The Boat (2018)

Vanavond bekijken, morgen de uitslag? (Geldt voor ons.)

Een beetje vreemd, maar best lekker. Mysterieus, lekkere muziek en de acteur doet het ook best redelijk. Verwacht geen denderend verhaal want dat krijg je niet, maar het is weer eens wat anders. Ik vond het best vermakelijk.

Een thriller met één man dat zich volledig afspeelt op een boot op open zee en dat met een lengte van anderhalf uur, ik kon me niet voorstellen dat dit heel spannend kon zijn of blijven! Er was dus een risico dat het voorspelbaar, eentonig en vooral een saaie film zal gaan worden. Maar de film was spannend? Ja, zeker! Echter eng? Niet echt.Toch wist het mysterieuze element me tot eind te intrigeren. Doordat de zeiler/ visser in verschillende moeilijkheden belandt, denk daarbij aan een vreemd soortig schaakspel tegen de boot Aeolus, (Griekse God van de Wind) aanschouw je sommige gebeurtenissen met ingehouden adem. Daarnaast weet ook het mysterieuze aspect de film interessant te houden. Is er toch nog iemand aanwezig op de boot? Heeft de zeiler veel domme pech? Of is er toch nog meer aan de hand? Terwijl er bijna geen dialoog was, weet deze film van vader Winston Azzopardi (de regisseur) en zoon Joe Azzopardi (de acteur) me door net even anders te zijn, best aangenaam te verrassen!

Voor mij is er eigenlijk maar één boot, namelijk "Das Boot (1981)" Maar desondanks was "The Boat" zeker ook het kijken waard.

In deze eenvoudige en opvallend rustige (er wordt nauwelijks in gepraat) Thriller film stuit een visser (wiens naam je niet te horen krijgt en dat is ook niet van belang) uit Malta midden op de zee in de mist op een volledig verlaten zeilboot. Eenmaal aan boord komt hij erachter dat er niemand is en dat zijn eigen kleine vissersbootje plotseling is verdwenen en dat hij hopeloos is achtergelaten op het spookachtige vaartuig. Met niets anders dan water om hem heen, kan hij geen kant op.

The Boat is geregisseerd door Winston Azzopardi, die samen met zijn zoon Joe Azzopardi, die tevens de hoodrolspeler (is ook de enige acteur in de film) is in het verhaal, het script schreef. Deze laatste draagt daarmee de hele film, maar in deze film valt ook het script en de regie op, want hoe houd je namelijk een eenmansfilm op open zee circa 85 minuten spannend ? Er zijn wel vergelijkbare films zoals "Dead Calm (1989)" en "All Is Lost (2013)", maar die hebben geen mysterieus element welke de gehele film weet te intrigeren.

Omdat dit een eenmansfilm is, wordt er nauwelijks in gepraat en het eerste wat er gezegd wordt na circa zes minuten is "Hello", als de visser aangekomen (beter gezegd botst) in de mist bij de zeilboot roept om een teken van leven. Vanaf dan (van tevoren zie je nog wat beelden van een zonovergoten Malta met de azuurblauwe zee) speelt de film zich af op de zeilboot. De film speelt zich gelukkig niet volledig af in de mist (die vooral onheilspellend is), want je ziet al vrij snel weer kraakheldere lucht (na circa 13 minutem), ook wordt het gewoon weer nacht en dag en ook komt de visser in een storm terecht, welke een reëel gevaar voor hem is.

Buiten de natuurelementen gebeuren er aan boord van de zeilboot ook een aantal elementen welke je nieuwsgierig maken naar wat er aan boord gebeurd (je krijgt daar geen concreet antwoord op, maar op het einde, na circa 70 minuten, valt dat misschien wel in te vullen, maar desondanks blijft het allemaal mysterieus en kom je niet te weten of er iemand anders aan boord is of dat er iets anders aan de hand is) en gebeurt is en welke de visser in moeilijkheden brengt.

Zo hangt hij aan de reling (de giek van de zeilboot slaat hem namelijk eraf als hij in de zee wilt plassen), raakt hij langdurig opgesloten op het kleine toilet op de zeilboot waarbij hij bijna in aanvaring komt met een olietanker en daarna komt hij ook nog terecht in een storm (daarbij staat hem dan het water letterlijk tot de lippen). Verder komt hij in de zee terecht (stuit daarbij niet op haaien maar wel op vriendelijke dolfijnen), raakt hij opgesloten in de Kajuit en de kleine bergingsruimte van de zeilboot en bij al deze moeilijkheden vraag je je af hoe hij zich weet te manoeuvreren om te overleven.

Op het einde lijkt hij op ramkoers te zitten met de rotsachtige en bebouwde kust van Malta als hij opgesloten is, maar dat gebeurt niet en de zeilboot laat hem zelfs veilig in de haven aan land komen. Maar wat er aan de hand is met de zeilboot (die uiteindelijk wegvaart), dat kom je niet te weten en dat blijft dus mysterieus. Sterker nog, de geschiedenis lijkt zich voor de visser te gaan herhalen

Het is zeker niet een doorsnee film voor iedereen en misschien dat mensen met korte aandachtsspanne al snel zullen afhaken, maar al met al heb ik me goed vermaakt met deze lekkere mysterieuze Thriller film en dat vanaf de eerste tot de laatste minuut.

Net deze film gekeken. En ik moet zeggen, hij was goed. Op het einde na dan. Dat was gewoon vaag.

Ik vind wel dat het een meeslepend verhaal is. Je wilt dat het goed komt met de hoofdrolspeler.

Ik zou hem wel wat vaker in films willen zien spelen.

Dat er nauwelijks gepraat word, stoort mij totaal niet.

Ik denk ook dat het een spookboot was, die zijn eigen leven leid.

Ik geef het niet de volledige 5 sterren ivm het einde.

"I am lost. I repeat, I am lost."

Opvallend dat regisseur Winston Azzopardi deze film heeft gemaakt met zijn zoon Joe, die hier fungeert als acteur.

Een naamloze zeiler die in een dichte mist stuit op een verlaten zeilboot lijkt een aardig uitgangspunt te zijn. Als de boot ook nog eens een eigen leven lijkt te leiden, is het alle hens aan dek om uit deze benarde situatie te komen. In grote lijnen doet het mij zelfs denken aan 'All Is Lost'.

Met één acteur en voor een groot gedeelte slechts één locatie behaalt Azzopardi met minimale middelen veel resultaat. 'The Boat' is namelijk voor geruime tijd gehuld in een nevel van mysterie. Dit effect wordt enorm versterkt door de naamloze zeiler die weinig tot geen tekst heeft en de stilte die niet geschuwd wordt.

Op den duur moet je als kijker helaas wel concluderen dat men zich eigenlijk geen raad weet met het narratief; de stuurloosheid is duidelijk zichtbaar. Over de achtergrond van de hoofdpersoon kom je niets te weten en het gebeuren met de zeilboot blijft vaag. Dit zijn toch wel grote kansen die je als maker laat liggen.

Al met al een redelijk intrigerende thriller die beter zou werken met een ontwikkeld verhaal.

Dikke 2,5 sterren.

Het is ok.

Geen verkeerde film dit, maar ook geen heel goede. Gewoon gekeken omdat hij bij het aanbod van Film1 kwam en dat zijn meestal wel snelle tussendoortjes. Dus ook gelijk deze meegepakt. Wilde hem destijds, toen de trailer er nog niet was, zien, maar de trailer liet hem maar even wachten.

Er zitten duidelijk een aantal vakmannen achter het roer, al vind ik het knap hoe dit uiteindelijk 5 miljoen gekost heeft. Met een paar CGI-stukjes is er uiteindelijk niet al te veel te beleven, maar vooral het eerste deel is nog best goed uitgevoerd waardoor het dan niet verveeld.

Zo is het eerste deel van de film gewoon goed scherp en daarom blijft het boeien. Het ziet er allemaal best degelijk uit. Maar uiteindelijk heb je het wel gezien en de spanning begint te verdoezelen. Eenmaal opgesloten in de wc duurt het niet lang voordat je er wel op uitgekeken bent.

Uiteindelijk werkt dat scherpe ook gewoon niet meer. De film weet minder te boeien en pas helemaal in de laatste 10 minuten weet de film zich weer te herpakken, maar dat is eigenlijk al veel te laat. Voor de rest een groots idee maar duidelijk met net wat te weinig materiaal.

Het heeft wel wat, maar het boeit uiteindelijk niet meer. Dat ligt er ook vooral aan dat een one-man show uiteindelijk is uitgewerkt. Een soortgelijk gevoel had ik bij All Is Lost , maar deze film is net wat scherper en heeft daarom mijn voorkeur.

Knap werk om met één acteur met 3 regels tekst en een boot zo'n spannende film te maken.

Abandoned

Adrift

Not Alone

Er zijn wel meerdere films waar gebruikelijke vervoersmiddelen ineens over een eigen willetje beschikken en medemensen het leven zuur beginnen te maken. Zo was er in lang vervlogen tijden Herbie, de dolle kever, die plots het stuur overnam zonder te vragen. Toegegeven, deze film zal je niet de stuipen op het lijf jagen daar het een dolkomische kinderfilm was. Van een ander kaliber is de film “The Car” met een demonische, zwarte Lincoln Continental Mark III bolide die meermaals een rubberspoor achterliet op het aangezicht van een onschuldige voorbijganger. Nog beter en bekender, de blitse Plymouth Fury ’58 uit “Christine” die zonder verpinken de gekreukelde carrosserie terug in originele staat kon brengen. Je zou kunnen zeggen dat de Titanic ook nogal wat slachtoffers gemaakt heeft. Maar dat was niet omdat deze mastodont van een boot ineens haar eigen koers ging varen, maar eerder omdat er een ijsberg geen voorrang verleende. Het schuitje in “The Boat” daarentegen is andere koek. Klinkt spannend, niet?

Spannend klinken doet het wel. De film op zich was dat dan ook weer niet. Maar geef toe. Hoe spannend kan een film zijn waarbij een boot zijn eigen koers vaart? En wat als er een passagier aan boord is die daar toevallig verzeilt raakte? Het enige dat zo’n eigenzinnige boot kan doen is proberen die vent van de boot te krijgen door getimed de giek in zijn richting te zwieren. Je kan hem ook in kleine ruimtes opsluiten zodat hij geen kant meer op kan. Maar daarmee zijn alle mogelijkheden uitgespeeld en moet je de rest van film nog opvullen.

En dat krijg je dan ook de gehele film. Opvulsel. Je ziet hoe een jonge visser (Joe Azzopardi) ’s morgens zijn huis verlaat en over het Maltese azuurblauwe water met zijn bootje uitvaart. Ik veronderstel om te gaan vissen. Ik vroeg me al direct af waarom hij dan zo ver de zee in moet gaan hiervoor. Dat terzijde want ik ben eigenlijk een complete leek als het over vissen op zee gaat. In ieder geval, hij raakt verzeilt (toepasselijk) in een mistbank en stuit (letterlijk) op de verlaten zeilboot. Als hij vervolgens aan boord klimt om te zien of er iemand aanwezig is, komt hij plots tot de constatatie dat zijn eigen bootje verdwenen is. En dan zit je daar. Hopeloos alleen. Zonder water, zonder voedsel en niet werkende communicatiemiddelen.

Spijtig genoeg werkte het niet voor mij. Ik had een gelijkaardig gevoel over “All Is Lost”. Er is niets mis met de gebruikte beelden. De eindeloze oceaan en donkere wolkenformaties zijn dankbare objecten om er tijdloze beelden van te maken. Zelfs de beelden uit het scheepsruim (met zijn beperkte oppervlakte) zien er professioneel uit. Maar één enkele man op een ronddobberende boot kan niet zorgen voor uitvoerige, onderhoudende conversaties. Buiten wat gesakker, gevloek en gemompel valt er op dat vlak niets te bespeuren hier. En op een bepaald moment was het allemaal een herhaling van dezelfde routines. Als enige hoogtepunt zou je de toilet-scène en de plots opstekende storm kunnen vermelden. En natuurlijk was het acteren van de enige protagonist helemaal niet slecht (ook al beperkte het zich tot het wanhopig voor zich uitstaren). Maar verder vond ik het, naar mijn persoonlijke mening, redelijk saai. Zelfs de ontknoping was redelijk suf te noemen. Alsof men qua creativiteit ook een beetje op een dwaalspoor zat. Dat laatste beeld van de boot die op de einder lag te dobberen had het verkeerde effect op mij. Ik moest stilletjes in mijn eigen grinniken.

1.5*

Niets speciaal en saaiheid troef.

Jezus. Christus. Wat een KUT film.

Een nietszeggende, kansloze, totaal verhaal-loze saaie film.

Het gaat werkelijk waar nergens over. En ik zou willen dat ik mijn verspilde 85 minuten kon terug krijgen.

Wat was de bedoeling van dit hele gebeuren?

Een man die dagenlang op zee drijft op een bootje en vervolgens weer terug is bij het begin.

Echt sprakeloos. Dat ze dit nog durven te maken.

Maar ja, ik had het kunnen weten met zo’n idiote, totaal niet originele titel “The Boat”

Hahaha wat een simpele titel. Had dan “Aeolus” gedaan, de náám van de boot, dan had je het enigszins een boeiende titel gegeven. Maar ja, aan de andere kant, de film was zelf zo niet boeiend, dat het dan alleen maar bedrog zou zijn.

Nu weet je tenminste wat je kunt verwachten met zo’n flut titel. Alleen ik wist dus niet dat het zó’n ergeflut film zou zijn.

Niet ver van Valetta belandt een zeeman in een dichte mistbank en ontdekt hij een verlaten, defecte zeilboot. Hij gaat aan boord om eventuele passagiers te helpen en de kustwacht in te schakelen maar krijgt geen gehoor. Wanneer hij vervolgens ontdekt dat zijn eigen bootje spoorloos is verdwenen beseft de zeeman dat er stront aan de knikker is. De gebroeders Azzopardi doen een poging om een variant te maken op Duel en All Is Lost, maar maken daarbij een aantal inschattingsfouten, waaronder de lengte van de film. De situaties waarin de hoofdpersoon belandt zijn vergezocht en worden tot het maximale gerekt om tot speelfilmlengte te komen. Joe is geen Robert Redford en Winston geen Steven Spielberg, Marek Trakowski krijgt wel complimenten voor zijn camerawerk.

The Boat gaf mij qua uitwerking een beetje een dubbel gevoel. Enerzijds is het best een mooi gemaakte film. Camerawerk, sfeer en acteren is absoluut van een acceptabel niveau. Anderzijds is het verhaal gewoon te mager in de uitwerking. De spanning en knijpende sfeer komen hierdoor gewoon niet goed van de grond.

De film begint alvast goed, maar eenmaal de visser opgesloten geraakt in het toilet begint het te vervelen en komen er "repetitieve acties/gebeurtenissen". De film is mysterieus, maar op geen enkel moment spannend.