John Wick: Chapter 3 - Parabellum (2019)

Het actiegenre is niet meteen het eerste waar ik naar grijp, maar ik heb er heus al wel wat gezien. De John Wick franchise is wel opmerkelijk in de wijze waarop dit buitensporige geweld tot uiting komt. Zowat elke dode wordt afgemaakt met een shot in het hoofd. Erg efficiënt en spectaculair zelfs in beeld gebracht, maar ontzettend repetitief. Daar waar je het in het begin nog vermakelijk vindt, mondt het al gauw uit tot vervelend. Geen wonderbaarlijke resurrecties hier, dood is dood, tenzij je John Wick heet natuurlijk.

Wel een cool personage, dat zeker, past zeker bij Keanu Reeves. En die onderwereld van huurmoordenaars heeft wel iets. Iets als een sekte, maffia of vakbond zelfs waarbij codes, rituelen en eden heilig zijn.

Na het herzien van de eerste twee delen van deze reeks werd het eindelijk tijd om dit derde deel eens te zien. Ik was vooraf wat huiverig omdat ik bij het herzien van de eerste twee films na ongeveer een uur wel klaar was met de vele, veelal dezelfde, kills.

Gelukkig begint deze film anders en zien we in het eerste half uur originele en steengoede actiescènes met paarden, musketten en (heel veel) messen. Helaas verzandt de film daarna in een zichzelf repeterend patroon wat er voor zorgde dat, ondanks een kleine opleving af en toe, ik af en toe op m'n klokje moest kijken hoe lang het nog allemaal zou duren.

Dik twee uur is echt veel te lang voor een film als deze. Na anderhalf uur was het allemaal prima geweest.

Al met al vond ik deze film wel de beste van de drie, daarom ook 3.5*.

In het derde deel is alles groter en breedvoeriger dan in de voorgangers. Van Chinatown tot Harlem schijnt iedere huurmoordenaar de jacht op John Wick te hebben geopend. Regisseur en voormalig stuntman Chad Stahelski zet meteen een vreugdeloze sfeer neer en voert de kijker door de regen en de duisternis mee naar een wereld waar koelbloedige moordenaars hun leven leiden. Een wereld waarin John Wick op de loop is en wanhopig en vermoeid probeert zijn doodsvonnis te ontlopen.

De kijker treedt een parallelle wereld binnen van huurmoordenaars. Een wereld met een eigen erecode, met eigen regels, met eigen economische en politieke verhoudingen. Een wereld die de oorlog heeft verklaard aan een aangenaam chagrijnige John Wick, die de regels heeft overtreden. Het is een fijne sfeervolle introductie van de situatie. Daarna gaat het pas echt los. Wat volgt is een doorlopende lus van geweld die over de kijker wordt uitgestort. Een lus van messenwerpen, vechtpartijen en vuurgevechten. En niet alleen over de kijker wordt het geweld uitgestort. Ook over John Wick natuurlijk. De man heeft geen moment rust. Het is heel begrijpelijk dat zijn blik somberder en somberder wordt en dat hij steeds vermoeider oogt.

Er is een scène die de last van Wick goed vangt. Beschutting zoekend voor zijn achtervolgers sleept de eenzame en doodvermoeide Wick zich een theater binnen waar de Russische Maffia zijn hoofdkwartier heeft. Op het billboard bij de ingang staat de aankondiging van het stuk “A Tale of Two Wolves”. A Tale of Two Wolves is een parabel die een oude Cherokee krijger eens deelde met zijn kleinzoon. Een levensles die wordt onttrokken aan het gevecht dat twee wolven in ieder mens continu voeren. Er is een wolf met slechte eigenschappen en een wolf met goede eigenschappen. Als de kleinzoon vraagt wie er wint, antwoordt de oude man: “de wolf die door jou wordt gevoed”.

Het middendeel van de film speelt zich af in Casablanca. De meerwaarde van dit gedeelte ontging mij. Wellicht was het de bedoeling om een snufje exotica in de film te brengen. Met de figuur van Hale Berry lukt dat enigszins. Van het exotische Casablanca krijg je verder amper iets mee en de actie is niet wezenlijk anders dan in de New Yorkse setting. Eenmaal terug in New York is Wick dan ook niet zienderogen opgeknapt van zijn exotische trip. Hij geeft nog steeds gul aan de slechte wolf en oogt nog even vermoeid en kijkt nog even somber als voor zijn vertrek.

De finale bestaat uit een eindeloze reeks goed ingestudeerde gevechtshandelingen die al vaker in een eindeloze reeks zijn gepasseerd. De reeks oogt tamelijk steriel. Zo worden de gevechtshandelingen niet eens opgeleukt met echt kunstbloed, maar met digitaal bloed, volgens mij. De gevechten spelen zich ook nog eens af in een gepolijst glazen decor zonder enige sfeer. Elke gevoel van spanning bleef bij mij achterwege.

Tijdens het finale gebeuren gleed mijn aandacht af en toe weg en stelde ik me een schaars geklede Hale Berry voor in een ligstoel op het strand van Casablanca. Hale Berry die haar twee wolven een staakt-het-vuren had opgelegd en gewoon genoot van de warmte van de zon op haar gebronsde huid. Aan dat beeld was ik na dik twee uur kunstzinnig gechoreografeerde- maar tegelijkertijd ook erg steriele actie, heel erg toe.

John Wick gaat onderwijl onverstoorbaar verder in zijn vierde film. Na een moment van verpozing, ben ik daar ongetwijfeld weer bij. Zonder hoge verwachtingen dit keer.

Vandaag weer eens herbekeken, ditmaal op blu-ray! Vond dit 3e deel toch de beste van de 3.

In deze film nog meer actie, veel schietpartijen (meer als deel 1 en 2), meer gevechten ook en minder verhaal wat in deel 1 en 2 nog wel meer was.

Voor de actie zit je hier dus goed, moest wel lachen om de scene in de paardenstal, ook een hoogtepunt is de achtervolging met de motoren en het laatste stuk in het hotel was erg goed!

Enige minpunt was misschien de eindscene met de 2 chinezen in die glazen ruimte, die gevechten duurde net wat te lang, maar verder echt een vermakelijke film!

Op naar deel 4!

Nog meer van hetzelfde in ludieke twists binnen de wereld van de "High Table" . Opmerkelijke grap " play under the table" Meest nare verschijnsel..de tatoeage in de nek van de arbitragedame..."einführer"... Uiteindelijk leeft John nog steeds..op naar deel 4

Begonnen met de John Wick serie van films. Deel 1 was vermakelijk. Deel 2 was al minder. En deze derde is dramatisch slecht. Een aaneenschakeling van absurde gevechten waar de protagonist zelden schade oploopt en de tegenstanders bij bosjes het loodje leggen. Verhaallijn lijkt bedacht door een 10 jarige. Ergens in de film wordt een hele groep door een andere groep afgeslacht met messen terwijl aan de muren hele reeksen zware machinegeweren hangen - alsof ze deze dan niet zouden gebruiken. En Keanu Reeves laat niks maar dan ook niks zien wat noemenswaardig is. Hij zegt ook bijna niks, wat kort gemompel her en der, gewoon bizar slecht. Trekt ook altijd hetzelfde geïrriteerde gezicht. Heb deze halverwege afgezet weet niet of ik dit verder kan doorstaan. Wat een onzin film.

Eindelijk weer eens verder met John Wick en met deze de laatste die ik nog liggen had. En dit deel gaat eigenlijk gewoon in dezelfde lijn verder en stelde dan ook niet teleur.

Want uiteraard is het John Wick weer die opgejaagd wild is met de gebeurtenissen van deel 2 nog redelijk in het geheugen en inmiddels zelfs soort van vogelvrij verklaard. De horde bloedhonden die dit oproept is dan ook ongekend, maar natuurlijk zijn er altijd hulpvaardige mensen en is er wel weer een bloedeed, belofte of token die nog uitstaat en praktisch hulp garandeert. Uiteraard is het incasseringsvermogen van John Wick andermaal ongekend, is de soundtrack ook weer goed en de actie natuurlijk fantastisch. Neem het gevecht in de bibliotheek of het gevecht met de vele messen tegen meerdere aanvallers, om over het gevecht in The Continental maar te zwijgen. Ook best heftig zijn de getrainde honden van Sofia.

Houdt het verder heel veel in? Nee, net als de voorgangers is het niets meer dan een vehicle voor zoveel mogelijk actie en is de weg bij afloop volledig vrij voor een sequel en sluit dit deel.zixh prima aan bij de vorige twee. Daarom wat mij betreft een prima cijfer.

Ook dit derde deel van de John Wick reeks vermaakt uitstekend. Qua niveau vind ik de drie films behoorlijk in het verlengde van elkaar liggen, al geef ik misschien lichtjes de voorkeur aan dit derde deel. Tot op zekere hoogte snap ik de hype, want dit kijkt inderdaad erg lekker weg, maar tegelijkertijd vind ik ook weer niet zo heel veel voorstellen. Het is allemaal zó schromelijk overdreven dat ik de films ook bewust kijk om even af te schakelen van de realiteit. Keanu ''man of steel'' Reeves waant zich nog steeds als een soort ongrijpbare superheld van weinig woorden rond en iedereen is zijn vijand. Dat leidt tot een hoop mooie actiescènes, waarbij de overdaad soms ook echt wel een zwakte is mijns inziens. Ik merkte ook dat ik het gevecht tijdens de climax gewoon te langdradig vond en echt wel klaar was met de film. Dat neemt niet weg dat ik verder wel met plezier gekeken heb en ook deel 4 gegarandeerd de revue laat passeren, mocht deze ergens beschikbaar komen. Hoogtepunt van de film vond ik trouwens de momenten met Halle Berry: mooie rol voor haar en ongetwijfeld de gaafste actiescène tot dusver.

3*

Yeah!

Er zijn maar weinig actie reeksen waarin de kwaliteit zo steady blijft als in de John Wick reeks. John Wick 3 laat het net als het tweede deel weer fris aanvoelen. Zeker als het op de actiescenes aankomt. Stahelski en zijn team hebben hier de lat weer een stuk hoger gelegd en komen weer met ingenieuze scenes om je adrenaline te laten pompen. Veel variatie in stijlen en choreografie. Het eerste uur is zo spannend... en... tja.... gewoon zo cool. Het tweede uur is nog steeds erg goed. Maar misschien ben je dan al murw van het eerste gedeelte. Want zo veel impact als dat maakt, maakt het tweede gedeelte niet.

Als het om verhaal gaat, had men er voor kunnen kiezen om veel meer back-story te geven De wereld die hier gecreëerd is, is gewoon zo gaaf dat je meer wil weten. Nu is het nog steeds een beetje mysterieus. Er wordt in het volgende deel wel weer iets meer duidelijk. En misschien moet ik dat ook maar voor lief nemen. Een beetje mysterie kan nooit geen kwaad.

Deze film weer opnieuw gezien.

Met Keanu Reeves als de onverschrokken John Wick die ex-Communicado is verklaard en moet vluchten en vechten voor zijn leven met hordes tuig, achter zich aan.

En die hij weer uitmuntend speelt.

Ook deze film blijft een spectaculaire film.

Met visueel waanzinnige gevechten en aktie.

Vooral ook de gevechts scenes, in de regen zijn visueel ijzersterk gemaakt.

Met een uitstekend acterende cast.

En te gekke film muziek.

Weer van genoten.

Ook derde deel weer herzien, nu op 4K met Dolby Atmos.

Nadat John Wick excommunicado (geen hulp of dienstverlening in welke vorm dan ook) is verklaard moet hij vluchten voor zijn leven en staat er inmiddels een prijs van 14mil op zijn hoofd. Alle huurmoordenaars zitten achter hem aan en John zoekt zijn toevlucht tot de Ruska Roma, een Russisch misdaadsyndicaat die een balletschool als dekmantel gebruiken (Hier is de nieuwe spin-off film Ballerina op gebaseerd). We leren dat hij hier vroeger is opgegroeid en bied een waardevolle rozenkrans aan in ruil voor veilige doorreis naar Casablanca. Hij hoopt in Marokko via Sofia, die daar het Continental runt en een Marker heeft openstaan bij John, in contact te komen met ''The Elder'', de enige man boven de High Table. Die schijnt ergens als een soort oliesjeik in de woestijn te wonen en is zijn enige hoop om de excommunicado op te heffen. Ondertussen krijgen zowel Winston als The Bowery King bezoek van ''de Arbiter'', die gestuurd is door de High table om hun te straffen, omdat ze John geholpen hebben.

Wederom een te gek deel met een mooie visuele stijl, gave muziek en goed gechoreografeerde gevechtscenes. Aantal favorieten zijn de scene met hulp van Sofia (Halle Barry) en haar twee honden, de shootout in het ontwijde Continental New York met hulp van de hoffelijke conciërge. In de finale moet hij het opnemen tegen mijn oude martial arts held Marc Dacascos, met films als Crying Freeman, Drive en Only the Strong op zijn naam, waar ik vroeger mee ben opgegroeid. Hij wordt tevens bijgestaan door zijn leerling Yayan Ruhian, bekend van ''The Raid'' films, die bedreven is in de Indonesische vechtsport Pencak silat. Helaas zitten er ook wat over the top scenes in, met als voorbeeld de motorachtervolging en zijn val van het dak. Achja , ik vergeef het Baba Yaga.

De Latijnse titel Parabellum betekend: "wie vrede wilt, bereid zich voor op oorlog".