menu

Ayka (2018)

Alternatieve titels: My Little One | Айка

mijn stem
3,54 (13)
13 stemmen

Rusland / Duitsland / Polen / Kazachstan / China
Drama
100 minuten

geregisseerd door Sergei Dvortsevoy
met Samal Yeslyamova, Zhipara Abdilaeva en Sergey Mazur

Een jong Kirgizisch meisje, Ayka genaamd, leeft en werkt illegaal in Moskou. Na de geboorte van haar zoon laat ze hem achter in het ziekenhuis. Enige tijd later zorgen haar moederlijke gevoelens ervoor om wanhopige pogingen te doen om haar achtergelaten kind te vinden.

TRAILER

https://www.youtube.com/watch?v=ZT9exgNpknk

Wanneer je deze, als ook andere ingevoegde media op de site wilt zien, dan moet je hier even toestemming voor geven.

Met het tonen hiervan wordt er mogelijk door een andere partij cookies geplaatst en/of wordt je ip-adres geregistreerd, zonder dat MovieMeter hier invloed op heeft. Lees ons privacybeleid voor meer informatie over hoe MovieMeter met je privacy omgaat.

zoeken in:
avatar van kappeuter
kappeuter (crew)
Vanaf 16 mei 2019 in de bioscoop (Cinéart)

avatar van mrklm
1,0
geplaatst:
Een Gouden Palm is allang geen aanbeveling meer, want op een enkele uitzondering na zijn de films die prijzen winnen in Cannes zeer matig. Helaas is deze winnaar in de categorie 'beste actrice' geen uitzondering op die gouden regel. Veelal op amateuristische wijze met de hand gefilmd, al zullen de verdedigers dat ongetwijfeld bestempelen als 'artistiek' en 'gepast claustrofobisch'. Ik vrees echter dat ze er niet in zullen slagen mij ervan te overtuigen dat er artistieke waarde valt te ontlenen aan een lange scène waarin hoofdpersoon Ayka door een ijskoud Moskou loopt. Na een tijdje heeft ze het koud en is ze doodmoe, maar we zien alleen de rug van Samal Yeslyamova dus van acteren is geen sprake. Ongeveer net zo zinloos is een shot van Ayka die een roltrap neemt en vervolgens een metro instapt. Yep, het is verrekte druk, maar waarom Sergei Dvortsevoy daar minuten voor nodig meent te hebben is een volstrekt raadsel.

De hoofdpersoon is illegaal in Rusland en heeft kort na haar bevalling haar zoon in de steek gelaten. Ze heeft een flinke schuld uitstaan maar probeert haar schuldeisers te ontlopen, maar pas laat in de film krijgen we inzicht in de reden voor die schuld en het maakt haar toch al ondoorgrondelijke bepaald niet sympathieker. Een gebrek aan achtergrondinformatie en karakterisering en een - mede daardoor - ééndimensionale vertolking maken dit sowieso tot een erg zware zit. Dierenliefhebbers dienen te weten dat er nogal wat onaangename scènes zijn, en dan heb ik het niet over het plukken van kippen.

4,5
geplaatst:
Ayka is een zeer rauwe film over een stukje onderkant van de Russische samenleving en als zodanig een film in de stijl van Donbass (2018) - MovieMeter.nl, Capharnaüm (2018) - MovieMeter.nl en zefs Dogman (2018) - MovieMeter.nl of Ray & Liz (2018) - MovieMeter.nl. Het is alsof je in een roman van Dostojevski terecht bent gekomen. Het is een reis door de hel vol armoede en vooral asociale dog-eat-dog-mentaliteit die als zodanig wat surrealistisch voelt maar de stijl is puur realisme: geen gedramatiseer, niets wordt mooier of lelijker getoond dan dat het is; slechts de harde werkelijkheid wordt getoond. De film voelt als een harde stomp in de maag. Dat maakt het geen film voor iedereen maar op mij heeft hij een verpletterende indruk gemaakt. Moeiteloos een van de beklemmendste en indrukwekkendste films van 2019.

PS. De laatste zin van de beschrijving bij deze film klopt helemaal niet.

4,5
geplaatst:
mrklm schreef:
Een Gouden Palm is allang geen aanbeveling meer, want op een enkele uitzondering na zijn de films die prijzen winnen in Cannes zeer matig. Helaas is deze winnaar in de categorie 'beste actrice' geen uitzondering op die gouden regel. Veelal op amateuristische wijze met de hand gefilmd, al zullen de verdedigers dat ongetwijfeld bestempelen als 'artistiek' en 'gepast claustrofobisch'. Ik vrees echter dat ze er niet in zullen slagen mij ervan te overtuigen dat er artistieke waarde valt te ontlenen aan een lange scène waarin hoofdpersoon Ayka door een ijskoud Moskou loopt. Na een tijdje heeft ze het koud en is ze doodmoe, maar we zien alleen de rug van Samal Yeslyamova dus van acteren is geen sprake. Ongeveer net zo zinloos is een shot van Ayka die een roltrap neemt en vervolgens een metro instapt. Yep, het is verrekte druk, maar waarom Sergei Dvortsevoy daar minuten voor nodig meent te hebben is een volstrekt raadsel.

De hoofdpersoon is illegaal in Rusland en heeft kort na haar bevalling haar zoon in de steek gelaten. Ze heeft een flinke schuld uitstaan maar probeert haar schuldeisers te ontlopen, maar pas laat in de film krijgen we inzicht in de reden voor die schuld en het maakt haar toch al ondoorgrondelijke bepaald niet sympathieker. Een gebrek aan achtergrondinformatie en karakterisering en een - mede daardoor - ééndimensionale vertolking maken dit sowieso tot een erg zware zit. Dierenliefhebbers dienen te weten dat er nogal wat onaangename scènes zijn, en dan heb ik het niet over het plukken van kippen.


Om even hier op te reageren. De dokter zegt op een gegeven moment tegen Ayka "wat gaat er toch om in je hoofd?" op een neerbuigende toon alsof Ayka dom bezig is. Ook wij als kijker vragen ons af wat er om gaat in haar hoofd. Dat de camera eigenlijk nooit een scene toont maar altijd dicht op haar gezicht of hoofd zit lijkt daarvan de uitdrukking te zijn. Dat begint er al mee dat ze haar baby achterlaat: waarom doet ze dat? Langzaam wordt duidelijk wat haar probleem is en dan begrijpen we dat ze met haar rug tegen de muur staat en dat de wereld voor sommigen extreem onrechtvaardig is. Het gedoe met de honden lijkt te opperen dat haar leven eveneens een hondenleven is in een dog-eat-dog-wereld waarbij de honden in de kliniek soms zelfs nog beter worden behandeld dan Ayka wordt behandeld.

De mensen in de normale wereld zeggen aldoor dingen tegen Ayka die voor haar niet relevant zijn (ironisch genoeg inclusief het 'Doe je mee met de cursus rijk worden?'): wij in de normale wereld hebben geen idee wat er afspeelt in haar wereld en we willen het ook niet weten. Dat is volgens mij ook de betekenis van de mensenmassa in het metrostation: zij verdwijnt in de mensenmassa zoals ook wij als maatschappij haar niet zien, maar de regisseur dwingt ons om wel naar haar te kijken (en ook daarom is de camera aldoor op haar gericht). Dat het hele verhaal afspeelt in een door onze opwarming veroorzaakte sneeuwstorm geeft niet alleen de perfecte dramatische achtergrond maar lijkt ook symbool te staan voor de kritiek dat wij zelf verantwoordelijk zijn voor deze mensonterende situatie maar dat niet onder ogen willen zien.

Ik vond het een extreem aangrijpende film. Ik kan me niet herinneren dat ik eerder na het zien van een film zo blij was mijn relatief zorgeloos luxeleventje te kunnen leiden...

avatar van mrklm
1,0
geplaatst:

Om even hier op te reageren. De dokter zegt op een gegeven moment tegen Ayka "wat gaat er toch om in je hoofd?" op een neerbuigende toon alsof Ayka dom bezig is. Ook wij als kijker vragen ons af wat er om gaat in haar hoofd. Dat de camera eigenlijk nooit een scene toont maar altijd dicht op haar gezicht of hoofd zit lijkt daarvan de uitdrukking te zijn. Dat begint er al mee dat ze haar baby achterlaat: waarom doet ze dat? Langzaam wordt duidelijk wat haar probleem is en dan begrijpen we dat ze met haar rug tegen de muur staat en dat de wereld voor sommigen extreem onrechtvaardig is. Het gedoe met de honden lijkt te opperen dat haar leven eveneens een hondenleven is in een dog-eat-dog-wereld waarbij de honden in de kliniek soms zelfs nog beter worden behandeld dan Ayka wordt behandeld.

De mensen in de normale wereld zeggen aldoor dingen tegen Ayka die voor haar niet relevant zijn (ironisch genoeg inclusief het 'Doe je mee met de cursus rijk worden?'): wij in de normale wereld hebben geen idee wat er afspeelt in haar wereld en we willen het ook niet weten. Dat is volgens mij ook de betekenis van de mensenmassa in het metrostation: zij verdwijnt in de mensenmassa zoals ook wij als maatschappij haar niet zien, maar de regisseur dwingt ons om wel naar haar te kijken (en ook daarom is de camera aldoor op haar gericht). Dat het hele verhaal afspeelt in een door onze opwarming veroorzaakte sneeuwstorm geeft niet alleen de perfecte dramatische achtergrond maar lijkt ook symbool te staan voor de kritiek dat wij zelf verantwoordelijk zijn voor deze mensonterende situatie maar dat niet onder ogen willen zien.

Ik vond het een extreem aangrijpende film. Ik kan me niet herinneren dat ik eerder na het zien van een film zo blij was mijn relatief zorgeloos luxeleventje te kunnen leiden...


Dan klopt mijn analyse. Natuurlijk kun je stellen dat ze wordt uitgebuit en gaat ze op in de massa. Zie de slotscène van The Crowd bijvoorbeeld om te zien hoe je dat idee in een paar seconden visueel en emotioneel kunt overbrengen. Ik beschouw Ayka slechts ten dele als een slachtoffer. Ze wordt zeker op verschillende manieren financieel uitgebuit, maar waarom zij als hoogzwangere vrouw heeft besloten om illegaal in Moskou te verblijven is volstrekt onduidelijk. De Linkse Kerk ziet iedere illegaal automatisch als slachtoffer - vandaar dat Cannes deze film omarmde - maar ik ben sceptischer en had minder sympathie en begrip voor de hoofdpersoon omdat de regisseur ons geen enkele context geeft. Het valt in ieder geval niet uit te sluiten dat ze zelf (mede)verantwoordelijk is voor de situatie waarin ze zit, zeker wat betreft haar financiële problemen.

En natuurlijk, we mogen daarover van mening verschillen. Het lijkt erop dat onze analyse overeenkomt, maar dat de mening die we daaraan verbinden verschilt. Prima toch?

4,5
geplaatst:
mrklm schreef:
(quote)


Dan klopt mijn analyse. Natuurlijk kun je stellen dat ze wordt uitgebuit en gaat ze op in de massa. Zie de slotscène van The Crowd bijvoorbeeld om te zien hoe je dat idee in een paar seconden visueel en emotioneel kunt overbrengen. Ik beschouw Ayka slechts ten dele als een slachtoffer. Ze wordt zeker op verschillende manieren financieel uitgebuit, maar waarom zij als hoogzwangere vrouw heeft besloten om illegaal in Moskou te verblijven is volstrekt onduidelijk. De Linkse Kerk ziet iedere illegaal automatisch als slachtoffer - vandaar dat Cannes deze film omarmde - maar ik ben sceptischer en had minder sympathie en begrip voor de hoofdpersoon omdat de regisseur ons geen enkele context geeft. Het valt in ieder geval niet uit te sluiten dat ze zelf (mede)verantwoordelijk is voor de situatie waarin ze zit, zeker wat betreft haar financiële problemen.

En natuurlijk, we mogen daarover van mening verschillen. Het lijkt erop dat onze analyse overeenkomt, maar dat de mening die we daaraan verbinden verschilt. Prima toch?


Dank voor je reactie. Zeker prima om van politieke mening te verschillen, al is het grappige dat ik meestal aan de andere kant van de discussie sta: meestal ben ik de halve nazi die vindt dat bv. Wilders of Baudet wel een punt heeft en vervloek ik de Linkse Kerk, haha. Eigenlijk vind ik altijd dat iedereen wel een punt heeft en sta ik open voor alles... dus ook voor de ervaringen van illegalen in Rusland en een rauwe, realistische film daarover.

Wat mij echt verbaast is dat zo'n halve nazi als ik wel naar zo'n illegalenfilm gaat en er flink door is ontdaan maar dat juist de Linkse Kerk massaal thuis blijft want er gaat verder geen hond naar deze prachtige film, terwijl de film behalve door mij ook door iedereen die er verstand van heeft - recensenten van grote kranten en filmvakjuy's - als (zeer) positief wordt beoordeeld. Ik zou dan echt graag willen weten waarom dan toch iedereen besluit deze film over te slaan...

Dus nu waarschijnlijk toch niet meer recensies voor deze film komen, nodig ik hier iedereen uit om op te schrijven waarom hij niet naar deze film gaat. Ik ben echt benieuwd!

PS. Over de inhoud van de film zelf: ik zie Ayka zeker als slachtoffer. Volgens mij is haar enige 'misdaad' dat zij ervoor koos om niet thuis te blijven om huismoeder te worden zoals alle vrouwen behoren te doen waar ze vandaan komt in Kirgizië maar dat ze iets van haar leven wil maken. Ze heeft een naaiatelier willen opzetten waarvoor ze een kapitaal heeft geleend van de maffia. Vervolgens is ze bedrogen en verkracht en zoekt de maffia haar om het kapitaal terug te krijgen. Toen vluchtte zij naar Moskou om daar als illegaal onder te duiken en het geld terug te verdienen voor de maffia. Waar de film m.i. wel dubbelzinnig over doet is het einde: geeft ze haar baby nu wel of niet aan de maffia?

4,0
geplaatst:
Zo, dat was een flink potje Russisch rauw realisme! Dankzij het sterke acteren en regie, en het dicht op de huid filmen, een goede en indringende film.

4,5
geplaatst:
Russische films, veelal somber, triest en realistisch maar soms ook nog erg rauw er bovenop, zoals deze "Ayka" : het verhaal van een jonge vrouw in Moskou, op de vlucht uit angst om opgepakt te worden als illegale door de politie of door... - en dat zal later blijken en het intrieste van haar wedervaren nog sterk verhogen - en uit angst om met een kind nog dieper in de armoeput te geraken.
Schreinend beeld van gewetenloze menselijke uitbuiting met een pak cynisme er bovenop of wat dacht je van de krotverhuurder die spreekt van "Hotel Zonneschijn", of wanneer de wanhopige Ayka solliceert voor werk ze gevraagd wordt "Kom je voor "Hoe word je rijk ?"" of het idee dat je krijgt als je ziet dat dierenverzorging de volle aandacht krijgt, terwijl men onverschillig en hard aan menselijk leed voorbijgaat.
Film laat een diepe indruk na. Het overvloedig gebruik van de handcamera - wat mij eigenlijk niet altijd zint - verhoogt hier wel het chaotische, uitzichtloze van de geschetste toestanden in de Russische hoofdstad. Ayka, schitterend vertolkt en terecht gelauwerd door Samal Yeslyamova, heeft een doel, een project, wil werken en is moedig maar krijgt geen kans.
Verwonder en ook erger mij een beetje voor de zeer matige belangstelling voor zo'n film van dergelijk goed niveau.

avatar van Baboesjka
4,0
geplaatst:
Een rauwe, realistische film. Ik vind dat Samal Yeslyamova heel goed speelt. Heel natuurlijk. Het verhaal is hard en verdrietig. Bijpassend grauw in beeld gebracht. Ook het gebruik van een handcamera vind ik bij deze film passen. Het versterkt het rauwe, realistische en je zit Ayka dicht op de huid. Ik vind het een krachtige, heftige film die mij over het algemeen geïnteresseerd hield en mij heeft geraakt. Als dierenliefhebber had ik moeite met bepaalde beelden, maar het geheel geef ik een 8. 4*

Gast
geplaatst: vandaag om 23:36 uur

geplaatst: vandaag om 23:36 uur

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.