The Visit (2015)

Leuke found footage tienerhorrorkomedie, waarbij twee tieners hun weekje bij hun opa en oma op video zetten. Na de laatste flops van Shyamalan vindt hij nu een beetje weer de weg omhoog, al is het beslist niet van het niveau Sixth Sense of iets dergelijks, dit is veel luchtiger.

Ik vroeg me van tevoren af hoe je van een weekje bij opa en oma logeren een horror kunt maken zonder teveel aan geloofwaardigheid in te leveren, maar ik moet toegeven dat Shyamalan dat heel knap heeft op weten te lossen. Grappig, vermakelijk en onderhoudend. Qua horror was het grotendeels vrij light, pas tegen het einde krijgt de horror meer gewicht, maar dat past wel bij de stijl van de film. 3*.

"There's something wrong with nana and papa."

M. Night Shyamalan is op zijn zachts gezegd een merkwaardige regisseur. De beste man leek een veelbelovende carrière tegemoet te gaan, maar dik tien jaar geleden maakte hij de ene misser na de andere. Na het povere The Happening (2008) heb ik het maar opgegeven. Dus bij aanvang van deze film heb ik de verwachtingen laag gehouden, ondanks enkele positief gestemde berichten.

'The Visit' maakt gebruik van het found footage principe, waardoor ik vanaf het begin er enigszins een hard hoofd in had. Toch heeft het een nuttige functie, omdat broer en zus aspirant filmmakers zijn en graag een documentaire willen maken over hun opa en oma die ze al tig jaar niet hebben gezien.

Vanuit het perspectief van de twee kinderen wordt het verhaal verteld, wat het geheel fris houdt. Het brengt een hoop spontane acties met zich mee, hoewel het gebeuren middels Tyler soms iets te veel neigt naar een comedy. Desondanks heeft de film meer te vertellen dan je op het eerste gezicht zou zeggen; op de achtergrond spelen een familieruzie en een echtscheiding mee. Dit heeft zo zijn sporen op Becca en Tyler achtergelaten en het laat je als kijker zowaar meeleven met deze twee in hun zoektocht naar verlossing.

Shyamalan weet de spanning dermate goed op te bouwen door hier en daar met hints te strooien. Hierdoor ga je zelf de meest rare theorieën over opa en oma bedenken. Daarbij is een klein minpuntje wel dat hij de regels omtrent found footage - expres - lijkt te verwaarlozen, wat o.a. voor een rare montage zorgt, maar een kniesoor die daar op let. Het mysterie wordt namelijk op een knappe wijze lang in stand gehouden en als eenmaal de ziekelijke plotwending volgt, voelt het aan als een donderslag bij heldere hemel.

Al met al een geweldige comeback voor Shyamalan. Hij wordt hierin gesteund door sterk acteerwerk van een vrijwel onbekende cast, een interessante locatie en een alomvattende onheilspellende sfeer. Ik denk zelfs dat deze film met de kijkbeurt beter wordt, wat te danken is aan de meerdere lagen die de film te bieden heeft.

3,5 Sterren.

Bekendheid (roem) is eigenlijk het slechtste wat Shyamalan kon overkomen. Met the Visit zet hij (noodgedwongen, lijkt me) een stapje terug en komt dan in een hoekje terecht waar zijn trucjes nog wél werken. Dat levert een verrassend leuke mix van traditionele found footage en mysterieuze thriller elementen op, zoals ze reeds van hem bekend zijn. Had aan het begin zo m'n twijfels, met name als dat joch begint te rappen, maar blijkt later in de film best een lollig ventje te zijn. Zo is de gehele film eigenlijk meer komisch en met vlagen lichtelijk creepy / weird, dan dat het een all-out horrorfilm is die voor cheap thrills gaat. Meer van dit, meneer M. Night!

Eindelijk weer een fijne film waarvan de trailer al goed laat zien wat je kan verwachten. Ik wist alleen niet dat het ook een komedie was. Maar de humor wordt wel subtiel gebracht. De film wisselt ook voortdurend van toon. De ene keer vrij luguber en vervolgens als een luchtige cake. Maar het loopt zo lekker in elkaar over dat het ook echt werkt! De voor mij (bijna) geheel onbekende cast is ook een pluspunt. Dat maakt het soms net weer even iets geloofwaardiger dan wanneer bijvoorbeeld Jack Nicholson de rol van de opa had gespeeld. Natuurlijk twijfel ik niet aan de topprestatie die Nicholson dan ongetwijfeld had afgeleverd! Nu wordt de opa gespeeld door Peter McRobbie. Niet geheel onbekend, maar ook niet echt herkenbaar bekend voor mij.

En toch leuk dat ik weer enigszins verrast was toen eenmaal bleek hoe het zat. Ik had al een aantal scenario's in mijn gedachte, maar ik zat er toch naast! De ontknoping is er echter niet zo'n 1 waar 50 jaar later nog steeds over gesproken wordt, maar het is absoluut geslaagd. Achteraf denk je misschien wel bij jezelf, ja eigenlijk is dit ook de enige verklaring. Maar nogmaals, er wordt goed geacteerd met als uitblinkster de oma! De kinderen zijn ook behoorlijk goed. De film gaat gelukkig ook niet onnodig rekken. 1,5 uur is precies goed.

Maaarrr! Helaas gaat het op het einde toch nog even mis! Eerst wordt de oma gedood en daar heb ik helemaal niets op aan te merken. Sterke scène! Maar dan de opa! De manier waarop ze hem overmeesteren is echt droevig slecht! Ik bedoel, denk als schrijver daar 1 minuut langer over na, want nadat de oma dood is, wordt het wel heel erg snel afgeraffeld! Ook de politie arriveert precies nadat ze de oma en opa gedood hebben! Ik was bereid 4 sterren te geven voor deze film.. Maar de laatste 3 min is precies waar de schoen wringt! Zonde, zonde!

Tot slot dan toch een compliment voor M. Night Shyamalan. EINDELIJK weer eens een echt leuke/goede film waar net even meer in zit dan je had durven hopen! En als ik deze film puur qua plezier wat ik eraan beleeft heb vergelijk met After Earth dan is The Visit echt een meesterwerk ja! Op IMDb zie ik dat de film slechts 5 miljoen dollar heeft gekost en inmiddels al 25 miljoen heeft opgebracht! Doet me goed!

3,5*

Heerlijke film. Heb me geen minuut verveeld! Erg knap dat ze humor, schrikmomenten en thriller aspecten in een film hebben gedaan. Vooral het plot vond ik erg sterk.

Kunnen menige horrorfilms nog veel van leren!

Na het verhaal gelezen te hebben en ook nog enige recensies van andere kijkers was onze nieuwsgierigheid opgewekt en hebben we zondagavond deze film in de bioscoop gezien.

Een visite van twee kinderen (broertje en een zusje) aan hun grootouders, die ze nog nooit hadden ontmoet omdat moeder de relatie op 17-jarige leeftijd met haar ouders had verbroken. In het begin van het bezoek van een week aan de grootouders is de situatie nog vrij normaal maar naarmate de week verstrekt komen steeds vreemde zaken bovendrijven en ga je als kijker je steeds meer afvragen of het contact tussen de kinderen en de grootouders wel zo fijn en normaal is.

Wij vonden de film mooi om te zien, het verhaal loopt ook vloeiend en het geacteerde spel is ook goed door iedereen neergezet.

Ed Oxenbould zie ik nog verder groeien en kan volgens mij een filmcarrière tegemoet zien als die van Leonardo DiCaprio,

Deze was iets ouder dan Oxenbould toen we hem zagen schitteren in de film "What's eating Gilbert Grape (1994). Ed Oxenbould heeft inmiddels (inclusief "The visit"" ) 5 films achter de rug en als 14-jarige nog een hele toekomst voor zich liggen.

Nou dacht ik even in de beginfase van de film dat ik eindelijk weer eens een voldoende uit ging delen aan een Shyamalan film. Toffe locatie, aardig sfeertje, handy cam beelden. Het had alle potentie om een beklemmende film te worden. Jammer genoeg moet ik ook deze film van hem afkraken, want het vervolg leek nergens meer op. Ik heb de humor niet ontdekt en op het vlak van sfeer en spanning was dit na een leuke start helemaal niks meer. Daarbij vond ik zowel de kinderen als de grootouders vrij vervelend acteren. De twist richting het einde was wel oké, maar ook weer niet al te schokkend. Sowieso voelt de film rommelig aan, alsof Shyamalan ook nu weer niet wist wat hij met dit aan moest. Het slot had sowieso een stuk beter uitgewerkt kunnen worden. Je kijkt een ruim uur naar helemaal niks en het einde wordt dan afgeraffeld. Tsja.

Ben nu wel helemaal klaar met Shyamalan. Stop er gewoon mee zeg. Ik zet zijn films van begin deze eeuw nog maar eens een keer op. Kort terug nog met Signs gedaan en The Sixth Sense en Unbreakable zullen ook nog volgen. Dat zijn ook de enige hoogtepunten van deze zeer overschatte regisseur. Deze The Visit is overigens wel zijn beste film sinds Signs, maar dat is niet al te lastig aangezien de rest in die tussentijd totale bagger is.

2*

Wat een verrassende film zeg! Nooit gedacht dat het iemand nog zou lukken om een beetje een frisse wind door het found footage genre te laten blazen, maar schijnbaar is het Shyamalan toch wat gelukt.

De film begint luchtig met wat flauw geouwehoer tussen de kinderen. De grootouders lijken in de eerste instantie wel vriendelijke mensen, ook al zijn ze wat vreemd.

Naarmate de film vordert worden de scenes raarder en grover. De kinderen komen er langzaam maar zeker achter dat hun grootouders niet de personen zijn waarvan ze dachten dat die ze zijn.

Op het einde worden we nog geacteerd op een aantal sterke, griezelige scenes. Vooral Deanna Dunagan weet overtuigend griezelig over te komen in haar rol. Haha, zij is echt de grootste nachtmerrie van ieder kind.

Het blijft wat luchtig en daardoor misschien niet full-on horror, maar dat was eigenlijk ook al het geval bij zijn eerdere werk.

Symplistisch en sterk.

Wat een aanfluiting.

Het concept was best in orde maar het verhaal leek maar niet van de grond te komen. Dat gewiebel met die camera was al vanaf het begin ronduit storend maar je verwacht daar voor de spanning nog wel wat meerwaarde van. Maar dat bleek dus niet het geval.

Geen aanrader.

You have to laugh to keep the darkies inside the cave.

M. Night Shyamalan is terug! En alweer weet hij ons een saaie, nietszeggende 'horror'/'komedie' voor te schotelen. Zoals bijna al zijn films zit het concept van The Visit wel snor, maar de uitwerking is ronduit bagger. Waarom ik me dan ook alwéér laat vangen door zijn naam, positieve recensies en een sfeervolle trailer is me een raadsel. Het blijkt sterker dan mezelf te zijn.

Found Footage is een veelgebruikt sub-genre van Horror. Op zich is het een goed concept en mits goede uitwerking vermakelijk. Het probleem met dit genre is echter dat het te veel gebruikt wordt wanneer het niet gebruikt zou moeten worden. Neem nu As Above, So Below: een claustrofobische film waardoor de filmtechniek de film ondersteunt om zo nog meer sfeer te creëren. Zet daartegenover dan The Visit en het valt je op dat het in deze film belachelijk weinig nut heeft. De film kon evengoed 'normaal' gefilmd worden en het zou misschien zelfs beter uitdraaien. Nog een probleem is de trage opbouw. Het lijkt alsof elke Found Footage-film zo lang mogelijk wil wachten om de film 'eng' te maken of er vaart in te brengen. Nu neemt deze film wel heel veel tijd in beslag om op gang te komen. Vijftig minuten zitten kijken naar gekeuvel tussen twee (uitermate vervelende) kinderen en hun grootouders, gebrabbel over waar hun moeder overal gezeten en gestaan heeft en als kers op de taart een schokkende ontdekking van - je raadt het nooit! - incontinentie! Jawel, je hebt het goed gelezen. De regisseur probeert humor in de film te brengen door middel van kak- en pis- grapjes, vuilgebekte 13-jarigen en absurde scènes die uiteindelijk nergens op slaan.

Gelukkig zijn er enkele (lees: 3) goede scènes om je doorheen het geouwehoer door te brengen. Zo weet de oma geregeld wel wat onrust te zaaien in het huis en is ook de opa niet wat of wie hij lijkt te zijn. De plot-twist aan het einde van de film was geweldig en zag ik dan ook helemaal niet aankomen. Ik dacht even dat het niveau opgekrikt ging worden, maar dat werd het niet. Op het einde wist ik wel mijn interesse er meer bij te houden, want voor de rest kon het mij geen zak schelen wat die twee snotapen meemaakten.

Het acteerwerk van de twee grootouders is wel van behoorlijk niveau. Jammer genoeg weten de kinderen en de moeder helemaal niet te overtuigen. Hierdoor wordt er geen sympathie gewekt voor de personages en hun lot. Het dieptepunt vond ik het zoontje dat tevergeefs humor in de film wil brengen. Als men dit dan tegenwoordig 'komedie' noemt, is de norm heel erg hard gezakt.

Neen, ik laat mij niet meer vangen door de naam Shyamalan.

1*

Op zich niet slecht gedaan; broer en zus worden ondergebracht in een landhuis en langzamerhand gebeuren er opmerkelijke dingen. Je weet als kijker even weinig als de twee kinderen waardoor het af en toe best spannend is. Ook kon ik vaak wel glimlachen om Ed Oxenbould door zijn droge en oprechte manier van handelen en niet te vergeten zijn waanzinnige rap op het einde. Achteraf gezien is het weer een vrij doorsnee product van de heer Shyamalan, maar hij komt er mee weg.

M. Night Shyamalan blijft maar zakken met zijn films en ze komen nog maar zelden boven de grauwe massa uit. De film komt maar moeilijk op gang tot de laatste 10 min en dat is toch te weinig voor een voldoende en ja alweer een gemiste kans. O ja de aftiteling was weer zo erg dat het bijna belachelijk werd.Met het gegeven van de film is veel te weinig mee gedaan en ik vraag me werkelijk af hoelang M. Night Shyamalan daar nog op teren mag en kan.

Na de intro schuilt er een lekker creepy sfeertje in het verhaal en de eerste kennismaking met de lugubere praktijken van opa en oma zijn best aardig. Maar daarna zakt de film zwaar in elkaar, het werd stuurloos en ronduit saai om af te kijken. Blij dat het voorbij was. Ergens best jammer want de opa en oma hadden hun rol overtuigend kunnen neerzetten, indien het concept wat beter was uitgewerkt.

Jaaaaaa dit was leuk!!!

Wat een toffe film is dit....hahaha.
Een mix van genre's .....echt een volbloed horror wil ik het niet noemen,maar er zitten een paar heerlijke freaky scenes die bij mij erg goed werkte...al waren ze soms ook erg raar
De film heeft in sommige opzichten ook wel iets humoristisch maar als ik daar een weekje ging logeren en er gebeurde dit soort dingen was ik na een nachtje al pleite geweest

Acteerwerk was niets mis mee en helemaal niet met die van de oudjes
Leuke frisse film die niet iedereen gaat bekoren

Misschien wel één van mijn favoriete films van M. Night Shyamalan. Nu eens geen pretentieuze interessantdoenerij óf gegoochel met plotwendingen, maar een rechtlijnig verhaal over twee kinderen die in de grootste nachtmerrie van ieder kind belanden: afhankelijk raken van onbetrouwbare verzorgers. Leuk ook hoe het de stijl van 'found footage' serieus verwerkt in de verhaallijn, waardoor de personages zich steeds bewust zijn van de aanwezige camera.

YAHTZEE!

Ik ben nooit een groot fan geweest van het werk van Shyamalan. Van wat mij nog bijstaat en wat ik gezien heb tenminste. Unbreakable zag ik in 2014 en vond ik langdradig, saai en met een teleurstellende -lees ongeloofwaardige- conclusie. Van The Sixth Sense kan ik mij niet te veel meer herinneren omdat ik deze probeerde te kijken ten tijde toen ik nog te jong was en deze film destijds nog te eng vond. En hoewel ook Signs lang geleden is, kan ik me nog wel herinneren dat het slotakkoord van deze film me behoorlijk tegenviel. Enfin, doordat ik me beide titels niet meer goed herinner en alleen een echt duidelijke mening over Unbreakable heb, zou ik deze twee titels ook weer een keer moeten gaan herzien om een onderbouwde mening te kunnen geven. Ook zou ik The Village nog een kijkbeurt moeten geven, die ik zelfs nog nooit gezien heb. Wat ik verder van deze regisseur gezien heb is het eerder dit jaar uitgebrachte Wayward pines, die werkelijk waar geweldig van start ging maar rond de helft van het seizoen een groot drama werd. Dit kwam niet zozeer door het verhaal, maar wel door de belabberde uitwerking, die met de aflevering verder achteruit leek te gaan. Hoewel -op de eerste episode na- dit geen serie is die daadwerkelijk door Shyamalan zelf geregisseerd was, was hij wel nauw bij het productieproces betrokken.

Het maakte me allemaal niet al te enthousiast over The visit, maar door het laatste werk van Shyamalan ben ik toch wel aangenaam verrast geraakt. Hoewel niet echt eng, en een plot die wel heel ongeloofwaardig en bol van de toevalligheden staat, is hij wel effectief als het gaat om het shockeren van de kijker. Zeker als je het de film kunt vergeven door er gewoon niet te veel bij na te denken. Aardig wat scares, de nodige mysterie en lichtzinnigheid zijn wat The Visit voor mij zo een succes maakte en hoewel het personage van het 13 jarige jongetje zich soms wel op het randje van irritant bevond, maakte zijn scene bij de aftiteling dit soort films wel anders dan anders wat ik toch als positief oppakte.

The Visit is een vakkundig in elkaar gezette horror, die wellicht nog net wel een tandje enger had mogen zijn. De originele twist en spannende momenten compenseren dit echter. Mits je de film niet afrekent op zijn ongeloofwaardigheden en toevalligheden. Voor mij is dit toch wel een van de betere horrors die ik dit jaar gezien heb.

4,0*

Fijn filmpje.

Ik hou toch het meest van de Shyamalan films die teren op mystery, een streepje fantasy en een beetje luchtigheid. Geen grote twist, geen al te zware materie. geen overdaad aan jump scares of serieuze horror.

En daar slaagt deze film best goed in. De oudjes zijn leuk en creepy op hun manier, de kinderen enigszins irritant, maar op een positieve manier en het camerawerk een slimme variant op het faux doc gebeuren. Zo oogt het allemaal een stuk verzorgder.

De onderliggende bodem kan er ook nog wel bij, maar het zijn toch vooral de momentjes (police officer Jerry) die deze film voor mij wat extras geven. Wat mij betreft blijft Shyamalan lekker dit soort filmpjes produceren, vind ik beter dan z'n oudere shock-twist toestanden.

3.5*

Redelijke thriller/ horror film. De opbouw is aardig en de spanning sluipt er rustig aan in. Na een tijdje ontstaat er een creepy sfeertje. Helaas krijg je dan ook al een beetje een vermoeden wat er zich afspeelt en is de twist niet al te verrassend. Zowel de jonge als oude acteurs zetten aardig werk neer en zijn goed op elkaar ingespeeld. Aardige wegkijker met een kleine knipoog naar Hans en Grietje. 3.0

Voor een deels geslaagde M night shyamalan film.

De kids speelden erg goed,en dat is zeker een plus punt.

Wie weet een belofte voor de toekomst .

De sfeer was redelijk onheilspellend,natuurlijk ook de bedoeling .

En dan de verplichte M Night twist,de man zijn kenmerk,en die laat zich valt vrij snel te raden.

Wat het minder maakte was de climax.waarin weer duidelijk word dat hij zijn ( M night) eerste meesterwerk nooit zal evenaren . Daar lijkt het op.

Dus : goed spel,weirde sfeer,slappe twist .

De vijfde zwakke film op rij van regisseur M. Night Shyamalan. Wat is er toch met de beste man gebeurd. Hier loopt hij flink achter de feiten aan met een erg doorsnee found footage-horrorfilmpje, voorzien van een twist die wel heel erg voor de hand ligt. Vooruit, ik schrok me een paar keer kapot en hier en daar is de film best eng, maar de voorspelbare uitwerking van het karige gegeven en de vrij irritante jonge hoofdrolspelers (vooral de raps van dat jochie zijn tergend) resulteren in een middelmatig horrorwerkje binnen een inmiddels uitgekauwd genre.

Normaal gesproken heb ik het niet zo op films waarin kinderen de hoofdrol spelen en omdat dit tevens weer een met de handcamera (via de kinderen) opgenomen film was, had ik mijn bedenkingen van te voren. Maar met deze leuke, mysterieuze, boeiende en ook wel spannende Horror / Thriller film heb ik me juist goed vermaakt en de wending/verassing in het verhaal vond ik zeer goed.

In dit verhaal draait het om broertje Tyler (verdienstelijk gespeeld door Ed Oxenbould, hoewel ik hem geregeld wel irritant vond) en zusje Becca (verdienstelijk gespeeld door Olivia DeJonge) die een weekje gaan logeren bij de opa (goed gespeeld door Peter McRobbie) en oma (goed en overtuigend gespeeld door Deanna Dunagan) van hun moeder (gespeeld door de best bekende Kathryn Hahn), die wonen op een afgelegen boerderij in Pennsylvania en die hun kleinkinderen nog nooit hebben gezien vanwege een ruzie met hun dochter (oftewel de moeder van de twee kinderen) die al 15 jaar aan de gang is. Mede daarom maken de kinderen via laptop met webcam en een handcamera ook een documentaire over hun moeders verleden en interviewen ze ook regelmatig daarover hun opa en oma, die dan niet of raar reageren. Nadat dat kinderen zijn aangekomen (hun reis gaat via de trein, waarna ze met de auto worden opgehaald door hun opa en oma) op de afgelegen boerderij, krijgen ze via hun opa te horen dat ze niet in de kelder moeten gaan vanwege schimmel en ze krijgen ook te horen dat opa en oma altijd om 21:30 naar bed gaan en dat de kinderen dan eigenlijk ook op hun slaapkamer moeten blijven.

Al vrij snel ontdekken de kinderen na 21:30 (o.a. omdat Becca nog honger heeft en eten wil gaan halen uit de keuken) verontrustend en vreemd gedraag van hum oma (was soms best creepy en met name als ze over de grond kruipt) en hun opa gedraagt zich overdag vreemd en verward en schijt iedere keer in zijn broek (hij is incontinent). Na circa een uur zegt Tyler op een leuke manier daarover het volgende:

"Opa is schizofreen, en oma verandert in Michael Myers als de zon ondergaat"

Om de twee kinderen en hun opa en oma draait het dan in dit boeiende verhaal en levert het ook geregeld wat spannende (o.a. het verstop-spelletje onder het huis) en creepy situaties op, inclusief een aantal schrikmomenten. M.b.t. het laatste was vooral de oma lekker opdreef. De opbouw van het verhaal zit ook goed in elkaar en ook met de uitvoering (inclusief de sfeer) van het verhaal zit het wel goed en je weet pas naarmate het einde van het verhaal nadert hoe de vork in de steel zit en ook pas nadat de kinderen via de de laptop met webcam (waarop hun oma per ongeluk koekbeslag heeft laten vallen en die in eerste instantie niet meer goed werkt) contact hebben opgenomen met hun moeder en die dan zegt, nadat ze haar ouders even ziet via de webcam, "Becca en Tyler. Luister goed naar mij. Dat zijn jullie opa en oma niet. Waar zijn opa en oma ? ".

Die wending was gewoon zeer goed en verrassend en de kinderen maken zich vanaf dan ook zorgen of ze ooit weer thuis komen. Vanaf dan volgt ook een spannend (geweldig was de "Yahtzee" scene), ietwat ranzig (met name voor Tyler, die ook nog last heeft van smetvrees) en hard einde waarbij ook duidelijkheid komt wie nu die opa en oma zijn (ontsnapt uit een psychiatrische inrichting) en wat er met de echte opa en oma is gebeurt (die zijn vermoord met een hamer door de nep opa en liggen in de kelder). Omdat de vaart best hoog is en er meer dan voldoende gebeurt, kijkt deze film zich eigenlijk vanaf de eerste tot de laatste minuut lekker weg en weet hij ook te vermaken.

Al met al dus gewoon weer eens een goede Horror / Thriller film van de bekende regisseur M. Night Shyamalan. Dit is ook één van de weinige films die met een handcamera is opgenomen en die een echt einde heeft, meestal hebben dit soort films juist een open einde.

Wat een vreselijke slechte film. Die kinderen waren echt héél irritant. Op zich was de twist in de film nog best origineel, maar je hebt je dan al zo geërgerd aan de rest van het verhaal en het vreselijke camera werk. Dat dit niet meer boeit.

Blijkbaar is het erg in om bij M. Night Shyamalan een dalende lijn te ontdekken. Ik heb de man echter nog geen voldoende kunnen geven. Met dat in het achterhoofd is dit niet anders dan een meevaller te noemen. Bescheidener van opzet dan z'n grote films en ook wat minder zwaar op de hand voor mijn gevoel, misschien is dat de reden dat deze heel wat beter bevalt, al duurt het even eer dit bezoekje z'n vaarwater vindt. Zo begint het jochie wel erg irritant en de amateur docu levert weer veel gehannes op.

Elementjes die zich verderop wel stilletjes aan gaan bewijzen. Als oma er met de camera vandoor gaat bijvoorbeeld en ergens begint het zowaar een beetje grappig te worden. Eng is het allemaal niet, maar hoe meer de twee komen te weten van opa en oma, hoe leuker het wordt. Op een kleine dosis dreiging is het ook wel te betrappen, al is daar wel een obligate draai voor nodig. Groots is anders, maar zonder al te grote pretenties en met wat donkere humor is deze Shyamalan best goed te verteren. Yahtzee!

The Visit is een film die in het found footage genre geschaard kan worden. De film biedt echter minder oppervlakkig filmvertier dan de gemiddelde found footage soortgenoot. Er zijn opvallende afwijkingen ten opzichte van de standaard.

De verhaallijn is origineler en gelaagder. De personages hebben meer 'body'. De camera produceert redelijk schud- en storingsvrije beelden. De beelden zijn zelfs visueel goed genietbaar.

Die optelsom van afwijkende componenten werkt erg verfrissend en maakt de film tot een enigszins vreemde eend binnen het genre.

De film is geen heuse horror en heeft weinig schrikmomenten. Ik had er slechts één. Ondanks het gebrek aan schrik voelt de film wel creepy en beklemmend aan. Er is een naargeestige en onheilspellende sfeer aanwezig in de footage, in het decor en in het vreemde gedrag van de personages.

De film heeft spanning. De momenten van spanning komen voort uit die sfeer en uit de verhaallijn. Het verhaal roept vanaf het begin een gevoel van ongemak op. Dat gevoel wordt naarmate de film vordert, door het toevoegen van detail en laagjes kennis, steeds inniger en inniger. Erg geslaagd.

Het ongemakkelijke gevoel en de onheilspellende sfeer stoppen helaas nogal radicaal als de slotscenes aanbreken en de zaken verklaard worden. Zodra duidelijk is hoe de vork in de steel zit, is het over.

De rit naar het slot van de film is vervolgens niet erg interessant. De resterende gebeurtenissen zijn voorspelbaar en worden (visueel) behoorlijk uitgemolken.

Het acteerwerk is goed. Zoals gezegd, hebben de personages wat 'body' en dat vraagt om diepte in het acteren. Dat lukt de acteurs goed. Ook de vroegwijze en daardoor lichtelijk irritante kinderpersonages zijn overtuigend ingevuld.

Petje af voor Dunagan die de rol van de grootmoeder vertolkt. Haar personage is eng. Een scene waarin zij figureert bezorgde mij m'n enige schrikreactie. Het was een heftige.

The Visit

The Visit is toch uitgepakt zoals ik het een beetje verwacht had. Niet te eng maar toch erg entertainend naar het publiek toe. Ik moet wel toegeven, het begin was nogal creepy, toen ze hide and sheek gingen spelen onder het huis, dat opeens die gekke oma achter hun aan komt. Daar hadden ze me wel even stuk! De rest van de film bevat eigenlijk geen tot echt heftige schrik momenten, dus de spanning was er wel vanaf. Toch bevat de film een ietwat grimmig sfeertje dus dat was wel lekker.

Het verhaal was geinig. Twee kinderen gaan naar hun opa en oma. Eenmaal bij hun opa en oma aangekomen krijgen ze de regel te horen om niet na 9.30 P.M. uit hun kamer te komen. Nouja, je weet het al wel, kinderen zijn te nieuwsgierig dus die doen dat natuurlijk niet. Bij de eerste nacht zien ze daarop hun oma kotsend weg lopen, de dag erna vroegen ze aan hun opa of er wat was, wat blijkbaar niet had gehoeven want er was niks. Door de dagen heen zie je de twee kids pogingen doen om hun Docu te maken, over hun moeder. Maar er gebeuren ondertussen ook wat rare dingen in het huis, zo ziet de jongen allemaal luiers in de schuur, van hun opa, begint hun opa opeens op straat te nokken met iemand en ga zo maar door. Hun oma is ook niet helemaal normaal, de tweede nacht staat ze naakt tegen de muur te krabben, de derde nacht rent ze als een malle door de kamer en de nacht daarna wouden ze een soort spionage verrichten in het huis en stelden een camera op die uiteraard ontdekt werd door hun oma, waarbij ook geprobeerd werd een enge situatie te creëren.

De laatste nacht was echt de finale. Ze gingen in een skype-call met hun moeder en daarbij smeekten ze om te komen en hun op te halen. Ze lieten hun opa en oma zien via de webcam, die de oma 'perrongeluk' ervoor met een soort bak mix had overgoten waardoor ze niet meer zichtbaar waren. Ze kwamen tot de conclusie dat de opa en oma waar ze waren helemaal niet hun opa en oma waren, nouja dan weet je het wel dan breekt de onheil los. Door de avond gingen ze een spelletje spelen, ze probeerden nog te ontsnappen maar dat was mislukt, en hun ze zagen dat iemand was opgehangen die eerder langs kwam. Het meisje kreeg straf en moest bij de gekkie oma in een kamer, waar nog wat 'beangstig' scenes werden afgespeeld en daarna vermoord dat meisje de oma. Daarna moeten ze nog tegen de opa knokken en toen was het zoverre als klaar..

Prima verhaaltje met een prima concept ontwikkeld een toch wel leuke film als The Visit waarna ik (en ik moet dat toegeven) een redelijk leuke film avond heb gehad. Het is geen topper maar, het is voldoende om me te vermaken.

3.0*

Irritante kinderen, slecht geschreven dialogen, nergens eng, jatwerk van Japanse horrorfilms en een tergend slecht en voorspelbaar verhaal.

Mijden als de pest.

Shyamalan heeft goede en slechte films gemaakt. The Visit is een beetje vis noch vlees. Het opzet is goed, er zitten enkele bevreemdende scènes in, maar over het algemeen is de spanning ver te zoeken. Dat er niet bijster goed geacteerd wordt (dat kleine hip-hopjoch is behoorlijk irritant), helpt natuurlijk niet echt en ook de gebeurtenissen missen soms samenhang. Alsof men eerder in functie van het effect dan in functie van het verhaal heeft zitten filmen. De ontknoping daarentegen is wel origineel en zet alles in een ander perspectief.

Matige film waarin een broer en zus een documentaire maken als ze voor het eerst op bezoek gaan bij hun grootouders. Alhoewel het found-footage inmiddels flink achterhaald is, is het verhaal redelijk origineel. Helaas valt het vaak in herhaling en werkt de humor niet overal. Je blijft je toch afvragen waar het heen gaat.

Shyamalan is terug! Jammer dat de man tussendoor 'The Last Airbender' en 'After Earth' heeft gemaakt. 2 films die totaal niet in zijn lijstje passen wat mij betreft. Verder is Shyamalan gewoon een regisseur die ik zeer kan waarderen. Vooral om bijv. 'The Village'. Met deze 'The Visit' is de man weer wat terug op het nest waar die hoort. Kleine film, vermakelijk, eng, spannend en vol met leuke, licht absurde humor. Van begin tot eind genoten. Zo'n scene dat oma voor de zogenaamd ''verborgen'' camera springt om ons even te laten schrikken is geniaal. De manier van filmen draagt echt bij aan het geheel. Uitstekend vermaak dit.

Shyamalan is wel over zijn dieptepunt heen lijkt het.Veel slechter konhet ook niet moet ik eerlijk zeggen...

Best aardig idee met weinig aansprekende/ beetje irritante acteurs en veel functioneel wiebelcamerawerk, geen fan.

Prima B-film.