Elle (2016)

Ik weet niet goed wat je met het doorbreken van het taboe van verkrachting bedoelt, linxde1. Een taboe is een handeling of onderwerp waarvan veel mensen vinden dat je het niet zou moeten doen of erover praten. In de eerste betekenis doorbreekt hij het allerminst, het wordt allerminst goedgekeurd of positief afgeschilderd. De tweede betekenis is niet echt van toepassing, er wordt niet heel erg over gepraat, en het lijkt niet Verhoevens bedoeling om verkrachting bespreekbaar te maken (dat zou toch juist goed zijn overigens, of licht het nu aan mij?). Het gaat om wat er hierna gebeurt.

Daarnaast is het evenwel geen film die hier op standaardwijze mee omgaat, zoals ik in de spoilertags van mijn review hierboven al aangaf. En is het wellicht geen tere zieltjes film. Misschien kan Quentin uitleggen waarom hij bevestigend antwoord op jouw vraag? Ik ben wel benieuwd!

Nee, het is een comedy of manners die veel breder insteekt.

Ok John Milton en Basto, bedankt voor jullie antwoorden. Ik ben daar wat huiverig voor. Ik ken namelijk een geval van verkrachting. En zou er absoluut niet tegenkunnen als dat geromantiseert zou worden.

Een film die mij met een dubbel gevoel achterlaat. Ik vond hem vooral overvol. Hoofdverhaal was top. Al die nevenintriges van getinte baby's, mislukte relaties, kapot gereden bumpers en foute vaders waren voor mij niet nodig geweest.

Oei, tegenvaller. Ik was al flink enthousiast geraakt door de vele positieve geluiden. En de film begon ook echt sterk. Een geheimzinnig plot dat steeds meer geheimen prijsgeeft en een erg sterke hoofdrol zorgden ervoor dat Elle al snel m'n aandacht greep.

Helaas liet hij me in de tweede helft compleet los. Verhoeven haalt er gewoon véél te veel bij. Moeder dood. Vader dood. Auto-ongeluk. Verkrachtingen. Overspel. Explosieve zoon. Kind met een andere huidskleur dan de ouders. Het ging maar door en door, waardoor ik na een tijdje schouderophalend wéér een rare ontwikkeling onderging. Ik werd er haast cynisch van; wat zal er nu weer gebeuren?

En pijnlijk maar waar: Verhoeven wordt nu wel écht oud hoor... Hoe die game eruit zag: tenenkrommend. Je zou spontaan heimwee krijgen naar de Windows 95-tijden. En dat presenteert hij dan als PS4-game. Au.

Uiteindelijk werd de speelduur ook nog een hele uitdaging. Het ging slepen doordat de overdaad aan gebeurtenissen averechts ging werken. Trek met je Ferrari op bij een benzinepomp en je krijgt een adrenaline rush; rijd van hier naar Italië met een gemiddelde snelheid van 200 en je gaat je vervelen.

Bij herziening verhoogd tot 5. Echt goede film.

Zal best, maar dan wel cynisch om de juiste redenen. Niet omdat de film tekortschiet.

Je hoeft er ook niet direct een Uncharted 4 van te maken, maar deze jaren-90-graphics zijn wel het andere uiterste. Was gewoon echt heel slecht gedaan; flinke misser voor iets wat je zo prominent, fullscreeen in beeld brengt. Het gaat bovendien om fragmenten van een paar seconden, daar kun je best een béétje je best op doen.

Erg slordig.

De game die gebruikt wordt is gewoon echt ( Styx: Master of Shadows (2014) ) maar die tentacle-rape meuk staat dan in schril contrast met het echte werk. Vond ik ook apart.

Ging om een interne demoversie, dus toch niet zo gek, dat de graphics niet optimaal zijn? Althans, dat is wat ik als leek ervan dacht.

Je zag later ook de uiteindelijke versie, toen die programmeur applaus kreeg van haar.

Kan nog steeds een interne demo zijn geweest. Het was een inerne launch party. Wie zegt dat de afwerking (eindeloze rekenkracht inzetten) niet nog moet gebeuren. Nergens was een 'final product' te zien. Bij een film vieren ze het feestje ook na de opname, als de momtage en afweking nog moet plaatsvinden.

Dit ging wel wat verder dan afwerking hoor, ook een interne demo ziet er niet twintig jaar verouderd uit.

Maar laten we niet te veel zout op deze slak leggen. Ik had er even zo'n momentje bij; "Opa wil hip doen met z'n videospelletjes". Is voor mij, samen met de andere redenen die ik noemde, een dealbreaker. Dat zal niet voor iedereen gelden.

Al veel over gezegd en geschreven. Briljante film. Als ik Paul Verhoeven twee woorden mocht toespelen zouden het La Pianiste en Luis Buñuel zijn. En Isabelle Huppert verdient een standbeeld naast Arc de Triomphe.

Ik moet eerlijk zeggen dat bij herziening een aantal zaken die sommigen als vol betitelen (inclusief ikzelf) beter op zijn plaats vallen. Maar er gebeurt inderdaad veel in de film.

Ik zag gister Drive (die met Ryan Gosling dus), dat was dan weer juist een vrij lege film vond ik, doe mij dan maar een volle film, ik vond het geen enkel probleem, sterker nog, ik vond het wel mooi. Net zoals het mij niet uitmaakt hoe een videogame er uit ziet in een film, ik sta daar niet eens bij stil.

Volgens mij dienen al die randzaken juist om het hoofdpersonage uit te diepen. Zij, Michèle, vormt de handtekening van Verhoeven die over de hele film is uitgeschreven. Het gaat dan ook niet zozeer om de huidskleur van dat kleinkind maar om hoe de protagoniste daarop reageert, en de camera is ook altijd met haar bezig tijdens dergelijke situaties. Narratief zitten er trouwens allerlei gaten in de zijpaden, zo komen we bijvoorbeeld niet te weten waarom zoon Vincent ineens thuis is om de aanvaller neer te slaan, maar dat doet niet ter zake en versterkt soms zelfs het mysterieuze karakter van de film (dat de katholieke buurvrouw er aan het einde ineens blijk van geeft wel te weten waar haar man mee bezig was is een goed voorbeeld daarvan). Elle staat wat mij betreft thematisch verrassend dicht bij Basic Instinct en dat heeft alles te maken met de even verontrustende als intrigerende vrouw die Verhoeven portretteert. Je wilt haar als kijker begrijpen maar telkens ontglipt ze je, ze trekt je aan en stoot je af. Hoewel in de details de geloofwaardigheid niet altijd gewaarborgd is en Verhoeven soms iets teveel z'n mannelijke blik laat spreken, zo komt het mij althans voor, vind ik Elle over de gehele linie toch een sterke psychologische thriller.

Een pageturner die maar niet van de pagina’s los kan komen. Een aaneenschakeling van ‘verrassende’ ontwikkelingen en ‘enerverende’ wendingen, maar een echte film wordt het nergens. De lol zit ‘m volledig in de aparte plot en het schijnbaar onnavolgbare hoofdpersonage (het enige personage in de film dat die naam waardig is eigenlijk, de rest is bordkarton), maar ja, dit is geen boek.

Filmisch valt hier bijzonder weinig aan te beleven. Qua drama /thriller ontbeert dit elke sfeer en spanning; het zal ook zo zijn dat Verhoeven dit meer als satire, dan wel komedie bedoelde. Maar Verhoevens ‘lachen’ is een beetje honend, het heeft iets vernietigends.

Ik lach niet met hem mee.

Oei, wij zijn het niet vaak meer eens Ferdy.

Och, we zullen zien bij de volgende editie van de MM Top 1000... Voor wat betreft een aantal films die er echt toe doen (volgens ‘ons’ dan) zal er nog wel overeenstemming zijn, toch?

Maar het spijt me, aan Verhoeven begin ik nu toch wel een beetje de schurft te krijgen. Al sluit ik niet uit dat ik weer een aanval van nieuwsgierigheid krijg naar zijn boerende en scheten latende Jezus, die er aan schijnt te komen.

Als ik bij gelegenheid eens in de buurt van Groningen kom (of jij in de buurt van Amsterdam), moeten we maar eens een filmpje pikken.

Waarom niet? In het slechtste geval zal blijken dat we elkáár ook helemaal niet mogen

Komt 4 oktober in Frankrijk uit op blu ray.

Prima hoor, die staat.

Ik ben overigens ook geen fan van Verhoeven, maar vind dat juist deze film z'n hele oeuvre naar een hoger plan trekt (niet in de laatste plaats door de link die er mijns inziens is met Basic Instinct).

Verhoeven flikt het toch maar weer met deze film! Wat een geweldig vakwerk straalt hier vanaf. In heel de film zit een soort broeierige spanning waarbij je je constant afvraagt: Wat gaat er nu weer gebeuren? Ik had eerlijk gezegd ook een heel ander verloop van de film verwacht, maar juist dat is het verrassende aspect! Verhoeven houdt je toch maar mooi voor de gek eigenlijk! Geweldig acteerwerk en een geweldige score, maar vooral prachtig gedegen camerawerk en een regie waar je "U" tegen kunt zeggen. Verhoeven is nu 70 of 71 jaar oud; ik hoop dat de man heel oud mag worden en nog veel films mag maken! 4 *

Verhoeven is 77

Voelde de film niet.

Dit gevoel had ik vooral na het zien van deze film. Het is vooral een wat onduidelijke film. Ik zag wel dat Verhoeven wat speelt met humor, thriller en het b genre werk. Maar is allemaal niet bijster sterk uitgewerkt. Waardoor het vaak best slaapverwekkend is. Zo is de verkrachting best wel lame. Het herhalen is ook erg matig. Visueel is deze film erbarmelijk. Het mag lijken op welke Franse regisseur dan ook. Het blijft lelijk. Niet eens alleen de makkelijke belichting. Ook bepaalde scenes zijn hilarisch slecht. Die belachelijke storm en dat de buurman komt helpen. Die scene was echt slecht. In al zijn facetten.

Soms leeft de film iets op. Huppert heeft wel charisma, en als haar schoondochter een baby krijgt is dat best geestig. Maar die lijn wordt nooit doorgetrokken. Daarvoor is het nog een soort who dunnit. Die nergens boeiend is. Neem dat lijntje met haar vader en de moeder die een te jonge man heeft. Het werkte gewoonweg niet.

De game was uiteraard slecht. Vond het niet eens zo erg, maar grootste issue was wel dat het vol in beeld kwam de eerste keer. Daardoor nam het echt een visueel onderdeel van de film aan. En daarvoor zag het er gewoon te lelijk uit.

Wat ik wel opvallend vond na het zien van de film was dat ik mij wel kan voorstellen dat mensen het een betere film vinden dan ik. Maar echt recensies hier en daarbuiten wat in de buurt komt van meesterwerk sterren/cijfers dat vind ik toch wat vreemd. Zaten toch wel een hoop matige dingen in. Die vreemde poging ook om die fotograaf verdachter te maken. Door midden in de werkruimte een naakte vrouw ruw te behandelen? En die poppetjes fotografeerde het wel in een prive ruimte!?

O ja die muziek? Wat een vreemde keuze bij deze film.

2 sterren.

Verrassend goede film van Verhoeven en eindelijk weer eens een spannende thriller met diepgang. De film is leuk, spannend, maf en weet sowieso alle 130 minuten te boeien doordat het alle clichés weet te vermijden. Bovenal is het een intelligente film die de duistere kanten van onze psyche/seksualiteit onderzoekt en ons doet verwonderen over de menselijke natuur. Een van de beste films van 2016.

Net als het onovertroffen Birdman is Elle m.i. een existentialistische film: Elle laat geen essentialistische interpretaties toe maar elk mens is een individu die zichzelf vormt. Dat maakt de film onvoorspelbaar en 'verontrustend' omdat het geen causale verklaringen biedt (in de trant van 'ze heeft dit meegemaakt dus ze zal wel zo reageren') en het de kijker dwingt te proberen om de hoofdpersoon vanuit haar eigen, unieke persoon te begrijpen. Dit verklaart ook waarom feministen niet eens (boos) reageren op de film (hetgeen Verhoeven zou hebben verbaasd). Op gelijke wijze lees je vaak dat de film controversieel, amoreel of grensoverschrijdend is, maar het is gewoon een goede film ( 'Kunst') omdat (essentialistische en daarmee simplistische) categorieën als goed/kwaad, beul/slachtoffer, object/subject en fantasie/werkelijkheid niet van toepassing zijn op de film, zoals die ook het echte leven versimpelen en vervalsen.

Ik verbaas mij er werkelijk over dat zoveel mensen deze film serieus nemen.

Het lijkt mij alleen maar door te komen als een soort zwarte komedie over een dysfunctionele familie/vriendenkring rondom een sociopathe, want komop, het slaat natuurlijk helemaal nergens op. Wat een vergezochte onzin.

En dat je overal de festisjes van de inmiddels vieze oude man achter de camera ziet maakt het allemaal nog onguurder

Nee, als komedie is het wel geinig, lekker villeine humor. Tot het laatste half uur of zo. Dan is de rek er wel uit.

Huppert is wel geweldig.

Maar dat men dit zoveel sterren heeft en zelfs Cannes wilde laten winnen... wtf? Zo'n idote lompe film??

Ik hoorde een vrouw die zich helemaal herkende in de verkrachtingsfantasie zoals die hier wordt opgevoerd. Denk niet dat dit ZO idioot is hoor Lomp wel natuurlijk, maar daar is niks mis mee.