Ghostbusters (1984)

Door alle commotie rondom de nieuwe Ghost Busters film, ben ik de oude delen maar weer eens op gaan zoeken. Benieuwd wat er nog over is van dit jeugdsentiment dat ik al tig jaren niet meer heb gezien.

Het valt me toch allemaal een beetje tegen tijdens het kijken. De cast is goed, de iconische auto en de heerlijke themesong zijn fijn, maar verder is het mweh. De humor is bij vlagen te flauw en de special effects zijn toch wel echt gedateerd. Dat kan je de film uiteraard niet kwalijk nemen, maar het is soms lastig om doorheen te prikken. Toch heb ik me best wel goed nog vermaakt. Het concept staat als een huis en het is allemaal geinig genoeg voor een dikke anderhalf uur vermaak.

3* (was 3,5*)

Geen jeugdsentiment voor mij ondanks dat ik deze film als kind wel gezien heb. Maar toen was ik iets van vijf, dus ik herinnerde er echt totaal niets meer van, behalve dat Bill Murray één van de hoofdrollen had.

Voor mijn gevoel heeft hij zelfs de belangrijkste rol, want de andere Ghostbusters sneeuwen toch een beetje onder vergeleken met hem. Ik heb een aantal leuke films met hem gezien, met name de Wes Anderson films, maar hier vind ik hem eerlijk gezegd niet op z'n sterkst. In ieder geval niet bepaald grappig. Maar goed, het kan nog erger, want dat buurmannetje was helemaal irritant en dat was niet alleen zijn rol, maar ook het matige acteerwerk.

Af en toe stilgezet moest ik de film stilzetten om even wat anders te doen en dat is geen goed teken. Verder zijn de special effects inmiddels bar en bar slecht en representeert de muziek zo ongeveer het meest irritante dat de jaren 80 voortgebracht hebben. De 0,5* zijn dan ook onvermijdelijk.

“Do you believe in UFOs, astral projections, mental telepathy, ESP, clairvoyance, spirit photography, telekinetic movement, full trance mediums, the Loch Ness monster and the theory of Atlantis?”

“Ah, if there's a steady paycheck in it, I'll believe anything you say.”

Leuk. Ghostbusters was ontzettend succesvol en heeft een bepaalde cultstatus, en ik snap wel waarom. Het samenspel tussen Murray, Aykroyd en Ramis is perfect, en Weaver is ook geweldig als vrouw die te maken krijgt met geesten in haar appartement. Maar het is Bill Murray die door alleen zijn aanwezigheid en droogkomische opmerkingen de meeste indruk maakt. Heerlijk. Zijn scènes met Weaver zijn een genot om naar te kijken, en de special effects zien er ook goed uit. Ghostbusters is gewoon een vermakelijk avontuur waar het plezier vanaf straalt.

Blijft lollig.

Ah, die ghostbusters blijven toch wel bij elke kijkbeurt leuk. Het heeft gewoon een bepaalde charme die nergens blijft vervelen en het verhaal, dat nu niet zo origineel meer is, is ook gewoon een leuk concept en blijft leuk om te volgen.

Murray is wel echt een leuke acteur, dat bewijst hij hier wederom opnieuw. Leuke droge uitstraling, maar ook de rest van het team is niet mis en zorgen met elkaar wel voor enkele komische momenten. Daarnaast is er aan slapstick ook duidelijk geen gebrek.

Weaver doet het ook prima, en alhoewel de film niet meer zo goed door de tijd is gegaan blijft het toch wel lekker lomp en vermakelijk. Vooral de reuzemarshmello is ook een scene waar ik van kan genieten. Leuke film dit.

Goeie film over drie wetenschappers die niet meer gefinancierd worden door de universiteit en een eigen bedrijfje beginnen. Een origineel verhaal met een prima mix tussen sciencefiction en komedie. Alhoewel verouderd, kunnen de special effects er nog prima mee door. Leuke personages ingevuld door een evenzo leuke cast (waarvan er twee ook verantwoordelijk zijn voor het script). Destijds een gigantisch succes en dat geldt ook voor de titelsong.

Eindelijk deze film eens gezien, die stond al héél lang op mijn wachtlijst zeg! En met dank eigenlijk aan Netflix voor het plaatsen van deze film, nu ik de kans had heb ik hem eigenlijk meteen aangepakt! De film uit de jaren tachtig laat zien dat hij gedateerd is vooral door een bepaald irritant sneeuwvlokjes laag wat zich constant blijft voortbewegen, soms best irritant.

Natuurlijk was de film voor die tijd echt waanzinnig, en dat was ook wel te merken. De effecten waren leuk, je kon natuurlijk aan alle kanten zien dat het nep was maar voor die tijd zag de film er best goed uit. Ik vond de spoken er leuk in gemaakt, de wolven of wat het ook waren gingen wel wat achteruit qua netheid maar het stoorde niet.

Eindelijk leer ik ook wat meer kennis maken met Murray, die ondanks dat ik hem nog niet zovaak heb gezien in films wel binnen weet te komen en dat zal ongetwijfeld ook een beetje door zijn film karakter komen maar wat was deze beste man een droogkloot, geniaal! De rest van de cast deed het leuk maar nergens werd het echt héél erg bijzonder. Het verhaal is ook wel leuk al vond het concept toch een tikkeltje leuker bedacht.

Minder.

Vroeger, toen ze de cinematografische bliksemstraal net uitgevonden hadden, vond ik dit altijd een vermakelijke film. Ik koesterde een voorliefde voor spoken en geestverschijningen en had toen ook nog niks tegen zwak opgezette verhaaltjes, zo lang ze maar genoeg humor bevatte.

Jammer genoeg is de humor ook een beetje verjaard. Murray is nog altijd een aangename droogkloot, al lijkt hij wel een beetje vast te zitten in de verkeerde film; zijn grappen vinden weinig weerklank bij de algemene toon van de film of medespelers. Verder een typische kindvriendelijke jaren '80 blockbuster met voor een komedie toch flink wat budget lijkt het. Het zal drie-en-eenhalf decennium geleden best een spektakel geweest zijn, nu de effecten tot cheesy charme gereduceerd zijn, kan het hoogstens een glimlach hier en daar ontlokken. Logisch wel dat bepaalde designs zoals de pakken, backpacks, auto, logo en uiteraard de spoken zelf een stroom aan merchandise hebben voorgebracht. Je wilde dit als kind maar al te graag op je broodtrommeltje hebben.

Ook de oorwurm van een theme song is zoveel jaren later nog altijd zeer herkenbaar, maar dan met de allure van die irritante reclame van vroeger. In de film storend aanwezig; net als de rest van de film ontworpen om pakkend te zijn maar uiteindelijk niet meer dan de zoveelste gimmick in deze lappendeken van een film.

Niet héél erg irritant, maar aanzienlijk weinig overgebleven om van te genieten of nostalgisch warm van te worden. Puntje aftrek 2*

Ben het daarmee volledig eens. Wat een leuke cast, stuk voor stuk grootheden van het genre komedie uit de jaren '80. Bill Murray als slijmerige vrouwengek werkt echt op de lachspieren. Ook Sigourney Weaver doet het goed in een komedie, en ze is erg verleidelijk in deze film. Het lijkt misschien wat overdreven dat zich in haar ijskast een hele demonenwereld schuilhoudt, maar laat maar eens een geopende melkdoos enkele maanden staan en kijk wat er gebeuren zal. Zoals anderen reeds opmerkten, zijn de visual effects over het algemeen mooi voor een film van 35 jaar oud. Een beetje cartoonish natuurlijk, maar dat heeft zijn charme.

Weaver: "That's the bedroom. But nothing ever happens in there."

Murray: "What a crime!"

Herzien

Ghostbusters en Gremlins zijn voor mij altijd onlosmakelijk met elkaar verbonden. Beide films kwamen in december 1984 uit in de Nederlandse bioscoop. Ik zag Gremlins 6 dagen eerder en vond dat met voorsprong de betere film. Kin het dan ook niet helemaal verkroppen dat Ghostbusters het grotere kassucces was.

inmiddels zijn beide films bijna de 35 jaar gepasseerd en ben ik datzelfde aantal jaren ouder. Gremlins zag ik vorig jaar en hoewel nog steeds leuk was de glans er wat van af. Al geef ik toe dat dat meer bij mij ligt dan bij de film.

Gister dus Ghostbusters herzien. Aangeschaft omdat ik de UHD voorveen mooi prijsje kon mee pikken en ik toch wel zin had m weer eens te zien. De film heeft immers geen onaardige cast en zit ook vol leuke ideeën.

Dat beviel goed! De film opent met een geestige scene rondom Bill Murray, nog steeds de beste van het stel, die in het metoo tijdperk nooit door de scriptreviews zou komen. Ik vond het leuk (al was het ook wel flauw). Maar verder heeft de film wat mij betreft de tand des tijds goed doorstaan. De effecten zijn soms crappy, maar hé, waarom zou een geest zich in full hd manifesteren? Maar de film is vlot, de vormgeving leuk en de grappen en personages best geestig en origineel.

Op een remake of reboot zit ik niet te wachten. Kijk dan liever deze nog een keer, vermoed ik.

4* en het gaatje met Gremlins is wat geslonken.

Erg leuke en grappige film. Erg goede passende muziek (zowel de songs als de instrumentale muziek van Elmer Bernstein). De film neemt zichzelf niet echt serieus en daardoor kijkt het geheel lekker weg. Het laatste stuk van de film is zelfs een beetje spannend. De special effects zijn anno 2020 wel wat verouderd, maar kunnen er wel mee door. Het acteerwerk van de cast kon beter, maar is ook niet heel slecht.

3,5*

Ghostbusters is voor veel mensen ongetwijfeld nostalgisch terugblikken naar de jaren '80. Aangezien ik pas in de jaren '90 het levenslicht zag, kan ik hier niet over meespreken. Ik zie vooral een behoorlijk gedateerde film zowel op vlak van humor en voornamelijk op het gebied van de visuele effecten. Voor die tijd uiteraard prima maar in het huidige tijdperk lijkt dit op een film zonder budget. Een fascinerend practical effect is wel de weg die helemaal openbarst in het midden van NY.

Ik heb een aantal keren moeten lachen, maar tegenwoordig lijkt me dit meer een familiefilm. De film zit vol met fantasierijke elementen zoals Sumerische godheden die niet echt hebben bestaan. Wat me ook opvalt is dat Bill Murray precies altijd 50 jaar oud lijkt. Zou hij er als baby ook zo uitgezien hebben? Het enige verschil doorheen de jaren is zijn haarkleur en ik heb hem eigenlijk nog nooit als grappig erkend. Vreemd genoeg lijkt hij altijd op te duiken in van die eerder absurde komedies.

De introductie is behoorlijk lang. Eenmaal dat Sigourney Weaver op het toneel verschijnt, ontvouwt het ware plot zich pas. Ghostbusters steunt bovendien ook erg op typetjes. Louis Tully vond ik als "nerd" het grappigste, vooral hoe hij zich keer op keer weet buiten te sluiten uit zijn eigen appartement. Als laatste zou ik nog haast vergeten het overbekende themalied te vermelden. Dit komt een paar keer terug, maar nu ook niet overdreven of storend. Ik kan het wel appreciëren, maar hoef het nu ook geen 100x te horen op een avond. Een 2.5*/5.

Matig.

Ghostbusters lijkt mij aardig te teren op nostalgie. Het heeft z'n status, maar het is nu pas dat ik hem zie en ik ben er niet bepaald van onder de indruk. Sowieso komt het aardig gedateerd over, hoewel dat op zich nog z'n charme kan hebben. Maar dat geldt voor de special effects. Ook de humor komt immers gedateerd over en die kon ik echt niet smaken. Die is m.i. erg zoutloos. Bovendien bakken de leading men er niks van. Zeker zo'n Bill Murray; daar waar z'n tegenspelers nerd blijven, mag hij een wat droogkloterige womanizer spelen. Dat gaat hem absoluut niet af, terwijl ik toch net van hem wel wat had verwacht.

Bon, anderzijds kijkt de film niet onaardig weg. Er zit nog net genoeg amusement in, met dat rare verhaaltje met poortwachters e.d. Het levert in ieder geval in al z'n dommigheid nog wel wat vermaak op. De Marshmellow op het einde slaat daarin natuurlijk alles.

2,5

Weer eens in de herkijk. Het blijft een stukje nostalgie, en iets wat je zonder veel moeite lekker weg kan kijken. Een leuk concept, maar toch ook wel een hoop beperkingen - en dan denk ik vooral aan de soms wel heel flauwe typetjes (volgens mij heeft Rick Moranis nooit iets anders gespeeld dan de flauwe nerd die hij ook hier is), en een plot waarbij we maar twee of drie keer de Ghostbusters in actie zien terwijl ze schijnbaar wel nationaal beroemd zijn. Ook de eindconfrontatie met Gozer heeft een grootse opbouw, om dan vervolgens uit het niets over te zijn. Alsnog heb ik me prima vermaakt hoor, maar ook als Hollywood-schlock heeft deze kinderfilm wel z'n beperkingen. Al zijn de gedateerde special effects dan wel weer grappig.

Pure nostalgie al heb ik Ghostbusters destijds niet suf gedraaid. Viel me na al die jaren eigenlijk wel wat tegen. Grappig vond ik het zeker niet en ook qua entertainment geen echt wow-gevoel gekregen. De soundtrack blijft echter wél geweldig met die typische eighties beat.

Vooral het matige sullige niet overtuigende trio speelde me parten. Zelfs de hier irritante Murray niet, net als de anderen zoals Aykroyd overtuigden niet. Om dan toch binnen het "horror komedie genre" te blijven uit die tijd, had ik het toch meer voor Gremlins.

Vandaag de dag toch een hemelsbreed verschil met wat we voorgeschoteld kregen aan geesten. Nogal cartoonesk bij momenten. Ook die pakken en apparatuur waarmee ze rondlopen, op zich wel fijn, maar je moet vandaag de dag moeite doen om ze voor lief aan te nemen.

Na al die jaren, gisteren herzien en dit was niet wat ik had verwacht. Als je kijkt naar de ontwikkelingen op filmgebied loopt deze film met de trucage ver achter. Soms kan je duidelijk zien dat er dubbele montage gebruikt is maar het verhaal is vlotjes en goed te volgen.

Ik kan me nog herinneren dat de film in die tijd behoorlijk indruk maakte, er was een hit in de top-40 met het nummer "Ghostbusters", veel merchandise wat goed verkocht (t-shirts en jasjes) en 3 films, waarvan eentje in 2016 een remake was. Volgend jaar kom nr.4 uit: Ghostbusters: Afterlife (2021)

Alternatieve titel: Ghostbusters: Legacy, Ghostbusters: Afterlife (2021).

Vanaf 10 juni 2021 in de bioscoop.

Films die wij nog wel eens willen zien, geven we minimaal een 7,

Films die we niet weer willen zien maar toch een redelijk verhaal en filmmontage/acteursspel bevatten waarderen we met maximaal een 6,5.

Films die we niet leuk vonden, zitten bij onze waardering beneden de 5.

Ondanks onze kritiek vonden wij de film "Ghostbusters" dusdanig leuk dat er wel een 7 als waardering mag worden gegeven!

Ik zag er stukjes uit toen ik jong was, en vond het toen wel lollig. Nu eens teruggezien en het was een volledige waste of time.

Als je geen fan bent van het 'je moet het in zijn tijdsgeest kunnen zien'-argument: mijdt deze film. Anno 2021 is er geen hol meer aan.

Well, there's something you don't see every day.

Film die ik ongetwijfeld ooit ergens eens gezien heb, of anders verwar ik hem met deel 2 waarvan ik het zeker weet. Bij uitkomst zal het zeker niet geweest zijn aangezien ik toen nog te jong was. Van de tekenfilm was ik op een gegeven moment wel een groot volger en kan ik me daarom nog goed herinneren. Onnodig te zeggen is de film dan ook pure nostalgie, sentiment en bovenal heerlijk herkenbaar.

De film start nochtans met een toon die vooral naar komedie neigt en Bill Murray valt meteen op als leading man die op sarcastische wijze de boventoon voert en ook nog the lady's man uithangt. Een rol die hem prima ligt. Tussen alle quasi serieuze optredens van de mannen broeit er iets groters in New York City, iets dat een handje geholpen wordt door een gemeentefunctionaris gestalte gegeven door William Atherton die zoals vaker de galbak speelt.

Een opbouw naar een aardige eindfase is het gevolg met de nodige speciale effecten en swung. De sfeer is definitief wat duisterder, desondanks is de eindoplossing wel erg snel bedacht en uitgevoerd. Maar dat kan de pret niet drukken want Ghostbusters is een uitermate vrolijke, komische en vermakelijke film die natuurlijk verouderde speciale effecten heeft maar met een beetje goodwill nog prima voor de dag kan komen. Ghostbusters is daarom gewoon lekker en een icoon uit de jaren '80 met de herkenbare tune, Slimey, het pand, de ambulance met dito sirene en een prima cast. Op naar deel 2 wat mij betreft.

Ja, Ghostbusters...... Klassieker pur sang natuurlijk. Hier kan ik nog steeds heel blij van worden.

Charmante, lollige film. Ghostbusters heeft een lekker eighties sfeertje, een leuke cast en vooral geslaagde humor. Dat komt niet in de laatste plaats door Bill Murray, die hier met zijn droge kop en deadpan humor vrij hilarisch genoemd mag worden. Maar ook naast hem zitten er fijne vondsten en grapjes in verwerkt, niet allen even kindvriendelijk. In de jaren tachtig kwam je daar nog perfect mee weg, anno 2021 zou dat niet meer opgaan. De Ghostbusters hebben een leuke dynamiek in ieder geval, maar ook de personages van Sigourney Weaver en Rick Moranis voegen geslaagde ingrediënten aan de film toe. Cast, humor en vermakelijkheid geven de film dus best wat krediet, want op andere vlakken stelt het allemaal zo veel niet voor. De effecten van de geesten zijn belabberd, en zeker tegen het einde wordt het verhaaltje erg belachelijk. Het blijft uiteraard een kinderfilm in de eerste plaats, dus daar is in se helemaal niets mis mee, maar de rest van de film vond ik dan toch een leukere balans hebben tussen kinder- en volwassengerichte humor.

Maar in ieder geval is deze originele Ghostbusters een stuk vermakelijker dan ik vermoedde, en echt wel leuk gewoon. Het hoofddeuntje is natuurlijk ook iconisch en aanstekelijk, zeker wanneer het in de film zelf gebruikt wordt. 3.5*.

Na dik twintig jaar nog eens gekeken en ik kan niet ontkennen teleurgesteld te zijn. Eighties horrorkomedies zijn mijn lievelingsgenre, dus daaraan ligt het niet. Er valt gewoon nauwelijks wat te lachen en de grootste spelbederver zijn de abominabel slechte effecten die zelfs veertig jaar geleden al gedateerd waren. Niet om aan te zien.

Wat een leuke film is dat toch. Verhaal gaat natuurlijk nergens over, maar Bill Murray is voor mij de grote ster. Die speelt gewoon z'on beetje zich zelf. Wat een geweldig grappige man is dat toch. Heb bij hem nooit het idee dat hij acteert, maar gewoon maar wat doet wat in hem op komt. Ja, die film is voor mij zeker 4 1/2 ster waard.

Deze eighties gouden classic weer eens opnieuw gezien.

Op de 4k uitgave met prachtig geupgrade beeld en Dolby Atmos geluid wat mij betreft, blijft deze grandioze dolle dwaze komische film vol met spoken, waarbij de hulp van de knotsgekke vrienden club de Ghostbusters ingeschakeld worden.

Om de spoken te vangen.

Voor wie hun hulp nodig hebben.

Echter de boel loopt uit de hand, en de Ghostbusters.

Gaan de strijd aan.

Met natuurlijk uitmuntende rollen, van deze cast in de hoofdrollen met wereld beroemde film sterren.

Blijft een kostelijke film, boordevol humor en schitterende old school special effecten, wat dat betreft heel wat beter als de overload van CGI tegenwoordig.

Blijft kostelijk genieten voor jong en oud.

Voor de oude en nieuwe generaties, wat natuurlijk een knap staaltje werk van de makers en cast is.

En natuurlijk ook de heerlijke en te gekke eighties film muziek.

Vooral van Ray Parker j.r. met de vroegere grote nummer een hit, Who you gonna call, Ghostbusters. !

Blijft een tijdloze film, van grote kwaliteit.

Een film om van te blijven genieten.