Shichinin no Samurai (1954)

Berichten verplaatst naar Film > Algemeen > De beoordeling van klassiekers

Uiteindelijk komt het hier toch weer terug on topic.

Gister gekocht, overal komen mensen superlatieven te kort voor deze film. Ik verwacht dan ook wel veel van Seven Samurai, al is dat niet de reden waarom ik het gekocht heb. Ik lees af en toe dat mensen het overdreven vinden hoezeer deze film geprijst wordt. Ik denk namelijk dat je wel iets moet hebben met de Japanse stijl bijvoorbeeld. Ik ben gek op Anime, en nadat ik Samurai 7 had gezien, een fantastische anime-remake van Seven Samurai (met nieuwe dingen erin verwerkt, maar de kern is the same) moest ik de film zien. Ben benieuwd, zal laten weten wat ik ervan vond...

Ik heb een woord voor deze film en dat is "Hysterisch" er werd te veel in deze film gegild dat ik het irritant vond. Ik ga hem zeker nog een keer kijken wetende dat er veel in word gegild. Maar tot die tijd geef ik hem 2**

Ik vond het een prachtige film. Dagen nadat ik Seven Samurai mocht aanschouwen bleven verschillende scenes me bij en vooral een gevoel dat Seven Samurai bij mij oproept. Perfect geacteerd, realistische kijk op het 16e eeuwse Japan, en wat mij het meest bevalt is dat er gewoon op een prachtige manier een prachtig verhaal verteld wordt. Een topper! Ben benieuwd naar andere films van Akira Kurosawa...

Eindelijk heb ik dit zogenoemde stukje filmgeschiedenis gekeken. Ik kan toch wel zeggen dat het, zeker voor die tijd, een vooruitstrevende film was. Je kon de film in 3 delen opdelen: het zoeken en rekruteren van de zeven samurai, het klaar maken voor de strijd en de strijd zelf. Als ik een favoriet moet kiezen is het het eerste stuk. De wanhoop is van de gezichten van de boeren af te lezen, en de zoektocht is ook erg leuk. Het probleem bij deze film is toch dat hij af en toe wat langdradig wordt. Het einde bijvoorbeeld had zo een kwartier, 20 minuten korten kunnen zijn. Ook de hele liefdesrelatie was naar mij mening totaal overbodig. Persoonlijk vond ik Kikuchiyo redelijk irritant worden naar een tijdje, maar dat deed niet echt af aan de ervaring. Al met al vind ik dat deze film een terechte klassieker genoemd mag worden.

4.5*

Als Kurosawa alleen een amusante avonturenfilm had willen maken, dan heb je gelijk. Maar hij wilde ook iets vertellen over allerlei vormen van loyaliteit tussen mensen.

Toch een moraal die in iedere Kurosawa terug te vinden is.

In iedere Kurosawa zijn ook altijd acteurs terug te vinden. Zo’n algemene opmerking over de aanwezigheid van acteurs of moraal zegt dus weinig over het raffinement bij de acteursregie of bij de manier waarop die moraal beschreven wordt in één van zijn films.

De lekker slimme wijze waarop in de film Shichinin no Samurai het thema ‘loyaliteit’ uitgewerkt is, ontbreekt in de meeste van de andere films van Kurosawa. Neem als voorbeeld de uitwerking van die details over loyaliteit in de hierboven bekritiseerde liefdesrelatie. In de scènes waarin die relatie behandelt wordt, komen o.a. tegelijkertijd verschillende varianten voor van loyaal of disloyaal zijn. Het meisje wordt uit angstgevoelens door haar vader gedwongen om zich als een jongen te verkleden. Oftewel uit een afgedwongen vaderlijke loyaliteit mag ze dus niet meer loyaal zijn aan haar vrouwelijk geslacht. Met zulke prachtig paradoxale en spannende manieren van beschrijven zit deze film boordevol.

Als er maar erg weinig oog is voor de grote rijkdom aan subtiele details in de manier waarop in Shichinin no Samurai de mores beschreven worden, dan is de kans groot dat deze Kurosawa film, of stukken eruit, als langdradig ervaren wordt.

Waarom zou dat weinig over geraffineerde houding bij acteursregie zeggen? de moraal is min of meer bij iedere Kurosawa hetzelfde deeg.

Mwah, ergens heb je natuurlijk een punt. Maar zowel in 'Yojimbo'' als ''Sanjuro'' Komt het op een gegeven moment loyaliteit sterk uit de kast.

Zo heb ik hem iig niet ervaart.

Om mijn punt op je reactie duidelijk te maken, had ik mijn reactie misschien beter als volgt kunnen formuleren: In iedere Kurosawa zijn ook altijd acteurs terug te vinden. Zo’n algemene opmerking over de aanwezigheid van acteurs in een film zegt maar weinig over de kwaliteit van de acteursregie in die film. Zo zegt een losse opmerking over moraal dus ook maar weinig over het raffinement waarop het onderwerp ‘loyaliteit’ in Shichinin no Samurai is uitgewerkt.

Sanjuro heb ik nooit gezien. In Yojimbo is een thematisch accent meer gericht op een bekwame/onbekwame eenling in een vreemde omgeving dan op het functioneren van menselijke loyaliteit in verscheidene gemeenschappen.

Met hetzelfde deeg zijn totaal verschillende soorten brood te bakken. Dat is onder meer afhankelijk van de overige, gebruikte ingrediënten en de tijd dat het deeg in de oven verhit wordt.

Net als 'een' moraal ja, maar dat is nog wat anders. De vergelijking gaat pas op als de toevoegingen 'min of meer hetzelfde' niet ontbreken.

Stel dat hij bv steeds met dezelfde acteurs zou werken in gelijkaardige rollen, dan zou zoiets ook niet meer als echt speciaal kunnen ervaren worden. Ook al worden de personages altijd weer wat anders -en steeds zeer kwalitatief- uitgewerkt.

Ik ben dol op ajuin. Maar mocht ik elke dag opnieuw een verschillend gerecht eten, telkens anders samengesteld en klaargemaakt, maar toch komt die ajuinsmaak er telkens door, dan is het niet meer dan logisch dat het ik het op een gegeven moment niet meer zo uitzonderlijk vind en zelfs eventueel een beetje beu kan geraken. Overige ingrediënten en bereidingstijd ten spijt.

Off-topic / persoonlijke discussie verwijderd.

Best overdonderd, ja, door deze film. Kurosawa maakte een geweldige film, met prachtige vertolkingen. De acteurs doen echt hun best, er zit zelfs wat lolligs in de film.

Groots epos, dat mij naar het einde toe eigenlijk gewoon een beetje begon te vervelen: Is het nu nog niet afgelopen? Vroeg ik me ongeveer een halfuur voor het einde af. Niet dat ik iets heb tegen lange speeltijd, integendeel. Maar ik vroeg me toch echt af of Kurosawa ook wist wat 'the End' betekende. Gelukkig wist hij dat wel. Niet mijn beste oude film die ik ooit gezien heb, maar okee, het kan er zeker mee door. Want het gegeven vond ik zeer interessant, en de uitwerking daarvan zeer goed. 4*.

Schitterende film van regisseur Akira Kurosawa. Mijn eerste pas, wat hoog tijd werd, maar dit doet zeker smaken naar meer. Ik zag er vooraf net als een hoop anderen een beetje tegenop om de film te zien, vanwege de lengte van maar liefst 207 Minuten, maar achteraf gezien vloog de tijd voorbij. Zelden zo’n fascinerende film gezien als Seven Samurai.

Alles in de film wordt enorm goed uitgewerkt en overal wordt ook goed de tijd voor genomen, zodat je de verschillende karakters van de samoerai goed leert kennen. De film is natuurlijk een actiedrama, maar het is wel fijn dat dit af en toe op een luchtige manier gebracht wordt. Hoewel ik me ook kan voorstellen dat iemand zich eraan stoort, vond ik persoonlijk Toshiro Mifune geweldig in deze film. Wat een enthousiasme en energie stopt hij in zijn rol om op een grappige manier de clown uit te hangen. Soms misschien wat overdreven, maar ik houd daar wel van.
Ook de andere karakters vormden allemaal een aanvulling op elkaar. De persoonlijkheden zijn verschillend, maar eigenlijk allemaal goed ingevuld, wat de film een gave sfeer meegeeft.

Na de zoektocht en de voorbereiding, was de uiteindelijke actie die er kwam, boeiend om te zien Mooi hoe telkens de strategie werd aangepast en hoe de dorpsbewoners en de samoerai dan uiteindelijk de rovers de baas zijn . Ook vond ik het buitengewoon goed in beeld gebracht en betrapte ik mijzelf erop dat ik het jammer vond dat de film was afgelopen.

Geweldige filmbelevenis dus!

De film komt met stip mijn top 10 binnen en ik ga zeker meer Kurosawa’s zien!

5,0*

In tegenstelling tot Spetie kon ik niet zo goed in de film komen. Het is een knappe film, maar ik vond hel wel iets te lang duren en op een duur had ik eigenlijk wel alles gezien. Daarbuiten waren er voor mij nog 2 punten waar ik me aan stoorde:

1) De manier waarop een scene werd afgesloten: het zwarte beeld schuift over het andere en de muziek stopt erg plots.

2) Het acteerwerk van Toshiro Mifune en enkele hysterische boeren...

Nu lijk ik misschien wel erg negatief maar ik heb zeker respect voor Akira Kurosawa, ik verwacht dan ook wel wat meer van Rashômon aangezien die maar 88 minuten duurt en omdat het thema mij toch wat interessante lijkt. Wel jammer dat Mifune daar ook in meespeelt .

De tactiek van die samurai vond ik wel erg knap en indrukwekkend, net zoals de muziek en sommige camerabewegingen waren volgens mij ver hun tijd voor.

3.5* Van mij.

Juist twee prachtige aspecten van de film. Mifune is dynamisch. Zijn manier van acteren zorgt er op een of andere manier dat je direct in de film ziet. Een anti-held met stijl.

En wat die boeren betreft, plaats jezelf in hun situatie. Hoe hysterisch en onrustig zou je niet zijn in dergelijke situatie. Het maakt het allemaal toch alleen maar realistischer?

Over het eerste ben ik het helemaal niet met je eens. Ik vind Mifune verdomd irritant.

Over die boeren heb je misschien wel gelijk, het maakt de film misschien wel realistischer maar ik blijf erbij dat het de film ook irritanter maakt - voor mij dan.

Als je Mifune zo irritant vind raad ik je aan om Rashômon overslaan. Daarin is Mifune namelijk nog ''irritanter''.

Heb je het over het feit dat boeren ook overdreven acteren? Ik ben namelijk de draad kwijt.

Persoonlijk denk ik dat er met het acteren van Mifune nauwelijks een tussenweg is, of je vindt hem zeer goed, of je vindt hem vervelend en irritant.

Hoe weet jij dat nou? Ik zeg alleen dat ik Mifune irritant vind ik deze film. Ik zeg niet waarom, dus hoe kan jij nou al weten dat ik hem nog irritanter zal vinden in Rashômon?

Ik vond dat sommige boeren ook vervelend waren, ja.

Omdat ik persoonlijk onderhand wel bekend ben met Mifune's manier van acteren. Vaak zeer theatraal en hyperbolisch. En dat val niet bij iedereen in goede smaak. Rashômon is bovendien een extreem nadruk hiervan.

Daar kan ik me wel in vinden, dat theatrale en hyperbolische. Maar ik ben toch te eigenzinnig om daarvoor Rashômon over te slaan. Ik vind het een must-see, ook omdat hij zo hoog aangeschreven staat. Volgende keer weet ik ook al wat me te wachten staat van Mifune en dat kan wel verschil uitmaken.

Zag deze liggen bij de Media Markt, kan iemand mij vertellen of hij enigsinds goed is? En graag geen antwoorden zoals: Duh! Hij staat in de top 200..

Tja... De meesten vinden hem goed, sommigen matig en een minderheid slecht. Maar niemand kan toch ooit met zekerheid zeggen tot welke groep jij zal behoren? Beetje vreemde vraag.

Als je tegen een stevige portie uitgesproken emoties en tragiek kan (verwacht niet teveel slagvelden oid, dit is voornamelijk drama) en je niet stoort aan theatraal acteerwerk, dan kan dit eventueel in je smaak vallen. Dat is het enige wat ik je kan vertellen.

Duh! Hij ligt bij de Media Markt...

Ik zou eerst wat andere oude films beginnen, een Jappanse film uit

Ik zou eerst wat andere oude films beginnen, een Jappanse film uit 1954 die 200 minuten duurt is misschien niet de beste klassieker om mee te beginnen.

Jawel.

En er bestaat trouwens een edit-knop

Fantastische film. Topper! Eerste Japanse film die ik ooit heb gezien. Enige ook. Maar goed, erg goed. Ik irriteerde mij ook niet aan het feit dat het in het Japans was, wat ik anders nog wel eens heb (het klinkt mij op een of andere manier altijd wat overdreven in de oren, wat dik aangezet). Prachtige beelden hier, geweldig geacteerd en mooie, langzaam aangezette actie. Formidabele ontknoping. Jammer dat er zoveel samurai in de strijd bleven. Maar ach, dat vinden die mensen toch het mooiste wat er is. ***** van de *****!