ad
  • 140.913 films
  • 6.749 series
  • 20.482 seizoenen
  • 462.492 acteurs
  • 284.368 gebruikers
  • 8.149.188 stemmen
Avatar
 
banner banner

La Cérémonie (1995)

Drama / Misdaad | 111 minuten
3,51 140 stemmen

Genre: Drama / Misdaad

Speelduur: 111 minuten

Alternatieve titel: A Judgement in Stone

Oorsprong: Frankrijk / Duitsland

Geregisseerd door: Claude Chabrol

Met onder meer: Isabelle Huppert, Sandrine Bonnaire en Jean-Pierre Cassel

IMDb beoordeling: 7,5 (10.503)

Oorspronkelijke taal: Frans

Releasedatum: 8 februari 1995

  • On Demand:

  • Netflix Niet beschikbaar op Netflix
  • Pathé thuis Niet beschikbaar op Pathé Thuis
  • Videoland Niet beschikbaar op Videoland
  • Amazon Prime Niet beschikbaar op Amazon Prime
  • Disney+ Niet beschikbaar op Disney+
  • Google Play Niet beschikbaar op Google Play

Over La Cérémonie

Sophie (Bonnaire) is de huishoudster van een typisch Franse bourgeoisie-familie. Al snel ontdekken we dat ze niet kan lezen, hetgeen ze vanzelfsprekend angstvallig verborgen houdt. Wanneer ze vriendschap sluit met postbode Jeanne (Huppert), begint ze zich steeds meer van de familie af te keren.

imageimageimageimageimage

Externe links

Video's en trailers

Reviews & comments


Gast

  • berichten
  • stemmen

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.
zoeken in:
avatar van Purmerend

Purmerend

  • 2778 berichten
  • 3142 stemmen

Een Marxistische film over de klassenstrijd, aldus Chabrol zelve. Maar laat u door die classificatie vooral niet afschrikken: La cérémonie is beslist geen van-dik-hout-zaagt-men-planken politiek drama.

Bron Cinema.nl


avatar van Diesel

Diesel

  • 9413 berichten
  • 0 stemmen

Gebaseerd op A Judgment in Stone van Ruth Rendell.

Prachtig boek.


avatar van Mug

Mug

  • 13949 berichten
  • 5954 stemmen

Purmerend schreef:

Een Marxistische film over de klassenstrijd, aldus Chabrol zelve. Maar laat u door die classificatie vooral niet afschrikken: La cérémonie is beslist geen van-dik-hout-zaagt-men-planken politiek drama.

Maar toch vol van de cliches helaas (o jee, een verfilming van een Ruth Rendell mystery). Het is dan ook ontzettend jammer dat hierdoor Isabelle Huppert te veel aandacht dient te trekken door 'gekke dingetjes' om niet weggespeeld te worden door de rest van een overigens voortreffelijke cast. Aardig drama dat ongetwijfeld alleen de geschiedenis in zal gaan bij de kijkers als 'die film met dat briljante einde'. Want ja, dat einde is formidabel. Als nu ook eens het huisvrouwen-mystery-achtige wat mysterieuzer was geweest, zou de rest ook formidabel geweest kunnen zijn. Ik blijf nu steken bij 'slechts' 3 sterren.


avatar van speranza

speranza

  • 24668 berichten
  • 0 stemmen

Dit is een indrukwekkende film. Sandrine Bonnaire en Isabelle Huppert spelen ijzersterk in deze film met een bijzondere ontknoping.


avatar van JDSsmetje

JDSsmetje

  • 6546 berichten
  • 2061 stemmen

De film kent bijzonder goede karakters, waar het acteerwerk vaak de oorzaak van is. La Cérémonie is een goede film in zijn genre. En met zijn genre bedoel ik niet gewoon drama maar specifieker, al kan ik niet echt uitleggen wat ik eigenlijk bedoel. Jammer genoeg is dit niet echt mijn ding. Ik hou van drama maar voor mij mag er wat meer schot in het verhaal. Het einde was dan weer zeer indrukwekkend en verassend maar ik heb me in het middenstuk redelijk verveelt. Een aanrader voor wie van het genre houdt.


avatar van wibro

wibro

  • 11556 berichten
  • 4066 stemmen

Redelijk drama dankzij het zeer verrassende einde. Van het plot was ik niet zo van onder de indruk. Dat ging bij mij behoorlijk de mist in toen de heer des huizens Sophie ontsloeg wegens chantage. Met dat ontslag was natuurlijk niets mis mee, maar dat had natuurlijk wel op staande voet - a la minute - moeten zijn. Dus niet na een weekje pas vertrekken.

Volgens Chabrol zou deze film ook een Marxistische film zijn over de klassenstrijd. En dit anno 1995, terwijl het Marxisme amper 5 jaar daarvoor als een kaartenhuis in elkaar is gestort . Slaat dus echt nergens op wat die Chabrol hier uitkraamt. Ik zie deze film gewoon als een drama waarbij frustratie en jaloezie van de beide dames de aanleiding waren voor de koelbloedige moord op de bourgeoisie-familie. Niets meer en niets minder, dus niks klassenstrijd.

3,0*


avatar van Eibmoz

Eibmoz

  • 283 berichten
  • 2637 stemmen

Heerlijke film, langzaam opgebouwd met een ijzersterk einde!


avatar van Ricardan

Ricardan

  • 40 berichten
  • 39 stemmen

Goede film, specifieke karakters, klassenstrijd is zeker niet het thema, meer de frustratie, het onvermogen tot acceptatie, en het verleden gaan als een rode draad door het verhaal wat tevens een dramatisch en onverwacht einde kent.....


avatar van blurp194

blurp194

  • 3089 berichten
  • 2821 stemmen

En toch ook wat zwak. Want, aan de ene kant komt de kloof tussen het gezin en Bonnaire/Huppert er wel aardig uit, aan de andere kant is de ontknoping toch ook net iets te onverklaard. Of dat er in het boek beter uitkomt 'is left as an exercise to the reader', zal ik maar zeggen.

Sterk wel in het mooie spel, waarbij Huppert me eigenlijk nog wat beter beviel dan Bonnaire. Van timing en regie wel heel erg Frans, en ook wel een tikkeltje ouderwets daarin - deze stijl was in de jaren-70 bijna verplicht in Frankrijk. Daarmee haast nostalgisch.


avatar van Dievegge

Dievegge

  • 2307 berichten
  • 6510 stemmen

Merkwaardig genoeg is de beste bewerking van Ruth Rendell Franstalig. Het is spannend, maar niet mysterieus, een misdaadverhaal vanuit het standpunt van de daders. Het Tsjechovprincipe wordt gerespecteerd: als er een geladen geweer in voorkomt, moet het op een gegeven ogenblik afgevuurd worden.

Het draait vooral om de personages en hun onderlinge sociale verhouding. Sophie (Sandrine Bonnaire) is het type dat haar woede opkropt en zich schaamt voor haar problemen. Haar tragiek is dat ze het zichzelf moeilijk maakt door haar onmacht om voor zichzelf op te komen. Als ze gewoon toegegeven had dat ze analfabete was, had ze zich een pak problemen kunnen besparen. Jeanne (Isabelle Huppert) is het type dat het conflict opzoekt en geen enkele schaamte kent.

Chabrols vergelijking met het marxisme houdt steek. Het gaat over twee leden van een lagere sociale klasse die zich uitgebuit voelen door de hogere klasse. Tijdens de Russische Revolutie executeerden de opstandelingen tsaar Nicolaas II samen met z'n vrouw en z'n sympathiek ogende kinderen. Dochter Melinda (Virginie Ledoyen) ondergaat hetzelfde lot; zij wordt gestraft voor haar eerlijkheid. Daarmee doen de rebellen hetzelfde als hun onderdrukkers: mensen beoordelen op hun afkomst.

Troeven van deze rustig opgebouwde tragedie zijn de frustraties en onaangepastheid van het hoofdpersonage, het goede acteerwerk en de slimme ontknoping.


avatar van Tiany

Tiany

  • 425 berichten
  • 642 stemmen

Zeer goede film, wel twee degoutante hoofdrollen, maar dat is de bedoeling, vooral postbeamte Jeanne spant de kroon, maar Sophie moet niet veel onderdoen. Het gezin waar Sophie werkte vond ik best sympathiek.


avatar van ghostman

ghostman

  • 5445 berichten
  • 2 stemmen

Ik vind L'enfer (1994) van Claude Chabrol net iets beter , maar ook deze postmoderne klassieker van Chabrol is erg goed !

" Claude Chabrol died at the age of eighty, and I’d like to celebrate his work by focusing on what I regard as probably the greatest and most masterful of his later films, made in 1995 but released in the U.S. two years later. "

jonathanrosenbaum.net


avatar van Baboesjka

Baboesjka

  • 892 berichten
  • 1389 stemmen

Indrukwekkende film. Het verhaal boeide mij van begin tot eind. Erg goed acteerwerk, Sophie en Jeanne intrigeerden mij en ik vind Melinda (Virginie Ledoyen) een prachtige verschijning. De film wordt fijn, rustig opgebouwd en het eind vind ik sterk, net als de rest van de film. Een 9. 4,5*


avatar van Metalfist

Metalfist

  • 12399 berichten
  • 3961 stemmen

Chabrol doet Rendell

Misschien ligt het aan mij maar ik had nooit verwacht dat Claude Chabrol ooit eens een boek van Ruth Rendell ging verfilmen. Langs de ene kant ben ik absoluut geen veellezer van Rendell (ik ken alleen maar een aantal Inspector Wexford boeken) en langs de andere kant ben ik ook absoluut geen veelkijker van Chabrol (ben nog niet verder geraakt dan L'Enfer en L'Ivresse du Pouvoir, waarvan ik vooral de laatste echt slecht vond) maar de combinatie is naar mijn gevoel redelijk onverwacht. Ik had hier in ieder geval wel wat hoge verwachtingen van, want ik hoopte dat Chabrol in een goede flow zat aangezien L'Enfer me echt wel beviel.

En ja, die verwachtingen komen volledig uit. Ik wist op voorhand absoluut niet wat te verwachten maar vanaf de eerste seconde voel je dat er een soort van vreemde vibe hangt en die komt meesterlijk tot zijn climax. Heerlijk hoe Chabrol je laat voelen dat er iets mis is met Sophie maar daar nooit echt volledig voor uitkomt. Je blijft als kijker lange tijd in het ongewisse of ze nu effectief haar vader heeft vermoord (net zoals je eigenlijk nooit echt zeker bent of Jeanne verantwoordelijk is voor de dood van haar kind) en eenmaal ze dat geweer op de keukentafel laat liggen en de camera daar zo even blijft op hangen, dan weet je gewoon dat dit niet goed komt. Misschien hier en daar wat een vreemde keuze (het feit dat Sophie nog een week mag blijven vond ik persoonlijk niet helemaal passen bij het personage van Georges, het had een verschil geweest als Catherine die beslissing had gemaakt) maar dit is zo'n soort film waarbij de climax alle voorgaande hekelpuntjes van tafel veegt.

Isabelle Huppert dus. Onuitstaanbaar in L'Ivresse du Pouvoir en niet meteen een actrice waar ik per se meer van wil gaan zien. La Cérémonie doet dat vooroordeel een beetje wankelen want dit doet ze wel erg goed. De manier waarop ze als postbeambte Jeanne de schuchtere Sophie meer en meer naar zich toe trekt (de beste scène zit misschien nog ergens halverwege de film waar Sophie vertelt dat ze een geheim over Jeanne weet waarna Jeanne haar gewoonweg koud terug pakt met dat krantenartikel over de dood van Sophie's vader) is indrukwekkend maar de grote revelatie van de film is toch Sandrine Bonnaire. Met uitzondering van een kleine bijrol als prostituee in Police en een rol die ik me niet meer kan herinneren in Femme Fatale, is dit de eerste grote rol die ik zie van Bonnaire en dit doet ze gewoon heerlijk. Die maniertjes, die blikken, die uitstraling, ... En dan te bedenken dat ik de film eigenlijk in eerste instantie voor de immer geweldige Jacqueline Bisset had gekocht. Die mag het hier met een kleine doch belangrijke bijrol doen en wordt bijgestaan door zo'n andere kasseblak: Jean-Piere Cassel. Virginie Ledoyen is ook nog op een goede manier aanwezig als dochter Melinda maar Valentin Merlet had geschrapt mogen worden als Gilles, die voegt maar bitter weinig toe.

Na L'Ivresse du Pouvoir had ik eigenlijk weinig zin om nog iets anders van Chabrol te gaan zien, maar nu blijkt dat ik het in zijn jaren '90 werk moet gaan zoeken en niet in wat erna is gekomen. Moest iemand nog tips hebben, ik ben altijd geïnteresseerd. Als het zo eventjes zou kunnen, dan liefst ook iets met Bonnaire. Daar zou ik gerust wel wat meer van willen zien. Ben benieuwd hoeveel van de film overeind gaat blijven met een herziening en toch ben ik er eigenlijk wel gerust in. La Cérémonie is nog beter dan L'Enfer en ik had niet verwacht dat nog zo snel over een Chabrol film te kunnen zeggen.

Dikke 4*