La Cérémonie (1995)

Bron Cinema.nl

Gebaseerd op A Judgment in Stone van Ruth Rendell.

Prachtig boek.

Maar toch vol van de cliches helaas (o jee, een verfilming van een Ruth Rendell mystery). Het is dan ook ontzettend jammer dat hierdoor Isabelle Huppert te veel aandacht dient te trekken door 'gekke dingetjes' om niet weggespeeld te worden door de rest van een overigens voortreffelijke cast. Aardig drama dat ongetwijfeld alleen de geschiedenis in zal gaan bij de kijkers als 'die film met dat briljante einde'. Want ja, dat einde is formidabel. Als nu ook eens het huisvrouwen-mystery-achtige wat mysterieuzer was geweest, zou de rest ook formidabel geweest kunnen zijn. Ik blijf nu steken bij 'slechts' 3 sterren.

Dit is een indrukwekkende film. Sandrine Bonnaire en Isabelle Huppert spelen ijzersterk in deze film met een bijzondere ontknoping.

De film kent bijzonder goede karakters, waar het acteerwerk vaak de oorzaak van is. La Cérémonie is een goede film in zijn genre. En met zijn genre bedoel ik niet gewoon drama maar specifieker, al kan ik niet echt uitleggen wat ik eigenlijk bedoel. Jammer genoeg is dit niet echt mijn ding. Ik hou van drama maar voor mij mag er wat meer schot in het verhaal. Het einde was dan weer zeer indrukwekkend en verassend maar ik heb me in het middenstuk redelijk verveelt. Een aanrader voor wie van het genre houdt.

Redelijk drama dankzij het zeer verrassende einde. Van het plot was ik niet zo van onder de indruk. Dat ging bij mij behoorlijk de mist in toen de heer des huizens Sophie ontsloeg wegens chantage. Met dat ontslag was natuurlijk niets mis mee, maar dat had natuurlijk wel op staande voet - a la minute - moeten zijn. Dus niet na een weekje pas vertrekken.
Volgens Chabrol zou deze film ook een Marxistische film zijn over de klassenstrijd. En dit anno 1995, terwijl het Marxisme amper 5 jaar daarvoor als een kaartenhuis in elkaar is gestort . Slaat dus echt nergens op wat die Chabrol hier uitkraamt. Ik zie deze film gewoon als een drama waarbij frustratie en jaloezie van de beide dames de aanleiding waren voor de koelbloedige moord op de bourgeoisie-familie. Niets meer en niets minder, dus niks klassenstrijd.

3,0*