menu

High Life (2018)

mijn stem
2,95 (153)
153 stemmen

Duitsland / Frankrijk / Verenigd Koninkrijk / Polen / Verenigde Staten
Sciencefiction / Mystery
110 minuten

geregisseerd door Claire Denis
met Robert Pattinson, Juliette Binoche en Mia Goth

Monte woont met zijn dochter Willow aan boord van een ruimteschip, geïsoleerd van alles en iedereen. De eenzame man hanteert een strikte zelfdiscipline als bescherming tegen de verlangens. Hij behoorde tot een groep gevangenen die op missie gestuurd werd naar een zwart gat en verwekte Willow tegen zijn wil om de jonge Boyse te bevruchten. Nu blijven enkel vader en dochter over. Door Willow ervaart Monte voor de allereerste keer een allesomvattende liefde en alleen met elkaar komen vader en dochter aan op hun bestemming: het zwarte gat waarin alle tijd en ruimte ophouden te bestaan.

TRAILER

https://www.youtube.com/watch?v=pybb2qFRVtc

Wanneer je deze, als ook andere ingevoegde media op de site wilt zien, dan moet je hier even toestemming voor geven.

Met het tonen hiervan wordt er mogelijk door een andere partij cookies geplaatst en/of wordt je ip-adres geregistreerd, zonder dat MovieMeter hier invloed op heeft. Lees ons privacybeleid voor meer informatie over hoe MovieMeter met je privacy omgaat.

zoeken in:
avatar van scorsese
3,5
geplaatst:
Goeie film waarin een groep veroordeelden in een ruimteschip naar een zwart gat worden gestuurd. Een intrigerende film die ook sfeervol in beeld is gebracht. Alhoewel het niet overal even goed werkt, is het toch wel gedurfd en origineel te noemen. Hier en daar komt de film verrassend en ook bruut uit de hoek.

avatar van nadrin
3,0
geplaatst:
Een interessant gegeven en verhaal. Alleen vrij mager en zwaar naar de kijker gebracht. Daardoor wordt het best een job om de film uit te zitten. Maar ondanks dat wist de film men in te palmen en wou ik steeds verder kijken

avatar van mcdaktari
geplaatst:
Ik vond High Life wel een goeie sciencefiction film. De personages hadden wel wat beter uitgelicht kunnen worden, want dat het gedetineerde waren was wel duidelijk maar daar bleef het bij de meeste ook bij. Toch vond ik de sfeer die in het ruimteschip gecreëerd werd wel goed gemaakt. Alleen de scene met dat zelfde ruimteschip wat ze op een gegeven moment tegen komen, waar die honden in zaten, vond ik een beetje vreemd. Alleen honden en geen mensen? Dat overleefd een hond toch niet, zo'n lange reis. Waar leven ze dan van? en wat eten ze? Wat daar nou eigenlijk het nut van was begreep ik niet helemaal.
Ondanks dat het toch een vrij trage film is zonder de nodige actie, heb ik het toch een aangename film om te kijken gevonden. Sciencefiction is ook mijn favorieten genre en kijk de meest sf films die uitkomen. Er zijn natuurlijk altijd uitzonderingen die ik ook links laat liggen maar als ik denk dat het de moeite waard is kijk ik gegarandeerd.

avatar van BobbyShmurda
geplaatst:
hoe die de spacedeur openmaakt en die spacesuits naar buiten gooit, hij gooit ze omhoog en ze pleuren omlaag... zwaartekracht in de ruimte... cool.

avatar van Warp
2,5
geplaatst:
Heeft zeker potentie, maar scoort op ieder vlak net niet. Zag er visueel soms mooi uit, vooral qua belichting maar soms ook best lelijk. Vooral de buitenscenes zagen er wat bedroefd uit. Het verhaal kwam niet geheel goed uit de verf waardoor het onbewust vaag werd. Hierdoor werd het eigenlijk ook wel tergend traag allemaal. De meerwaarde van de ruimte werd hierdoor niet geheel duidelijk, het kon zich net zo goed op een andere geïsoleerde plek afspelen. Van Pattinson word ik de laatste tijd wel meer fan maar ook hier kon hij beter.

avatar van ikkegoemikke
2,0
geplaatst:
I fear, Willow.
I could drown like a kitten.
It would have been easy.
First you, then me.


De film “High Life” is net zo zinvol als de expeditie waar de terdoodveroordeelden zich vrijwillig hebben voor ingeschreven. Niet erg zinvol dus. Ik begrijp wel dat ze hiervoor gekozen hebben. De keuze om tot het einde zielloos voor je uit te staren in een cel. Of een jarenlang ruimtereis met als eindbestemming een zwart gat waaruit men energie zal trachten te produceren. Nogal wiedes dat je liever kiest voor de vrijheid, weliswaar in beperkte mate, dan te verkommeren in een cel. Het verblijf aan boord van dit schip is echter zo oersaai dat ik er stellig van overtuigd ben dat de meeste er al spijt van hebben om zich vrijwillig op te geven. Het verwonderd me ook al dat deze zware criminelen elkaar nog niet hebben uitgemoord binnen een bepaalde periode. Uit verveling hoogstwaarschijnlijk. Zelfs het beeldmateriaal is niet iets om enthousiast van te worden. En sommige personen zijn dan ook nog eens uiterst irritant. Kortom de woorden bekorend, boeiend en de filmtitel zal ik niet snel gebruiken in één en dezelfde zin.

Ik ben er zeker van dat liefhebbers van arty SF-films hier wel enthousiast van worden. En als er dan ook nog een filosofische boodschap in verwerkt werd, dan zijn er anderen die opgewonden hijgend voor het scherm zitten. Spijtig genoeg had het eerder een slaapverwekkend effect. Het gaf me ook een gevoel van hoop waar menig bezoekers aan het Mariabeeld in Lourdes jaloers zouden op zijn. Hoop op een verassende wending of actierijk incident waardoor de verhaallijn ineens qua dramatiek en opwinding een boost zou krijgen. Niet dus. Het verhaal ging schoorvoetend vooruit zonder van zijn saaie koers af te wijken en inhoudelijk bleef het redelijk leeg. Een beetje zoals het ruimteschip dat zich gestaag voortbewoog in de oneindige, lege ruimte.

Toch enkele woorden van bewondering voor Robert Pattinson. Deze jonge acteur, beter gekend voor zijn medewerking aan het hele “Twilight” gebeuren (iets waar ik dus een hartstochtelijke hekel aan heb), probeert op eigenzinnige wijze te breken met dit berucht verleden. Na zijn bijdrage aan “The Last City of Z”, waar hij dankzij zijn immense, ruige baard praktisch onherkenbaar was, en “The Rover”, tracht hij ook hier weer een ongewone rol te spelen in een niet-commerciële film. Briljant kan je de rol echter niet echt noemen, daar hij als personage redelijk zwijgzaam en teruggetrokken is. Ook al doet dat kortgeschoren para-commando kapsel vermoeden dat het iemand is met een kort lontje. Het begin van de film toont hem als zorgzame vader die op een blijkbaar verlaten ruimteschip zorg draagt voor zijn baby-dochter. Het is pas na flash-backs dat we te weten komen wat er zich afspeelde aan boord van deze zelfmoordmissie.

Als tegenpool zien we de redelijk geschifte en licht agressieve wetenschapster Dibs (Juliette “The 33” Binoche). Haar aanwezigheid maakt van deze ruimtereis een experimentele trip. Ze zou zeker niet misstaan hebben als kampdokter in een concentratiekamp tijdens de tweede wereldoorlog. De bemanning wordt als menselijke proefkonijnen gebruikt om de voortplantingsprocedure te optimaliseren. Hoe ze aan een bevredigend resultaat komt later in de film, is redelijk bizar te noemen. Als je haar erotische act echter gezien hebt, die zich afspeelt in een donker kamertje (waar de bemanningsleden hun seksuele fantasieën mogen beleven), is het niet verwonderlijk dat ze de omstreden handelswijze gebruikte. Die erotisch geladen scene met haar, deed me denken aan het spelletje “Virtual Valerie” voor de Mac op één of andere manier.

De hele tijd had ik het gevoel naar een onafgewerkt eindproduct te kijken. Een flinterdun ideetje waarrond een heel artistiek uitziende film werd geborduurd. Het is echter niet meer dan een psychologisch studiewerk over conflicten tussen mensen in een afgesloten ruimte en de manier waarop een dierlijk overlevingsinstinct naar boven komt. Erotisch getinte scenes wisselen af met redelijk gewelddadige gebeurtenissen. En daar tussenin veel mijmermomenten en trage, geluidloze esthetisch verantwoorde filmmomenten. Geen film voor de doorsnee-filmkijker. Daarvoor doet het iets teveel zijn best om arty te zijn. Het is niet makkelijk te volgen en eindigt dan ook nog eens in een niets verklarende eindscène. Wat rest is één conclusie en één onopgeloste vraag. Allereerst een diepe buiging voor Robert Pattinson die als acteur gegroeid is en zich distantieert van zijn puberpubliek. En de prangende vraag die overblijft : kan iemand me een wetenschappelijke verklaring geven hoe het komt dat de lijken die Monte het schip uitgooit, ook werkelijk omlaag vallen?

2*

avatar van Alathir
2,0
Eerste kennismaking met de Franse regisseuse Claire Denis en niet meteen eentje waar ik fan van ben. Inhoudelijk is de film nogal leeg en visueel is het erg afwisselend. Sommige scènes zijn ronduit lelijk, andere ruimteshots zijn dan weer zeer mooi. Zonder Binoche was dit echt een gedrocht van een film. Zij maakt er nog wat van met enkele "erotischer" getinte minuten. Verder vond ik haar ook het enige echt intrigerende personage. Pattinson loopt er maar wat bij voor spek en bonen. Of dat aan boord was, geen idee, maar ik zag het in ieder geval in Pattinson.

Voor mij dus een film met een interessant concept maar helaas wordt er te weinig mee gedaan. Te kunstig en vooral veel te traag naar mijn smaak. Niet voor niks dat het van A24 komt. Dat productiehuis is meesterlijk in vaagheid/traagheid. Nu goed, originaliteit moedig ik altijd aan. Het kan nu eenmaal niet altijd geweldig zijn. Denis krijgt sowieso ooit nog een kans, of dat erg snel zal zijn veronderstel ik niet.

Gast
geplaatst: vandaag om 12:35 uur

geplaatst: vandaag om 12:35 uur

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.