Captain Fantastic (2016)

mijn stem
3,58
655 stemmen

Verenigde Staten
Drama / Komedie
118 minuten

geregisseerd door Matt Ross
met Viggo Mortensen, George MacKay en Annalise Basso

Ben is een toegewijde vader die zijn zes kinderen leert hoe ze moeten leven en overleven in de dichte bossen in het noordwesten van Noord-Amerika. Hij wordt echter gedwongen om zijn zelfgemaakte paradijs te verlaten. Wanneer hij geconfronteerd wordt met de echte wereld, begint hij aan een levensreis die zijn ideeën van vrijheid en wat het betekent om een gezin op te voeden uitdaagt.

TRAILER

118 BERICHTEN 33 MENINGEN
zoeken in:
avatar van kappeuter
3,5
0
kappeuter (moderator)
geplaatst: 27 februari 2015, 17:27 uur [permalink]
Beetje Wes Anderson achtig aan het plot en de still te zien.

avatar van Iron Maiden
4,0
0
geplaatst: 19 januari 2016, 20:58 uur [permalink]
Binnenkort te zien op het Sundance Film Festival, ben er wel benieuwd naar.
Mortensen is altijd goed, jammer dat we 'm zo weinig zien.

avatar van kappeuter
3,5
0
kappeuter (moderator)
geplaatst: 4 maart 2016, 09:20 uur [permalink]
Vanaf 8 september in de bioscoop (Cinéart)

avatar van Fighterkill
 
0
geplaatst: 7 mei 2016, 00:57 uur [permalink]
ben heel benieuwd hierna. Viggo is een hele fijne acteur om naar te kijken.

avatar van nielszz
3,5
0
geplaatst: 21 juli 2016, 11:23 uur [permalink]bevat spoilers, klik op de tekst om deze te lezen
Fijne film waar een vader zijn kinderen met strakke discipline opvoedt in de natuur. Mooi om te zien hoe hij vast houdt aan al zijn waarden en later inziet dat discipline en kennis niet de enige goede dingen zijn in het leven, zeker niet voor zijn jonge kinderen..

Leuke acteerprestaties van Mortensen en de kids, mooie beelden en af en toe erg geestig.

avatar van Biosguru
4,0
0
geplaatst: 2 september 2016, 12:44 uur [permalink]bevat spoilers, klik op de tekst om deze te lezen
Mooie film die je fijn meesleept in het verhaal. Maar er zitten een paar kleine schoonheidsfoutjes in het script, die mij in ieder geval onnodig uit de film mikten op momenten dat ik er graag verder in mee was gegaan. De beginscene maakt gelijk duidelijk dat dit geen Wes Anderson film wordt, is, of ook maar nastreeft te zijn.

Er wordt een asociatie gelegd dat de schoonvader Ben heel makkelijk kan laten arresteren. Bij iemand die in het bos woont en duidelijk een activistisch verleden heeft. En zijn kinderen bijna militair traint, verwacht je een aanslag of wat mij betreft dierenbevrijdingsactie ijn zijn verleden. Mede als motief om in het bos te wonen. Die suggestie wordt gemaakt. Maar niet doorgezet.

Tweede foutje, op een gegeven moment moet er binnen een aantal dagen een beslissing genomen worden over het bijwonen van de uitvaart. Men vergeet hier de klok aan te zetten, dat is jammer. Hoe ver moeten ze rijden in die 5 dagen, halen ze dat nog op tijd etc, Dat vraag je je als kijker af, maar wordt dan weer niet goed beantwoord. Kleine details die je onnodig uit de film werpen.

avatar van Redlop
3,5
0
geplaatst: 3 september 2016, 22:22 uur [permalink]
Biosguru schreef:
...De beginscene maakt gelijk duidelijk dat dit geen Wes Anderson film wordt, is, of ook maar nastreeft te zijn.


Was ik erg blij mee.

Ben leeft met zijn kids een jagend bestaan in Deliverance-land . Je verwacht een enorme cultuurclash als ze hun jachtvelden moeten verlaten, maar het valt best mee uiteindelijk.
De film is meer een kruising tussen Little Miss Sunshine en The Wolfpack.

Vooral als roadmovie de moeite waard.

3,5*

avatar van Drulko Vlaschjan
2,0
0
geplaatst: 4 september 2016, 12:11 uur [permalink]
Na een zeer vermakelijk eerste uur verwordt de film uiteindelijk tot een sentimentele trip, vol dramatische clichés en overbodige moraal. Hoeveel films zijn er inmiddels gemaakt waarin baard en lange haren worden afgeschoren om een niet te missen tot-inkeer-komen nog eens moddervet te onderstrepen?

De kampvuur-sing-a-long van Sweet Child O' Mine gaat door voor de titel 'meest tenenkrommende filmscène van 2016'. Axl Rose draait zich om in zijn graf.

avatar van MDRAIJER
4,0
1
geplaatst: 5 september 2016, 02:23 uur [permalink]
Drulko Vlaschjan schreef:
De kampvuur-sing-a-long van Sweet Child O' Mine gaat door voor de titel 'meest tenenkrommende filmscène van 2016'. Axl Rose draait zich om in zijn graf.


Is 'ie dood dan?

avatar van Drulko Vlaschjan
2,0
1
geplaatst: 5 september 2016, 12:08 uur [permalink]
MDRAIJER schreef:
(quote)


Is 'ie dood dan?
]

Zodra hij Captain Fantastic gezien heeft vermoedelijk wel.

avatar van MDRAIJER
4,0
0
geplaatst: 5 september 2016, 21:10 uur [permalink]

 
0
geplaatst: 6 september 2016, 08:43 uur [permalink]
In sneltrein aart voltrekt zich een verhaal, zonder diepgang. Er MOETeen plot komen, maar nergens wordt een scène verder uitgewerkt. Als kijker wacht je op "iets", daarom blijf je zitten. Maar dat iets komt niet. Een zeer teleurstellende ffilm

avatar van ohkino
3,5
0
geplaatst: 6 september 2016, 12:30 uur [permalink]
best wel aardige film, gaat deels over rouwverwerking, bezinning en volwassenwording en een confrontatie tussen een uitgesproken DIY (do-it-yourself) en een kaptialistische mentaliteit.

4,0
0
geplaatst: 7 september 2016, 08:02 uur [permalink]
Laatste kwartier is wel erg vaag

3,5
0
geplaatst: 11 september 2016, 15:50 uur [permalink]
Het verhaal had zich wat eleganter mogen ontwikkelen en de verschillen in levenswijze worden niet enorm subtiel gebracht. Toch heb ik wel kunnen genieten van de algehele sfeer en een paar leuke scènes.

Redlop schreef:

De film is meer een kruising tussen Little Miss Sunshine en The Wolfpack.


Zelf moest ik denken aan de ontspannen films van Alexander Payne (About Schmidt, The Descendants). En ook wel een beetje aan The Kelly Family.

4,5
1
geplaatst: 13 september 2016, 10:32 uur [permalink]
Deze film zet me op een verfrissende manier aan het denken over de maatschappij waarin we leven, waarvan we vaak de nadelen en verschikkingen niet eens meer zien.

Ik moet er door deze film wel bij na gaan denken of ik niet te gemakkelijk mijn principes aan de kant zet, en ze beschouw als een theoretisch ideaal, terwijl de werkelijke wereld nou eenmaal om consessies vraagt. Het is heerlijk om de brute kracht te zien waarmee deze film laat zien hoe je als mens zelf zou kunnen vertrouwen op je denkkracht en je eigen wereld vormen, in plaats van berustend achteruit zittend te accepteren dat de wereld nou eenmaal is zoals hij is.

Want, zoals in de film Noam Chomsky word aangehaald:

"If you assume that there is no hope, you guarantee that there will be no hope. If you assume that there is an instinct for freedom, that there are opportunities to change things, then there is a possibility that you can contribute to making a better world.”

Het charmante aan Captain Fantastic is dat het op een fantastische, fantasierijke manier laat zien dat het best anders kan, dat er betere manieren denkbaar zijn dan het leven dat onze consumptiemaatschappij ons oplegt. Dat je met je lichaam en geest in balans kunt leven zonder dat je je aandacht, dromen en ziel moet verkopen aan de bedrijven met commerciële doelen groei-visies die het geraamte van onze wereld lijken te zijn geworden.

Of is dit leven toch echt onmogelijk, onmenselijk, slechts een droom? Is de levenswijze van de familie in deze film, waarin lichaam en geest tot grote bloei lijken te komen, in werkelijkheid niet te realiseren? Is het zelfs kindermishandeling om je kinderen zo afzijdig te houden van de slechte kanten van de moderne wereld?

De film stelt de vraag, en zet de kijker aan het denken: hoever kun je gaan in het doorvoeren van je principes? Het is bijvoorbeeld charmant om te zien waar het toe leidt als je het principe ‘lieg nooit’ als ouder naar je kind consequent toepast. Het zet je aan het denken: zouden we allemaal niet te gemakkelijk aannemen dat liegen nou eenmaal nodig is, zeker om kinderen te beschermen voor een waarheid die ze nog niet aankunnen? Of ontnemen we ze daardoor juist een mogelijkheid om voor zichzelf een plaats binnen die waarheid te vinden?

Een heerlijke, grappige, prikkelende film.

avatar van mrklm
4,0
0
geplaatst: 16 september 2016, 10:20 uur [permalink]
Een ongewone roadmovie over een gezin met 6 kinderen die opgevoed en getraind zijn om fysiek en intellectueel te overleven in de natuur, dat na een tragische gebeurtenis gedwongen is om de bewoonde wereld in te trekken. Daar ontdekken ze dat superieure vechttechniek, survivalskills en intelligentie absoluut geen garantie zijn voor een geslaagd leven in de echte wereld.

Mortensen bewijst al jaren tot de beste karakteracteurs ter wereld te behoren en Frank Langella maakt ook indruk in een vertolking zonder opsmuk als de opa van de kinderen. Courtney Hoffman verdient ook een pluim voor de uitstekende kleding die de tragikomische toon van deze film versterken: het maakt haarfijn duidelijk dat dit gezin echt alle contact met de bewoonde wereld heeft verloren, maar is ook een uitdrukking van de individualiteit van alle gezinsleden.
Maar de grootste verdienste van deze film is dat de ongebruikelijke familieband werkt, een bijzondere prestatie van de casting-director, de acteurs en de regisseur van deze film.
En hoewel de toon van deze film wat onevenwichtig [politieke allegorie of licht-komisch drama?] is, valt hier genoeg te genieten om dit tot een aanrader te maken.

avatar van John Milton
4,0
3
geplaatst: 18 september 2016, 01:19 uur [permalink]
"If you assume that there is no hope, you guarantee that there will be no hope. If you assume that there is an instinct for freedom, that there are opportunities to change things, then there is a possibility that you can contribute to making a better world.”

Een van de dingen die cinema de verst rijkende kunstvorm maakt, is haar mogelijkheid ons mee te voeren naar plekken waar we nooit zijn geweest. Ons uit te nodigen om de bril waarmee we de wereld bekijken af te zetten, en deze met nieuwe ogen te aanschouwen op een wijze waarop we nooit eerder hebben gekeken: om mee te leven met mensen die we wellicht in de eerste instantie niet zouden begrijpen of zelfs beschimpen, als we ze op een afstand langs zouden zien komen. Captain Fantastic doet precies dat. En hij doet het goed, ondanks enkele schoonheidsfoutjes.

Niet beter wetend, zou je na de openingsscène waarin een jongen uit een groep kinderen met succes een hert verschalkt, kunnen denken dat het hier een post-apocalyptische dystopie betreft. Maar al snel krijg je het gevoel dat het tegenovergestelde misschien wel waar is. Vader Viggo Mortensen (LOTR) heeft zijn kinderen in afzondering van de buitenwereld opgevoed, met een streng dieet van scholing en fysieke training. En uiteraard komt er de onvermijdelijke katalysator die het harmonieuze maar wereldvreemde gezin naar de buitenwereld dwingt.

Matt Ross kende ik als regisseur nog helemaal niet, al heeft hij in zijn rol als Gavin Belson in Silicon Valley wel degelijk indruk gemaakt. Des te verwonderlijker is het, dat een ogenschijnlijke pisvlek van een vent, zoveel oprecht gevoel en tederheid in de personages van zijn film kan leggen. Natuurlijk is het slechts een rol, maar verbazingwekkend genoeg beïnvloedt dat tóch een beetje je beeldvorming, wanneer je iemand verder nauwelijks kent.

De film sleept even in de derde akte, en is zeker niet perfect. Captain Fantastic zal waarschijnlijk een hoop mensen minder aangedaan laten. Maar de manier waarop omgegaan wordt met emotie, familiebanden, rationaliteit, seks, opvoeding en rouw, raakte bij mij evenwel een gevoelige snaar. Ook de soundtrack van Captain Fantastic mag er wezen. Hierboven beschrijft iemand dat de nog springlevende Axl Rose zich om zou draaien in zijn graf, bij het zien van het gebruik van Sweet Child of Mine. Als dat zo is, dan mag hij daar van mij lekker blijven. Maar ik geloof er geen fuck van.

Een fijn geacteerde, net iets andere film over een familie die naar binnen is gericht, in plaats van naar buiten. En het moet gezegd: er zijn momenten die je toch aan het denken zetten, zonder dat je daarbij gelijk je complete wereldvisie over boord hoeft te gooien…

4*

avatar van Bélon
3,0
0
geplaatst: 18 september 2016, 22:45 uur [permalink]bevat spoilers, klik op de tekst om deze te lezen
Drulko Vlaschjan schreef:
Na een zeer vermakelijk eerste uur verwordt de film uiteindelijk tot een sentimentele trip, vol dramatische clichés en overbodige moraal. Hoeveel films zijn er inmiddels gemaakt waarin baard en lange haren worden afgeschoren om een niet te missen tot-inkeer-komen nog eens moddervet te onderstrepen?

De kampvuur-sing-a-long van Sweet Child O' Mine gaat door voor de titel 'meest tenenkrommende filmscène van 2016'. Axl Rose draait zich om in zijn graf.

Hier ben ik het grotendeels mee eens alleen scoor ik dit nog wel een voldoende vanwege o.a. het acteerwerk van Mortensen en dat ik best vaak heb gelachen (zeker in het begin).

Ook een mooi moment was toen de "ongeletterde" neefjes in hun dure huis even de les werden gelezen door een 8 jarig kind dat het 1st Amendement ging quoten en uitleggen en de neefjes later "wraak" namen door met uitgestoken middelvingers afscheid te nemen van die (deze quote is van mij: "elitaire bijdehante kutkinderen"). Best realistisch m.i.: betweterige kinderen kunnen reuze irritant overkomen op andere kinderen (ook al kunnen ze er zelf weinig niet aan doen want het ligt aan hun opvoeding).

Bij die kampvuur-sing-a-long moest ik aan Kumbaya denken maar ik denk dat de scriptwriter(s) hebben gedacht: Kumbaya, dat kan écht niet meer in 2016, zeker in deze film waar de protagonisten niets van de Here J. moeten hebben. Dus vandaar de keuze voor het -ook al dik 25 jaar oude- Sweet Child O'Mine.

Tot slot vind ik dat "het gezin Fantastic" te scripted aanvoelde: én super intelligent én op dieren jagen én in hippie-achtige kleding rondlopen én home schooled én niet gelovig én Dostojevski lezen én naar klassieke muziek luisteren: ze leken op een in de praktijk vrijwel onmogelijke mix van libertarische rechts red neck preppers en intellectuele vredelievende linkse hippies. Jammer is eigelijk wel dat we niets komen te weten van de achtergrond van de vader (was hij ooit een hippie?), van de moeder komen wij te weten dat zij uit een op zijn minst welgestelde familie kwam en dat zij haar advocatenkantoor opgaf voor een leven dichtbij de natuur.

3,0* omdat de film idd tot nadenken doet stemmen en er aardig wat te lachen valt maar de uitwerking was idd bijzonder matig

avatar van Verhoeven
2,5
0
geplaatst: 20 september 2016, 00:34 uur [permalink]
Voer voor idealistische atheïsten. Kon er zelf uiteindelijk vrij weinig mee.

avatar van John Milton
4,0
0
geplaatst: 21 september 2016, 08:47 uur [permalink]
Dat verbaast me niet helemaal, al klinkt er altijd een bepaalde mate van onbegrip of onwennigheid in jouw gebruik van dat woord door. Kan natuurlijk aan mij liggen.

Is Malick dan voer voor idealistische theïsten? Ik denk dat die beladen labels wederzijds begrip niet echt stimuleren.

Los daarvan zou ik mezelf bepaald niet als idealistisch bestempelen. Ik denk dat je te kort door de bocht gaat door te stellen dat dit alleen voer voor 'idealistische atheïsten' zou zijn. Tenzij je ervan uitgaat dat mensen alleen films zouden willen kijken die hun eigen wereldbeeld en denkbeelden bevestigen... Maar dat doen de meeste weldenkende mensen hopelijk niet.

avatar van Verhoeven
2,5
0
geplaatst: 21 september 2016, 17:00 uur [permalink]
Mijn reactie is net zo plagerig / nietszeggend als de film.

4,0
0
geplaatst: 29 september 2016, 19:52 uur [permalink]
Mooie en vermakelijke film over de poging van een vader zijn gezin – geïsoleerd in een bos, ver weg van de boze maatschappij – in een alternatieve, antikapitalistische levenswijze op te voeden. Daarbij brengt de dood van de moeder het sentiment en de botsing met de (kapitalistische) maatschappij de humor in de film. Wat de film extra sympathiek maakt is dat de film geen partij lijkt te willen kiezen: zowel de ideologie van de dominante maatschappijvorm als van de socialistische subcultuur impliceert hersenspoeling (en desnoods geweld of misdaad) en al wordt de anarchist Chomsky vereerd vanwege zijn verbindende kracht blijkt toch alleen familie – of breder: het ergens bij horen – echt te kunnen verbinden (dat de neiging tot conformisme verklaart). Uiteindelijk maakt de vader voor zijn ideologische strijd dan ook geen kans tegen de maatschappij, al was zij het toch waard te voeren: de opstand tegen de maatschappij is – zoals de vader het zelf beschrijft – “a beautiful mistake”.

avatar van thomzi50
3,0
0
geplaatst: 1 oktober 2016, 14:59 uur [permalink]bevat spoilers, klik op de tekst om deze te lezen
Mooi gemaakte film, een bijzonder sterke Viggo Mortensen, sowieso een goede cast, maar bij het laatste halfuur verslapt mijn aandacht zonder meer - het wordt allemaal erg langgerekt, erg zoetsappig uitgesmeerd, alle subtiliteit verdwijnt en ook zo'n scène als bij de begrafenis stoort me: ze komen daar met zijn allen binnen als echte 'gekkies', zonder reden te laat ook nog; ik had het veel sterker gevonden als ze daar dichterbij 'normaal' aan zaten, als de komische en vreemde randjes er wat waren afgesneden: dan waren de confrontaties, zeker op het einde, een slag menselijker geworden, pijnlijker ook.

avatar van très joliette
5,0
0
geplaatst: 12 oktober 2016, 22:52 uur [permalink]
prachtig en inspirerend. van begin tot eind. aan het sentiment moet je je gewoon overgeven. ik laat hem even bezinken en schrijf dan verder. ArnoldusK, ik hoop dat je hem (met goed beeld en geluid) gaat kijken. ik denk dat je hem heel fijn gaat vinden, hij past bij je

avatar van Alittleromance
4,0
0
geplaatst: 14 oktober 2016, 19:42 uur [permalink]
Top film, knap gemaakt, ik ging er helemaal in op. niet te missen film. Na 'Room' dat ik dit jaar tot hier de beste film vond, staat deze film op de 2 de plaats van beste film 2016.

avatar van Zwolle84
 
0
geplaatst: 14 oktober 2016, 20:09 uur [permalink]
Deze maand alsnog selectief bij Pathé te zien. Captain Fantastic -Trailer & Laatste nieuws - Pathé - pathe.nl

3,5
0
geplaatst: 15 oktober 2016, 14:21 uur [permalink]
Sterke film met mooie beelden en prachtig geacteerd, maar komt net tekort om een topfilm te zijn. De film benadert verschillende thema's (familie, opvoeding, rouw, maatschappelijk). De vader komt de ene keer sympathiek over, andere keren gaat hij er zwaar over, toch blijf je meeleven. De humor mocht nog net iets scherper en niet alle personages (kinderen) waren evengoed uitgewerkt.

De levenswijze en opvoedingsmethoden die de vader hanteert is een karikatuur en sterk overdreven, maar is de huidige Amerikaanse levenswijze dat eigenlijk ook niet? Beide kanten worden in deze film vrij extreem weergegeven.

avatar van arno74
3,5
0
geplaatst: 15 oktober 2016, 18:06 uur [permalink]
Fijne tragikomedie en auteursfilm over een gezin die buiten de maatschappij leeft en opeens noodgedwongen daarin weer haar plaats moet zien te vinden. Het heeft raakvlakken met veel andere films, als roadtripkomedie bijvoorbeeld met de hier al genoemde Little Miss Sunshine, en qua setting (een leven naast de maatschappij) ook met films als Beasts of the Southern Wild (2012), het waargebeurde Dschungelkind (2011), en zelfs aan een film als The East (2013) deed het me denken.

Als 'auteursfilm' heeft het duidelijk meer diepgang dan de gemiddelde Hollywoodproductie, echter als komedie worden sommige zaken wel heel dik bovenop gelegd (wat binnen dat genre past) waardoor je niet al teveel subtiliteit moet verwachten, en dat is wellicht een wat verrassende combinatie. En zoals het hoort in een goede tragikomedie treffen we ook een aardige portie (milde) emotionele scenes aan, gevolgd door komische momenten om het luchtig te houden.

Wat ik heel knap vind is dat Matt Ross met zoveel verschillende ingrediënten een hele fijne en redelijk originele mix heeft weten te maken. Het levert een fraaie film op die op eenvoudige wijze ingesleten normen en waarden aan de kaak stelt (vaak ook komisch bedoeld), en tegelijk ook laat zien dat het niet zomaar mogelijk is om je vrijwillig van de samenleving af te zonderen.

Matt Ross heeft met deze film datgene bereikt wat Ben Stiller wat mij betreft niet is gelukt met The Secret Life of Walter Mitty (2013), namelijk om een komedie met een bovengemiddelde diepgang te maken die onze manier van leven, keuzes en prioriteiten aan de kaak stelt.

Bijzondere film die het bekijken zeker waard is. Richting de 4*.

avatar van Leo1954
0,5
0
geplaatst: 15 oktober 2016, 23:54 uur [permalink]
Gebouwd op valse sentimenten. Kinderen die zo mijn ouders/vader omgaan? Ik geloof er geen barst van. Een komedie? Nou, wel een hele slechte dan, ik kon er niet om lachen. Drama, ja! Een Amerikaanse drama van een film. En de vergelijking met Little Miss Sunshine is een grove belediging voor dat kunststuk.