The Visit (2015)

Een weekje bij oma en opa

Best spannend en bevatte zelfs een twist die me wist te verrassen. Deze handheld cam film (eerder een thriller) moet het meer hebben van een creepy sfeer dan van jumpscares. Nu was de handheld cam techniek niet bepaald geslaagd hier, en werden de point of views sterk gemanipuleerd zodat "toevallig" de juiste of gewenste dingen in beeld komen. Dat neemt veel weg van het realisme, maar kijkt desondanks vlot weg. Taking of Deborah Logan (3,5*) vond ik in dit genre nog beter.

The Visit had een iets andere insteek dan ik had verwacht. De film neigt in veel gevallen meer naar een komedie / thriller dan naar een horrorfilm. Maar dat is geen slecht punt, want The Visit kijkt lekker weg en naast de grappige momenten is er ook continu een soort creepy spanning aanwezig. Deze film hoeft 't niet van de jumpscares te hebben en dat is ook wel is een keer een verademing.

Het acteerwerk van vooral de oma is prima, het acteerwerk van vooral het jongetje kan zeker beter maar echt storend word 't nooit. De plotwending zag ik wel al van mijlenver aankomen maar dat maakte voor de spanning niet uit. Eindelijk weer een film waar M. Night Shyamalan zich niet voor hoeft te schamen!

3,5*
7/10 (IMDB)

Ik ben geen geweldige fan van Shyamalan, laat dat duidelijk zijn. The Sixth Sense was nog wel goed te doen, maar vanaf dat prima exemplaartje ging het alsmaar bergafwaarts. Het einde dat hij er telkens aan zit te breien doet denken aan een regulier serietje. Toch is dit een van zijn betere. Het handycam geval werkt prima en er is bij tijd en wijle prima spanning terug te vinden. Voorspelbaar is het natuurlijk wel, maar dat mag de pret niet drukken. Horror? Welnee. Thriller? Absoluut.

Prima horrorfilm waar vooral het eerste uur erg sterk is. De opbouw van het verhaal is prima, het sfeertje lekker creepy en de acteurs doen het goed. Het laatste half uur viel me tegen; er wordt gekozen voor de gemakkelijke en voorspelbare climax die echt afbreuk doet aan het hele messed-up eerste uur. Ik had hier een hoog cijfer willen geven maar de film ging als een nachtkaars uit. Toch 3,5 ster voornamelijk voor het eerste gedeelte.

Deze eindelijk eens bekeken en vond het wel een goeie film. Het was wel een mysterieuze film die naar het einde toe wel spannend werd. Een echte horrorfilm zou ik het niet noemen, eerder thriller.

De cast deed het goed en ook de speelduur was goed, niet te lang en niet te kort.

Vond het wel een aanrader.

Shalmayan terug in zijn betere tijd? Ik heb After Earth en Lady in the Water nog niet gezien maar ik vond The Last Airbender echt een kutfilm. Met The Visit prent hij in ieder geval op een creatieve wijze een prima filmpje in elkaar en haalt hij zijn banden bij Blumhouse. Om te beginnen: The Visit is echt apart. We volgen broertje en zusje die een weekje gaan logeren bij opa en oma, waarnaar het alle kanten op kan gaan... en ohja... Blumhouse... de hele film bestaat uit vastleggingen van de camera die broer en zus hadden meegenomen. Het onheilspellende sfeertje zit er al goed in. Een boerderij in een besneeuwde middle of nowhere, de oudjes met hun merkwaardige trekjes en enkele dingen uit een familiegeschiedenis waarbij je als kijker alvast al kan uitvogelen wat de uitkomst zou kunnen zijn. Alles begint nog vriendelijk maar vervolgens worden de rare trekjes van het bejaarde stel steeds opvallender doch griezeliger... en de week duurt nog lang.

Dan is de boel toch anders dan je zou denken en mogen we dat "griezeliger" letterlijk nemen. Dit is weer een van de weinige horrorfilms van de laatste 3 jaar die echt goed eng, al dan niet fucked up is. Blumhouse wil hier nog aardig op niveau blijven en zijn vanoudse horrorelementen gebruiken. Dit kan ook alleen maar Shalmayan....

Maar dat einde is zeer jammer. Een after creditscene had de boel nog wel op zijn minst kunnen aansterken, maar helaas... die was niet aanwezig. Of is dit soms de nieuwe draai van een origineel horrorverhaal?

Maar desalnietemin is dit een geslaagde project van Shalmayan. Hij had bijna vijf sterren kunnen krijgen als het einde niet zo 'en ze leefden nog lang en gelukkig' was.

4,0*

Niet al te best. Dat geforceerde gedoe met camera's die overal mee heen worden genomen en dan weer toevallig goed gericht staan. Zelfs bij de vechtscenes staat de camera precies goed.

Slaapverwekkend op sommige momenten.

Het acteerwerk van de jongen is bedroevend. De opa en oma deden het beter.

Het verhaal heeft weinig om het lijf met een matige plot. De moeder van beide pubers is al even gek als de oudjes, als je kind daar naar toe stuurt. Het eind is te braaf en weinig verheffend.

Horror en humor is het zeker niet. Eerder een mislukte thriller. Een film om snel te vergeten.

Lollige comebackfilm van Shyamalan, het succes van The Visit is hem gegund na alle bagger die hij (overigens volkomen terecht) over zich heen heeft gekregen het afgelopen decennium.

Twee tieners gaan een weekje logeren bij de grootouders die ze nog nooit hebben ontmoet en al snel maakt de vrolijkheid plaats voor ongemak en érg creepy scenes. De scene in de kruipruimte onder het huis is bijvoorbeeld een zeer fraai voorbeeld van spanningsopbouw. De invalshoek dat het gaat om 'found' footage is soms wat geforceerd maar vooruit dan maar weer.

Sterk geacteerd ook, door de oudjes maar zeker ook het meisje. Het jongetje was irritant met zijn gerap maar dat zal de bedoeling wel zijn geweest. Zeker niet foutloos, maar echt een leuk filmpje.

Blijft toch wel constante kwaliteit die Shyamalan. Toegegeven, ik heb the Last Airbender en Lady in the Water niet gezien maar buiten het ietwat sofferige After Earth levert hij (voor mij) best leuke films af.

En deze The Visit is gewoon weer leuk. Past mooi in het rijtje Unbreakable, The Happening en The Village.

De hele opzet is leuk gedaan en de twee kinderen acteren best goed wat natuurlijk belangrijk is als je ervoor kiest de kinderen "zelf" alles te laten filmen. De twee oudjes doen het ook goed. Dat helpt mee een creepy sfeer neer te zetten zonder te overdrijven.

Meest frisse Shyamalan in tijden. Wellicht iets te lollig hier en daar, waardoor het nergens écht onder je huid gaat zitten. En aan het eind net iets te verklarend, waardoor het meer vragen mbt de logica oproept dan dat het mysterie intact blijft.

3,5

Originele horror/thriller. The Visit heeft een leuk uitgangspunt en weet op een sobere doch effectieve manier een enge film te zijn. Dit is toch zeker wel een van de betere werken van M. Night Shyamalan. Grappige is dat ik weinig invloeden van Shyamalan heb gezien/gemerkt in de film. In dit geval is dat niet slecht.

Het camerawerk is degelijk. Het handheld principe werkt goed in deze film en stoort nergens. De twee hoofdpersonages lijken op het eerste gezicht irritante tieners maar dat valt gelukkig best mee. Olivia DeJonge en Ed Oxenbould hebben een leuke chemie. Ze zorgen voor een aantal goed getimede komische momenten. Deanna Dunagan weet op een overtuigende manier Nana neer te zetten. Een getroebleerde oude vrouw die niet bepaald zo onschuldig is als ze lijkt.

Een verrassend leuke horror die eigenlijk helemaal niets fout doet. Een film zonder poespas die met beperkte middelen een goed resultaat weet neer te zetten. Ik ben alleen iets minder te spreken over het einde maar dat heeft geen invloed gehad op mijn becijfering.

3,5*

Zeer vermakelijke film met een nice twist tegen het einde. In het begin had ik moeite met het zgn. filmen door zus en broer zelf, maar al vrij snel was ik eraan gewend. De wat absurde momentjes deden het ook goed bij mij. Wat mij betreft een prima film met voldoende spanning tot aan het einde. De les die we op het eind nog even meekrijgen had van mij niet gehoeven, maar doet verder niks af aan de amusementswaarde van deze film.

Het is absoluut geen meesterwerk, maar op zich is het verhaal redelijk verfrissend. Toch worden er in deze film veel fouten gemaakt, waardoor het allemaal matig was.

Allereerst had nooit de keus gemaakt moeten worden om er found footage van te maken. Hierdoor had het verhaal meer perspectief kunnen bieden, met name over de achtergrond van de grootouders. In dat opzicht blijf ik met veel vragen zitten. Tevens sluit ik mij bij een eerdere reactie aan, ik had gewoon het idee dat ik naar een geregisseerde film zat te kijken. Op sommige momenten was het found footage idee wel oké, dus op zich had een combinatie van beide ook nog gekund.

Op sommige momenten lijkt de film vrij spannend te worden, maar binnen enkele seconden wordt dat ook alweer teniet gedaan. Iemand als ik moet uitgedaagd worden in een film en dat is deze film niet gelukt. Bang worden van een film gebeurt mij niet, maar ik zit wel graag op het puntje van mijn stoel. Daar is eigenlijk geen enkel moment van geweest, terwijl hier op het einde toch wel genoeg mogelijkheden voor waren.

Het verhaal sprak mij aan, maar uiteindelijk vind ik de uitwerking dus toch wat minder. Kan niet zeggen dat ik hier echt van heb genoten en waarschijnlijk is dit zo’n film waarvan ik over een maand al niet meer precies kan vertellen waar het over ging. Uiteindelijk dan ook een krappe onvoldoende, omdat niet alles slecht was.

Ben vaak niet zo gul voor Shyamalan. Hij is een meester in suspense maar kan raar uit de hoek komen met z'n plotwendingen. Maar deze film! Deze was heerlijk.

Geweldig acteerwerk van 'Nana' (Deanna Dunagan), ik kreeg er rillingen van. Een lekker creepy sfeertje wordt hier neergezet. Er zitten voldoende vieze fragmenten in die regelmatig worden afgewisseld met komische stukjes, vooral gebracht door de jonge Tyler (Ed Oxenbould) die maar wat graag de docu aan mekaar rapt en dat ook niet onaardig doet voor een 14-jarige destijds.

Toegegeven, 'The Visit' zou een pak minder geweest zijn zonder alle geintjes en lichtzinnigheid. Ik vind het een sterkte dat de film zichzelf ondanks de vele horror elementen niet te serieus neemt en vlot blijft wegkijken. Er is weinig dat mij stoorde. Alleen op het einde duurde het psychologisch spelletje wat te lang. In de scène waarin het meisje alleen is met de grootmoeder, dacht ik alleen maar: meid, je bent veel jonger en vinniger, go kick her ass. En dat deed ze ook. Minder geslaagd vond ik de manier waarop de opa aan z'n einde kwam maar dat werd toch een beetje goedgemaakt door de inleving van Tyler.

De 'found footage' stijl had niet perse gehoeven maar in de eindbeoordeling is dat niet wat deze film goed of slecht maakt. Je houdt ervan of niet en ik hoor duidelijk bij de eerste categorie, joepie

“Mom, there's something wrong with nana and papa.”

Fijne film van Shyamalan. The Visit is zeker niet de hele tijd even boeiend, en ik had wat meer spanning verwacht. Maar dat wordt goedgemaakt met een creepy sfeer en een uitstekend laatste gedeelte. En McRobbie en Dunagan als 'opa en oma' zijn fantastisch op dreef. De jonge acteurs (DeJonge en Oxenbould) zijn degelijk en zorgen soms zelfs voor wat humor. Shyamalan balanceert duidelijk tussen een spannende thriller en een humoristische coming of age film. Alhoewel het naargeestige sfeertje uiteindelijk overheerst. Met nog een aardige twist, het blijft tenslotte een Shyamalan film.

Heeft mij niet kunnen bekoren dit. Vrij saai en dat home video gebeuren heb ik nu ook wel gezien. Nog een mini twist op het eind voegt ook weinig toe. Matig.

M. Night Shyamalan. Weinig filmmakers hebben zo’n rise and fall gemaakt in mijn waardering, en kregen het daarna voor elkaar toch langzaam aan weer wat op te krabbelen. Toch had ik The Visit destijds aan me voorbij laten gaan. Niet gek, want het was slechts twee jaar na After Earth, en de wonden waren nog niet helemaal geheeld. Na Split durfde ik het echter aan, mede doordat de reviews van The Visit helemaal zò slecht niet waren. En niet onterecht.

Of het found footage gebeuren en meta geneuzel je ligt, gaat natuurlijk een hoop uitmaken bij een film als deze. Van het eerste houd ik doorgaans niet, op het tweede ben ik juist dol: films over films en filmmaken, die commentaar geven op dat proces, doen het bij mij vaak goed. En ik moet zeggen dat ook het eerste me niet stoorde. Geloofwaardig vond ik The Visit geen moment, maar als modern sprookje met een zieke twist, werkt het meer dan behoorlijk.

Er zijn een paar jump scares, maar niet overmatig. Belangrijker is dat de sfeer goed is, en dat kan Shymalan wel. De wisecracking, veel te volwassen kids doen het prima.

Geen moment verveeld.

3,5*

Een zeer aangename verassing.

Ik ging deze film in met heel lage verwachtingen en ik moet zeggen dat ik mij echt goed heb vermaakt.

Normaal gesproken zie ik de plot twists kilometers ver al aankomen, maar ik was echt volledig verrast door deze. Die zag ik niet aankomen

Leuke film!

Degelijk.

Niet een film waarvan ik snel denk dat een regisseur als Shyamalan erachter zou zitten. Iemand die vooral een groots verhaal wil vertellen in een mystery-achtige omgeving. Deze film heeft wel mystery, maar wijkt qua stijl wel echt behoorlijk af van zijn andere films.

Dat zorgt er wel voor dat dit meteen de "engste" film is van Shyamalan. Het kent wel enkele intense momenten, bij de "hide and seek" was ik zelfs even geschrokken maar uiteindelijk is het nergens doodeng en blijft het toch nog wel voor sfeer gaan. Maar alleen wel een paar zeer flauwe schrikmomenten daarbij.

Wel sfeervol in elkaar gezet en best grappig dat Shyamalan nu ook dit idee heeft gebruikt voor zijn films. Het is eens wat anders en bewijst ook weer dat Shyamalan ook wel wat kan voorstellen als horrorregisseur. Leuk om dat ook weer eens te zien.

Degelijk acteerwerk voor de rest. Kinderen doen het goed. McRobbie ook heel degelijk. Dunagan echter heel nep. Kon haar geen moment echt serieus nemen en kwam voor de rest ook niet heel dreigend over op mij. Iemand die heel erg probeert eng te zijn maar dit vaak pakweg niet is.

Ook regelmatig echt pijnlijke momenten. Die jumpscare van oma in de camera. Een kundig regisseur ontwijkt dit soort slappe jumpscares. En de finale waarbij die jongen zichzelf aan het aanmoedigen is in rugbyquotes vond ik ook wat uit de toon vallen.

Maar het kent ook zijn kundige momentjes en vermaakt prima. Degelijke film in dit genre. Betere zijn er zeker, maar ook zeker slechtere. Ook fijn dat Shyamalan toch niet aan de CGI is gaan zitten want dat wil geregeld dit soort films nog weleens verpesten.

Bij M. Night Shyamalan weet je het nooit. De ene keer krijg je een prachtfilm als The Sixth Sense (1999) of The Village (2004) maar net zo vaak zit hij er ook ontzettend naast zoals bij Lady in the Water (2006) of nog erger The Last Airbender (2010).

Deze The Visit hangt er ergens tussenin. De opbouw is best aardig. De spanning is onderhuids maar de uitwerking is verre van origineel. Naar het einde toe gaat de film hard bergafwaarts en lijkt het erop, dat met elke minuut die verstrijkt, mijn beoordeling verder naar beneden zal gaan. Het bekende trucje van Shyamalan mag ook hier niet ontbreken maar helaas ontaard alles in formulewerk wat nog eens extra pijnlijk wordt door de matige acteerprestaties.

Dankzij het eerste uur toch nog een hele kleine voldoende maar Shyamalan kan veel en veel beter.

Gemiddeld.

Shyamalan blijft een regisseur die ik blijf opvolgen. Hoewel hij me al enkele keren heeft ontgoocheld, heeft hij ook een aantal sterke films geregisseerd. Alleen lijken zijn hoogdagen niet meer geëvenaard te zijn. Ook deze The visit heeft wel iets. Spanning en sfeer zitten zoals steeds vrij goed bij Shyamalan. Dat is hier niet anders. De spanning is zowel overdag als ‘s nachts voelbaar.

Ik vond de found foutage wel even wennen, maar was al bij al verfrissend van aanpak. Mede ook doordat de kinderen het best prima deden. Waar het wel vaker aan schort bij Shyamalan de laatste jaren is de plotontwikkeling en aanpak van het verhaal. Dit werd toch maar weer matig uitgewerkt. De opbouw is prima, maar de afwerking kon beter. Op het einde slaat de film lichtjes door en loopt het eigenlijk op een sisser af. Ik had na de twist net dat tikkeltje zout en peper verwacht. Gelukkig wel dat de oudjes zoals in vele andere films geen 9 levens bleken te hebben.

Dit was een heel aangename verrassing eerlijk gezegd. Bij Shyamalan verwacht je wel eens heel geforceerde of vergezochte plottwisten die het niveau van de film naar onder trekken, maar het tegenovergestelde is waar in The Visit. De twist is hier geloofwaardig en slim in het geheel geschreven, en klopt helemaal achteraf gezien. En in feite zou je het moeten zien aankomen, maar Shyamalan zorgt er via een goed script voor dat je de meest simpele verklaring doorheen de film over het hoofd ziet of aan de kant schuift. Prima dus, maar de film scoort vooral punten door de erg goede sfeerschepping (versterkt door de found footage stijl en het gebrek aan een soundtrack) en een resem aan oprecht creepy en verontrustende momenten. De meest banale dingen komen soms zelfs beangstigend over; het sterke aan de film is dat er af en toe dingen gebeuren, zeker in de eerste helft, die niet ondenkbaar zijn in een reëel scenario. De laatste tien minuten zijn wat onsubtiel, maar dan heb je eigenlijk al een prima film achter de rug, en maakte me dat weinig meer uit.

De acteerprestaties van de oude mensen, maar zeker ook van de kinderen, zijn top. De grootmoeder komt af en toe misschien wat geforceerd eng over, maar zeker grootvader Peter McRobbie is erg creepy op een heel realistische en geloofwaardige wijze. De personages van de kinderen hadden ook gemakkelijk erg irritant kunnen zijn, maar door de combinatie van een goed script en goede acteerprestaties is dat niet het geval. Ze worden zelfs nog vrij goed uitgediept qua achtergrond en motivaties, en dat allemaal in een heerlijk compacte speelduur van 90 minuten. Ik heb me in ieder geval erg vermaakt met dit horrorwerkje; 4*.

Vrij matige film. Ik ben na split echt klaar met die Shyamalan. De film komt heel traag op gang en er gebeurd vrij weinig. Het acteerwerk van de kinderen is niet om aan te gluren en dat "rappen" is zo bloedirritant. Bijzonder ook hoe relaxt en nonchalant ze bleven in de situatie waarin zij verkeerden, totaal niet geloofwaardig. De "grootouders" deden het een stuk beter en gaven mij echt de kriebels. De plottwist vond ik verrassend en zag ik niet aankomen. Best om deze film een keer gezien te hebben maar zeker geen hoogstandje.

is er hier nou geen sprake van kinderarbeid?

en met dat vervelende geimiteer van die reclasseringsmuziek hadden ze beter in een gangster /drugs film kunnen spelen

De 15-jarige Becca [Olivia DeJonge] en haar 8-jarige broertje Tyler [Ed Oxenbould] logeren tegen de zin van hun moeder [Kathryn Hahn] een tijdje bij hun oma [Deanna Dunagan] en opa [Peter McRobbie] die ze nog nooit hebben gezien omdat moeder voor hun geboorte het contact had verbroken. Moeder had beter moeten weten want al snel beginnen opa en oma vreemd gedrag te vertonen. Shyamalan weet prima spel uit DeJonge en Oxenbould te halen en de eerste helft is prima aan te zien. Maar het idee dat deze kinderen alles filmen voor een documentaire wordt in de tweede helft steeds absurder en dit zou geen Shyamalan-film zijn als er niet een bijzondere twist aan zat te komen. Dit twist is echter vooral bizar en dat is geen goede vervanger voor angstaanjagend.

Shyamalan heeft enkele goede films, maar toch vooral veel rommel, zoals deze vervelende film waar je echt zeeziek van word. Die ellende van found footage, gewoon afschuwelijk, en dat super irritant kind...niveau b filmke