Pánico en el Transiberiano (1972)

Mijn eerste horror film in de bios en er zouden er nog vele volgen.

Toen erg eng, nu slappe hap.

Werd smorgens wakker achter het bed van mijn ouders en zag overal rooie oogjes.....

Deze zag ik jaren geleden op Super Channel (toen dat nog bestond), maar die film werd om de 10 minuten onderbroken door reclame, daarom vond ik er niks aan.

Enige tijd later heb ik hem nog eens gehuurd en was erg gecharmeerd door dit bescheiden, maar zeer geslaagde horrormysterie.

Dat komt oa door de aanwezigheid van het superbe duo Cushing/Lee, maar ook door enkele leuke dialogen

(Inspector Mirov: The two of you together. That's fine. But what if one of you is the monster?

Dr. Wells: [aghast] Monster? We're British, you know) en de originele setting (de trein).

Originele Spaanse titel: Pánico en el Transiberiano.

Een beetje te vergelijken met The Thing, maar dan aan boord van een trein.

Ik neem aan dat je The Thing uit 1951 bedoeld, want met het meesterwerk van Carpenter mag deze prul niet vergeleken worden.

Matige horror, ondanks de aanwezigheid van Christopher Lee, Peter Cushing en Telly Savalas. Het monster gelijkt wat op het superieure "The Creeping Flesh" van Freddie Francis, maar de échte angstsfeer ontbreekt. Regisseur Eugenio Martin deed het ontzettend veel beter in zijn minder bekende prent "A Candle for the Devil".

Beetje suf treinreisje en dat ondanks de aanwezigheid van Christopher Lee, Peter Cushing en Telly Savalas...en een monster dat met z'n ogen de herseninhoud van diverse treinpassagiers opslokt, geprik in ogen en schedellichtingen en zombies.

Beetje weinig spanning, niet echt mooi gefilmd, beetje ouderwets.

Ouderwets misschien wel maar best wel een degelijke film die dankzij de beperkte locatie een uitstekende claustrofobische sfeer creëert.

Het "monster" zag er best cool uit met de rode ogen.

Deze is nu op blu ray uit Horror Express Blu-ray, maar ik heb hem nog gezien op good old Vhs.

Ik heb de Blu-Ray van Severin en dat is een hele stap voorwaarts bij de andere releases. Image Entertainment bracht bvb destijds een non-anamorphic widescreen DVD uit en er waren ook heel wat andere met nog slechtere beeldkwaliteit. De nieuwe Severin is een aanrader voor de fans.

In mijn ogen is "Horror Express" een guilty pleasure die toch met de tijd smakelijker wordt.

Prachtige Spaanse poster:

http://www.fotos.org/galeria/data/576/Panico-en-el-Transiberiano-Horror-Express-tt0068713-1972-es-Montalban.jpg

The Thing en Horror Express zijn op hetzelfde boek gebaseerd: Who Goes There? door John W. Campbell Jr., evenals The Thing from Another World.

Aangetrokken door de aanwezigheid van Lee en Cushing besloot ik deze te bekijken. Door het ietwat knullige beginstuk duurde het even totdat ik de film serieus kon nemen. Helaas gaan ze dan ineens van een prehistorisch monster naar een buitenaards wezen. Een plottwist die naar mijn idee niet goed werkt in deze film. Verder vallen de slachtoffers wel op een erg eentonige wijze: de eerste paar keer waren die witte ogen nog best griezelig, maar op den duur had ik het wel wat gehad met de rood oplichtende ogen en het daarop volgende resultaat voor de slachtoffers. Lee en Cushing weten de film nog enigszins overeind te houden door hun sterke acteerwerk, maar verder weet de film gewoon niet goed over te komen.

Een prima film die soms iets gedateerd overkomt maar niet op een manier dat het irriterend is. Een gouwe ouwe die bij de horrorliefhebber goed zal overkomen, vermoed ik.

Toen wij de volgende namen (met Christopher Lee, Peter Cushing en Telly Savalas) voorbij zagen komen waren de verwachtingen wel hoog gespannen. En inderdaad deden de heren hun best en vooral Savalas vonden wij goed overkomen. Een echt dictatortje!

Kent u hem nog als Kojak? De zogenaamde intelligente politiebaas?

Hier overtreft hij zich weer, althans in onze ogen.

Grappige ouderwetse horror film alleen de muziek begon te irriteren. Leek wel muziek voor western en paste helemaal niet bij sfeer en beelden van de film. Maar dat was nu eenmaal zo in 1973. leuk Lee en Cushing te zien in een film die niet over een vampier gaat al zijn die natuurlijk ook nog steeds erg aangenaam.

Door de televisieseries 'Psychoville' en 'Inside No. 9' (Reece Shearsmith en Steve Pemberton) heb ik de charme ontdekt van oude Britse horrorcinema. Hoe grove grappen en inktzwarte galgenhumor de draak steken met dat typisch Britse chauvinisme vol rangen, standen en rijkeluisfratsen. In de Spaans-Britse productie 'Pánico en el Transiberiano' (1972) dan ook een blik aan archetypische treingasten - de één nog onsympathieker dan de ander - die ruziën over de stapelbedden in hun slaapcoupés, of champagneglazen tinkelen in de gemeenschappelijke dinerruimte. De Transsiberië Express als een baken van luxe en weelde in het onherbergzame Russische sneeuwlandschap, waar overal gewelddadige kozakken en corrupte overheidsambtenaren op de loer liggen. Maar het echte gevaar komt vanuit het prehistorische fossiel dat Prof. Sir Alexander Saxton (Christopher Lee) mee smokkelde. De godsdienstwaanzinnige Father Pudjarov (Alberto de Mendoza) had de passagiers al reeds gewaarschuwd, met zijn onheilstijdingen en beschuldigende vinger. Het artefact blijkt namelijk een buitenaardse levensvorm die mensenhersenen leegzuigt om er zijn eigen evolutie mee te versnellen.

Dit pulppareltje heeft de tand des tijds niet helemaal doorstaan. Of het de duidelijke anti-Russische sentimenten en het onverholen oriëntalisme is, of de ongeloofwaardige speciale effecten die iets te vaak de illusie breken. Zo heb ik als kijker nooit het gevoel gehad dat de personages zich werkelijk in een rijdende trein bevonden, terwijl de archiefbeelden van een een echte trein er slordig doorheen zijn gemonteerd om die suggestie te wekken. Voor de hedendaagse kijker oog het allemaal wat koddig. En toch is het genieten geblazen hoe de acteurs het aan de ene kant bloedserieus leken te menen, maar aan de andere kant zit er toch een knipoog in met terloopse oneliners en hilarische dialogen. Een filmmonster krijgt pas haar reliëf door hoe leuk de potentiële slachtoffers zijn, dus het werkt dat ik hier eigenlijk meer plezier had aan het slachtvee dan aan de slechterik zelf. Zonder meer mijn favoriete personage is kozakkenleider Capt. Kazan (Telly Savalas), een kale rouwdouwer die al vanaf zijn eerste scène klaar zit om de treinreizigers af te slachten, terwijl hij niet gerekend had op een buitenaardse uitdager. De climax tussen de mensen en het monster is krankzinnig vergezocht, maar hoogst bevredigend.

Heerlijke ouderwetse horrorfilm met een zeer leuk gegeven over een oud bevroren monster met een speciale gave die de gegevens, bekwaamheid en herinneringen van de mensen kan opnemen en zo zich telkens weet sterker te maken of in moeilijke situaties via zijn gave op tijd kan vluchten. Leuk uitgewerkt !
Bijvoorbeeld de ogen van de slachtoffers worden helemaal wit ( brrr akelig ). Een ander voorbeeld is het gegeven van een aangetast oog van een slachtoffer dat onderzocht wordt waarbij mooie filosofische gedachten voorbij rollen zoals het zien van de 10 geboden, een dinosaurus en de aarde vanuit het heelal.
Er gebeurt heel wat tijdens de treinreis waarbij de authentieke sfeer van het reizen per nighttrain goed wordt weergegeven. De verschillende wagons, de bar, privé-ruimtes, ... zorgen dat je bijna ook zin krijgt voor dit soort treinreisjes. Het monster komt vaak genoeg en duidelijk in beeld. De personages zijn interessant zoals de paleontoloog gespeeld door Christopher Lee , Peter Cushing als Dr. Wells, Alberto de Mendoza als Father Pujardov, Telly Savalas als Capt. Kazan en Julio Peña als Inspector Mirov. Heel boeiend om te volgen, vooral bij Mirov en Savalas is het echt genieten. Goed acteerwerk overigens. Savalas komt redelijk laat naar voren in de film, maar wanneer hij de trein binnen stapt, moet het monster vrezen voor zijn bestaan. Althans zo komt Savalas over. Hij zal dat duiveltje wel een lesje leren. Heerlijk. Wat daarna gebeurt is ook wel heel opmerkelijk en eigenlijk verrassend : de doden komen terug tot leven. Maar dan zullen we ook kennis maken met de vaardigheden van de paleontoloog. Het slot is wel oké, al is het ergens jammer dat het mythische monster zo aan zijn einde komt. Zeker als je weet dat het al zo lang heeft geleefd. Een verrassende amusante horrorfilm die een dikke 8/10 van mij krijgt.

Deze horror express vandaag nog gezien, vroeger vond ik hem een leuke film , maar vandaag scoort die echter toch niet.

De film muziek vind ik niet echt passend erbij, zelf irritant.

Omdat ik hem vroeger leuk vond geef ik hem nog een voldoende maar de de muziek die erbij afgespeeld

word kraakt alle leuke scenes een beetje af.

Op " You Tube " kun je de hele film zien met engelse ondertiteling .

Voor mij was het de laatste keer dat ik hem bekijk

Ik kan me wel vinden in de reacties dat het een soort voorloper lijkt van The Thing (1981) maar dan op een trein. Persoonlijk ben ik van die film ook geen grote fan en hier kon ik uiteindelijk ook weinig mee; Als ik de gezichten van Cushing en Lee al zie dan krijg ik al zoiets van oh neen weer zo een suffe Hammerproductie. Ja ik weet het het zijn goede acteurs maar ik relateer ze vooral aan theatraal en saai. Zo een film is bij mij al bijna bij voorbaat kansloos. Te langdradig allemaal. Het had ook wel iets weg van Village of the Damned met die ogen, ook een veel betere film dan deze.

Ouderwetse griezelaar met een goede Cushing en Lee lekker op dreef als arrogante aristocraat. Mist net dat stukje extra om het echt goed te maken. Wat de rol van Savalas nu voor nut heeft is me een beetje onduidelijk. Functioneel voor het verhaal is het allemaal niet. Misschien om een beetje spanning te vangen. De treinsetting is verder zeker goed gekozen, maar de klad komt er wel in na een uurtje. Wel atmosferisch bij tijden en de uiteindelijke conclusie, hoewel simplistisch, is leuk gevonden.

Vermakelijk.

3*en

Nog wat trivia dat je hart toch een beetje doet breken. De heren Cushing en Lee waren echte vrienden: "It has been said that Peter Cushing was so devastated by his wife's recent death by the time this movie was shot that he would suffer from night panic. In order to make his nights easier, so he would not be alone when the attacks happened, Christopher Lee used to sleep in his same bed."

Meh.

Vrij stoffige horror uit de tijd dat horror misschien al niet meer stoffig hoefde te zijn. Men zou denken dat het aan de setting ligt - een treinreis in de vroege jaren 1900 -, maar m.i. kan een stoffige setting perfect gecombineerd worden met strakke horror.

Dat is hier in elk geval niet van toepassing. Ondanks wat leuke ideetjes is die uitwerking nogal houterig. Enige spanning is totaal afwezig en het is pas als Telly Savalas ten tonele verschijnt dat het een beetje vermaakt. Men zit dan wel al tegen de finale aan, eentje die er sneller had mogen komen.

2

Verrassend goed! Een ding vraag ik mij wel af; de monsters donderden allemaal naar beneden met de trein. Iedereen uitgeroeid, zou je denken. Maar in feite is er nog 1 over; de dief in het begin van de film want die stapte niet mee in de trein?