It Comes at Night (2017)

Een suggestieve horrorfilm die het vooral moet hebben van de acteerprestaties en de beklemmende sfeer. Het verhaal op zich is niet zo bijzonder en déjà vu ( cloverfield lane, walking dead etc ).

Maar in tegenstelling tot de meer gangbare films in dit genre ( Lights Out, The Conjuring etc) waar je vooral naar gaat kijken voor de boe! momenten en special effects, vond ik deze vooral spannend omwille van de interactie tussen de personages en de manier waarop je denkt dat ze het allemaal onder controle hebben terwijl je goed weet dat er iets niet helemaal pluis is.

Dit soort films ( "Get Out" was ook zo ééntje) kan me wel boeien tot het einde!

Ik had totaal geen idee wat voor film het zou zijn, en de laatste tijd kijk ik bijna geen horrorfilms meer omdat ze meestal te slecht voor woorden zijn, maar deze film heeft me toch aangenaam verrast.

Het verhaal is wel oke, tenminste dit soort verhalen mag ik graag zien, in de stijl van 10 Cloverfield Lane.

De cast doet het ook meer dan goed. Al bij al heb ik een prima film avond gehad.

Een horror? Niet echt maar zeker geen slechte film. Een wat trage maar toch wel interessante film dat vooral overeind blijft door een prima spelende cast. Een leuk post-apocalyptisch verhaal dat ondanks het lage tempo toch weet te boeien, je blijft kijken om te zien waar het heen gaat. Het einde vond ik helaas wat minder sterk en je blijft ook met nogal wat vragen zitten. Desalniettemin wel mee vermaakt.

Knap dat Shults met een uitgangspunt wat we de laatste jaren al vaker hebben mogen meemaken(vanuit een kleine setting laten zien hoe de mens probeert te overleven na de ondergang), toch een spannende prent met een eigen signatuur heeft weten af te leveren. Een weliswaar niet volmaakte film maar wel één waar het talent van afdruipt en die mij in ieder geval heeft overtuigd. Begint functioneel traag, maar ontwikkelt zich redelijk snel tot een sfeer- en stijlvol geheel. Het laatste half uur is tergend spannend. Bijna frustrerend levensecht om te zien hoe de fatalistische wanhoop bij in beginsel toch goede mensen in recordtempo kan toeslaan. Geen prettig gevoel wat je derhalve aan deze film overhoud, maar wel een beetje kippenvel. Ook fraai trouwens hoe men diverse keren droomscènes en real life in elkaar weet te weven, waarbij de kijker regelmatig op het verkeerde been word gezet. Niet alles is trouwens goed aan It Comes at Night, sommige zaken blijven te gemakkelijk in het onverklaarbare hangen(raar dat dat jongetje Andrew al slaapwandelend in het donker schijnbaar die deur heeft geopend) , maar op de meeste punten maakt deze film op mij meer indruk dat vergelijkbare werkjes als 10 Cloverfield Lane en Into the Forest. Zeer de moeite waard.

Ik weet nog als de dag van gisteren dat ik de trailer en evenmin de poster voor ‘It Comes at Night’ zag en dankzij de plotomschrijving was ik erg onder de indruk van de film. Tot mijn verbazing ben ik zelfs bijna op een besluit gekomen deze film te kijken in de bioscoop maar wat ben ik toch ontzettend blij dat wij niet op de keuze zijn gekomen om ‘It Comes at Night’ in de bioscoop te kijken want waarschijnlijk is dit wel de slechtste horror film die tot nu toe uitgekomen is (samen met ‘ The Bye Bye Man (2017) ‘).

Waarvan ik toch erg schrik is dat Trey Edward Shults precies laat zien hoe je geen horror film moet maken, een saai onsamenhangend irritant verhaal met geen enkele spannende scéne te vinden laat staat iets waar je horror tegen komt. Daarbij laat Trey een shot zien waarmee hij spanning probeert op te bouwen door er een eng geluidje onder te plakken maar er gebeurt geen reet, alles wat we op dat moment doen is vanuit een perspectief door een boom te kijken naar het bos, terwijl de hond ontsnapt, wat irritant!

Daarbij laat Trey Edward Shults ook nog eens zien hoe saai een film wel niet kan worden, het verhaal wou me maar niet vast pakken en het werd allemaal erg lang en vooral erg saai. Men heeft matig geacteerd en ik snapte er vaak de ballen niet van. Zo om op te noemen vind het ik begin erg gaaf (waar je een geïnfecteerde man ziet, volgens mij de opa van de familie) die laat blijken dat de film misschien nog een leuke horror kon gaan worden. Niks is minder waar en Trey Edward Shults laat dit ver achter zich liggen, het is aardig dood buiten het huis met de zogenoemde ‘indringers’ waar het plot aardig hard mee door probeert te dringen en waarvan ik dan misschien een sprankeltje hoop had voor het einde is dit ook helemaal vervaagt en geen reet aan. Toen ik namelijk de plotomschrijving had kreeg ik meer het idee dat we met een soort zombie apocalyps te maken gingen krijgen maar helaas is niks minder waar en het blijft echt heel erg dood.

Ondanks de saaiheid van de film is er toch nog een klein verhaaltje in gepropt en een vrij simpele. We volgen een familie die vecht tegen indringers. Wanneer er een jonge familie komt voor onderdak krijgen de twee families het zwaar met elkaar maar ook met de zogenaamde buiten wereld, ik vond de film echt dood. Het kende geen spanning die ik ondanks de genre toch wel ergens verwacht had, de film kende slechte drama en heel erg slechte horror scénes en dat maakt ‘It Comes at Night’ wel de slechtste film van dit jaar, tot nu toe.

0.5*

ben het helemaal eens met Kondoro0614.

Voor het acteerwerk nog een half puntje extra.

Meer thriller dan horror, maar op zich wel een aardige (post) apocalyptische film.

Liefhebbers van het post-apocalyptische genre zouden het zeker kunnen waarderen.

Triest. Het was wachten op wat? Ja op wat?. Niks mis mee normaal gesproken maar dit was tergend. 2*

De film zal mij ook niet lang bijblijven ben ik bang. Nergens echt spannend en het drama beklijft ook niet, maar slecht zou ik het ook weer niet willen noemen.

What comes at night?

Ik denk dat ik een beetje misleid was door de titel, of kwam de ziekte s'nachts, de jongen kreeg wel nachtmerries. Ook de hond kwam toch s'nachts ziek terug? Sowieso vond ik de scene met de hond die wegrende een beetje vreemd, dat leek niet op een ziekte die hem aanviel. maar goed dieren die doodgaan daar hou ik niet van in films.
Voor mij geen horror te noemen maar meer drama/thriller, naast de scene die ik al eerder genoemd heb was er nog een scene bijna aan het eind die ook een naar gevoel gaf. Zoals ik al zei je moet er zonder verwachtingen in gaan en niet lezen waar het over gaat en dan zal de film je nog wel aangenaam verrassen. De vergelijking van iemand die deze film met de bye bye man vergelijkt qua slechte film moet ophouden want dat slaat nergens op en zo slecht is deze film niet alleen geen typische horrorfilm. Ik maak de vergelijking met 10 cloverfield lane die ook een andere weg inslaat net zoals deze film en ik vind it comes at night beter!

Pff. Wat een afknapper. Gaat nergens over, script bestrijkt amper het oppervlak van een bierviltje.

Hier herken je niets in?

Een goed script beschrijft ook de zaken die zich tussen de regels door laten lezen. Het is aan de kijker of hij ze ziet.

Ja, ik heb ze niet gezien, dat zal het zijn .

Nee, wat me aan deze film stoort is dat het gebrek aan "gebeurtenissen" niet opgevangen wordt door de de paranoia die zich als een web hoort uit te breiden en waar de personages in verstrikt geraken. Het bleef zo mat en braaf allemaal. Echte onderhuidse spanning is er pas helemaal op het einde en dan is het meteen ook voorbij. Films die me spontaan te binnen schieten waar dit element wél overtuigt, zijn The Thing en 10 Cloverfield Lane.

Sfeervol maar vooral saai en vaag postapocalyptisch drama over een gezin dat, diep weggestopt in de bossen, wanhopig één of andere niet nader gespecificeerde plaag probeert te overleven. Goed gemaakt en gespeeld en sporadisch best spannend, maar de kijker tast net als de personages voornamelijk in het duister.

Kan begrijpen dat mensen het saai vonden, maar ik vond het een prima uitgangspunt. De horror ligt niet bij de ziekte, maar bij de paranoia en tot hoever 'goede' mensen gaan in het beschermen van wat ze lief hebben.

Aardige film waarin een gezin probeert te overleven in de bossen tot er een ander gezin zijn intrede doet. De film speelt zich af in een apocalyptische wereld waarbij het hoe er niet toe doet. Het draait vooral om het vertrouwen tussen de personages onderling die onder enorme druk komt te staan. Sfeervol in beeld gebracht en ook redelijk spannend. Niet alles is even goed uitgewerkt, en daarom net geen 3.5 sterren.

Zo, zonde van de tijd zeg. Ik hoopte wat antwoorden te krijgen gedurende de loop van de film. Ik weet nog steeds niet wat er 's nachts komt. Slecht verhaal. Acteerwerk wel goed. Maar wat een slappe film.

gebrek aan uitleg en achtergrondverhaal gecombineerd met het feit dat er verder weinig gebeurt

nekt de film .

Men probeert spanning te creeeren maar vervolgens gebeurt er niet echt veel dat leidde bij mij na verloop van tijd tot wat frustraties ja een spannend muziekje kan ik ook wel maken maar doe er dan iets mee .

"It Comes at Night"

Wel een geinige titel, want die titel is bij mij meestal ook van toepassing

Deze film staat betiteld als een Horror / Drama film, maar een Mystery / Drama film vind ik meer van toepassing, omdat deze film het toch vooral moet hebben van de mysterieuze i.p.v. de horror, waarbij je ook nog eens geen echte antwoorden krijgt maar alleen vermoedens en aannamen.

In dit verhaal draait het om vader Paul (Joel Edgerton), die samen met zijn gezin bestaande uit vrouw Sarah (Christopher Abbott), 17 jarige zoon Travis (Kelvin Harrison Jr.) en hun hond Stanley, in een afgezonderd huis in de bossen woont, terwijl de wereld door een onnatuurlijke kwaad geteisterd wordt. De huishoudelijke gang van zaken wordt tot het uiterste op de proef gesteld, wanneer de wanhopige man Will (Christopher Abbott) arriveert, die samen met zijn gezin bestaande uit vrouw Kim (Riley Keough) en zoontje Andrew (Griffin Robert Faulkner), op zoek is naar water en een schuilplaats. Ondanks de goede samenwerking en de beste bedoelingen van beide families, begint paranoia en wantrouwen in het huis te heersen, terwijl de gruwelen van buiten steeds dichterbij komen.

Hoewel je in deze ietwat saaie en ook voor een appel en een ei gemaakte film niet geconfronteerd wordt met verrassingen of extra uitleg krijgt wat er nou precies aan de hand is, wist deze film me toch enigszins te boeien en te vermaken en dat vooral vanwege de lekkere mysterieuze sfeer en ook omdat de film soms wat spannend is. M.b.t. het laatste, zitten er ook een paar schrikmomenten in, die wel vooral van toepassing zijn op de nachtmerries van zoon Travis. De nachtmerrie (of misschien zelfs een natte droom) van Travis, waarbij hij aan het fantaseren is over Kim, vond ik wel geinig.

Tot het einde gebeurt er eigenlijk weinig tot niets, maar het einde is best aardig en hard en dat laatste geldt eigenlijk ook voor de opening van het verhaal m.b.t. het doden en daarna verbranden van vader /opa Bud (David Pendleton). Ondanks dat er nergens echte duidelijkheid wordt aangegeven en je misschien met bepaalde vragen zit, heb je wel een bepaald vermoeden wat er aan de hand is (zo vermoed ik een virusuitbraak) en doe je ook bepaalde aannamen (zo doe ik de aanname dat zoontje Andrew besmet is), die versterkt worden door wat je in de film ziet (terwijl je juist niets ziet) en hoort.

De cast is in deze film eigenlijk maar beperkt tot een zestal personen (de twee gezinnen) en ze deden het best verdienstelijk en vooral de twee hoofdrolspelers in het verhaal, te weten Joel Edgerton en Christopher Abbott. Riley Keough vond ik overigens best een leuke verschijning en ze is ook nog eens de dochter van Lisa Marie Presley. Oftewel ze is een een afstammeling van de legendarische zanger Elvis Presley.

Al met al best een aardige Mystery / Drama film (duurt iets van 90 minuten) om eens gezien te hebben, waarbij vooral draait om het mysterieuze, de sfeer en de spanning. Wil je deze film gaan bekijken omdat je zin hebt in een Horror film (ga ik overigens vanavond doen met de remake film "It (2017)"), dan kan je beter een echte Horror film gaan bekijken (niet de film "The Happening (2008)" gaan bekijken, die overigens wel betiteld staat als een Drama / Mystery film, want daar heeft deze film wel iets van weg), want deze film is niet bepaald een Horror film.

Ze zouden eigenlijk dit soort films moeten verbieden. Een spannende titel, maar zonder enig moment van spanning. Zoals reeds eerder beschreven in de reviews, de film leidt tot irritaties en frustraties. Saaiheid ten top. Bah, wat een zonde van mijn tijd!

Dat is altijd het mooie van de mensheid; de een vind het geweldig en de andere vind het niets!

Wij hebben met z'n tweetjes de film gezien en we waren het er over eens, een prima film met een dreigende achtergrond die vooral het laatste half uur eruit spat qua emoties en verwikkelingen die wij niet zagen aankomen.

Een film waar je misschien van houdt of een hekel aan hebt met irritaties en frustraties. Wij vermoeden dat het laatste vooral te maken heeft met de vraag wat er voor het filmverhaal gebeurd is en men nu in een apocalyptisch geheel woont. Maar volgens ons is wat er gebeurd is niet belangrijk voor deze film en het verhaal. Het wordt in de film ook vrijwel niet genoemd.

Trouwens, bij de meeste films krijg je de geschiedenis voor het verhaal vaak niet te horen.

Mooie Drama/Mysterie film! En een mooie 7+ voor de waardering.

Kan zo in het vakje slow burning post apocalyptische films waar ook Z for Zachariah en Into the Forest in vallen. Kleine setting, focus op groepsdynamiek, onderhuidse spanning en audiovisueel stijlvol ingetogen. De invalshoek hier - de angstdromen van Travis die vooral voor suspense zorgen - maakt de film net eigen genoeg, maar het mist wel net die audiovisuele brille of écht sterk drama om helemaal te overtuigen. Deed me overigens ergens ook wel denken aan de films van David Michod, en dan met name The Rover.

Lekker duistere film, letterlijk en figuurlijk. Ik krijg vaak al snel genoeg van films die draaien om een of andere virusuitbraak, maar het is een goed uitgangspunt om een film op te bouwen die volledig draait om het wantrouwen dat in de mens naar boven komt in tijden van crisis. Alles in de film is daarop gebouwd, ook om de paranoia op ons kijkers over te brengen. Ook al gedraagt hij zich helemaal niet abnormaal, zoals we Travis te zien krijgen kreeg ik het idee dat hij een belangrijke schokkende rol in alles zou spelen, maar dat blijkt dan uiteindelijk ook helemaal niet zo te zijn.

Eigenlijk iedere gebeurtenis in de film valt steeds weer door de natuurlijke argwaan van de mens te verklaren, ook zoiets als wat er met de hond gebeurt. Waarschijnlijk is die ook verwond door een of ander paranoia persoon die een wapen op hem gebruikte. Wel vond ik het een beetje goedkoop om weer de argwaan van Paul en ons op te wekken met Wills verspreking over zijn broer. Hij zal dan uit eigen achterdocht geen open kaart hebben gespeeld, maar waarom zou hij over zoiets kleins liegen en intussen wel vertellen waar zijn vrouw en kind zijn? Dit leek mij gewoon een flauw trucje om de paranoia weer op te stuwen.

Verder vind ik dat de personages eigenlijk maar weinig aandacht krijgen. Alles draait om een select groepje, maar in plaats van dat we ze (denken) beter (te) leren kennen ligt de focus toch vooral op het idee van het menselijke wantrouwen zelf. Zo'n personage als Sarah vervult niet meer dan de typische rol van de bezorgde en beschermende moeder. Van Edgerton had ik ook wel gehoopt dat hij zijn personage iets meer kleur had kunnen geven. Eigenlijk vond ik alleen Harrison Jr. echt interessant door de kleinte hints die hij over zijn personage geeft. Verrassend sterk voor zo'n onervaren acteur. Ook een plus voor de score, de vlotte directie en het camerawerk. 3.5*.

Prima horror. Geen mainstream, en mensen die alleen met jump scares of ontploffingen hun aandacht bij een film kunnen houden en behoefte hebben aan een regisseur die met hints strooit kunnen hier het beste wegblijven, dat zal een hoop reacties met "er gebeurt niks" schelen. Ook moet je niet bang zijn om met vragen achter te blijven, al valt dat eerlijk gezegd erg mee.

De film valt enigszins met The VVitch (2015) te vergelijken. Wat me van die film tegenviel was dat het behoorlijk voorspelbaar was, en dat geldt niet voor deze. Vooral omdat de regisseur graag met alles, titel inbegrepen, zo weinig mogelijk prijs wilt geven. En dat werkt. Minpuntje is dat hij daarin teveel doorslaat wanneer hij met valse hints komt aanzetten die de kijker niet alleen op een verkeerd spoor, maar ook op een doodlopend spoor zetten. Ook valt de film niet sluitend te krijgen, en dat is jammer. Het heeft gelukkig wel een gesloten einde, al moet je dan wel bij de laatste scene letten op wat (of beter gezegd wie) je vooral niet ziet. 3,5*

Redelijke thriller drama. Het verhaal is eenvoudig en geeft niet alles bloot waardoor je als kijker een aantal zaken zelf moet invullen. Wat men met name wil overbrengen is hoe wantrouwend de mens is en er alles aan doet om te overleven. Dat weet Shults uitstekend over te brengen. Dat levert ook een aantal spannende en bizarre scenes op. De beklemmende en duistere sfeer gedurende film is prima passend en zorgt voor een mooi geheel. Dat de film af en toe wat traag is, is niet storend. Prima kost 3.5/4.0

Goed verhaal, goed geacteerd, heel sfeervol. Vond alleen het einde wat vaag, er werd niet duidelijk hoe de ziekte de wereld in kwam, of wat voor ziekte het was. Dat vond ik wat tegenvallen. Verder prima mee vermaakt.

Laag gemiddelde voor een geweldige film. Men heeft de film geprobeerd aan de man te brengen als horrorfilm middels de trailer en de misleidende titel. Als je hoge verwachtingen hebt van de 'It' uit de titel kom je bedrogen uit want de titel slaat nergens op. Dit is grotendeels een drama met spanningsopbouw over mensen die gezamenlijk te maken krijgen met een dreiging. Wat dat betreft lijkt het een kruising tussen The Walking Dead en Cabin Fever maar dan zonder dat de dreiging zichtbaar of duidelijk wordt. Ik heb het standaardhorror werk nu wel gezien. Als je het dan horror in een huis in de bossen wilt noemen..... Ik vond het dan de beste sinds The Cabin in the Woods. Het verschil tussen de twee is enorm omdat ze in die laatste echt alles laten zien en in deze film bijna niks. Wel allebei heel origineel maar daardoor ook ondergewaardeerd.

Zeer naargeestig, post-apocalyptisch werkje. Verhaaltechnisch springt het er niet meteen uit maar qua spanning en sfeer kan het zeker tellen. De nachtmerries en overgangen naar de werkelijkheid komen sterk binnen. Het eerste en laatste deel van de film overtuigen het meest. Hierin komen ook een aantal horror-elementen naar boven. Het middenstuk is dan weer te kort om een degelijke voeling te krijgen met zowel de inwoners als de ‘gasten’, alsook de verhoudingen tussen hen. Verder blijft het onduidelijk wat er zich nu precies afspeelt en dat zorgt voor wat vragen, zeker met een duidelijke titel als It Comes at Night wat toch een beetje verwachtingen schept. Persoonlijk vond ik dat er een stuk leek te ontbreken en de film gerust wat langer had mogen duren. Verder goed acteerspel van bijna iedereen, vrij realistisch gebracht ook. Het einde is een hard staaltje cinema dat nog even achtervolgt en je doet afvragen wat je juist hebt gezien en waarom.

De setting, sfeer en verhaal vond ik gelijk veelbelovend; de donkere shots in het afgelegen bos en paranoia tussen de personages geeft het geheel een grimmige sfeer. Echter de ruimte tussen de regels is wat mij betreft te groot en er zitten teveel B-scenes in die het geheel naar beneden trekken. Na een paar keer de overgeef acties (zwart bloed spugen = cliche) van de zoon had ik het wel gezien en begon ik me (van verveling?) af te vragen in hoeverre het daadwerkelijk zijn zoon was omdat er weinig gelijkenis is tussen pa en zoon. Kan natuurlijk prima maar dit wordt niet toegelicht en leidt af van het verhaal. De chemie tussen de spelers is ruim voldoende maar het plot is wat mij betreft iets te mager. Een leuke plottwist had kunnen zijn dat er eigenlijk helemaal geen gevaarlijke ziekte of buitenaardse wezens of zoiets zijn maar de familie in kwestie zich alles inbeeld onder de invloed van een psychotische vader maar dat blijft ook volledig open. Ik vind Edgerton een overtuigend rol neerzetten.
2,5