Mother! (2017)

Tuurlijk haat ik horror daarom is ook 85% van mijn filmcollectie horror en blijf ik steeds weer horrorgerelateerde spellen opzetten

Maar alle gekheid er zat behoorlijk wat tussen dat toch niet mijn ding is maar een challenge ga ik niet uit de weg ook al weet ik bij een aantal films dat het niet echt voor mij is. En op het eerste zicht als je blind in een film als Mother gaat lijkt het toch niet zo een film te gaan worden. Ik ben in elk geval een aantal ervaringen rijker geworden heb bijvoorbeeld eindelijk eens wat found footage ontdekt die me wel ligt. En zopas the Conjuring 2 gekeken en kijk eens aan ik vond deze nog best goed ook, een film van James Wan jaja

Heh, het is me er eentje, die Aranofsky.

Redelijk waanzinnige film weer, waarmee hij zichzelf gelukkig wel weer wat herpakt na Noah.

Eerste helft is eigenlijk gewoon erg sterk, deed me meermaals aan Polanski in zn hoogtijdagen.

En dan niet alleen Rosemarys Baby maar ook Repulsion en Cul-de-sac

2de deel is niet echt mijn ding, veel te vergezocht gedoe met die metaforen en steeds maar doorstomende surrealiteit.

Het is best aardig gedaan als je na de 1ste helft goed in de film zit maar evengoed toch te vaak momenten dat je met je ogen zit te rollen.

Sorry, maar ik vind dit een verschrikkelijk saaie vervelende film. Veel steracteurs, maar weinig degelijk acteerwerk. Het is één lange vervelende kijkervaring. En wat is er gebeurt met Michelle Pfeiffer, die plastische chirurg heeft iets teveel getrokken en gesneden denk ik .Kijk vele fims per week en dit is de slechtste in jaren, was alleen maar goed als slaapmiddel!!!

Je kijkt veel films per week en juist deze film zorgt ervoor dat je je derde stem ooit op moviemeter uitbrengt. Deze film doet je dus iets. Al die andere films zijn te nietszeggend om moeite aan te besteden laat staan een stem op uit te brengen.

Da's mooi.

De reacties op de film in ieder geval wel!

Ten eerste ging deze opmerking niet specifiek over Mother!, maar over een hele rits films die hij recent gekeken heeft. En ten tweede, dit is inderdaad ook horror, als je de film uitgekeken hebt snap ik je verbazing niet.

Ik mocht als horrorfan deze film dan wel k*t vinden, het is zeker wel horror gezien de gebeurtenissen in de 2de helft.

Ik ervaar dit als een drama/thriller, want in een film zoals Predator zie ik vergelijkbare zaken. Gevilde mensen, een ruggengraat die via iemands onderrug eruit wordt gerukt etc. Maar in Predator is dat blijkbaar secundair. Dus van mij hoeft Mother! daarom ook geen horror te zijn.

Zeker gezien de trailer (die ik eigenlijk bewust nooit kijk) had ik een bloedstollend spannende film verwacht. Nou, dat was het dus echt niet.

Verkeerde verwachtingen dus . Ach, ik vind het verder niet zo'n interessante discussie of iemand het nou wel of niet binnen een bepaald vakje wil plaatsen, engheid vind ik verder zeker niet een vereiste voor een horrorfilm. Wel grappig om te zien hoe Mother! de meningen verdeelt.

Erg leuke film die natuurlijk niet voor de doorsnee horrorfan bestemd is.

Ik zie hier gelijkaardige reacties verschijnen als bij A Ghost Story, mensen die een hollywoodhorror verwachten, maar totaal iets anders te zien krijgen.

Voor mij was dit verfrissend en anders dan anders

Ja maar wat is eng en wat is spannend het is net zo subjectief als humor. Daar bestaat geen eensgezindheid over.

Ik ben het volmondig eens met Woland. Ik vind de film ook niet eng of spannend (maar er zijn bijna geen films die ik eng of spannend vind), hooguit wat luguber, maar ik vind het wel horror.

Maar het was natuurlijk wel een kutfilm.

1. Gore, dus afgehakte ledematen, bloed, e.d. (dus 'luguber)

2. Spannend/naargeestig (bijv. demonen in de kelderkast).

Soort 1 ben ik amper nog gevoelig voor (of het moet heel wreed en gemeen zijn, maar daar pas ik voor). Soort 2 heb ik soms nog steeds moeite mee (genre 'The Ring').

Als je Aronofsky een beetje kent weet je dat je geen afgehakte ledematen of demonen moet verwachten in zijn films...

De film houdt de gemoederen nog steeds flink bezig zie ik, in dat opzicht is de film misschien wel geniaal te noemen. Het is net als met 'slechte reclames', iedereen kent ze omdat ze zo irriteren, waardoor het feitelijk juist de beste reclames zijn. Toen ik begreep waar de film over ging irriteerde ik me ook aan de negativiteit van de interpretatie. Maar goed, smaken verschillen dus wie ben ik.

Over het horror aspect gesproken; toen Jennifer klappen kreeg vond ik het walgelijk echt lijken, het leek of ze echt diverse keren vol op het hoofd geslagen en getrapt werd. Dat zag er beangstigend echt uit hoe het hoofd bewoog als gevolg van de trappen en klappen. In een andere setting had je me kunnen wijsmaken dat die klappen en trappen op het hoofd echt waren, dat vind ik toch wel horror.

Beetje suffe vraag waarschijnlijk: hoe krijg je het beoordelingscijfer rechts onder de ster? Ik kan het niet vinden

Links, onder de ster. Sjongejonge.. ja, en toch heb ik niets op.. nog niet

Tsja, wat hier nou over te zeggen? Aan de ene kant vind ik het wel een gewaagd ambitieuze film, en vooral een die door middel van beeld en geluid echt enorm effectief een angstig gevoel weet op te wekken (niets nieuws voor Aronofsky natuurlijk). Maar aan de andere kant kun je de film ook gerust pretentieus noemen, een film met symboliek die er zo dik bovenop ligt dat je de bijbel niet eens gelezen hoeft te hebben om snel door te hebben hoe de vork in zijn steel zit.

Pfeiffer vond ik lekker venijnig in haar rol, maar Lawrence loopt toch vooral weer gigantisch te overacteren. In het begin van de film zie je haar steeds de meest dramatische gezichtsuitdrukkingen opzetten en met grote ogen verschrikte kreetjes slaken. Ze is dan eigenlijk een beetje een parodie van zichzelf. Later in de film komt haar klasse hier en daar wel wat bovendrijven, maar ze maakt helaas weer weinig indruk op me, en niet voor het eerst heb ik gevoel dat ze te jong is voor de rol die ze speelt.

De film wordt na een intrigerend begin toch wel wat eentonig met al die steeds onbeschoftere gasten en Lawrence die daar steeds ongeveer hetzelfde op reageert, maar het laatste half uur wordt de krankzinnigheid nog even flink opgeschroefd en vond ik de film wel weer wat boeiender worden. Aronofsky weet weer ouderwets te provoceren, shockeren en verdelen. En toch blijf ik uiteindelijk met gemengde gevoelens zitten. Een wat kortere film had ook best gekund wat mij betreft. 3.0*.

Na het zien van deze film bleek dat ik van Darren Aronofsky al twee films in mijn Top 10 heb staan. Dat soort dingen ontgaan mij dus.... maar er komt nu een derde bij! Mother! is onwijs intens en enorm geslaagd. Niet eerder werd er zo fascinerend van realistisch naar pure chaotische fantasie geschakeld. Alsof de irritante ontmoetingen zich zo voor je afspelen wordt je meegezogen in het leed van de vrouw des huizes. De horror is echt gigantisch goed gedaan hier. Alleen die symbolische referenties liggen er iets te dik bovenop en dat is eigenlijk het enige waar ik wat moeite mee kreeg op den duur. Voor de rest was het een fantastische trip, die je steeds heftiger naar de strot blijft grijpen.

Rechtsboven. Onder de filmtitel staat gemiddelde cijfer rechts daarvan staat mijn cijfer. Geef je cijfer en klaar...

Thanks!

(als het goed is staat er nu een 3.5)

We zijn intussen al met 5 die mother! in zijn top 10 heeft staan

Hier ook de tweede Aronofsky in mijn top 10. Behoudens The Fountain zag ik ze allemaal reeds. De kans lijkt me dus klein om met een trio af te sluiten.

Geweldig hoe deze film polariseert! De quotatie op IMDB blijft stabiel, hier is ze de afgelopen maand gedaald met 0,10 punt.

De film begon goed maar veranderde in een onzinnige en hysterische film. Niks voor mij!

De film begon nog goed tot wanneer het onrealistisch werd, ppff.

Nee, niet goed.

Wat een slechte film! Het begin was wel oke, maar hij werd op een gegeven moment steeds slechter. Het ging gewoon helemaal nergens over. Allemaal dingen door elkaar. Gewoon echt heel raar. Wij vonden dit een van de slechtse films die we ooit gezien hebben.

Wazige film zeg!

Helemaal afgekeken, maar wat heb ik daar een spijt van.

2 uur verloren tijd.

0,5 * alleen omdat Jennifer Lawrence mee deed.

Ik ben er nog niet uit. Over deze film waarin je een stel in een huis ziet waar vreemde dingen gebeuren. Ik vond de eerste helft met Pfeiffer en Harris heel goed. De charisma tussen de spelers, de manier van filmen, de vertrekken en zo dicht op de huid dat ik er een naar gevoel van kreeg. Deel 2 van de film begrijp ik niet, zijn vast allemaal metaforen voor iets, maar wat? Ik denk dat iedereen dat zelf in moet vullen maar ik ben daar nooit goed in.