menu

The Glass Castle (2017)

mijn stem
3,34 (159)
159 stemmen

Verenigde Staten
Drama / Biografie
127 minuten

geregisseerd door Destin Daniel Cretton
met Brie Larson, Naomi Watts en Woody Harrelson

Jeannette Walls is een meisje dat opgroeit bij een groep disfunctionele nomaden met aan het hoofd Rex, een alcoholist, en Rose Mary, een artiest. Ondanks zijn alcoholverslaving leert Rex zijn kinderen te houden van alle facetten van het leven zonder enige angst. De ongebruikelijke levensstijl van de familie Walls zal zowel hun vloek als hun redding zijn om te overleven onder de meest erbarmelijke omstandigheden.

TRAILER

https://www.youtube.com/watch?v=N8fvT1adqkg

Wanneer je deze, als ook andere ingevoegde media op de site wilt zien, dan moet je hier even toestemming voor geven.

Met het tonen hiervan wordt er mogelijk door een andere partij cookies geplaatst en/of wordt je ip-adres geregistreerd, zonder dat MovieMeter hier invloed op heeft. Lees ons privacybeleid voor meer informatie over hoe MovieMeter met je privacy omgaat.

zoeken in:
avatar van kos
kos
Begint wel érg een trend te worden momenteel, die dysfunctionele families.

Na o.a. Captain Fantastic (2016) en The Family Fang (2015)

Die still met roodharig hippiekroost zou zelfs rechtstreeks uit Captain Fantastic kunnen komen.

avatar van John Milton
2,5
T.O. schreef:
Die still met roodharig hippiekroost zou zelfs rechtstreeks uit Captain Fantastic kunnen komen.
Dacht ik ook direct, zelfs even dat het dat ook echt was, en een foutje betrof

avatar van kappeuter
3,5
kappeuter (crew)
Vanaf 19 oktober in de bioscoop (Independent Films)

avatar van @Noorderwijk
24 september 2017 bij PAC Festival reeds te zien

avatar van SimonSav
3,0
Tikje teleurstellend toch wel. Blijft netjes binnen de grenzen en is op sommige momenten gewoon te plat. Jammer.

avatar van John Milton
2,5
Meer dan een tikje teleurstellend zelfs, vond ik. Neigde voor mij te vaak naar gemaakt sentiment, en het voelde met regelmaat niet gemeend. Zonde, want met deze acteurs zou je toch wel wat verwachten. Zelfs de kindacteurs waren goed, met name de meiden die de jonge versie van Brie Larson speelden. Petje af. Dan was ik over Woody een stuk minder tevreden. Het was niet persé slecht, maar ik geloofde hem af en toe bijna. Dat is bij lange na niet genoeg, voor een film waarin de pater familias de sleutelfiguur is.

Het gehandicapte broertje van Captain Fantastic, zo hoorde ik The Glass Castle omschreven worden. Niet bijzonder fijnzinnig. Maar daarom nog niet onwaar.

2,5*

avatar van pierre18
4,5
Vond het een uitermate goede film. Enkele facetten uit het leven worden zeer goed weergegeven, eigenlijk te veel om op te noemen of hier te verraden. Dat het meer gaat dan alleen om de dronken vader of artistieke moeder moge duidelijk zijn.
Een zoektocht naar eigen ik en de angst de baas te zijn.

avatar van tattoobob
Lijkt mij wel wat.

avatar van Mads Smikkelsen
4,0
Goede film, goed geacteerd, goed verhaal......

4,0
Ik vond het een goede en mooie film. De thematiek is niet erg origineel – een kind heeft een moeilijke jeugd vanwege haar alcoholistische, rebellerende en tirannieke vader die echter ook een hele leuke en liefdevolle vader is met wijze levenslessen (dus gemengde gevoelens) zodat zij na een eerste zelfstandige levensfase waarin zij afscheid neemt van haar vader en diens levensstijl uiteindelijk zich toch met hem verzoent – maar wordt goed uitgewerkt. De thematiek deed me denken aan Toni Erdmann (2016) - MovieMeter.nl die over een vergelijkbare dochter-vaderrelatie gaat. De film is geloofwaardig (de film is ook gebaseerd op een waar verhaal) en vrij constant boeiend met alleen een dip halverwege waar een paar ietwat ridicule scenes na elkaar (van het afkicken van de vader tot het gevecht met oma) de film even leek te doen afglijden richting nonsense maar gelukkig herpakt de film erna snel. Het einde is – uiteraard – sentimenteel (en toonde wat mij betreft een matig acteerspel van Woody die verder meestal wel overtuigend acteerde).

De titel verwijst overigens misschien wel naar het interessantste thema/boodschap van de film: de vader was een mooiprater die zijn woorden echter niet in daden omzette. Op die wijze bedroog hij zijn kinderen maar tegelijkertijd gaf hij daarmee zijn kinderen dromen die de moeilijke tijd draaglijk en het leven uberhaupt zinvol maakt. Het is zo een originele invulling - een bijna letterlijke interpretatie - van The American Dream zoals de vader die ook zelf leefde: zelfs als je in de goot leeft kun je een leven leiden dat de moeite waard is geweest (in de goot kun je een rijker leven hebben dan die van een miljonair die niet zichzelf kan zijn en een nep-leven leidt).

1,5
Film met alleen maar vervelende volwassenen ook de oude Jeannette. Raakte me nergens

avatar van mrklm
4,0
Drama gebaseerd op het autobiografische boek van Jeanette Walls. De film begint eind jaren '80 wanneer de volwassen Jeanette [Brie Larson] verloofd is met de aardige, maar kleurloze accountant David [Max Greenfield]. Ze is geschokt wanneer ze in New York bij toeval haar vader [Woody Harrelson] en moeder [Naomi Watts] ziet struinen tussen het afval en intuïtief negeert ze haar ouders. Maar éénmaal thuis zit het voorval haar niet lekker en komen er allerlei herinneringen naar boven over haar ongebruikelijke jeugd als de tweede van in totaal 4 kinderen die opgroeien in een gezin dat het veilige kapitalistenbestaan heeft verruild voor een leven in vrijheid en armoede.
"The Glass Castle" valt verhaaltechnisch uitéén in twee delen waarvan de periode in het 'heden', met de volwassene Jeanette, minder interessant is. Net als Jeanettes leven is de film hierin namelijk weinig verrassend, maar daardoor is het ook dramatisch niet geheel overtuigend. "The Glass Castle" scoort wel hoge ogen in de flashbacks, vooral in enkele aangrijpende scènes waarin Woody Harrelson op zijn best is maar op alle fronten wordt geëvenaard door de 12-jarige Ella Anderson als de jonge Jeanette. Hoewel het scenario zich vooral richt op de vader-dochter-relatie weet de immer betrouwbare Naomi Watts toch haar stempel op deze film te drukken als de vrijgevochten kunstenares-moeder. Het camerawerk van Brett Pawlak in de scène waarin Harrelson en Watts een flinke ruzie hebben, is bovendien een cinematografisch huzarenstukje.

avatar van Zwolle84
3,5
Mooi authentiek filmpje. Ik had tegen het einde zowaar nog even een vuiltje in m'n oog, wat vooral kwam door het sterke (samen)spel van Brie en Woody. Laatstgenoemde kende ik nog niet in zo'n soort rol; erg sterk geacteerd.

avatar van ohkino
3,5
Gaandeweg werd het voor mij toch wel een aanvaardbare film, hoewel het sentiment (inclusief verfilming) er in mijn ogen te dik op lag. Had liever een meer documentaire stijl willen zien, je bent getuige van een nogal complexe gezinsproblematiek.

avatar van revadebe
4,0
Mooie film! De film is inderdaad een beetje sentimenteel aangezet en dat merk je zeker, maar uiteindelijk kon ik aan dit effectbejag geen weerstand bieden. Al was het moment waarop ze inziet dat ze terug moet naar haar vader iets té.

Aan het begin van de film moest ik wel wennen aan het wat karikaturale portret van het gezin (en ook van Jeanette's vriend). Soms kleurt de film misschien een beetje buiten de lijntjes (o.a. zwembad scene) maar juist door het contrast dik aan te zetten zie je goed dat beide wereldbeelden ontsporen en dat Jeanette op beide moet inbinden

Vier sterren, dik verdiend.

avatar van Vinokourov
4,0
Puik drama rond een dysfunctionele familie, waarbij Woody Harrelson de show steelt. Wat een karakter speelt ie: de ene keer zorgzaam, slim en grappig, de andere keer onvoorspelbaar en ronduit een vervelende klootzak. Vond het wel knap en overtuigend gespeeld. Het einde is net te klef, past ook niet helemaal bij alles wat daarvoor zich afspeelt. Dat heeft namelijk een opvallend hoog gehalte tragikomedie. Zie je niet zo vaak bij die Amerikaanse films .

avatar van BBarbie
3,5
Na het zien van Captain Fantastic begin dit jaar, dacht ik de ultieme film over een disfunctioneel gezin wel gezien te hebben. Niet dus. “The Glass Castle” doet er nog een schepje bovenop. Ik heb er ambivalente gevoelens aan overgehouden, want hoewel de film gebaseerd is op het autobiografische boek van Jeannette Walls, dacht ik toch regelmatig bij mezelf ‘dit kan toch niet waar zijn’. Blijkbaar wel.
De flashbacks vormen in mijn ogen het beste deel van de film en dan meer in het bijzonder de scènes van vader Rex (Woody Harrelson) met zijn tienerdochter Jeannette alias Mountain Goat (Ella Anderson). Maar voorlopig heb ik het wel even gehad met dit soort Tokkie-films.

avatar van ikkegoemikke
4,0
“I never built the glass castle.
No. But it was fun to plan it. “


The Glass Castle” is een verfilming van een waargebeurd verhaal dat je met verstomming zal slaan en waarbij verbijstering zich meester van je maakt. Een film die balanceert tussen lichte komedie en ernstige dramatiek. Het is als een avontuurlijk road-movie waarbij een schijnbaar normale familie zich als nomaden van hot naar haar begeeft. Schijnbaar normaal is een understatement van jewelste want ze leiden een nogal ongewoon leventje. En dit dankzij Rex, de pater familias van de Walls’s (Woody Harrelson), die enerzijds een bloedhekel heeft aan alles wat naar kapitalisme ruikt. En anderzijds ook nog eens een ernstig alcoholprobleem heeft dat ook voor de nodige problemen zorgt. Een verslaafde man met manisch-depressieve trekken die al jaren op een plan broeit om een droomhuis te bouwen op de meest efficiënte plek (een argument dat hij telkens weer gebruikt bij de zoveelste verhuis). Deze realisatie behelst een futuristisch glazen huis. Een huis zo fragiel als de gezinsstructuur waarin Jeannette (Ella Anderson / Brie Larson) is opgegroeid.

Rex Walls is zonder twijfel een intelligent persoon maar heeft deze intelligentie nooit op een positieve manier benut. Vandaar het chaotische leven met om de haverklap een andere bestemming. Van een schamele woonst tot het overnachten onder de sterrenhemel in de woestijn. Rex en Rose Mary (Naomi Watts) zijn ouders die zich wel verantwoordelijk voelen voor het welzijn van hun kinderen, maar anderzijds die verantwoordelijkheid niet kunnen dragen. Rose Mary is een would-be kunstenares met een hippie uitstraling die Rex onvoorwaardelijk volgt en meegaat in diens illusies. Ook al beseft ze op bepaalde momenten dat ze niet bepaald een normaal leven leiden, is het toch voor haar enorm moeilijk om Rex te verlaten. Het leek er wel op alsof ze ook constant onder invloed rondliep, ook al ontbreken de aanwijzingen.

The Glass Castle” tackelt zware thema’s zoals de opvoeding van kinderen, een verslaving en de gevolgen, het rebelleren tegen gevestigde waarden in een kapitalistische gemeenschap en psychologische kindermishandeling. Ook al voelt het soms kolderiek aan en lijkt de opzet lichtvoetig, is het geheel toch iets dat een indruk nalaat. Een familieleven waarbij goedbedoelende ouders het dagdagelijkse leven quasi onmogelijk maken. Niet dat ikzelf gelijkaardige omstandigheden heb meegemaakt. Maar het verslavingselement is iets dat me persoonlijk raakte. Het toonde op een realistische wijze hoe iemands afhankelijkheid destructief werkt en hoe moeilijk het is om zo’n proces om te keren. De wanhoop en de schuldgevoelens werden door Woody Harrelson op een treffende manier gespeeld.

Woody Harrelson speelt zijn voorname rol op een werkelijk schitterende manier. Voor mij was dit één van de betere vertolkingen tot nu toe van deze veelzijdige acteur. Brie Larson toont op een realistische wijze hoe de oudere Jeanette worstelt met haar innerlijke gevoelens. Zo was er dat kantelmoment waarop ze beseft dat ze niet thuishoort in de artificiële wereld van de vermogenden en dat de imaginaire wereld van haar vader, waar ze zo wanhopig uit wilde vluchten, een plek was waar ze toch thuis was. Iets te suikerzoet misschien maar tegelijkertijd echt ontroerend. Diegene die echter het meeste indruk maakte, was Ella Anderson als de jonge Jeannette. De interacties tussen Rex en de jonge Jeannette zorgden voor de mooiste filmmomenten. De vader met wisselende gemoedstoestanden tegenover dat kwetsbaar meisje wiens onvoorwaardelijke liefde voor haar vader onverwoestbaar is.

Ook al treedt het thema alcohol niet expliciet op de voorgrond, vind ik toch dat dit de rode draad is doorheen de hele film. De drank is de kern van de geheel ontwrichte gezinssituatie en is de aanleiding tot allerlei incidenten. Rex beseft dat dit ervoor zorgt dat zijn familie niet het reguliere leven krijgt dat ze eigenlijk verdient. En als zijn lievelingsdochter de ultieme vraag stelt om het te laten, is er die gepijnigde en door schuld doordrenkte blik. De meesten zullen dit ouderlijk gedrag afdoen als ongehoord en onverantwoord. Maar bedenk dat een alcoholverslaafde gevangen zit in een moeilijk te ontvluchten dwangpatroon waarbij hij niet echt controle heeft over zijn gedrag. Ik vrees echter dat de film niet exact weergeeft hoe de situatie was in werkelijkheid.

4*

4,5
Indrukwekkend levensverhaal met een weergaloze Woody Harrelson als alcoholistische vader Rex.
Maar de gehele cast verdiend een pluim. En dat geldt ook voor de hele film.
"The Glass Castle" weet te ontroeren, soms te laten glimlachen en vooral enorm te boeien.
De mix van bitterheid en sombere scenes worden prima afgewisseld met warme feelgood momenten.
En hoe dubieus de rol ook mag zijn van vader Rex, toch blijf je gedurende gehele film sympathie houden voor de man. Blijf zitten bij de aftiteling want dan komen de daadwerkelijke personages uit het verhaal in beeld en dat maakt het toch al perfecte plaatje volledig af.
Liefhebbers van degelijk drama zullen smullen van deze prachtige " The Glass Castle"...
4.5*

3,5
Niet veel van verwacht, maar viel me alleszins mee. Heeft de allure van een tv film en dus niet iets voor grote bijval in de bioscoop, maar dit verhaal over moeizaam lopende familierelaties door de jaren heen, kon me wel degelijk raken. Kracht van The Glass Castle zit hem in de slimme vertelwijze en vooral in de bijna ongemerkt fenomenale rollen van Larson en Harrelson. Larson zet zeer overtuigend een karaktervolle, sterke vrouw neer. Harrelson heeft de in potentie moeilijke rol van wispelturige vader, maar maakt volkomen geloofwaardig waarom deze lompe, brute man toch ook zo geliefd en bemint was bij de rest van de familie. Helaas komt dit iets te lange drama tegen het eind niet voorbij aan enige voorspelbaarheid(jazeker, er gaat iemand dood en de rest van de familie komt dan rouwend doch gelukkig bij elkaar ), maar als je van zo'n alledaags verhaal toch een over het algemeen boeiende film weet te maken, dan heb je wel te maken met een kwalitatief sterke productie.

avatar van scorsese
3,0
Aardige film over een gezien met vier kinderen die er een nogal vrije levensstijl op nahouden dat niet geheel probleemloos verloopt. Gebaseerd op een boek geschreven door één van de kinderen. Alhoewel de film genoeg mooie momenten bevat, is het geheel niet zonder sentiment en is het ook wat langdradig. De cast doet het goed en de beelden tijdens de aftiteling zijn ook de moeite waard.

avatar van david bohm
2,5
Bijzonder verhaal dat aardig verfilmd is. De sterke cast levert degelijk vakwerk af, maar verder vind ik het geen opzienbarende film. Het personage van de heer Harrelson misschien het interessants en ik heb tijdens het kijken toch wel een hekel aan deze alcoholistische vader gekregen.

Het sentimentele slot waarin al zijn wandaden lijken te worden vergoelijkt kan ik dan ook niet echt waarderen.

avatar van IH88
3,0
“I feel so... fortunate.”

Degelijke film waar veel meer in had gezeten. Het acteerwerk is sterk, het verhaal is intrigerend, en er zitten ook een aantal sterke en indrukwekkende scènes in. Het probleem van The Glass Castle is alleen dat het geen goede balans kan vinden tussen een familiedrama en een luchtige dramedy. De dramatische scènes voelen daardoor wat gemaakt aan, terwijl de humor maar sporadisch werkt. Het zegt ook veel dat het personage Jeannette door de jonge Anderson beter wordt gespeeld dan door Brie Larson. Het echte vuurwerk komt dan ook van Harrelson, Watts en deze Ella Anderson, die echt een openbaring is.

3,5
De film nogal grillig balancerend tussen hilarisch idioot en bittere ernst, vooral in de hand gewerkt
door het onvoorspelbare personage van Woody Harrelson. En is de film eigenlijk een mix van
(sentimentele) ontroering en zwartgallig vermaak. Harrelson speelt vakkundig zijn rol (Hier overigens
toch wel met een merkwaardige tronie - wat de schmink al niet vermag), en ook de rest levert prima acteerwerk af, maar mist de film de impact waar je op gehoopt had. Daarvoor is de film toch wat te wispelturig.

Gast
geplaatst: vandaag om 00:43 uur

geplaatst: vandaag om 00:43 uur

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.