaal toch wel weer wat goed, de tweede zit al wat meer actie in maar je hebt inderdaad (nog) niet echt het idee dat je naar een Rambo film kijkt maar meer naar een actiefilm met Stallone todat de laatste 15/20 minuten aanbreken, dan is het dus toch wel een echte Rambo film!! Worden veel originele en gruwlijke moorden gepleegd op een echte Rambo manier! Toch nog wel een aanrader. Verhaal is flinterdun waardoor het makkelijk te volgen is.

Veel mensen vroegen zich af waarom hij ineens allemaal gangen onder z'n huis heeft, wat ik er van begreep is dat om van zijn Vietnam trauma af te komen wat toch wel een klein beetje naar voren komt in deze film maar is niet helemaal duidelijk.

1 van de badguys moest me mede door het lange haar en het baardje erg aan John Wick denken.

De 3 mooiste moorden waren toch wel die met het breken van het bot, de voeten die afgehakt werden met een mes, en de eindbaas waar het hart uitgesneden werd. Het einde is ook erg mooi gedaan dat ie een soort van ligt dood te bloeden in de stoel op z'n veranda. Zou een hele mooie afsluiter zijn voor de Rambo serie. Hoop persoonlijk niet dat er nog 1 komt.

Helemaal het allerlaatste bij de aftiteling zie je hele mooie beelden van de eerste 4 Rambo films wat toch nog wel even een sfeertje schept. Stallone is wel echt oud in deze film, hij had zich echt niet moeten laten opereren, ziet er niet uit!

3,5*

Hear, hear!

Rambo - Last Blood - Ruthless Reviews - ruthlessreviews.com

????

Toegeven, vermakelijk stukje. Deels met een kern van waarheid ook, maar ik blijf me verbazen dat er mensen zijn die de ''fun'' niet zien in Rambo 5.

Die fun zit enkel in het laatste kwartiertje. Daarvoor een dik uur ergernis. Ik ben het met alle punten in deze review volledig eens. Een lokale boordeel eigenaar is een veel te slappe tegenstander. Ik had in het begin de hoop dat hij uiteindelijk de strijd zou aangaan met de top van het kartel. Die gast die in het begin langs kwam om zaken te doen. Die had gewoon de dochter kunnen meenemen en dan hadden we een eind gevecht op de schaal van Commando kunnen hebben, waarbij Stallone gewoon een heel luxe eiland had kunnen opblazen.

Het is een aaneenschakeling van gemiste kansen.

Ik had ook een uur lang mezelf prima vermaakt. En bordeeleigenaar, tsja. Mensensmokkelaars past zeker minder sterk in je pleidooi? Het was een vrij behoorlijke tegenstander.

Ben het wel met je eens dat er meer in had kunnen zitten. Zeker bij Mexico, dan had ik Narcos-achtige drugskartels aanpakken ook wel tof gevonden. In combinatie met wat ze nu hebben getoond. Vandaar ook dat ik maar een 3,5 ster geef, terwijl ik hoopte op 4 of meer zoals bij de vorige film. Wat de review uit je link wel goed zegt is dat het altijd Rambo tegen een staat, organisatie of militie was en dat mist wel een beetje in deze film ja. Die is wat intiemer, meer gericht op Rambo zijn trauma's en nieuwe liefde voor zijn surrogaat-familie.

Mensensmokkelaars... Het bleef een vrij lokaal ondernemmertje. En zoals de review zo mooi aangeeft

Vorige episodes waren het de National Guard, Het Vietnamese leger, de russen en het Birmese leger. Dan is dit toch wel een enorme stap terug.

Zelfs Scarface maakte in 1983 al meer indruk dan deze.

Ik heb de film nog niet gezien maar ik denk dat ze deze film realistischer probeerden te maken. Immers Rambo is niet de jongste meer. Hij is hoog bejaard... Anders had men hier (ook) veel kritiek op gegeven.

Wat ik vooral raar vind is dat in mijn ogen de verkeerde broer eerst wordt vermoord. Hij was diegene die Rambo en zijn dochter verminkte en drogeerde. Hij was ook impulsiever en "dommer" dan zijn broer, dus het zou logischer geweest zijn als hij diegene was geweest die als een kip zonder kop wraak wil nemen op Rambo en blindelings in de val(len) loopt...

Boring! Opbouw prima, maar c'mon... Rete saai het eerste uur. Knap dat ze 'n film van pak 'm beet 80 min aanvoelt als 'n flick van twee uur. Laatste 20 min gaat John los. Maar dat viel me tegen, ook al zaten er brute scènes in. Vind wel knap Stallone met 'n respectievelijke leeftijd lekker door gaat met films maken.

Je maakt deel 1 wel groter dan dat deze is. Dat was gewoon de lokale politie. Heel wat minder krachtig dat Mexicaanse mensensmokkelaars.

Volgens mij besef je half niet hoe groot dit soort groeperingen in Mexico zijn. Maar goed, het is wel kleinschaliger dan in de vorige 3 films, dat zeker. Alleen zijn er nu gewoon geen Vietnam of Afghanistan oorlogen meer waar je Rambo neer had kunnen zetten in een acceptabel verhaal.

In het begin van de film praat John Rambo meer dan in alle vorige films bij elkaar en zien we hem van een sociale, menselijke kant, hiermee lijkt de reeks ook door het verhaal een wending gemaakt te hebben naar aangrijpend drama. Maar dit is een Rambo film en als het mis gaat met zijn nichtje slaan natuurlijk bij Rambo weer alle stoppen door en is het verder van dik hout zaagt men planken. Daar kwam ik voor en de film levert die belofte prima in. De film is over het geheel minder bruut dan de vorige maar uiteindelijk vliegen de ledematen over en weer en blijken er talloze manieren te bestaan om het leven van iemand op de meest gruwelijke manier te beëindigen. Na al het bloedvergieten neemt Rambo plaats op de veranda en mompelt hij dat hij zal blijven vechten voor de nagedachtenis van degenen die hem ontvielen. Als Rambo V : Last Blood een succes wordt zit er misschien na een laatste film nog een allerlaatste Rambo film in.

Maar dit was een locale onderaannemer, Rambo had gewoon een El Chapo typo op een zwaar beveilgde compound met 250 man moeten slopen. 40 minuten carnage! Dat was wat ik wilde!