Sunset Blvd. (1950)

Haha hier word ik dus flink gepusht... ik overweeg de maximale score misschien bij een tweede kijkbeurt

Een film boordevol gedenkwaardige scènes, met als hoogtepunten de beginscène, de trappenscène en de Chaplinscène. Stuk voor stuk geweldig.
Ze zijn niet alleen technisch (dat camerawerk ) maar ook esthetisch zeer hoogstaand.
Helemaal niets verkeerds te noemen aan deze klassieker afgezien van die ene scheve typische noir wending (Max die beweerd Norma's eerste man te zijn, zulke soapwendingen doen werkelijk m'n tenen krommen) en een minuscuul dipje waarin de film terecht komt 20 minuten voor't einde.
4* voor dit naar de keel grijpend stukje cinema waarin eigenlijk vooral Swanson schittert.

Zeer leuk:
- Buster Keatons cameo bij het bridgen
- de oorspronkelijke openeningscène (extra's)

Ik vind het vooral scriptmatig (zoals zoveel Hollywood-klassiekers). Sunset Blvd. brengt geen gevoel over maar een plot. Goed voor 3*.

Weer een grandioze sisser.

Wat me al eerder stoorde bij Wilder waren de zogenaamde hippe en vlotte dialogen. Vaak opgedreund en enorm slecht getimed (die Gone With The Wind grap ).

Verder een ietwat aardige opbouw waar ik meteen al m'n waardering aan kwijtkan, verder vond ik het maar heel wat heen en weer geflapper om ergens redelijk random uit te komen. Wat er qua script zo geweldig aan is ontgaat mij een beetje. Veel toevalligheden en loze wendingen.

Wat is hier bijvoorbeeld satire aan ? Was er niet meteen van onder de indruk. Ook Swanson was irritant, zelf buiten haar overdreven silent movie star rol.

En verder is het het zoveelste aframmelde verhaaltje. Sfeerloze troep met veel fanfare en dramatiek afgerond. 1* voor de ietwat nieuwsgierig makende intro. En scripts over script blijven een hekel iets.

PS: wel jammer/ironisch dat je Swanson hoort zeggen dat dialoog nogal wat kan verpesten in film en Wilder dat blijkbaar zelf niet doorheeft.

In wikipedia staat over de satire: Het woord satire is afgeleid van satyr. Het slaat terug op het klassieke toneel. Na afloop van een (vaste) serie van drie tragedies werd een satyrspel opgevoerd: een groep als satyr verklede acteurs onderhield het publiek met allerlei grappen en grollen. Aansluitend werd een komedie opgevoerd.

Een satyr of sater is een wellustige bosgod met bokkenpoten als theatrale uitbeelding van de grof zinnelijke kanten van de menselijke natuur. Als deze karikaturale vorm van het uitbeelden van een menselijke werkelijkheid niet meer gewaardeerd wordt, dan blijft alleen nog maar een boosaardig slangengesis over als droogstoppelige waarneming.

Een ‘moderne’ saterrol van Swanson in een klassieke film als Sunset Boulevard roept dan alleen nog maar wat lichte irritatie op. Zou mij persoonlijk heel erg jammer lijken om daarover steeds maar weer genadeloos te moeten blijven doorjammeren. Geen moment meer van verlossende zelfspot zoals Billy Wilder dat regelmatig laat zien of horen. Bijvoorbeeld met de heerlijk relativerende opmerking over een dialoog die een film behoorlijk kan verpesten.

Zo'n opmerking werkt dan ook enkel voor mensen die wél kunnen genieten van de dialogen. Een ander vindt het vooral jammer dat Wilder zelf niet wat meer aandacht geschonken heeft aan z'n eigen heerlijk relativerende opmerkingen.

Bijzonder flauwe opmerking. Wilder is het uiteraard niet eens met de opmerking van Swanson. Op de eerste plaats was Wilder een scriptschrijver en waarschijnlijk daarom spelen dialogen altijd zo'n prominente rol in al zijn films. Jij bent hier de eerste die zegt dat het de dialogen zijn die de film verpesten. Wilder houdt natuurlijk niet alleen rekening met jou wat verklaart waarom hij wél dacht dat films op dialogen konden steunen.

Wel opvallend dat de laatste 6 stemmen voor deze film allemaal onvoldoendes waren overigens. Het gemiddeldes daalt ineens hard.

Hoe weet je dat nu eigenlijk over Wilder? Was je erbij toen Wilder samen met wat co-scenaristen bezig was met de dialogen? Zo’n opmerking over ‘meer aandacht schenken aan de dialogen’ lijkt uit de blasfemische lucht van een leeglopend tekstballonnetje gegrepen te zijn.

Joe Gillis: Exactly what kind of material do you recommend? James Joyce? Dostoyevsky?

Of gaat de voorkeur misschien meer uit naar een doodgewoon stripboek voor de jeugd met bijvoorbeeld het spannende verhaal van Gone With the Wind over de Amerikaanse burgeroorlog?

In de film komt anders redelijk goed naar voren dat Wilder veel bezig is met dialoog. Blijkt uit de hoekig afgeraffelde flauwe one liners die zowat de hele film bezette, en het prominent gebruik van de voice over.

Voor mij maken die duidelijk een deel van de film kapot. En dan is het dus best ironisch/pijnlijk als Wilder z'n personage laat zeggen dat dialoog cinema heeft kapotgemaakt, en hij net hetzelfde doet met z'n film.

Maar dat stond er al, dus verdere insinuaties komen waarschijnlijk uit datzelfde leeglopende tekstballonetje met blasfemische lucht.

Norma Desmond: “I am still big. It’s the pictures that got smaller!”

Joe Gillis: Oh, wake up ... The audience left twenty years ago.

[off-topic]Ik begrijp dat er nu regelmatig een aantal forumleden afhaken, omdat ze in discussies geïrriteerd raken door flauwe, hoekige en afgeraffelde reacties op hun bijdragen.[/off-topic]

Op welke thematiek wordt gezinspeeld met deze quote uit de film Sunset Boulevard?

a) Het gezicht versus de dialoog.

b) Het gezicht EN de dialoog.

c) Het gezicht van Hollywood.

d) Het gezicht of het smoelwerk.

e) Alle vier de mogelijkheden in a t/m d.

Ik vind de dialogen duidelijk één van de sterkste punten van deze film en in vergelijk met dialogen van nu ongelofelijk spitsvondiger en grappiger. De voice-over en de rake one-liners waren echt om van te smullen. Zeker de discussie op het eind met "Oh wake up Norma, You'd be killing yourself before an empty theater. The audience left twenty years ago, now face it! "(met schitterende intonatie van Holden) deden me echt glimlachen van geluk.

Wilder staat bekend om zijn treffende eindzin ("Nobody'perfect", "the son of a bitch stole my watch"etc) maar deze heeft de mooiste!

Een film die zijn tijd ver vooruit is. Gloria Swanson was al geweldig in de stomme films van Cecil B. Demille en ik bezit dan ook met trots de Gloria Swanson Collection.

In eerste instantie is het een typische film noir uit de jaren 50, die na de aanbod aan Norma volledig verandert in een film met veel kritiek op Hollywood, hetgeen tegenwoordig nog altijd kan gelden!

Gloria Swanson acteerde geweldig, Holden vond ik lichtelijk oninteressant.

Jammer, deze film kon mij niet echt bekoren. Ik heb wel enige jaren geleden de musical gezien in Londen met als hoofdactrice/zangeres op leeftijd Petula Clark en de musical was bijzonder mooi, ontroerend met prachtige muziek. Ik trek niet graag vergelijkingen, maar hier moet ik het wel doen: de film niks, de musical heel bijzonder.

Zit iemand hier trouwens te wachten op de remake?

Sunset Boulevard (2010) - imdb.com

Nee, absoluut niet.

Is niet echt een remake lijkt me.

Ik zit in ieder geval niet te wachten op de remake van Orson Welles The Lady from Shanghai (1947)

De 'remake' wordt gelukkig een verfilming van de uiterst succesvolle Broadway musical. Ik ben er wel benieuwd naar.

Nuance is wel gepast.

Ik ben echter van mening dat bepaalde films "geschikt" zijn voor een remake. Het is en blijft natuurlijk altijd subjectief.

Ik refereer eerder naar specifieke films die mijns inziens zo tijdgebonden zijn waarbij een film zo fundeert op de unieke wijze waarop een film tot stand is gekomen dat een verfilming nooit kan gelden als dezelfde representatie van het origineel.

Zo kan ik mij geen "remake" voorstellen van Easy Riders maar van de verfilming van de Amerikaanse burgeroorlog bijvoorbeeld weer wel.

Ik weet niet tegen wie je het hebt, maar dit lijkt me eerder geschikt te bespreken in het forum.

Nuance is al gegeven. De remake is geen remake van deze film (ook al volgt het de verhaallijn + personages), maar een verfilming van de Broadway musical.

General speaking.

Waarvan akte. Excuus aan de mod, berichten kunnen verplaatst worden.

Dat betekend niet het einde van een "debat". Ik gaf slechts mijn visie, niets meer en niets minder.

Barbra Streisand als Norma Desmond

Jammer, deze film kon mij echt NIET bekoren. Heb hem dan ook niet volledig uitgezien. Ik heb wel enige jaren geleden de musical gezien in Londen met als hoofdactrice/zangeres op leeftijd Petula Clark en de musical was bijzonder mooi, ontroerend met prachtige muziek. Ik trek niet graag vergelijkingen, maar hier moet ik het wel doen: de film niks, de musical heel bijzonder.

Tja, als je bij deze film het einde niet gezien hebt, vind ik eigenlijk echt niet dat je hem kan evalueren. Voor mij sowieso een zeer goede film, maar het einde is gewoon weergaloos.

Vorig jaar samen met een andere film als aanbieding bij free record shop meegenomen het is alweer een jaartje geleden dat ik hem zag dus kan me niet alles meer perfect herrineren wel weet ik nog goed dat het een hele aangename film was die me een groot deel voor de speelduur erg heeft weten te boeien.

Ee erg mooi verhaal, schitterende dialogen, acteerprestaties, camerawerk en natuurlijk weer een prachtige film noir sfeertje dat de film alleen maar interessanter maakt.

Voor de rest kan ik me er zoals ik al zei jammer genoeg niet veel meer van herrineren dus houd ik het voorlopig maar op, 3,5 sterren