Sunset Blvd. (1950)

Ik vond Some Like It Hot van Wilder vele keren leuker. Maar Sunset Blvd. is misschien ook geen echte komedie maar een 'aanklacht', haha!

Nee, ik kreeg niet echt hoogte van de film. Dat lag 'm trouwens niet (zoals bij veel mensen) aan Gloria Swanson - ik vond het juist meesterlijk hoe zij zich constant op die manier gedroeg zoals ik me kan voorstellen dat het voor een geluidloze film goed uitkomt: grote ogen, grote gebaren, grote emoties, etc. Dat maakte haar ook zo'n tragisch karakter. Trouwens ook wel herkenbaar. Ik ken wel meer van die - om het hard te zeggen - 'uitgerangeerden' die dat niet willen accepteren. Maar goed, de waardering van een film laten afhangen de realiteitswaarde van z'n personages is natuurlijk gevaarlijk en dat zal ik dus niet doen.

Ik wilde deze film al jaren zien en na een uitgebreid artikel erover in de krant, ben ik 'm eindelijk gaan zien.

Grunberg (de schrijver v.h. artikel) vermeldde over een voorvertoning van de film waarbij het publiek zo vreselijk moest lachen dat Wilder teleurgesteld het theater uitliep. Gek genoeg had ik daar juist behoefte aan, aan heel hard lachen. Maar zo'n film was het ook weer niet. Misschien is het een film die moet rijpen ofzo.

Het probleem zat 'm een beetje in de voice-over. Een ad remmer en cynischer en alwetender voice-over dan die van Gillis zal ik van mijn levensdagen denk ik niet vinden. Het zat de emotie in de weg, is mijn gok.

Tevens vermeldde het script (dat ik ook gelijk maar even gelezen heb) talloze details die me bij het twee keer kijken niet waren opgevallen. Sunset Blvd. is derhalve misschien zo'n film die ik op groot scherm moet zien. Daar worden films niet voor niets op gemaakt.

Ik heb dus geen idee nog hoeveel sterretjes ik deze film moet toekennen. Ik zie de klassieker-status wel (waaraan zie je dat dan, Renske?). Maar net als Goodfella ooit zei, is dat geen reden om 'm dan maar automatisch het hoogste aantal sterretjes te geven.

Stijlvolle film. Er wordt een donkere sfeer neergezet van Hollywood, en ik kan me voorstellen dat deze film destijds behoorlijk wat stof deed opwaaien.

Heb genoten van het karakter van Holden met zijn grappige, cynische one-liners. Heel iets anders dan zijn rol in "Kwai", die ik onlangs ook zag. Verder vond ik Swanson ook heel erg goed, perfect haar rol neer gezet, ik irriteerde me er helemaal niet aan.

Het enige minpunt is eigenlijk het verhaal, dat ik helaas niet boeiend genoeg vond om een hele film te dragen. Al met al een 3,5*

Onlangs kwam ik op de chat tot de conclusie dat ik pas een film van Billy Wilder had gezien (Double Idemnity). Hoogste tijd voor een tweede vond ik.

Ook dit was weer heerlijk. Sommige mensen vinden voice overs vervelend. Ik heb er, mits goed gebruikt, een zwak voor. Zeker in oudere films. Ook hier genoot ik erg van het scherpe, wat cynische toontje. Ik vond Swanson en Holden prachtig. En het einde erg, erg goed. En Wilder is heerlijk in het neerzetten van sfeer.

Een messcherpe, fascinerende, gedurfde film.

4.0*

Mijn eerste echte kennismaking met het werk van Billy Wilder, en tot mijn oprechte verbazing heb ik er meteen een favoriete film bij. Jongens, wat heb ik hier ongelofelijk van genoten.

5 sterren.

Viel me na alle loftuigingen toch een beetje tegen. Het verhaal is wel sterk en Swanson is geweldig, maar de film is toch ietwat te langdradig. Wel goed, maar niet geweldig bijzonder.

3,5*.

Een script dat staat als een huis, soms ingenieuze shots met name de vanaf de bodem bekeken Joe, die in het zwembad drijft , weergaloos acteerwerk van met name Gloria Swanson, die een fantastische rol neerzet als een nog steeds naar roem hunkerende filmdiva, een fijn tempo en ook fijne dialogen. Dat is wat deze film te bieden heeft.

Maar alles valt in het niet bij het magistrale eind, een ongeëvenaarde trapscène, waar Norma Desmond toch nog eenmaal van haar al lang vergane roem kan genieten .

Deze film heeft zijn status van klassieker bij mij meer dan waargemaakt. Het camerawerk is niet gedateerd en deed mij telkens weer verlangen naar de gezichtsuitdrukkingen van Norma Desmond, van de butler of van het landshuis en de omgeving. De film handelt over desillusies en hoe pijnlijk het hebben van een illusie wel niet kan zijn, dromen is leuk maar als je er alles voor opgeeft en stopt met het leven van je leven dan kan het een kwelling zijn, wat het voor Norma Desmond ook regelmatig was. Mooi, vond ik dat je aan alles wat Norma Desmond uitstraalde zag dat ze gewoon een maatje nodig had, een emotieloos leven is immers geen leven .

Tel daarbij ook nog eens een flinke portie humor op, ik heb in ieder geval erg gelachen om het excentrieke gedrag van Norma Desmond. Maar ook de vele afstandelijke reacties van Joe op affectieve toenaderingen van Norma `s kant waren lachwekkend en tegelijkertijd tragisch.

Ik geef de film voor nu nog even net geen 4,5* omdat ik niet de fout wil maken, die ik laatst bij Casablanca maakte, na 1 dag moest ik de film alweer met een punt verlagen. Deze film mag in ieder geval omhoog kijken en hoeft zich geen zorgen te maken over een terugval. Precies zoals het een echte filmdiva betaamd. Ruime 4*

Na in de ochtend een bioscoopvoorstelling van Citizen Kane te hebben meegemaakt, bracht de middag mij het privilege om Sunset Boulevard op groot scherm te zien. Nuwel... eigenlijk een projectie op de muur in plaats van dat scherm, maar dat drukte de pret zeker niet.

Want wat een briljante film is dit. Een paar weken geleden keek ik slechts het begin, maar dat smaakte naar meer. Sunset Blvd. had de smaak van zoet vermaak met een bittere rand. En God wat hoopte ik dat de volledige vertoning deze smaak zou behouden. Preserve that Flavor!

En ja, van begin tot eind was het smullen geblazen met deze film! De vreselijke ironie, de melancholie die Swansons personage met zich mee draagt, de pracht waarmee zij dit voor de camera uitbeeldt! Er zijn momenten geweest dat ik door mijn vingers moest gluren uit plaatsvervangende schaamte. Maar behalve schaamte roept Norma Desmond vooral medelijden op. De illusie van roem heeft haar tot eenzame waanzin gedreven.

Ik denk dat ze altijd wel heeft geweten dat haar bestaan een zeepbel was, wat haar fragile, haast bi-polaire geestestoestand verklaart. Wegkwijnend in eenzaamheid, een monument van vergane glorie: wie wil dat onder ogen zien? Elke naald die de zeepbel kan lek prikken wordt vermeden, elk stukje bewijs van haar roemdagen wordt bewaard en elk nieuw bewijs van de voortzetting van deze populariteit grijpt zij met beide handen aan. Knijpt er zelfs in, tot het stuk gaat.

Een verwrongen oude vrouw. Een vrouw die dood ging op het moment dat ze aan de kant werd geschoven. En als een zombie, een ondode, dwaalt ze door een bizarre mix van heden en verleden. Tragisch.

Tot zover de bittere rand. Want de zoete smaak van de film komt vooral van de immer sarcastische Holden, die noodgedwongen het toneelstuk van Norma moet meespelen. Moet? Hij had natuurlijk kunnen weg lopen nadat hij per abuis haar oprit in reed. Maar de dollartekens vulden zijn ogen na een periode van chronisch geldgebrek. Toch is het uiteindelijk medeleven dat de boventoon gaat voeren in zijn besluit bij Norma te blijven, hoewel het geld op zijn minst goed uitkomt. Dit medeleven komt hem helaas vrij duur te staan, maar zijn personage heeft de eer gehad een luchtige tint aan de anders zo tragische film te geven.

Het constante spel van humor en tragiek, de uitmuntende acteerprestaties, sublieme regie en rotsvast script laten mij geen kans de film anders te bekronen dan met 4,5*. En verhoging tot 5 lijkt onvermijdelijk.

Weer een grandioze sisser.

Wat me al eerder stoorde bij Wilder waren de zogenaamde hippe en vlotte dialogen. Vaak opgedreund en enorm slecht getimed (die Gone With The Wind grap ).

Verder een ietwat aardige opbouw waar ik meteen al m'n waardering aan kwijtkan, verder vond ik het maar heel wat heen en weer geflapper om ergens redelijk random uit te komen. Wat er qua script zo geweldig aan is ontgaat mij een beetje. Veel toevalligheden en loze wendingen.

Wat is hier bijvoorbeeld satire aan ? Was er niet meteen van onder de indruk. Ook Swanson was irritant, zelf buiten haar overdreven silent movie star rol.

En verder is het het zoveelste aframmelde verhaaltje. Sfeerloze troep met veel fanfare en dramatiek afgerond. 1* voor de ietwat nieuwsgierig makende intro. En scripts over script blijven een hekel iets.

PS: wel jammer/ironisch dat je Swanson hoort zeggen dat dialoog nogal wat kan verpesten in film en Wilder dat blijkbaar zelf niet doorheeft.

Matige "klassieker". Ik geef toe: Billy Wilder weet verdomd goed waar hij zijn camera moet zetten en hoe hij meteen weet de aandacht van het publiek te trekken. Zo is de allereerste scene meteen één van de memorabelste scenes (dat shot van Gillis in het water!). Ook het wandelingetje in de Paramount Studios en het rolletje van De Mille is zeer leuk. Waar liep het dan fout? Ik kreeg een beetje een déja vu-gevoel bij de vertolking van Gloria Swanson, die hier blijkbaar aanbeden wordt.. Ik moest denken aan de tenenkrommende vertolking van Vivien Leigh in A Streetcar Named Desire. Datzelfde theatrale figuurtje van een aftakelende vrouw wordt even theatraal vertolkt. Vaak waren haar reacties gewoonweg lachwekkend en het maakte haar tot een grotesk figuurtje. Ik geloofde het allemaal niet.
3*

De eerste film van Billy Wilder die ik zag en ik moet zeggen dat de film niet tegenviel. De film toont ons fijntjes de schaduwzijde van Hollywood. Ik heb me er in ieder geval prima mee vermaakt. Wat speelt Gloria Swanson trouwens een geweldige rol. Ook William Holden doet het prima, maar Gloria is natuurlijk wel de ster van deze film.
Daarnaast is de film in mijn ogen ook wel een beetje een ode aan de stomme film. Enkele bekende acteurs uit die tijd komen voorbij in een klein rolletje, zoals bijvoorbeeld Buster Keaton..

De film bevat een paar erg mooie scènes, zoals bijvoorbeeld eentje waarbij ze verkleedt als Charlie Chaplin optreedt. en dit zeer verdienstelijk doet trouwens.
Het is alleen jammer dat de film na een dik uur toch wel een twintigtal minuten enigszins inzakt. Gelukkig herstelt de film op tijd als we het einde naderen. Desondanks is deze film een unieke filmervaring en een film die zich wat mij betreft terecht in het klassiekerrijtje mag scharen.

4,0* (voorlopig)

Zonet Sunset Blvd. maar eens uit het stof gehaald.Ik had de film al en tijdje in bezit maar had eigenlijk steeds geen zin om hem te kijken.Vandaag was het dan zover.

Waar ik bij Sunset Boulevard erg bang voor was dat het een saaie langdraderige film zou worden.Integendeel het is een practich verhaal met veel tempo verteld zonder in 1 scene saai te worden.Tegen het eind zakt het verhaal idd een beetje in om ontzettend sterk weer terug te komen met een hele memorabele scene.Wat een geweldige zet was dit, net als het begin shot.De film is tevens een grote kritiek op het opkomende Hollywood systeem in die tijd.Het wordt, vond ik, echter niet super serieus gebracht maar toch wel met een beetje zwartgallige humor die ik zeker kon waarderen.

De acteer prestaties waren enorm goed Holden acteerde lekker, maar zoals al gezegd steelt Swanson als Norma Desmond toch echt de show.Gek dat ik haar in het begin van de film absoluut niet kon uitstaan, maar hoe meer ik er over nadacht hoe beter ik het bij de film vond passen.Een larger than life actrice in alle doen en laten,die nog steeds denkt dat ze geweldig is zoals mooi gequote door haarzelf "I am big, it's the pictures that got smaller".

Camera werk was super om naar te kijken, en ook belichting was van de bovenste plank.Wel een storendefactor vond ik de muziek die soms erg mooi was en soms kwam het totaal ongepast en een beetje raar op mij over,dit kon mij dus niet helemaal bekoren.

Voor mij ook voorlopig,

4*

Eindelijk deze geweldige klassieker gezien. (4,99 boekenvoordeel- sla je slag!)

Wat valt er nog te zeggen over deze legendarische film waar al zoveel over geschreven is zonder de clichés uit de kast te trekken?

In essentie vind ik de film gaan over de tragische invloed die Hollywood heeft op de mensen die er mee te maken krijgen.

Betty de onschuldige en goedgelovige die het nog wil gaan maken in Hollywood. Joe, diegene die niet aan de bak komen en te maken krijgen met de harde realiteit. Norma, diegene die groot succes kennen en afgeschreven worden. En tja Norma, zo tragisch zo koekoe. Moest mij erg denken aan Michael Jackson, lijdt hij aan het Norma Desmon syndroom?

De illusionaire wereld waar Norma zich in begeeft is net zo nep en tragisch als Hollywood zelf. En Joe's keuze om bij Norma te blijven net zo opportunistisch als ieder die in Hollywood blijft nadat hun werkelijke droom allang vervolgen is.

Maar de film pakt nog zoveel meer onderwerpen over Hollywood. Er uitspringt toch de ode aan de 'silence age'

Een geweldig script, een briljante Gloria Swanson en wederom prachtige regie en fotografie.

BTW OP een of andere manier moest het verhaal mij ook een beetje denken aan Oliver the eight, een korte film van Laurel&Hardy, maargoed.

Ik begin zo langzamerhand er steeds meer ervan overtuigd te raken dat Wilder een van de beste schrijver/regisseur ooit is.

Weer een pareltje uit het film-noir.

De film kon niet beter beginnen. Een sfeergevende voice-over die het lijk in het zwembad aankondigt. Die voice-over blijft heel de film een hoog niveau aanhalen, goede monologen onder een mooie stem. Dan gaat de film voort op een vleugje mysterie voor mij: De mannen die achter de auto komen zoeken, de dode aap (vond ik een leuke toevoeging), eng sfeertje rond het huis (verlaten tennisbaan bv.) en dan de rare butler (zeer goede rol). De film zat overigens vol met goede rollen met Gloria Swanson als grote ster. Hoe ze de ster op retour met de dikke nek vertolkt is werkelijk geniaal enkel jammer van die wat misplaatste Chaplin-act. Ook William Holden speelt zeer goed en kon in zijn personage vooral de humor wel smaken.

Het verhaal vond ik goed gevonden en nog steeds actueel enkel jammer dat ik het verhaal ietsje vond inzakken, het tempo ging dan ook wat trager en kwam ietsje teveel randverhaal bij naar men zin.

De cinematografie is ook goed in orde. Zoals al eerlijk gezegd wordt er sfeer gecreëerd met het verlaten huis en de spookachtige tennisbaan en zwembad. De regisseur heeft alles goed onder controle en het camerawerk is goed.

Een minpuntje is er altijd wel en dat vond ik nu in de soundtrack. Op veel momenten was deze zeer goed maar in sommige scènes vond ik hem nogal misplaatst en iets te druk.

Net niet genoeg voor de volle pot maar toch een meesterwerk.

4,5*

Mooi hoor! Gloria Swanson haalt nog één keer geweldig uit met dit meesterwerk. Aangename Wilder uit het filmnoir-genre .

Mijn derde Billy Wilder film na Double Idemnity en Stalag 17, en opnieuw een bijzonder sterke film. Één van de betere Film-Noirs. Een ijzersterk verhaal en behoorlijk aangrijpend. Mede door het uitstekende acteerwerk en de boeiende personages is het gewoon een prachtige film. Ik vond het zeer interessant om te zien hoe Joe Gillis zich overal in wist te verwikkelen. En natuurlijk het personage Norma Desmond. Een geweldig personage die je echt steeds meer ziet veranderen. Met als toppunt natuurlijk haar ending. Geweldig om te zien, hoe iemand steeds "gekker" om zo maar te zeggen word.

Een uitstekende cast. William Holden is net als in Stalag 17 weer heel erg goed. En natuurlijk Gloria Swanson, wat een geweldig optreden van haar ik vind het verbijsterend raar dat zij geen Oscar heeft gekregen daarvoor. En ook Von Stroheim en Nancy Olson.

4.5*

Voor mij toch één van de beste films van de jaren vijftig, en tevens Billy Wilders beste.

Goria Swanson steelt de show als uitgerangeerde Hollywood-ster. Zeer sterk geacteerd en tevens een mooi personage dat symbool staat voor het vroegere sterrenleven, maar ook een effectieve karakterschets is van een psychologisch afgetakeld persoon. Beide elementen worden perfect uitgebeeld door de actrice. Naast Swanson zetten ook William Holden en Erich van Stroheim schitterende personages neer.

Sunset Blvd. geeft verder een interessant kijkje in het hele filmwereldje van weleer, dat vandaag de dag niet eens veel verbeterd is denk ik. Tel daar verder nog het goede verhaal en de prachtige zwart-witbeelden bij op en je hebt een echte klassieke film-noir.

- You're Norma Desmond. You used to be in silent pictures. You used to be big.

- I *am* big. It's the *pictures* that got small.

Bijzonder sfeervolle film-noir die een blik geeft achter de schermen van de Paramount-studio uit de eind jaren '40. De film kent in de eerste plaats een enorm goede cast, zo speelt Gloria Swanson buitengewoon schitterend als een gepensioneerde actrice die heel wat succes had in de jaren '20, ten tijde van de 'stomme' films en nu hoopt op de come-back die ze niet zal krijgen. Ook op de rest van de cast is helemaal niets aan te merken, William Holden heb ik altijd al een zeer goed acteur gevonden en Nancy Olson is gewoon een leuke verschijning. Wat het verhaal ook opvallend interessant houdt zijn de zeer goede dialogen die van films als deze onvergetelijke klassiekers maakt. Het verhaal heeft een nogal psychologische ondertoon en is als film-noir zeer geslaagd.

Prachtig ook om als kijker het Hollywood wereldje van zestig jaar geleden te kunnen bewonderen, zo zitten er heel wat knip-oogjes in naar andere films, acteurs en regisseurs uit de jaren '20, '30 en '40. Op een gegeven moment zie je zelfs Hollywoodlegendes als Buster Keaton, H.B. Warner en Anna Q. Nilsson een spelletje bridge spelen met het hoofdpersonage Norma Desmond (gespeeld door Gloria Swanson). Verder heb ik ook nog een hoop verwijzingen gehoord naar andere films..

4.5 sterren

Fijne film.

Ietwat gedateerd inmiddels, maar deze klassieker kan evengoed nog steeds mee.

Fijne cameo's ook. Met Keaton voorop uiteraard. En met De Mille er bij betrokken kan er ook weinig misgaan, me dunkt. Wilder zet hier wederom een prima Noir neer m.b.v. zijn vele filmvrienden.

Holden is uitstekend en Swanson schmiert er op los. Hetgeen in dit geval niet erg is, want het sluit naadloos aan bij haar rol van doorgedraaide actrice.

Het einde heeft niet helemaal mijn voorkeur. Vond e.e.a. net iets te lang uitgesmeerd qua laatste scènes. Wel erg origineel. Al blijft de voorlaatste met Holden in het zwembad waarschijnlijk de mooiste.

Zeer goed.

Als groot fan van The Apartment en Some Like it Hot had ik reuze veel zin om te film te gaan bekijken en ben wederom enorm verrast door een filmpje van Billy Wilder! Mooi gefilmd met leuke beelden, passende muziek en de sfeer van toen neemt mij tijdens het bekijken van deze film helemaal in beslag; i love it!

Leuke film. Begon lekker vlot waardoor je goed in het verhaal kwam. Aardig verhaal ook, goed geacteerd (vooral de gepensioneerde actrice, die was gewoon bijna eng, haar Chaplin imitatie daarintegen was zeer komisch). Helaas raakt hij op het einde wat langdradiger en dramatischer. Maar het blijft toch een aardige film om te kijken.

Dit is natuurlijk van een van dé klassiekers uit het Film-Noir genre. En ook terecht naar mijn mening. Grappig dat ik hem nog moest zien, ik had hem dan ook al een hele tijd in bezit, maar telkens schoten andere film voor.

Sunset Boulevard is dan ook een uistekende film, die de hele speelduur weet te vermaken. De film kent zo zijn mindere momentjes, maar dat zijn er zeer weinig. Er zit een lekker tempo in de film, en bovendien wordt er sterk geacteerd. Gloria Swanson vond ik nou niet eens zo super spectaculair. Ze speelde best goed, maar ik vond haar rol af en toe een beetje overdreven. William Holden daar in tegen speelde vanzelfsprekend een erg goeie rol.

Ondanks dat ik dus niet zo gigantisch weg was van Gloria Swanson, speelde ze wel een boeiend personage. Een afgeschreven actrice uit de tijd van de ''stomme films'' die perse een comeback wil. Oh nee sorry, een return. Het ene moment heb je een hekel aan daar, dan voel je ook echt medelijden met haar, en bovendien heb ik ook een scene vreselijk om haar moeten lachen (de Charlie Chaplin imitatie bedoel ik).

Mijn tweede film van Billy Wilder is dit overigens. Stalag 17 was de film die voor ging, en die vond ik ook erg leuk. Ik ben zeker benieuwd naar meer van deze man. Sunset Boulevard was in ieder geval een erg geslaagde Film-Noir, die zeker nog een paar herzieningen zal krijgen.

4*

Eindelijk eens tijd vrijgemaakt voor deze klassieker en die mag er best wezen!

Sowieso een geweldige zelfreflectie en incaserinsvermogen van een deel van de cast (Swanson, von Stroheim, Keaton en de andere wassen beelden), die ergens toch (deels) zichzelf speelden!

Swanson speelt werkelijk geweldig! Deed me denken aan types als Zsa Zsa Gabor (die nu nog steeds 25 jaar oud is!) of Liz Taylor.

Ik kan me ook best voorstellen dat de film in die tijd niet bij eenieder goed is gevallen!

Wervelend oudje, niet helemaal mijn soort film dit soort oerklassiekers, maar zo nu en dan is het wel leuk en het heeft allemaal zo zijn charme. Zo ook deze.

Zo geniet ik vaak toch het meeste van de sfeer, kleding, auto's en muziek enzo dan van de verhaaltjes en het acteerwerk in dit soort films. Niet dat het slecht is geacteerd, integendeel, maar het zijn toch altijd duidelijk acteurs met het expressionisme nog in het achterhoofd. En voor mij werkt dat zonder geluid nou eenmaal wat beter dan met denk ik.

De film zelf is vlot en leuk, het script is sterk (how ironic), al voelt het gedeelte met dat mede-scriptschrijven een beetje overbodig. Qua personages moet het vooral van Norma Desmond komen, overtuigend wanhopig gespeeld. Visueel vond ik het niet zo veel hebben, het mooiste gedeelte zat helemaal in het begin (en wederom op het eind) met het shot van de bodem van het zwembad, maar veel meer dan dat kon ik er niet uithalen.

Al met al een leuke film. Volgens mij ook de eerste Wilder die ik heb gezien, dus wat dat betreft had het slechter gekund. 3.5*

edit: Witness for the Prosecution was blijkbaar ook van hem, die heb ik wel al eens gezien.

Wilder nummer 5 alweer. Dit is absoluut zijn bekendste. Of dat terecht is, laat ik even in het midden. Wel wil ik zeggen dat de klassiekerstatus te begrijpen is.

Sunset Blvd. is een goede film. De film is de volledige speelduur interessant en kent eigenlijk geen zwak moment. Het enige minpunten vond ik de af en toe te theatrale houding van Norma en de bombastische muziek. Het beste voorbeeld wanneer Max zegt ik ben haar eerste echtgenoot. En dan dat muziek: Dom, dom dom... Typisch voor oude films, maar ik heb het nooit echt leuk gevonden.
Grootste pluspunt was Joe. Een geweldig personage, maar vooral die voice-over. Eén van de weinige voice-overs die echt goed gedaan is. Overigens geweldig gespeeld door William Holden.
Maar de echte show wordt toch gestolen door de schrijvers. Brackett, Wilder en Marshman Jr. hebben echt geniaal werk afgeleverd. Een mooi, origineel verhaal waar menig film tegenwoordig nog niet over mag dromen.

Ondanks de vele lof die ik heb voor deze film, is de film toch geen echte topper. Een zeer goede, onderhoudende film, dat zeker. Maar geen film die me versteld doet staan. Misschien dat het nog komt, maar voorlopig vind ik een 4,0* een prima cijfer.

Een hap zand.

En een volle at that. Erg stoffig oninteressant werkje van heer Wilder. Tevens ook mijn eerste wilder, en hoogswaarschijnlijk ook mijn laatste. Je wordt metteen met je mond in de zandbak geslingerd, een voice over. Alhoewel, de opening was nog allerardigst, helaas duurde het exact 13 minuten voor dat instortte. Veel toevalligheden/wendingen en geneuzel en geleuter.

Af en toe schommeld er toch een fijn sfeertje door de film, jammer dat het dan weer onderbroken wordt door afgrijselijke muziek. Met een droge strot achter gelaten, zo nu aan het bier.

Leuk script met boeiende motieven, zoals artistieke integriteit tegenover geborgenheid, het loslaten van het verleden, het in stand houden van illusies (vergelijk ook de plek waar het zich afspeelt, Hollywood), de invloed die roem kan hebben op iemand... Erg leuk allemaal, maar na zestig jaar is er wel wat slijt op de film gekomen. Dat is niet erg en ook niet onverwacht, maar jammer is het wel, dat bijvoorbeeld het acteerwerk je er constant aan herinnert dat je een film aan het kijken bent, of dat de personages allemaal erg stereotiep zijn. Toch valt er nog genoeg moois te beleven: het shot vanuit het zwembad, aan het begin van de film, is bijvoorbeeld magistraal en hetzelfde kan gezegd worden van de scène waarin Joe en Norma in het donker naar een film kijken. Wilder bewijst wel dat hij goed in staat is iets moois op het scherm te toveren, wat het des te opmerkelijker maakt dat de film er voor het grootste gedeelte erg gewoontjes uitziet. Jammer. Een degelijke film en een begrijpelijke klassieker heeft het echter wel opgeleverd.

3,0*

Kan me op zich erg vinden Karl van H.

De opening is werkelijk briljant. Het shot is werkelijk fantastisch evenals de voice-over van William Holden, de manier waarop en zijn stemgeluid in het algemeen. Holden is na verloop van tijd toch een acteur geworden waar ik erg graag naar kan kijken van Gloria Swanson kan ik jammer genoeg niet zo positief zijn. Het hele krankzinnigheid etc etc is allemaal erg leuk, maar na een tijd het theatrale acteerwerk gezien te hebben krijg je er snel genoeg van. Erich von Stroheim vond ik echter weer erg sterk.

De art-direction van Wilder vond ik ook zeer aangenaam. Het decor Hollywood is al een locatie wat de nodige dingen bij jezelf als kijker opwekt en ook het paleis aan Sunset Boulevard heeft precies de uitstraling die het zou moeten hebben.

Alleen de personages zijn erg vlak en uiteindelijk is het allemaal wat standaard qua script. Snap overigens de klassiekerstatus wel. Maar was het niet dat William Holden het scherm voor grote tijd vulde dan was mijn rating ook niet echt memorabel geweest.

Dit is een film die ik al veel heb horen vernoemen, die hoog werd aansgeschreven en waar ik al lang naar verlangde om hem te zien. Tijd om te bekijken dus, wat eindelijk gelukt is. Dit is een sterke film noir geworden dat soms wat te ouwbollig overkomt, maar wat net de kracht is met de verwijzingen naar de stomme film. Bvb de scène met Norma als Chaplin is fantastisch. De film geeft een mooi beeld van Hollywood en de harde wereld dat het met zich meebrengt. Vandaag hot, morgen al weer vergeten. Niet alleen voor actrices die bij het ouder worden snel vergeten worden. Maar ook de overgang van de stomme film naar de geluidsfilm was daar typerend voor. De keuze voor Cecil B Demille is dan ook treffend die in beide soorten grote films gemaakt heeft en mee aan de wieg stond van de geluidsfilm. Een aangename film Sunset Blv dat zeker de moeite was om te kijken.

Vooral de beelden vond ik hier erg interessant.
Zoals de voice over aan het begin zegt, lijkt de villa van Norma af en toe op de villa in de film Great Expectations, eens groots en rijk, nu van een vergane glorie, verweerd en overgroeid. Op andere momenten, vooral als je binnen bent, is het een prachtig paleis, ook al zie je daar de verf van de pilaren bladderen en dat diverse schilderijen flets zijn geworden. Prachtig en sfeervol.

Daarnaast vond ik de atmosfeer tussen de persoonlijkheden ook uitstekend neergezet. De spanning was te snijden.
Het personage van Norma viel mij niet tegen, zeker niet vlak en meerdere malen speels en interessant. Iets verderop merk je dat er iets goed mis is met haar. Ik vond het een prima portret van wat er mis kan gaan bij iemand die nooit tegengesproken wordt en die vervolgens helemaal los gaat in manipulatie en machtsmisbruik, tot aan waanzin toe. Creepy
Holden en Olson (Joe en Betty) vond ik beiden heerlijk sprankelende persoonlijkheden. Joe een tikje gemakzuchtig en wat down door zijn tegenslagen en Betty vol spirit en ambitie.
En dan Max, geweldig. Totale opoffering verpersoonlijkt. Eveneens tot in het waanzinnige.

Ondanks de zeer gedateerde uitstraling (ook het geluid) en het zwart-wit vond ik deze film zeer mooi om naar te kijken vanwege de goed uitgewerkte details. Ook bleef de film mij boeien tot het eind.

Een goede film van Wilder, maar hij heeft er al betere gemaakt (o.a. Some Like It Hot). Het verhaal in Sunset Boulevard kon me niet blijven boeien gedurende de hele speeltijd, ondanks dat ik het eerste uur echt wel boeiend vond. Na dat eerste uur zaten er uiteraard nog wel vermakelijke scènes in, maar ik vond het toch allemaal wat minder worden. Wat betreft de cast moet ik zeggen dat ik William Holden goed vond acteren, terwijl ik Gloria Swanson wat minder vond (al kan dat ook te maken hebben met het feit dat ik haar personages irritant vond).