The Circle (2017)

Het lage gemiddelde doet deze film geen recht. Het is geen film voor heavy users van sociale netwerken want met die netwerken rekent deze film genadeloos af. Het kan wellicht ook wat belerend en oubollig over komen omdat het de gevaren van die netwerken blootlegt, maar dat is juist de kracht.

Hoewel het zeker geen perfecte film is geef ik het vanwege het verhaal en het correcte acteerwerk wel een kleine 4*. Het einde is wel wat simpel en misplaatst (flauw, makkelijk en onterecht om even de eigenaren als boosdoeners aan te wijzen terwijl de gebruikers/samenleving juist de schuldige zijn door zo ver mee te gaan in het ontnemen van de privacy van anderen, en van zichzelf maar dat laatste nemen ze, zoals wij allemaal, voor lief) en de rol van de oorspronkelijke oprichter van "The Circle" hangt er ook een beetje bij.

In hoeverre het beeld wat geschetst wordt fictie is en zal blijven is maar de vraag. In feite is het o.a. een soort van cyberbullying in het groot, en niets wat de film toont zou nu in kleiner verband geen werkelijkheid kunnen zijn of worden. Het opgeven van privacy op internet wat we tegenwoordig allemaal zo gemakkelijk (en meestal onvrijwillig) doen, brengt gevaren met zich mee. Deze film zet in feite die lijn door.

Gezien de niet al te positieve recensies over deze verfilming van het boek van Dave Eggers verwachtte ik niet zo veel van deze film die als voorpremière afgelopen avond vertoond werd in Lux Nijmegen. Die verwachtingen kwamen voor mij ook uit maar dat is niet vanwege het verhaal en het acteren maar vooral vanwege het slappe einde. Heb ik hiervoor 110 minuten in de bioscoop gezeten? Voor een film met een Orwelliaans thema - Big Brother is watching you - als onderwerp had ik toch wel een verrassender en minder voorspelbaar einde verwacht. Het lage gemiddelde hier op MusicMeter en IMDb vind ik daarom ook niet overdreven.

2.0*

Kan alleen maar zeggen: wat een aanfluiting vergeleken met het boek. Zal hier niet teveel over uitwijden voor het geval mensen het boek nog willen lezen. Als je deze film wilt zien én het boek wil lezen zou ik aanraden eerst de film te kijken en daarna het boek te lezen, om tenenkrommen bij omgekeerde volgorde te voorkomen.

Zonder het boek gelezen te hebben denk ik dat ik de film wel aardig had gevonden, dus 2.0* voor de moeite (en visueel is het allemaal wel voor elkaar).

Geinig detail, social security number werd als sofinummer vertaald door de ondertitelaar (wiens naam al aan het begin van de film te zien was in plaats van het eind zoals gebruikelijk) in plaats van het al jaren gebruikte burgerservicenummer in Nederland.

Enfin, enorm matige film verder. Mat, duf, zonder enig greintje liefde lijkt het, volledig op de automatische piloot. Die 110 minuten duurden en duurden maar. Matig script waarin weinig subtiel een en ander wordt gezegd over privacy en met ineens nog zo'n nevenplotje met die jeugdvriend. Ik wil wel geloven dat het boek beter is, maar dat dat allemaal niet in een film van krap twee uur te proppen is. Watson is ook nergens geloofwaardig in haar omslag (al is dat nog niets mer Gillan die de volstrekt andere kant uitgaat zonder aanwijsbare reden) en dat einde is ineens wel erg afgeraffeld maar wil ik eigenlijk ook geen einde noemen. Wel een anti-climax. Nee, eigenlijk kan ik niets goeds noemen, of het is het zalige Metal Guru aan het begin van de film, maar ook daarvan gaat het volume al snel naar beneden. 0,5*.

The Circle biedt een dozijn aan vluchtige impressies, een gehaast uitzicht op een wereld waarin je niet gelooft.

Als Mae aan het begin van de film op sollicitatiegesprek komt bij haar toekomstige werkgever, vraagt Dan (Nate Corddry) wat haar het meest afschrikt. "Unfulfilled potential", zegt Mae zonder aarzelen. Met het verschijnen van deze boekverfilming is die angst werkelijkheid geworden.

Uitgebreide recensie The Circle (2017) - FilmVandaag.nl

Interessant thema, maar zeer slecht uitgewerkt. Emma en Tom zitten ook totaal niet lekker in hun rol. Een B-film met topacteurs. Snap ook niet dat deze in de bios draait.

Een interessant uitgangspunt waarin onze obsessie met het 24-uur verbonden-zijn leidt tot duistere praktijken. Het eerste half uur van de film, waarin Mae tot haar grote vreugde een baan krijgt bij "The Circle" is dan ook het meest interessant, maar vanaf het moment dat twee collega's haar uitnodigen voor een "social meeting" raakt de film de weg kwijt. De keuze van regisseur James Ponsoldt om acteurs Smith Cho en Patton Oswalt in deze scène hun rollen als karikatuur neer te zetten, maakt het voor je als kijker onbegrijpelijk dat Mae [Emily Watson] niet meteen haar biezen pakt en ontneemt de film veel van zijn geloofwaardigheid. Het scenario neemt ook een ronduit bizarre wending wanneer Mae - in nog zo'n onbegrijpelijke wending - besluit om 'volledig live' te gaan. Vanaf dat moment is de film niet meer te redden valt er bar weinig te genieten. Tom Hanks als de Steve Jobs-achtige eigenaar van 'The Circle" lijkt een meesterzet, maar blijkbaar was er toch iemand bang om Tom Hanks als een slechterik neer te zetten. Wat overblijft is een kleurloze slechterik en gezien Hanks onmiskenbare acteeertalent is dat - net als de hele film eigenlijk - een schandalige gemiste kans.

The Circle

Sociale media en de daarbij behorende privacystrubbelingen komen me onderhand de neus uit. Ja, mensen zetten alles op Facebook, maar als er iemand meeleest is dat schending van de heilige privacy. Openheid en privacy zijn de afgoden van de 21e eeuw. Het werd daarom tijd dat iemand dat eens flink op de hak nam.

En dat doet James Ponsoldt. In het tijdperk waarin er een verdienmodel rondom het grootste gedrocht van de menselijke creativiteit geconstrueerd is - de sociale media, speciaal de vlog - weet Ponsoldt daar een karikaturale film omheen te bouwen die fungeert als stukje maatschappijkritiek op humoristische wijze. De film werkt ook alleen als je het op deze manier interpreteert. Mocht Ponsoldt een serieuze productie voor ogen hebben gehad dan is het daadwerkelijk nog slechter dan de gemiddelde vlog. Zo zie ik het echter niet. De hele film is gecentraliseerd rondom een sfeer van absurditeit en het ridiculiseren van de maatschappij die steeds meer op een 'Circle'-achtige samenleving afstevent. Het verhaal heeft daarmee een hoog satirisch gehalte en is met deze visie best goed in elkaar gezet. Ook de overdreven imitatie van het hoge hosannagehalte van Silicon Valley kon ik waarderen.

Emma Watson laat zien dat ze met deze productie de weg naar een B-actrice heeft ingezet. Ze was altijd al de betere van de 3 Potter-acteurs, maar ook daar lijkt weinig van over. De quasi-overtuigende melodramatiek die ze probeert neer te zetten is behoorlijk zwak en ergerlijk. Het ergste is nog dat het eigenlijk in de lijn van de film past. Een satirisch stuk vraagt om een actrice die er eigenlijk niet zo veel van kan. Watson is daar dus eigenlijk voortreffelijk in.

Dat Tom Hanks hier aan mee heeft gedaan verbaast me enigszins. Dat hij zich hiervoor leent wijst duidelijk op een grote vorm van zelfspot.

Zoal ik al zei neemt de film de maatschappij prettig op de hak. De sfeer van overdrevenheid, vrolijkheid en zwakzinnigheid komt goed naar voren. Op een gegeven moment komt er zo'n rood tekst ballonnetje voorbij waarin een volger schrijft dat geen een van de Circle-medewerkers kinderen heeft. Juist in deze subtiele tekstjes, waarin het lijkt alsof mensen het voortbestaan van de usb-stick ogenschijnlijk belangrijker vinden dan het voortbestaan van de mensheid, lag voor mij een groot genot. Letten op deze tekstjes was dan ook fijner dan het volgen van Watson, die er toch niet zo veel van kan. De variëteit aan reaguursels was hoogst vermakelijk.

The Circle is geen hoogstaande film, maar slaagt er in een vorm van maatschappijkritiek neer te zetten die voor op satire gestoeld is. Dat kan ik zeker waarderen. Dat maakt de film ook vermakelijk. Voor de rest moeten we dit niet al te serieus nemen.

3*

Het thema is waanzinnig en tegelijkertijd beangstigend. De uitwerking is bij vlagen goed en over bepaalde dingen is duidelijk over nagedacht, maar het is nergens echt overtuigend.

Wellicht een eye-opener voor mensen die wat minder bezig zijn met de gevaren van social media en persoonlijke privacy en de kracht ervan.

Tom Hanks en Emma Watson acteren op de automatische piloot. Het probleem met Emma naar mijn mening is dat ze goed kwalitatief evenwichtig kan acteren. Je krijgt wat je vraagt echter zijn er geen uitschieters naar boven of beneden, waardoor het al gauw eentonig lijkt te worden. Het overgrote deel van de tijd lijkt het alsof je naar een Apple Keynote of een rondleiding op de Google Campus zit te kijken.

Het concept en de gedachtengang over de huidige realiteit van de digitale wereld waar we in leven is te waarderen, echter de uitbeelding is te rooskleurig en optimistisch. Als er getracht wordt een punt met deze film te maken dan komt dat niet helemaal duidelijk over. Je kunt wellicht beter een goede documentaire over privacy en identiteitsdiefstal kijken als je meer over de gevaren van social media en dergelijke in deze 'always online' wereld wilt weten. Daarvoor is de film teveel weten en vergeten om echt een inzichtelijk statement te kunnen maken.

Social media, privacy, online identiteit, het zijn hot items deze tijd. Het concept van de film is interessant. Ik moet zeggen dat ik vanwege de slechte reviews zo weinig mogelijk had gelezen of gekeken wat over de film gaat. De bovenstaande plotbeschrijving heb ik wel gelezen en de zin "Deze aanpak blijkt minder rooskleurig te zijn wanneer persoonlijke gegevens in de verkeerde handen terechtkomen." heeft mij op het verkeerde been gezet. Ik wachtte op een persoon, groep of terrorist die iets met gegevens zou doen.

Maar goed, toch is deze setting niet vervelend. Wat the Circle doet is heel erg overdreven, maar wel leuk voor een film. Jammer dat het niet in een goed verhaal zit. Tot de dood van Mercer ging het prima, maar wat er daarna allemaal gebeurde liet mij fronsen. Dan vraag ik me af wat het doel van de film is. Is het serieus bedoelt of is het met een knipoog? Het feit dat dit niet duidelijk is, zegt ook genoeg.

Al met al geen beste film, maar heel slecht is het ook niet. 2,5*

Voor een serieuze aanklacht is de film te oppervlakkig en te braaf. Het Apple-achtige concern met z'n tenenkrommende, onuitroeibare feelgood- cultuur (die je trouwens ook bij Google en Facebook tegenkomt) is aanvankelijk aardig neergezet maar het blijft een beetje een abstract, science-fiction wereldje.

Nergens wordt het echt herkenbaar of wordt er een link gelegd met het smartphonegebruik van vandaag de dag. Nergens wordt er dieper ingegaan op de aantrekkingskracht of gevolgen namelijk: dat je echte leven vervliegt terwijl je op een dom schermpje naar domme dingen zit te kijken.
De ontmaskering aan het eind heeft geen enkele inhoud en dient vooral het plot (waarom hebben we het tweetal niet eerder in corrupte toestand gezien en wat hebben ze misdaan?)

De film is daarom vooral gewoon weer een manier om mensen via het beeldscherm te entertainen ipv ze serieus aan het denken te zetten. Beetje onmogelijk ook natuurlijk, in het door Google en Apple gedomineerde Hollywood waar iedereen alles fantaaaastisch vindt.

Wie op dit terrein trouwens *wel* waarachtige kritiek durft te leveren is de even vileine als briljante Brit Charley Brooker. Met zijn serie Black Mirror levert hij niet alleen top-entertainment maar ook ongenadige kritiek die zich in je geheugen nestelt. Daarbij vergeleken is 'The Circle' een gepolijst, oppervlakkig en ongevaarlijk verhaaltje wat je voor de aftiteling alweer bent vergeten.

Matige film over een jonge vrouw die komt te werken voor een groot en succesvol internetbedrijf. De film begint zeker goed en heeft ook een boeiend uitgangspunt. Echter is het hoofdpersonage nogal oppervlakkig en ongeloofwaardig. Ook op andere punten is het verhaal ondermaats uitgewerkt. Het kijkt allemaal wel gemakkelijk weg, maar 3.0 sterren zou net te veel zijn.

Zeer behoorlijke film over een jonge vrouw (Mae Holland) die steeds verder mee wordt gezogen in de koers van het internetbedrijf waarvoor zij is gaan werken. Er worden interessante thema's aangesneden. Emma Watson zet een zeer behoorlijke acteerprestatie neer als Mae Holland. Haar personage komt lange tijd wel behoorlijk naïef over, maar dat zorgt er wel voor dat het verhaal zich blijft ontwikkelen. De overige personages zijn veelal niet bijzonder goed uitgewerkt, met sommige personages had men echt meer kunnen doen. Op visueel gebied valt er weinig aan te merken, het ziet er prima uit. Er had, gelet op het thema en de cast, meer ingezeten, maar het is mij zeker niet tegengevallen.

“Knowing is good, but knowing everything is better.”

Erg matig. Het begin is nog best aardig en die Circle gekkies zorgen voor de nodige humor. Zonder een vorm van privacy leven is voor deze mensen de gewoonste zaak van de wereld. Nadat The Circle wat spannender wil worden gaat het mis.

Rare plotontwikkelingen, onverklaarbare gedachteveranderingen van de personages en vooral een totaal gebrek aan logica. Waarom Emma Watson opeens helemaal geïndoctrineerd is door The Circle is het grootste pijnpunt (één van de vele). Want ze was sceptisch en ik dacht dat ze samenwerkte met Boyega’s personage om het bedrijf ten gronde te richten. Maar dat bleek dus niet zo te zijn. Over het einde hoeven we het niet te hebben. Hanks, Watson en Boyega moeten de volgende keer beter het script lezen. Miskleun...

Incomplete film. De film laat niet zien waarom de hoofdpersonage deze stappen neemt en wat haar van gedachten doet veranderen (meermaals). Daarnaast ontbreekt het einde of enige plotwending. Het kabbelt maar een beetje door.

Het hield de hele film mijn interesse, maar ik vind het ook een fascinerend onderwerp. Dat ik de film redelijk geboeid af heb gekeken was ook te danken aan de prima acteerprestaties van Watson en Hanks.

krappe 3*

Tegenvaller, deze verfilming van het gelijknamige boek van Dave Eggers. Voornaamste probleem is het onbegrijpelijke handelen van de hoofdpersoon. Dit komt volstrekt ongeloofwaardig over. Emma Watson doet haar best maar kan weinig met haar slecht uitgewerkte personage. Verder is het script veel te doorzichtig en voorspelbaar. Daar kan de aanwezigheid van Tom Hanks en John Boyega niets aan veranderen. Jammergenoeg de laatste film van Bill Paxton, hier opgezadeld met een nietszeggend rolletje.

Ik vond het zo slecht nog niet, het idee is best interessant zelfs. De uitvoering had wel wat beter gekunt, om te beginnen met de hoofdrolspeelster. Daar had een veel betere actrice voor gecast moeten worden, Watson vond ik namelijk niet erg overtuigend. Verder had het script ook iets beter uitgewerkt moeten worden, het is nu wat aan de vlakke kant. Hanks steelt de show met zijn speeches in de rol van een soort Steve Jobs van the Circle, echter is het een niet al te grote rol. Geen onaardige film maar hier had veel meer uitgehaald kunnen worden.

Ik moet zeggen dat ik mij meer dan prima heb vermaakt met deze film. Het boek had ik ongeveer een jaar geleden gelezen. Ik moet zeggen dat het verhaal van de film in de meeste gevallen zeer loyaal was aan het boek. Ben er wel achter gekomen bij mijzelf dat ik boekverfilmingen vaker meer waardeer, als ik het boek heb gelezen, dan anderen, die het boek niet hebben gelezen. Ik denk toch dat ik onbewust de tekortkomingen van die films dan aanvul met informatie van het boek, waardoor de tekortkomingen mij minder snel opvallen. Hetzelfde had ik met Inferno (2016) - MovieMeter.nl. Toen ik die in bios zag met wat vrienden, die dat boek niet gelezen hadden, bleek ook dat zij die film heel anders ervaren hadden dan ik, zij vonden het maar een vage film. Ik vond dat toen helemaal niet, waarschijnlijk omdat ik die film dan net wat beter begreep vanwege het feit dat ik het boek gelezen had.

Aangenaam verrast door deze film, wellicht omdat ik door de slechte beoordelingen hier op het verkeerde been ben gezet. Er word qua thematiek nogal hoog ingezet en die ambities worden niet helemaal waargemaakt, maar The Circle is in ieder geval een prent die je dwingt tot nadenken en daardoor maatschappelijke relevantie heeft. De sciencefiction die we hier te zien krijgen is niet ver meer weg natuurlijk, wellicht dat deze film ons derhalve een spiegel voorhoud wat we niet erg aangenaam vinden? Het verhaal word door Ponsoldt in een lekker strak tempo verteld, en zitten een aantal gedenkwaardige (schrik)momenten in(de sterke speech van Hanks, het gedeelte waar Watson ruzie heeft met haar vriend en omringt word door opdringerige omstanders, secrets are lies?, het auto ongeluk) en het acteerwerk van Watson en Hanks is meer dan bovengemiddeld. Minpunten zijn dat het einde wat word afgerafeld, je hebt niet het gevoel dat het hele verhaal is verteld(wat dat betreft is de cirkel niet bepaald rond). Boyega vond ik verder erg passief in een cruciale rol, lijkt me dat deze Star Warser eigenlijk een matig acteur is en na de hype snel in de vergetelheid zal raken.
Al met al heb ik op een of andere manier het vermoeden dat deze redelijke, interessante film over een x aantal jaren hoger word gewaardeerd dan blijkbaar nu het geval is.

Kaarten op tafel: The Circle krijgt puntenaftrek.

Om dezelfde reden dat The Hunger Games en Divergent als mosterd na de maaltijd voelden (losstaand van de gebreken van de film zelf) na échte dystopische kost, kan ik ook weinig genoegdoening halen uit The Circle. Zodra je het echte geproefd hebt, kun je niet zoveel meer met de gladgestreken Hollywood versie.

Voor de duidelijkheid, ik heb het boek van Eggers niet gelezen, maar de character arcs die hier ten tonele verschijnen, voelen soms alsof er een paar hoofdstukken overgeslagen zijn. En daarna weer een paar. Ik kan weinig voorbeelden bedenken waarbij je zo erg voelt dat ze een omslag in denken die meerdere hoofdstukken in beslag neemt, even snel in een paar minuten hebben proberen te proppen. Whoppa. Emma changed her mind. Wow. Dat ging snel.

Belangrijker dan dat echter, ben ik naast filmliefhebber zelf iemand die de technische ontwikkelingen tegelijkertijd met fascinatie en argwaan in de gaten houdt. Ik ben een nerd/geek, en ik heb een zwak voor tech. Maar wel een nerd die op zijn zestiende diep weggedoken zat ik Huxley en Orwell, en eentje die niet zonder meer vertrouwt dat het allemaal uit zichzelf goedkomt, op het vlak van privacy en de macht van bedrijven als Facebook en Google.

Die angst is niet nieuw. Die was er vlak na de eeuwwisseling al, en zichtbaar in niet geweldige films als Antitrust (2001). Meer recentelijk hebben we de keerzijde van technologie kunnen zien in de verplichte kost miniserie Black Mirror, maar dan zoals het hoort. Je ziet bepaalde tendensen die je zelf reeds met een opgetrokken wenkbrauw hebt geconstateerd, en dat doorgetrokken naar tien, twintig jaar verder, waarbij je slechts een conclusie kan trekken: what.the.fuck....

Als je nooit over privacy, de macht van bedrijven als Facebook, overnames van Whatsapp en het delen van data hebt nagedacht omdat het niet bij je interesses hoort, dan kan ik me voorstellen dat je onder de indruk bent van de nieuwe film van Tom Hanks of Emma Watson, simpelweg vanwege de schok.

Maar als film werkt het nauwelijks. De sprongen die de karakters van Emma Watson en Karen Gillan doormaken zijn ongrijpbaar, Tom Hanks voelt bijzonder vreemd (en soms als een omstander) in zijn rol van tech-guru, maar John Boyega's rol voelt alsof ze al zijn scènes in de tweede helft eruit hebben gesneden. The Spectacular Now (2013) van Ponsoldt is bijna 2 keer zo goed ontvangen, en wellicht had ik beter die kunnen kijken. Hij ligt in elk geval klaar.

Vanmorgen vroeg hoorde ik een filmcriticus zijn lange podcastrecensie van The Glass Castle (2017) samenvatten met de zin: kijk liever Captain Fantastic (2016). Los van of ik het daarmee eens ben ( ik moet die eerste nog zien), ben ik geneigd om dit samen te vatten met: kijk liever Black Mirror. En dat doe ik dan ook.

2*

Ik geef deze film 5 sterren, niet omdat er zo subliem geacteerd werd, of het verhaal zo mooi was.... maar omdat dit een MUSTSEE is, want dit is naast THE NET ( met sandra bullock ) en Enemy of the State een film die laat zien wat de werkelijkheid wordt en is, en ook haar nadelen... want als we niet uitkijken zitten we zo in Minority Report, en wordt je al opgepakt omdat ze "vermoeden" dat je iets gaat doen.. zo schakel je wel iedereen uit die tegen het establishment is door hem als terrorist af te schilderen. En net zoals deze film toont.. wij moeten transparant zijn, over onze bankrekening, overal camera's, onze gezondheid.. maar diegene die het bedenken.... verbergen zich in de schaduw....

Daarom een MUSTSEE, vooral voor de jongeren want Privacy... daar kennen zij de echte waarde niet eens van....

Niet bepaald een subtiele film - de gelijkenissen met Apple, Google en actuele thema's als privacy en sociale media liggen er nogal dik bovenop, maar persoonlijk hou ik meestal wel van dat moderne sfeertje zoals we zien op de Circle-campus. De gelikte computer-interfaces en zwevende tekstjes vliegen je weer om de oren.

Ik weet niet of Emma Watson de ideale keuze was voor de rol. Door haar intelligente imago verwacht je niet dat ze iemand is 'without a cynical bone in her body', zoals gezegd wordt in de film. Eerder dat ze iemand is die zich niet zomaar inlaat met zulke praktijken. Hoewel het ook wel ligt aan de rol zelf, Mae verandert telkens wel erg snel van visie.

Ik heb het boek niet gelezen, nooit eerder van gehoord (ik vermoedde tijdens het kijken overigens wel dat het een boekverfilming was), dus ik kan 'm alleen beoordelen op wat ik heb gezien. En dat vond ik, afgezien van de 'in your face' boodschap helemaal niet zo slecht. Zoals gezegd, modern, dynamisch, met een actuele boodschap en allemaal niet ingewikkelder - met allemaal corny twists- dan nodig. Alleen het einde vond ik persoonlijk wat abrupt en onaf. De ontdekking die Ty en Mae gedaan hebben (en die nogal een build-up had) daar wordt wel erg luchtig overheen gestapt, en The Circle kan blijkbaar (?) gewoon verdergaan? Echt vreemd eigenlijk, alsof er nog een deel van de film mist.

Jammer, het plot is daarmee uiteindelijk niet zo denderend (en als ik er nog dieper over na ga denken waarschijnlijk helemaal niet meer), maar ik heb er eigenlijk wel met plezier naar gekeken.

3,25*

Het verhaal biedt meer dan voldoende perspectief voor een vermakeljke film, helaas is het script daar te slecht voor. Het actuele thema is nog vrij fris, maar de uitwerking houdt niet over. De beweegredenen van de karakters komen niet uit de verf, de ontwikkelingen in het verhaal zijn bovendien erg ongeloofwaardig alsof een bedrijf niet enorme problemen krijgt als ze mensen stimuleren iemand te stalker met dood als gevolg. Richting de slappe climax heeft de film de kijker allang verloren.

Het enge bedrijf heeft oppervlakkig gezien nogal wat overeenkomsten met Apple - meer dan Google, vind ik eigenlijk. Maar misschien komt dat door het absurde hoofdkantoor. Erger dan dat is wel het gedrag van het bedrijf, en erger dan Google, Apple en Facebook bij elkaar. Doet me meer denken aan de overheid dan een bedrijf, in haar eindeloze respectloosheid voor privacy en recht. Zo heel ver zitten we tenslotte niet af van het schrikbeeld dat hier geschetst wordt... op elke straathoek camera's, en alles wat je doet wordt vastgelegd en bewaard, en vanaf volgend jaar dan nog legaal even een sleepnetje erbij.

Watson heeft wel precies de juiste uitstraling voor haar naieve en onbezonnen meedoen aan de hele idioterie. Net zoals Hanks de rol van foute baas prima draagt. Jammer wel van de bijzonder zwakke ontknoping, met net een beetje meer moeite had het echt veel meer kunnen zijn, want de aanloop naar het einde is zo slecht niet vind ik. En er zitten best een aantal leuk gevonden details in de film - let even op de tekst bubbels, daar zijn best leuke bij. Maar ook de rol van Boyega, het voelt niet af, daar had veel meer mee gedaan kunnen worden. Of het komt dat er teveel uit het boek is weggelaten? Geen idee want niet gelezen, en ik twijfel of ik dat nog ga doen nu eigenlijk.

De indruk die bij mij achterblijft is dat er wat al te makkelijk geprobeerd is om weer wat garen te spinnen bij de populariteit van de young adult literatuur. De cast lijkt daar in ieder geval op geselecteerd te zijn.

Ivo Niehe versie van Black Mirror.

Op zich nog wel wat vermakelijk, maar steeds wanneer het iets dieper gaat, blijft echte verdieping uit. Het is allemaal wat te braaf. Het is in feite al de wereld waarin we leven.

Ik verwachtte dat het naar een climax toe zou gaan, maar die blijft vrijwel uit.

Misschien is mijn mening over deze film wat cynischer door mijn persoonlijke visie over social media en het 'moeten' delen van al je privézaken. Je wordt tegenwoordig al als freak of kluizenaar neergezet als je niets of bijna niets doet met facebook, twitter of LinkedIn. Je zelfvertrouwen wordt in twijfel getrokken en je maakt minder kans bij sollicitaties als ze 'niets kunnen natrekken' etc..

Ondanks dat dit tegen de visie van vele Millenials zal zijn zie ik social media niet als een verrijking en misschien dat ik ook met die bril naar deze film heb gekeken.

Van deze film had m.i. veel meer gemaakt kunnen worden op basis van het actuele dilemma rond digitale privacy en de groeiende machtspositie van bedrijven als facebook en google. Het verhaal is rommelig, oppervlakkig en zet geen duidelijke stellingname neer over het thema.

In het begin had ik nog wel hoop dat dit een film a la The Insider zou worden met in plaats van Big Tobacco een bedrijf als Google als voorbeeld maar dan als fictie, maar naar het einde toe wordt het verhaal afgeraffeld zonder enige diepgang en met een teleurstellend einde.

Verder worden de hoofdpersonen niet authentiek, oppervlakkig en draaierig neergezet. Ik bedoel, wat is nu belangrijk voor Mae Holland, wat drijft haar? Wil ze openheid en transparantie of wil ze ambitieus zelf de macht grijpen in het bedrijf? Wat waren de verborgen agenda's van het bedrijfsbestuur nu eigenlijk ? Wat was de schaduwkant van The Circle nu precies ? Er komt wel een nieuwsbericht op TV langs t.a.v. onderzoeken tegen het bedrijf in het kader van de AntiTrust wet maar verder niets. Ook hoe die senator Santos in de tang lijkt te zitten. Het wordt allemaal niet uitgewerkt. Het gegeven van social media als zaligmakend wordt ook nauwelijks ontkracht in deze film, alleen hoe we het ''nog beter'' kunnen maken.

Doelloze, oppervlakkige en rommelige film die de moderne industrie rond social media eerder verheerlijkt dan kritisch beschouwd, jammer !

Geen topper, maar wel één die je doet nadenken over wat komen kan op vlak van sociale media, privacy en de gevolgen... Film stak niet tegen. Verwacht geen actie of spanning. Ook geen sci-fi. Is een speelfilm die weliswaar denkbeeldige zaken aantoont zonder dat je ooit het gevoel hebt dat het onmogelijk is. Integendeel, komt zeer realistisch over en net daarom een aanrader.

Een goede drama/SF/Thriller film...

Goed gemaakte SF...

Prima verhaal...

Prima acteerwerk...

Bekende acteur Tom Hanks en ook een bekende

actrice Emma Watson speelt goed...

Mooi HD kwaliteit breedbeeld...

Prima achtergrond geluid/muziek met

Dolby Digital...

Prima camerabeweging...

Actuele (zeker vanwege het gedoe rondom Facebook en Mark Zuckerberg) Drama / Sciencefiction film, met daarin centraal het internetbedrijf "The Circle", die Facebook, Google, Twitter, Instagram, etc. op één hoop hebben geveegd.

In dit verhaal krijgt Mae (Emma Watson) een baantje bij het machtige internetbedrijf "The Circle", waarvan de charismatische Eamon Bailey (Tom Hanks) de leider is. Deze organisatie wil alle informatie over de gehele wereld in beheer hebben. De persoonlijke e-mails van de gebruikers, hun sociale media, betalingsverkeer en aankopen zijn met elkaar verbonden door een universeel besturingsprogramma. Het resultaat: iedereen heeft slechts één online identiteit. Een nieuw tijdperk van openheid en gemeenschapszin is aangebroken !

Big budget-bewerking van Dave Eggers' gelijknamige bestseller "The Circle" uit 2013, waarin regisseur James Ponsoldt netjes het boek volgt (Dave Eggers schreef zelf mee aan het scenario). Maar helaas slaagt hij niet erin hetzelfde effect te sorteren. Want waar de stappen die Mae in het boek zet nog geloofwaardig zijn (en dus verontrustend), is haar gedrag in de film, waarin veel weggelaten moest worden, veel te wispelturig en daarmee volkomen onwaarschijnlijk geworden.

De cast is met Emma Watson en Tom Hanks best indrukwekkend en het was ook tevens de laatste film van Bill Paxton (in de rol van Vinnie, die de vader is van Mae). De cast speelt best verdienstelijk, maar Emma Watson is wel enigszins onwennig in haar hoofdrol, al is het maar omdat haar Britse tongval her en der nog doorsijpelt door haar Amerikaanse accent.

Al met al een wat tegenvallende Drama / Sciencefiction film, met daarin de laatste filmrol van Bill Paxton (overleden in 2017 op pas 61-jarige leeftijd).

Deze film eens bekeken en vond het wel eens interessant om gezien te hebben. De film verveelde niet en de cast deed het ook niet slecht en verder zag hij er goed uit.

Het einde vond ik wel iets minder, maar voor de rest toch wel het bekijken waard.