The Circle (2017)

Vanaf 11 mei 2017 in de bioscoop (Paradiso)

Ah best een goed boek, actueel en heel geschikt voor een verfilming. Watson lijkt me een goede keus voor Mae.

Ouch, die recensies zijn niet mals. Jammer want het klonk zo goed

Ik vrees steeds meer voor de verfilming van een boek dat veel indruk op me maakte.

Deprimerend verhaal

Dialoog is om te huilen, acteerwerk is slecht (geen idee waarom tom hanks zich aan dit verhaal heeft verbonden) en het verhaal zelf is gewoon erg slecht vertaald naar film. Ook het einde lijkt wel even snel bedacht en in elkaar gemonteerd. Voor mij nu al de slechtste film van het jaar.

Boek was echt ruk, idee is tof en komt erg eng dicht bij...

prima boek, helaas schijnt de film niet zo denderend te zijn.

Het lage gemiddelde doet deze film geen recht. Het is geen film voor heavy users van sociale netwerken want met die netwerken rekent deze film genadeloos af. Het kan wellicht ook wat belerend en oubollig over komen omdat het de gevaren van die netwerken blootlegt, maar dat is juist de kracht.

Hoewel het zeker geen perfecte film is geef ik het vanwege het verhaal en het correcte acteerwerk wel een kleine 4*. Het einde is wel wat simpel en misplaatst (flauw, makkelijk en onterecht om even de eigenaren als boosdoeners aan te wijzen terwijl de gebruikers/samenleving juist de schuldige zijn door zo ver mee te gaan in het ontnemen van de privacy van anderen, en van zichzelf maar dat laatste nemen ze, zoals wij allemaal, voor lief) en de rol van de oorspronkelijke oprichter van "The Circle" hangt er ook een beetje bij.

In hoeverre het beeld wat geschetst wordt fictie is en zal blijven is maar de vraag. In feite is het o.a. een soort van cyberbullying in het groot, en niets wat de film toont zou nu in kleiner verband geen werkelijkheid kunnen zijn of worden. Het opgeven van privacy op internet wat we tegenwoordig allemaal zo gemakkelijk (en meestal onvrijwillig) doen, brengt gevaren met zich mee. Deze film zet in feite die lijn door.

Zeer interessant thema en hoogst actueel op dit moment in de VS. Daar is onlangs een wet aangenomen dat providers de bevoegdheid geeft om privacy gevoelige gegevens van klanten te verkopen. Het lijkt mij verre van prettig en zelfs zeer ongunstig wanneer bijvoorbeeld een zorgverzekeraar in je zoekgeschiedenis kan neuzen. Mensen beseffen vaak niet hoeveel persoonlijke informatie ze wel niet het internet opjagen. In Europa is het gelukkig (nog) wel wat beter geregeld omtrent internet privacy, maar ook dat biedt geen volledige bescherming. Kijk maar eens hoe vaak er door een data lek gevoelige informatie op straat komt te liggen.

Ondanks de matige beoordelingen wil ik deze zeker gaan zien.

De trailer in de bios intrigeerde wel dus ik ga 'm ook wel zien.

Gezien de niet al te positieve recensies over deze verfilming van het boek van Dave Eggers verwachtte ik niet zo veel van deze film die als voorpremière afgelopen avond vertoond werd in Lux Nijmegen. Die verwachtingen kwamen voor mij ook uit maar dat is niet vanwege het verhaal en het acteren maar vooral vanwege het slappe einde. Heb ik hiervoor 110 minuten in de bioscoop gezeten? Voor een film met een Orwelliaans thema - Big Brother is watching you - als onderwerp had ik toch wel een verrassender en minder voorspelbaar einde verwacht. Het lage gemiddelde hier op MusicMeter en IMDb vind ik daarom ook niet overdreven.

2.0*

Kan alleen maar zeggen: wat een aanfluiting vergeleken met het boek. Zal hier niet teveel over uitwijden voor het geval mensen het boek nog willen lezen. Als je deze film wilt zien én het boek wil lezen zou ik aanraden eerst de film te kijken en daarna het boek te lezen, om tenenkrommen bij omgekeerde volgorde te voorkomen.

Zonder het boek gelezen te hebben denk ik dat ik de film wel aardig had gevonden, dus 2.0* voor de moeite (en visueel is het allemaal wel voor elkaar).

Geinig detail, social security number werd als sofinummer vertaald door de ondertitelaar (wiens naam al aan het begin van de film te zien was in plaats van het eind zoals gebruikelijk) in plaats van het al jaren gebruikte burgerservicenummer in Nederland.

Enfin, enorm matige film verder. Mat, duf, zonder enig greintje liefde lijkt het, volledig op de automatische piloot. Die 110 minuten duurden en duurden maar. Matig script waarin weinig subtiel een en ander wordt gezegd over privacy en met ineens nog zo'n nevenplotje met die jeugdvriend. Ik wil wel geloven dat het boek beter is, maar dat dat allemaal niet in een film van krap twee uur te proppen is. Watson is ook nergens geloofwaardig in haar omslag (al is dat nog niets mer Gillan die de volstrekt andere kant uitgaat zonder aanwijsbare reden) en dat einde is ineens wel erg afgeraffeld maar wil ik eigenlijk ook geen einde noemen. Wel een anti-climax. Nee, eigenlijk kan ik niets goeds noemen, of het is het zalige Metal Guru aan het begin van de film, maar ook daarvan gaat het volume al snel naar beneden. 0,5*.

Ik ga de film zeker kijken, omdat ik het boek gelezen heb.

Ik kan me niet voorstellen dat de film slechter is dan het boek.

En alleen daarom ga ik hem kijken.

The Circle biedt een dozijn aan vluchtige impressies, een gehaast uitzicht op een wereld waarin je niet gelooft.

Als Mae aan het begin van de film op sollicitatiegesprek komt bij haar toekomstige werkgever, vraagt Dan (Nate Corddry) wat haar het meest afschrikt. "Unfulfilled potential", zegt Mae zonder aarzelen. Met het verschijnen van deze boekverfilming is die angst werkelijkheid geworden.

Uitgebreide recensie The Circle (2017) - FilmVandaag.nl

Waarom zou je er niet in geloven? Met facebook kun je vrijwel overal inloggen. En wie kan de sociale druk weerstaan en durft vandaag géén facebook of andere social media-account te hebben? Er is geadviseerd om DigiD met Facebook te integreren, het bestaan van cyberbullying is niemand vreemd (toch?), je smartwatch registreert 24 uur per dag je hartslag, hoe actief je bent en hoe lang je slaapt (en deelt dat met facebook, of verkoopt dat vervolgens bijvoorbeeld zoals Antonev zegt aan je zorgverzekeraar), als een youtuber via periscope met je een grap uithaalt gaat je gezicht live zonder je toestemming de hele wereld over (terwijl jij het misschien niet eens weet), en het eerste bedrijf dat bij werknemers chips implanteert is een feit.

Ik zou eerder zeggen dat de film achter de feiten aanloopt .

En dan vergeet ik nog de smart-TV's die je woonkamergesprekken afluisteren, en ook de smartspiegel voor in je badkamer komt eraan zodat je ook tijdens het douchen kunt skypen.

arno74 een beperking van het feit dat ik niet de gehele recensie kan copy-pasten; een Circle-achtige wereld is mij niet ondenkbaar (klopt ook dat veel al werkelijkheid is geworden), zeker niet die van het boek (deels dan), maar ik struikelde over de kortzichtige manier waarop die wereld in de verfilming werd neergezet. Eggers gebruikt 450 pagina's om The Circle geloofwaardig te maken, Ponsoldt (en, helaas, ook Eggers zelf) proppen alles in een (mijns inziens) nogal beroerd scenario van een kleine twee uur.

Waarom niet?

Voorschriften vanuit de site waarvoor ik schrijf.

OK IMO lijkt het erop dat je MovieMeter als springplank gebruikt om het aantal hits op de (commerciële ?) site Filmvandaag te vergroten maar je mag niet quoten uit je eigen artikel om de discussie hier te vergemakkelijken opdat wij, de MM gebruikers naar Filmvandaag gaan?

Ik ga daar verder niet over maar het discussieert op zijn minst ongemakkelijk. Wat ook ongemakkelijk is, is dat het niet vice versa lijkt te zijn: op Filmvandaag -iig de link voor deze film die jij gaf- staan geen links naar Moviemeter of MM stemgemiddelde alleen IMDB links terwijl het mij logischer zou lijken als Nederlandstalige filmreview site te linken naar MM wat toch de de facto IMDB van Nederland is (vind ik dan). Of "jullie" zijn concurrenten en geen collega's... (*the plot thickens*)

Wel toepasselijk trouwens een dergelijke "internet" discussie bij een film als deze

Ik laat 'm nog even bezinken: de film was niet heel goed maar raakt wel aan zeer belangrijke thema's wat hem "maatschappelijk" relevant maakt: het simpele feit al dat je een Facebook account nodig zou moeten hebben om een vliegticket of een restaurant te boeken is echt geen onvoorstelbaar iets zelfs op korte termijn, omdat de meerderheid dat zou willen (denk aan de discussie in deze film over de verkiezingen en de vergadering om die te koppelen aan het Circle account).

De eerste helft van de film is erg spannend. Je ziet en voelt dat de sociale druk om alles te delen en overal aan mee te nemen steeds groter wordt. Vrijwillig is eigenlijk niet vrijwillig als iedereen vind dat je moet deelnemen en je erop aanspreekt als je dat niet doet.

Er gaat een dreiging uit van het eerste deel. Iets vreselijks dreigt te gaan gebeuren.

Echter, er wordt niets uitgewerkt. Die dreiging blijft in de lucht hangen maar krijgt nergens gestalt.

Vervolgens is het eind een nat rotje dat met een sisser uitgaat.

Bélon okee, zo'n reactie had ik niet verwacht. Ik post de recensies hier niet met het oog op commercie, promotie of hoe je het dan ook zou willen noemen. Ik post ze om twee redenen. Enerzijds wil ik ze graag op m'n eigen filmlog/meningen overzicht, moviemeter is vooralsnog toch mijn belangrijkste verzamelpunt daarvoor. Anderzijds deel ik graag op het forum om dezelfde reden als iedereen; je leest elkaars stukken (of niet), reageert, discussieërt, bent het eens of oneens. Ik plaats alleen een linkje omdat ik niet de hele recensie kan/mag kopiëren. Ik zie daarvan de praktische waarde ook wel in: deze stukken zijn redelijk lang, mensen die willen lezen kunnen doorklikken, wie dat niet wil kan gemakkelijk doorscrollen. Mocht je daarbij nu nog ergens over vallen, bericht me gerust privé. Dit lijkt me niet de plaats voor verdere discussie. Jammer dat je dit zo hebt opgepakt, want zoals jij het schetst is het echt niet bedoeld.

M'n vriendin omschreef de film perfect toen de aftiteling begon: het is net een slechte aflevering van Black Mirror. Jammer, want de potentie was er wel.

Interessant thema, maar zeer slecht uitgewerkt. Emma en Tom zitten ook totaal niet lekker in hun rol. Een B-film met topacteurs. Snap ook niet dat deze in de bios draait.

Een interessant uitgangspunt waarin onze obsessie met het 24-uur verbonden-zijn leidt tot duistere praktijken. Het eerste half uur van de film, waarin Mae tot haar grote vreugde een baan krijgt bij "The Circle" is dan ook het meest interessant, maar vanaf het moment dat twee collega's haar uitnodigen voor een "social meeting" raakt de film de weg kwijt. De keuze van regisseur James Ponsoldt om acteurs Smith Cho en Patton Oswalt in deze scène hun rollen als karikatuur neer te zetten, maakt het voor je als kijker onbegrijpelijk dat Mae [Emily Watson] niet meteen haar biezen pakt en ontneemt de film veel van zijn geloofwaardigheid. Het scenario neemt ook een ronduit bizarre wending wanneer Mae - in nog zo'n onbegrijpelijke wending - besluit om 'volledig live' te gaan. Vanaf dat moment is de film niet meer te redden valt er bar weinig te genieten. Tom Hanks als de Steve Jobs-achtige eigenaar van 'The Circle" lijkt een meesterzet, maar blijkbaar was er toch iemand bang om Tom Hanks als een slechterik neer te zetten. Wat overblijft is een kleurloze slechterik en gezien Hanks onmiskenbare acteeertalent is dat - net als de hele film eigenlijk - een schandalige gemiste kans.

’Sharing is everything’

Sociale media en big data zijn niet meer uit onze levens weg te denken, net als de discussies rond de teloorgang van onze privacy. Logisch en belangrijk dus dat laatstgenoemde steeds meer vat krijgt op Hollywood. Voor wijze mannen en vrouwen van middelbare leeftijd die alles al weten zal dit soort films ietwat ridicuul overkomen, maar voor het gros van de jongeren is deze sharewereld zo vanzelfsprekend geworden dat een waarschuwing links of rechts geen kwaad kan.

Zo weinig subtiel als deze uitspraak is, zo lomp is The Circle in het overbrengen van haar boodschap. Bijna elk personage is wel een karikatuur dat met grootse gebaren en veel gevoel voor dramatiek zijn of haar standpunt door je keel ramt. Er is het onschuldige meisje dat op slinkse wijze gedwongen wordt haar ziel te verkopen, er is de grote baas van The Circle die als een sekteleider zijn kudde schapen bij elkaar houdt, er is het zwarte schaap dat letterlijk wegrent voor de camera’s, enzovoort.

Op momenten zat ik me dan ook flink te ergeren aan de film. Gelukkig waren die momenten spaarzaam, want The Circle heeft ook veel goeds te bieden. Zo is het allemaal lekker fris en vlot geschoten, met fijne locaties, leuke camerastandpunten en niet al te originele maar wel prima uitgevoerde tekst-in-beeld-feeds. Ook Emma Watson was weer een genot om naar te kijken. Nergens - op haar eindeloze schoonheid na uiteraard - opzienbarend, maar wel weer prima vanuit haar rol acterend.

Minder te spreken ben ik over een groot deel van de rest van de cast. Zo is het voor John Boyega leuk dat Star Wars hem een waanzinnig podium bood, maar ik zie hem niet snel een Oscar winnen, zeg maar. Hoewel hij vergeleken met Ellar Coltrane de sterren van de hemel speelde, want het is me een raadsel waarom die jongen überhaupt een filmcarrière heeft. In Boyhood werkte zijn totale gebrek aan acteerkwaliteiten juist in zijn voordeel omdat die film niet als film wegkijkt, maar hij had daarna wat mij betreft direct mogen stoppen.

Overall: gemengde gevoelens. Ik heb me vermaakt, ik vind het goed dat dit thema tot de filmwereld is doorgedrongen - ook al waren de hier aangehaalde voorbeelden wel wat erg kort door de bocht - maar het had ook veel beter kunnen zijn dan het nu is. Pak bijvoorbeeld een Nerve (2016) dat met een soortgelijke boodschap filmisch gezien veel indrukwekkender is.

Ik kom onderaan de streep op een ruime voldoende uit en vanwege Emma zal hij ook zeker een plekje krijgen in de kast, maar of hij er vaak uit komt? Ik betwijfel het.

The Circle

Sociale media en de daarbij behorende privacystrubbelingen komen me onderhand de neus uit. Ja, mensen zetten alles op Facebook, maar als er iemand meeleest is dat schending van de heilige privacy. Openheid en privacy zijn de afgoden van de 21e eeuw. Het werd daarom tijd dat iemand dat eens flink op de hak nam.

En dat doet James Ponsoldt. In het tijdperk waarin er een verdienmodel rondom het grootste gedrocht van de menselijke creativiteit geconstrueerd is - de sociale media, speciaal de vlog - weet Ponsoldt daar een karikaturale film omheen te bouwen die fungeert als stukje maatschappijkritiek op humoristische wijze. De film werkt ook alleen als je het op deze manier interpreteert. Mocht Ponsoldt een serieuze productie voor ogen hebben gehad dan is het daadwerkelijk nog slechter dan de gemiddelde vlog. Zo zie ik het echter niet. De hele film is gecentraliseerd rondom een sfeer van absurditeit en het ridiculiseren van de maatschappij die steeds meer op een 'Circle'-achtige samenleving afstevent. Het verhaal heeft daarmee een hoog satirisch gehalte en is met deze visie best goed in elkaar gezet. Ook de overdreven imitatie van het hoge hosannagehalte van Silicon Valley kon ik waarderen.

Emma Watson laat zien dat ze met deze productie de weg naar een B-actrice heeft ingezet. Ze was altijd al de betere van de 3 Potter-acteurs, maar ook daar lijkt weinig van over. De quasi-overtuigende melodramatiek die ze probeert neer te zetten is behoorlijk zwak en ergerlijk. Het ergste is nog dat het eigenlijk in de lijn van de film past. Een satirisch stuk vraagt om een actrice die er eigenlijk niet zo veel van kan. Watson is daar dus eigenlijk voortreffelijk in.

Dat Tom Hanks hier aan mee heeft gedaan verbaast me enigszins. Dat hij zich hiervoor leent wijst duidelijk op een grote vorm van zelfspot.

Zoal ik al zei neemt de film de maatschappij prettig op de hak. De sfeer van overdrevenheid, vrolijkheid en zwakzinnigheid komt goed naar voren. Op een gegeven moment komt er zo'n rood tekst ballonnetje voorbij waarin een volger schrijft dat geen een van de Circle-medewerkers kinderen heeft. Juist in deze subtiele tekstjes, waarin het lijkt alsof mensen het voortbestaan van de usb-stick ogenschijnlijk belangrijker vinden dan het voortbestaan van de mensheid, lag voor mij een groot genot. Letten op deze tekstjes was dan ook fijner dan het volgen van Watson, die er toch niet zo veel van kan. De variëteit aan reaguursels was hoogst vermakelijk.

The Circle is geen hoogstaande film, maar slaagt er in een vorm van maatschappijkritiek neer te zetten die voor op satire gestoeld is. Dat kan ik zeker waarderen. Dat maakt de film ook vermakelijk. Voor de rest moeten we dit niet al te serieus nemen.

3*

Het thema is waanzinnig en tegelijkertijd beangstigend. De uitwerking is bij vlagen goed en over bepaalde dingen is duidelijk over nagedacht, maar het is nergens echt overtuigend.

Wellicht een eye-opener voor mensen die wat minder bezig zijn met de gevaren van social media en persoonlijke privacy en de kracht ervan.

Tom Hanks en Emma Watson acteren op de automatische piloot. Het probleem met Emma naar mijn mening is dat ze goed kwalitatief evenwichtig kan acteren. Je krijgt wat je vraagt echter zijn er geen uitschieters naar boven of beneden, waardoor het al gauw eentonig lijkt te worden. Het overgrote deel van de tijd lijkt het alsof je naar een Apple Keynote of een rondleiding op de Google Campus zit te kijken.

Het concept en de gedachtengang over de huidige realiteit van de digitale wereld waar we in leven is te waarderen, echter de uitbeelding is te rooskleurig en optimistisch. Als er getracht wordt een punt met deze film te maken dan komt dat niet helemaal duidelijk over. Je kunt wellicht beter een goede documentaire over privacy en identiteitsdiefstal kijken als je meer over de gevaren van social media en dergelijke in deze 'always online' wereld wilt weten. Daarvoor is de film teveel weten en vergeten om echt een inzichtelijk statement te kunnen maken.