Mother! (2017)

En ik kan me voorstellen dat Lawrence en Aranofsky inmiddels weer uit elkaar zijn. Godgloeiende wat krijgt ze er hier van langs.

De link van de pad en de vlieg met de Bijbelse plagen vind ik nog steeds niet erg overtuigend. Ze doen mij eerder denken aan "bad omens" of waarschuwingen, niet een straf in de vorm van een plaag.

De rest ben ik het wel mee eens.

Wow! wat een bizarre film was dit zeg.

Ik heb zelden zo´n beklemmende film met zo´n mysterieuze sfeer gezien.

Wat een schitterende settings en uitmuntend camerawerk, en vooral het acteerwerk was geniaal !!!

Ik heb werkelijk met open mond zitten kijken, schitterend !!!

Het gat in de vloer dat ontstond na de broedermoord komt dus rechtstreeks uit het oude testament in het verhaal over Kaïn en Abel, ontdek ik net:

waar de aarde haar mond heeft opengesperd om het bloed van je broer te ontvangen, het bloed dat jij vergoten hebt.

En zo zal ongetwijfeld alles terug te vinden zijn, in voornamelijk het OT want deze god kan enkel uit het OT komen. Vermoedde al dat alles te verklaren en terug te vinden zou zijn hoewel het niet veel, of niets, aan het verhaal zal veranderen zoals we het nu begrijpen. Het punt is, ben bewust niet-religieus dus heb verder eigenlijk ook niet zoveel zin om de bijbel helemaal uit te pluizen opzoek naar verklaringen. Je zou bijna gaan denken dat dat het doel is van deze film

Moet zeggen dat het lang geleden is dat een film me zo intensief bezig heeft gehouden en dat is natuurlijk leuk. Denk nu de meeste symbolen te begrijpen, jammer dat nog niet alles helemaal duidelijk is maar heb niet echt trek om de bijbel helemaal door te spitten dus denk nu er een punt achter te kunnen zetten.

Nou, het was iig wel gezellig deze speurtocht, toch

Surrealistisch, onheilspellend drama dat constant heen en weer springt tussen genres, waarbij de thematiek overigens knap in balans blijft. Bijzonder kunstig in elkaar gezet en goed gespeeld, al kan dit niet voorkomen dat de film te lang en niet overal even boeiend is. Maar gedurfd is het in ieder geval wel. Regisseur Aronofsky blijft interessant en origineel werk afleveren.

Wat een film !!!

Voor mij een tijd geleden dat ik verdwaasd achter ben gebleven.

Je voelt dat langzaam de spanning opgebouwd gaat worden, maar dit nog niet in de verste verte zien aankomen.

Ed Harris, Michelle Pfeiffer worden hier te weinig genoemd zijn geweldige in het ongemakkelijke gevoel wat je krijgt als die hun intrek in het huis nemen.

Jennifer Lawrence is subliem en bloedmooi in de hele film, je voelt haar spanning en ellende wat een actrice ik zie de Oscar voor beste actrice nu al haar kant op komen.

De markante kop van Javier Bardem is geweldig glans rol voor deze man. De scene in de stoel de hele tijd haar aankijkend Fantatisch.

De verwijzingen naar de bijbel kan ik niks over zeggen ik ga meer voor de Griekse Mythologie.

De Griekse Goden hadden ook graag de touwtjes in handen, hadden buitengewone krachten, maar waren ook jaloers ,kwaad, en kenden wraak.

Hybris: De Kosmos loopt gevaar naar de chaos terug te keren, hoe gebrek aan wijsheid het leven van de sterveling laat eindigen.

Maar ga vooral onbevangen deze rollercoaster van 2 uur in en laat het lekker over je heen komen.

Een fantastische film die langzaam naar een ongekende onheilspellende climax komt.

We hebben hier weer eens te doen met een film voor pseudo intellectuelen zo blijkt. Ik heb er nu een dik uur op zitten en zie dat als een verspild uur in mijn leven tot nu toe. de film raakt kant nog wal dus ik dacht; Ik ga eerst eens even op Moviemeter kijken kijken waar het over gaat. Inmiddels, dank aan alle posters die uitleg hebben gegeven over de moeder, weet ik nu dat ik met een of ander bijbels epistel te maken heb. Zelf was ik daar nog niet achter gekomen na een uur en ik denk dat velen met mij dezelfde ervaring hebben/hadden. Maar goed, Kaïn en Abel hebben inmiddels de revue gepasseerd dus het is afwachten wie er verder ten tonele gaat verschijnen. De rest van deze, tot nu toe, baggerprent, ga ik dus door een andere bril bekijken. Misschien ga ik hem wel goed vinden die kans is best groot. Ongeveer net zo groot als het winnen van de oudejaarsloterij schat ik in. Aangezien ik het nooit verder dan HBO heb gebracht ben ik bang, dat ik door het missen van een academisch niveau, deze film zal gaan uitroepen tot baggerfilm van het jaar. Eerst Dunkirk en nu deze die zelfs nog erger is. Pray for me to survive the last part please!

Ik vind je best gul!

Sorry dat ik het zeg maar dat is niet echt een intelligente opmerking want het wel of niet kennen van de symboliek heeft niets met intelligentie te maken, als je bijvoorbeeld nooit geleerd hebt dat de hoofdstad van Frankrijk Parijs is dan weet je dat niet ook al heb je een iq van 200. Echter, het probleem van deze film is inderdaad dat wanneer je niet op de hoogte bent van de symboliek, helemaal als je zonder enige voorkennis de film gaat bekijken, dan weet je niet waar je naar kijkt. Dat overkwam mij ook en het is idd best wel vreemd cq risicovol dat daar voor gekozen is. Je kan het pseudo-intellectueel noemen maar dat is slechts een mening. Best een hautaine mening gezien het aantal mensen die er wel van genoten hebben, en dat is dan weer slechts mijn mening.

Wtf heb ik nu 2 uur naar zitten kijken, wat een dikke bagger. En wtf 3,5 sterren waarom in godsnaam

Omdat het bijzonder intens is!

En sterk geacteerd.

Review moet ik nog over nadenken.

Wat een bagger film zeg zou bijna zeggen slechste film ooit dag 2 uur

Verder ben ik nooit zo onder de indruk van het 'versymboliseren' van een verhaal. Zo moeilijk en verheven is dat namelijk niet, en daarom noem ik het pseudo-intellectueel.

In Skyfall was Bardem inderdaad matig. Deze keer zat hij goed in zijn rol.

Al die mensen irritant? Je bedoeld iedereen die over de vloer komt? Als je dat zo vond is het aangekomen.

Wat een bagger film is dit, niet aan beginnen.

Geweldige film die zeer bizar genoemd mag worden. Ik kan bovenstaande kritieken wel begrijpen: of je vindt het geweldig of je vindt het helemaal niks. Lawrence speelt op haar best. Het camerawerk is merendeels close-ups, zeker in het begin. De special effects zijn van een hoog niveau en de muziek is erg creepy. Ik vond hem dus geweldig! 4*

Deze film was voor mij een onbekende, maar omdat het ging om een Drama / Horror (van horrorfilms ben ik een liefhebber) film, waarin ook nog eens een sterrencast in meespeelde, was ik wel benieuwd en nieuwsgierig en daarom heb ik deze film zonder enige voorkennis afgelopen nacht bekeken.

In dit verhaal draait het om een stelletje gespeeld door Javier Bardem en Jennifer Lawrence, wiens relatie op de proef wordt gesteld wanneer ze onverwachts bezoek krijgen en waardoor hun rustige leven flink verstoord wordt.

Normaal gesproken is het een goed idee om een film zonder enige voorkennis te bekijken, maar bij deze film kan je dat misschien wel beter doen, want nu snapte ik er eerlijk gezegd weinig van en was het voor mij gedurende twee uren vooral een een mysterieuze, bizarre, rare en irritante (m.b.t. alle personen die naar het huis komen en zich raar gedragen) film om naar te kijken. Ook was de eerste minuut van het verhaal me niet helemaal blijven hangen, waardoor ik na het einde deze eerste minuut nog eens bekeken heb en waardoor me wel het één en ander duidelijk werd.

De meeste duidelijkheid heb ik overigens verkregen na het lezen van een aantal berichten hier en tijdens het bekijken van de film had ik al een vermoeden dat het wel eens betrekking kon hebben op de bijbel (o.a. Kaïn en Abel) en het verhaal zit ook vol met symboliek. Ik ben dan wel katholiek (inclusief gedoopt), maar met het geloof heb ik niets en alleen vroeger op de basisschool (in de jaren 70 en begin jaren 80) heb ik daarin wat lessen gehad (toen kwam ook steeds een pastoor in de klas) en dan vooral rond Kerstmis, Pasen, Hemelvaart, Pinksteren en natuurlijk de eerste communie en daarvan is me vooral bijgebleven dat je dan cadeaus kreeg (Kerstmis en eerste communie) en vrij had en dat is binnenkort (vanaf volgende week) weer van toepassing

Nu weer terug naar het verhaal. Het verhaal begint min of meer als een klassieke horrorfilm, over een stelletje in een groot huis in de middle of nowhere, waarbij Jennifer Lawrence (ze heeft in het verhaal geen naam) alleen ontwaakt (daarbij is het belangrijk dat je het shot vooraf opmerkt en onthoudt, wat ik dus niet deed) in bed. Al snel kom je te weten dat ze samenwoont met haar liefje Javier Bardem (heeft ook geen naam in het verhaal), die een schrijver/poëet is met "writer’s block" en zij is druk bezig met het opknappen van het familiehuis van zijn familie, als ineens een vreemdeling aanbelt.

Ondanks dat ik het hele verhaal mysterieus, raar en bizar vond, wist het hele verhaal me wel te boeien, te vermaken en te interesseren en was ik ook benieuwd hoe nu de vork precies in de steel zat en dat laatste is me dus vooral duidelijk geworden na het lezen van een aantal berichten hier. De cast (ondanks dat ze bijna allemaal behoorlijk irritant zijn in deze film) tilt deze film naar een hoog niveau en het was natuurlijk vooral genieten van de hoofdrolspelers Javier Bardem (scène in de stoel waarbij hij Jennifer Lawrence continue aankijkt was ijzersterk) en Jennifer Lawrence, waarbij de laatste veel moest incasseren en er ook flink van langs kreeg. De camera is ook steeds gericht op Jennifer Lawrence en wijkt zelden meer dan een meter bij haar vandaan.

Ondanks dat Jennifer Lawrence ijzersterk acteert in deze film, wordt ze ook flink op haar nummer gezet en vooral door de gerenommeerde acteur en actrice Ed Harris (die als eerste persoon bij het huis aanbelt en een zwaar rokende orthopedische chirurg speelt, maar natuurlijk volgens de bijbel Adam moet voorstellen) en Michelle Pfeiffer (die de vrouw speelt van Ed Harris en volgens de bijbel Eva moet voorstellen), die min of meer gehakt van haar maken en dwars door haar heen kijken.

Vooral Michelle Pfeiffer haalt het bloed onder de nagels bij haar vandaan (ook bij mij overigens) en ze is ook bepaald niet vriendelijk tegen haar. Hoewel ze inmiddels op leeftijd is, vond ik haar op bepaalde momenten wel enigszins sensueel overkomen en vooral toen Jennifer Lawrence bij hun in de slaapkamer keek (waarbij ze dan aan het neuken is met Ed Harris op een stoel) en er naderhand nog eens aanklopte (waarbij Michelle Pfeiffer dan te zien is met alleen een BH aan). Overigens vond ik Stephen McHattie (als een soort van profeet) ook wel heerlijk irritant spelen.

Het hele verhaal speelt zich af in het grote huis van het koppel (afgezien van een enkel shot dat het huis vanuit de verte toont) en desondanks werd alles visueel zeer mooi in beeld gebracht (inclusief Jennifer Lawrence), waarbij je met de camera dwalend en vluchtend door de gangen, kamers, kelder en trappen van het huis wordt geleidt (inclusief onaangenaam krakend geluid). Het huis is voor Jennifer Lawrence in eerste instantie zeer vertrouwd (onderhoudt ze ook zelf), maar door de vele personen die langskomen en die tevens zorgen voor veel bizarre gebeurtenissen (zeker in het laatste gedeelte van het verhaal) in het huis, wordt ze met de seconde minder vertrouwd met haar huis en ook met haar man.

Na circa 70 minuten in het verhaal vindt er een tijdsprong plaats van een aantal maanden en daarbij is Jennifer Lawrence dan ook inmiddels hoog zwanger en staat ze op het punt om te bevallen. Vanaf dan gebeuren er heel veel bizarre en extreme dingen in het huis (het huis wordt dan min of meer gesloopt, misbruikt, erin gefeest, bezet en ook valt de politie binnen met veel geweld, wat waarschijnlijk allemaal refereert naar de zondvloed in de bijbel) en vooral als Javier Bardem klaar is met een nieuw boek/gedicht en er dan opeens heel veel fans van hem langskomen voor hem, wat Jennifer Lawrence niet leuk vindt, want ze wilt alleen zijn met Javier Bardem. Door alle gebeurtenissen in het huis en de vele irritante mensen, staat Jennifer Lawrence ook op het punt van instorten.

Buiten dat het einde zeer bizar is, ging het er ook zeer heftig aan toe (misschien niet voor iedereen geschikt) waarbij o.a. mensen worden geëxecuteerd (o.a. door Kristen Wiig, die de uitgever is van Javier Bardem), vrouwen worden opgesloten achter draad, de pas geboren baby van Jennifer Lawrence wordt ritueel vermoordt en geofferd en Jennifer Lawrence zelf wordt daarbij in elkaar geslagen en geschopt, waarbij haar kleren van het lijf worden getrokken (daarbij zijn zelfs eventjes volledig haar beide borsten te zien) en waarbij dan tegen haar gezegd wordt "Sterf, kut, vuile hoer, slet, trut, dik varken, uitschot en vermoord dat varken". De film eindigt (waarbij het huis en iedereen in het huis in vlammen opgaat) zoals de film begon, maar dan weer met een andere vrouw die ontwaakt in bed, waardoor de hele cirkel weer opnieuw kan beginnen.

Ondanks dat deze Drama / Horror (i.p.v. Horror is Mystery meer op zijn plaats) film me na het einde achterliet met veel vragen en ik het ook allemaal maar mysterieus, bizar, irritant en raar vond, vond ik het wel een goede film (hier en daar misschien wel wat langdradig) en valt er ook voldoende om over na te denken en te praten. Schijnbaar heeft regisseur Darren Aronofsky (vormt inmiddels met Jennifer Lawrence ook een stelletje) iets met geloof en religie, want ook zijn vorige film, te weten de Drama / Avontuur film "Noah (2014)", draait daar om.

Vreemde film, ondanks dat we in ons leven misschien enkele duizenden films hebben gezien, sprong deze eruit qua verhaal, beelden en inzet van acteurs/actrices! En wat een rolverdeling, je zou het idee bijna krijgen dat ze op de stoep stonden te bakkeleien wie ermee mocht spelen in deze rolprenten.

We gaan de moeite maar niet nemen om over deze film verder iets te vertellen want dan is er heel wat tikwerk nodig maar.......dat is de film WEL waard!

(we zijn te lui vandaag)

Wij hadden wij ook nu en dan de neiging om dwars door het beeld heen te komen om die bloedirritante figuren de deur uit te trappen maar dat maakte de film ook zo sterk; je gaat mee- inleven in het verhaal, je wilt gaan ingrijpen , kan dus niet!

Wel een beetje opletten tijdens de film anders raak je delen van het verhaal kwijt die later weer belangrijk blijken te zijn. VEEL KIJKPLEZIER!!!

Trouwens, onze waardering is ook uitzonderlijk: 9!

Lang niet zo'n slechte film gezien!! Verhaal slaat helemaal nergens op.

Heerlijke diversiteit omtrent deze film.

Wat Aranofsky eens te meer laat zien is dat hij echte acteurs-regisseur is. Hij weet in bijna al zijn films de acteurs beter dan normaal te laten acteren. De uitzondering is Noah waarin dat niet lukte maar onder andere Leto, Burtsyn, Portman, Kunis, Jackman, Weisz en nu Bardem en Lawrence leveren onder hem hun beste acteer prestaties af.

Knap.

mother! zelf dan. Een spanningsboog die langzaam maar volhardend wordt opgevoerd om uit te monden in een totale chaos met Lawrence als middelpunt. Het gevoel hierin is veel sterker dan de analogie die wordt verteld. De symboliek is redelijk duidelijk over het geheel en het doel van de schrijver. Het werkt wel gezien de reacties. Als mensen zich gaan irriteren aan iets dat irritant moet zijn is de opzet geslaagd.

Maar om te zeggen dat verhaal nergens op slaat is beetje noodles. Dat je de symboliek/idee erachter niet goed vind werken is natuurlijk wel mogelijk.

Aanrader als je toe bent aan spanningsboog plus chaos.

Ik vind de films van Aranofsky vaak of heel goed, bv requiem for a dream, black swan en the wrestler...

of helemaal niks, zoals Pi en the fountain. Altijd even afwachten dus welke kant het op gaat.

Mother begon goed, spannend en door het mysterieuze boeiend waar dit heen zou gaan. Echter werd het mij op een gegeven moment te absurd en maakte mijn nieuwsgierigheid plaats voor ergernis.

Helaas, hopelijk volgende keer beter.

Ok ik heb misschien een beetje de fout gemaakt om al reacties beginnen te lezen terwijl ik nog ongeveer een half uur van de film moest kijken. Dat het geen gewone film was en dat ik misschien niet teveel naar logica moest gaan zitten zoeken, was me ondertussen wel duidelijk geworden. Op een of andere manier zou je dit inderdaad kunst kunnen noemen, hoewel arthouse vind ik het ook weer niet. Ik ben niet bekend met de andere films van deze regisseur dus vergelijkingsmateriaal heb ik niet. Ook weet ik niet meteen een andere film op deze manier. DAt het een love or hate it film is daar kan ik volledig inkomen. Ik snap ook de redenen waarom de ene het geweldig vind en de andere het tegenovergestelde. Het is dat ik toch heb zitten spieken waar de film nu werkelijk over ging. Daar was ik wellicht ook op een moment zelf wel achter gekomen als christelijk opgevoede mens. Het is dus symboliek voor bijbelse taferelen Adam en Eva, Käin en Abel, Maagd Maria, dood van Christus. Vernietiging van moeder Aarde zag er ook nog wel ergens in. Het einde blijkt dat we gewoon in een vicieuze cirkel zitten. De egocentrische man overleeft immers en moet weer opnieuw beginnen en gaat wellicht weer dezelfde fouten gaan maken. Of staat hij symbool voor de domme mensheid die blijkbaar door de eeuwen heen niet uit zijn fouten leert, want waarom zijn er nu nog steeds zoveel oorlogen? Aan de andere kant kan je ook God een dommerik noemen door dezelfde man te sparen van de zondvloed. Is God misschien een misogynist want waarom start hij niet met een vrouw als het nieuwe begin of is hij misschien dezelfde persoon als de schrijver. In dat geval ja we are doomed! Eigenlijk best wel deprimerend allemaal als je er verder over gaat zitten nadenken. De manier waarop dit hele gebeuren wordt gebracht is zonder meer origineel te noemen, maar het woord geniaal durf ik toch niet te gaan gebruiken. Ik zit eerder in het hate kamp hoewel het wel goed werd gebracht en de film mij allerminst onberoerd liet. Aan de andere kant is dat niet de manier waarop ik films waardeer. Ervan genoten heb ik niet, herbekijken no way. Het verhaal is niet nieuw en eens als je het allemaal door hebt, dan kan je de rest wel voorspellen. Dit is zeker wel horror, maar niet degene waar ik blij van word (ok dat was wellicht ook niet de bedoeling van de regisseur). Ik wil maar zeggen het is niet het soort horror dat mij verliefd heeft gemaakt op het genre. De kijklijst van de horrordraft zit er bijna op, het is soms een lijdensweg geweest om door bepaalde films heen te komen met "dank" aan de nominators (in geval van bovenstaande film arno74). Het is altijd wel goed om eens uit die comfortzone te komen en wel eens dingen te ontdekken die je dan toch beter liggen dan verwacht. Bij bovenstaande film was dat zeker niet het geval dat was zeg maar te ver buiten die comfortzone. Wel goed dat ik deze dan toch heb gezien, maar ik zou dan meteen zelf een suggestie willen doen hoe God misschien wel moet gaan aanpakken?

Je recente stemmen liegen er in ieder geval niet om

Ok, dat was eens en nooit weer.

Ja amai nog niet. Misschien moet ik blij zijn dat jij niet hebt genomineerd misschien moest ik dan nog wat meer films zien die mijn ding niet zijn

Maar het was zeker een uitdaging en ik ben toch best trots op mezelf dat ik heb volhardt

Jij (en eenieder die zin heeft) bent trouwens welkom om mee te stemmen de horror KO gaat binnenkort van start gaan. Maar ik zal je nog taggen als het zo ver is.

Wauw... Zeker het kijken waard. Beetje vreemd, maar wel lekker. Zeg maar.

Dikke 9.

Ik heb ook net even je recente stemmen bekeken, ik krijg bijna medelijden met je lijdensweg. Terwilj ik er toch een hele hoop behoorlijk sterke films tussen zag zitten, waaronder deze. Weet je wel zeker dat je van horror houdt Johan?