menu

El Club (2015)

Alternatieve titel: The Club

mijn stem
3,36 (66)
66 stemmen

Chili
Drama
98 minuten

geregisseerd door Pablo Larraín
met Roberto Farias, Antonia Zegers en Alfredo Castro

Vier mannen wonen samen in een afgelegen huis in een kleine badplaats. Elk van hen is naar deze plek gestuurd om de zonden uit het verleden te zuiveren. Ze leven volgens een streng regime onder het toeziend oog van een vrouwelijke verzorger. De fragiele stabiliteit van hun routine wordt echter verstoord door de komst van een vijfde man, die een verleden met zich meebrengt waarvan ze dachten het achtergelaten te hebben...

TRAILER

https://www.youtube.com/watch?v=uwz9k76rd-4

Wanneer je deze, als ook andere ingevoegde media op de site wilt zien, dan moet je hier even toestemming voor geven.

Met het tonen hiervan wordt er mogelijk door een andere partij cookies geplaatst en/of wordt je ip-adres geregistreerd, zonder dat MovieMeter hier invloed op heeft. Lees ons privacybeleid voor meer informatie over hoe MovieMeter met je privacy omgaat.

zoeken in:
avatar van Mochizuki Rokuro
4,5
Laat maar komen die Gouden Beer!

avatar van jarno1975
Trailer geplaatst.

avatar van kappeuter
kappeuter (moderator)
Vanaf 26 november in de bioscoop (Cinéart)

avatar van Mochizuki Rokuro
4,5
Tsjonge - dat duurt nog lang...

avatar van arno74
4,0
Moeilijk te omschrijven film, tikkeltje contemplatief, niet voor een breed publiek bedoeld, soms kunstzinnig en abstract, en soms tekstueel geforceerd en onprettig expliciet. Filmisch, artistiek en visueel beslist interessant, tenminste als je het in de bioscoop ziet, op een klein scherm komt het cinematografische vrees ik niet even goed over. Enkele scènes zijn erg sterk. De minste aandacht is uitgegaan naar de inhoud en het realisme, jammer. Niet alle personages zijn even goed uitgewerkt. Het is wat mij betreft niet genoeg in balans om het meesterwerkje te zijn dat ik verwachtte gezien de vele lovende kritieken van de professionele filmcritici.

Visueel zat een meesterwerkje er wel in, en inhoudelijk ook als dit laatste evenveel aandacht had gekregen. Het onderwerp is daar heftig en spraakmakend genoeg voor, en hoewel de regisseur nota bene uit die potentie put heeft hij het er niet uit weten te halen, tot mijn grote verbazing choqueert hij liever met wat vergezocht geweld maar vooral met ongecensureerd taalgebruik dat bovendien onnodig herhaald wordt. Met dit onderwerp had de regisseur een juweeltje voor zich, jammer dat dit niet volledig tot hem door is gedrongen. Met iets minder pretenties en iets meer aandacht voor de inhoud was dit zeker een sterke film geweest. Een ruime 3*, al zal het vast hoger scoren bij wie vooral de cinematografie waardeert.

avatar van Mochizuki Rokuro
4,5
Afgaande op de reacties vanuit Gent is dit inderdaad het beloofde meesterwerk

avatar van starbright boy
3,5
starbright boy (moderator)
Mochizuki Rokuro schreef:
Afgaande op de reacties vanuit Gent is dit inderdaad het beloofde meesterwerk


Mwaoh, niet helemaal wat mij betreft.

Feelgooduitstapje No moeten we even buiten beschouwing laten, want deze film ligt veel dichter bij Tony Manero en Post Mortem. Een donkere film over machtsmisbruik, schuld en die zich niet inhoudt met een scheut inktzwarte humor, zo zwart dat sommigen de humor er niet meer van inzien. Als dat helemaal op zijn plek valt (Post Mortem) dan vind ik het fantastisch. Als de stukjes net niet in elkaar passen voor me (Tony Manero) dan vind ik het wat geforceerd aandoen soms. En El Club zit helaas wat dichter bij de laatste dan bij de eerste. Ook zien we een aantal Larrain-regulars uit die films weer terug.

Larrain ruilt het oude Chileense regime in voor de Katholieke kerk ditmaal. Waar zondaars op verschillende niveaus worden geacht te boeten in een landhuisje in een enigszins verlopen zeeplaatsje. En zoals hij al eerder deed projecteert hij een mentaliteit van een grotere groep mensen op een kleinere groep. Het zijn er hier echter wel een stuk meer dan eerst want langzaam maar zeker wordt een flink deel van het dorp erbij betrokken en daar wringt voor mij de schoen wat. Dat leidt namelijk tot een erg gewelddadig en zwartgallig,, geforceerd aanvoelend einde waarmee Larrain mij een beetje verwart. Zegt het iets over het mensbeeld van Larrain? Suggereert het dat de katholieke kerk de zondes wegmoffeld doordat de maatschappij ze daartoe aanzet? Ik ben er niet helemaal uit.

Het is ergens toe te juichen dat No een uitstapje was, want deze film is een stuk uitdagender dan die film en noopt ook meer tot herziening. Gewoon om te onderzoeken of het nu aan mij ligt dat zijn films verschillend vallen of dat Post Mortem echt de uitschieter naar boven is. En omdat ik ook over deze film nog wat vragen heb.

3.5*

avatar van arno74
4,0
starbright boy schreef:
Dat leidt namelijk tot een erg gewelddadig en zwartgallig,, geforceerd aanvoelend einde waarmee Larrain mij een beetje verwart. Zegt het iets over het mensbeeld van Larrain? Suggereert het dat de katholieke kerk de zondes wegmoffeld doordat de maatschappij ze daartoe aanzet? Ik ben er niet helemaal uit.
Mijn indruk was dat de uitleg niet in het verhaal maar in het raamwerk van de film zelf zit, alsof er een grote finale nodig is worden we getrakteerd op een lading zinloos geweld. Volgens mij wordt er alleen geprobeerd om de kijker te choqueren en niet zozeer dat er qua verhaal iets achter zit.

Ook wat mij betreft slaat hij daar de plank mis. Hij had ook met andere dingen kunnen choqueren, zoals het stelen van (tienduizenden? honderdduizenden?) kinderen door de kerk, daar wordt welgeteld één zinnetje aan besteed en er wordt verder niets mee gedaan.

Maar goed, hij doet ook veel goed, vooral op cinematografisch gebied. Ik had die film in eerste instantie 3* gegeven maar uiteindelijk toch naar 3,5* opgekrikt juist om die reden.

Wat die zwarte humor betreft zou ik het zelf eerder cynisme noemen, bij zwarte humor moet ik toch aan wat anders denken, de film heeft hier en daar behoorlijk stekelige en cynische noten.

avatar van Mr Thee
4,5
Wat een prachtige ervaring deze film. De setting: wat een mooie streek. Ook de rol van de honden -die tot voor kort tot uiting kwam in de op moviemeter gebruikte poster- is goed gekozen en uiterst verrassend uitgewerkt.

Zoals al genoemd is de film expliciet, soms hard. Toch begrijp ik niet waarom het als nodeloos choquerend wordt ervaren. De humor (vooral aan het eind ik kan alleen maar raden dat eerdere users de mededelingen over medicijngebruik en dwangmatige anale sex over the top vonden) en de expliciete beelden waren confronterend, maar uiterst functioneel. Het drama van de Rooms Katholieke kerk wordt er op een originele en sterke wijze mee geïllustreerd.

De karakters in de film zijn divers en worden sterk neergezet. Geen flat charachter te bekennen. Larrain’s hand is inderdaad meer zichtbaar dan in “No”. Met "No" is door het onderwerp en het meespelen van Gael Garcia Bernal ook veel meer internationale aandacht getrokken. Dat verklaart denk ik ook waarom de film een meer "doorsnee" karakter had.

De hand van Larrain: ik denk dan vooral aan het rauwe (uit Post Mortem en Tony Manero), de humor (uit met name Tony Manero), het teruggrijpen naar de historie van Chili (altijd). Daarbij zet Larrain de botsing van het heden met het verleden in deze film op een niet voor de hand liggende wijze neer. Netals in zijn vorige films speelt het oude regime weer een rol. Deze keer komt de historie van Chili wat minder nadrukkelijk terug bv. impliciet in het karakter en de levenswandel van één van de priesters. Doordat er gefaseerd -maar overigens niet te uitgebreid- teruggegrepen wordt op de achtergrond "het dossier" van de priesters en de non, ontstaat er een spanning. Net op het moment dat de spanning wegebt, doordat het verhaal duidelijk is voor de nieuwe orde / priester, wordt de spanning weer opgebouwd voor de finale climax. De climax het lijden na de zonde is geen noodzakelijk kwaad dat de kijker vermaakt, dan wel is dit niet uitsluitend. In het laatste deel zitten immers nog zat elementen die de kijker doen fronsen en nadenken over de hypocrisie van het geloof. Denk aan: het kussen van de voeten door de nieuwe priester, het feit dat de nieuwe priester wel heel nadrukkelijk na het succesvol "bedekken van de waarheid" in zijn "aardse/ hedendaagse" moderne auto en met zijn north face jack er vandoor gaat. Overigens komt "de rest van het dorp" over als de naïeve meute die snel oordeelt, maar die van het werkelijke drama geen weet heeft. Een gezien de zwaarte van de overige karakters en het verhaal terechte keuze om het zo te verbeelden, meen ik.

De verwarring waar starbright boy over spreekt, is herkenbaar maar voelde voor mij als een tijdelijke staat van verwarring veroorzaakt door een ietwat absurde manier waarop de orde wordt hersteld. Naar mijn idee een geniale cast, een verrassend plot in een absoluut niet pretentieuze film!

Gezien @LIFF Leiden 2015

avatar van arno74
4,0
Mr Thee schreef:
Zoals al genoemd is de film expliciet, soms hard. Toch begrijp ik niet waarom het als nodeloos choquerend wordt ervaren. De humor (vooral aan het eind ik kan alleen maar raden dat eerdere users de mededelingen over medicijngebruik en dwangmatige anale sex over the top vonden) en de expliciete beelden waren confronterend, maar uiterst functioneel. Het drama van de Rooms Katholieke kerk wordt er op een originele en sterke wijze mee geïllustreerd.

Nodeloos choquerend vond ik het niet. Wat ik nodeloos vond was dat geweldadig einde, waar je zelf wel een invulling aan geeft, volgens mij is het wel choquerend bedoeld, los ervan of dat ook geslaagd is. Maar zoals gezegd geef je daar zelf een andere invulling aan dan hoe ik het zie. En wat choquerend betreft, wat je als spoiler aanhaalt vond ik zelf niet echt choqueren. Waar de regisseur i.m.o. vooral mee probeert te choqueren, en daar ook in slaagt is (spoiler!!) aan het begin van de film, wanneer die misbruikte man buiten voor het huis staat en zoiets roept als "en toen zij u tegen mij, open je mond en neem dit vocht, want dit is het vocht van de Heer". Daar gaat het dus niet over hosties en wijn, en dat noem ik wel choqueren. De regisseur gebruikt een kerkelijk ritueel om daar orale seks met minderjarigen van te maken. En dat zinnetje wordt een paar keer herhaald. Wel choquerend, niet nodeloos. Het choquerende zit m overigens niet in de orale seks, maar hoe de regisseur dat heel knap in dit zinnetje met de kerk in verband brengt. In mijn mening wou ik overigens geen details melden aangezien ik de eerste was die hier een recensie plaatste, en spoilertags gebruiken heeft dan ook geen nut als niemand de film nog gezien heeft.

avatar van wibro
3,5
Van de cinematografie moest deze film het van mij niet hebben en zeker niet van het alsmaar steeds herhalende obscene taalgebruik van die Sandokan, dat mij bijna deed besluiten de zaal voortijdig te verlaten. Neen, deze film moest het van mij 100% hebben van het ijzersterke verhaal. Het geweld was niet bepaald zachtzinnig, maar gelukkig werd de kijker bespaard hoe een hond met een pikhouweel naar de eeuwige jachtvelden werd geslagen. Dit is dus geen film voor mensen die de hond een warm hart toe dragen. Vanaf de moord op de honden werd het wel heel erg spannend én gewelddadig. Het duurde wel even voor ik doorhad hoe op het einde nu precies de vork aan de steel zat. Maar ja, dat laatste gebeurt wel eens vaker als ik een film in de bioscoop bekijk. Ik word namelijk nogal gauw afgeleid.

3,5*

avatar van stefan dias
4,5
Briljante film waarbij niemand wordt gespaard.
Ik had het enorme geluk 'per ongeluk' in de zaal terecht te komen waar deze film zich afspeelde (we hadden ons van week vergist wat de programmatie betreft ) en ik wist dus werkelijk to-taal niet waarover deze film eigenlijk zou gaan.

En de manier waarop dit verhaal verteld wordt is geweldig. Aanvankelijk stoorde ik me nog aan de waas die over het beeld leek te liggen (dat lag aan het bijna geheel afwezige licht, maar 'stoorde' mij daarna totaal niet meer) en dat op zich herinnerde me dan spontaan aan 'Festen' toen er net als in die film ook een mokerslag plots heel de film op zijn kop zette.

Die mokerslag is een zeldzaam geziene, sterke scène: Sandokan die uit het niets opduikt en de mensen in het huis, maar ook ons, de kijker in een ijlende, schokkende, ijzingwekkende, nauwelijks te verdragen tirade gegijzeld houdt. Die blijft maar duren, wat het net zo sterk maakt, en je wil 'verlost' worden, maar de manier waarop is ook nog eens een schok die ik helemaal niet zag aankomen.

Vanaf dan sijpelde de gruwelijke waarheid mondjesmaat naar binnen. De film zakt dan ook niet echt in en uiteindelijk krijgt iedereen er snoeihard van langs. ( het lijkt wel of enkel en alleen Sandokan onze sympathie verdient, op zich ook al een beproeving). De priesters in casu, dat is wel snel duidelijk, maar verder ook die non die blijkbaar heel het walgelijke plannetje uitgedacht heeft en zich ontpopt tot een eersteklas kreng. Maar ultiem krijgt dat heilig boontje van een luxepriester die zich beter voelt dan al de rest nog een veeg uit de pan als walgelijke hypocriet die toch maar mooi alle potjes gedekt wil houden (en ook laf eerst Sandokan maar in elkaar laat rammen).


Fraaie boel.

Het enige wat mij een beetje ontging was de rol die die vrouw bij Sandokan speelde (of was dat 'gewoon' een prostituee?)

avatar van Verhoeven
0,5
Lees hier waarom ik El Club de meest verwerpelijke / slechte film van vorig jaar vond.

avatar van arno74
4,0
Verhoeven schreef:
Lees hier waarom ik El Club de meest verwerpelijke / slechte film van vorig jaar vond.
Een spoilerwaarschuwing is wel op z'n plaats, want behalve de film af te kraken verpest dit artikel het ook voor potentiële kijkers, wat vast ook de bedoeling van de schrijver is.

Verder kan ik me niet vinden in de kritiek, een "religious approach", huh? Of cinematografie dat afleidt? Uhhh... Vind het nogal een populistisch geschreven stukje met vergezochte "argumenten" die met de film weinig te doen hebben.

avatar van Verhoeven
0,5
Kan of wil?

avatar van arno74
4,0
Verhoeven schreef:
Kan of wil?
Kan.

Maar ik zou wel graag willen horen wat je in jouw woorden zo slecht vond aan deze film. 0,5* dat is nogal wat.

Ik vind dat de schrijver nogal een eenzijdig, vertekend, beeld geeft met commentaren als "Born in an upper-class family linked to the Pinochet regime (his father is a right-wing politician), Larraín prefers to deal in his films with the low and middle classes, whom he strongly despises." De schrijver is er meteen op uit dat je Larraín op een lijn zet met Pinochet en hem dus gaat verachten. Dit is echt idioot. En waaruit blijkt dat Larraín minachting heeft voor de "low and middle classes"? De schrijver roept maar wat, zonder enig bewijs.

"for Larraín the true problem is that Chileans deserve their fate". Misschien kan het geen kwaad om hier op te merken dat in Latijns-Amerikaanse landen (en Spanje) er een gezegde bestaat die zegt dat elk volk de politici krijgt die het verdient. Deze gedachte (wat verder off topic is bij deze film) is dus niet van Larraín, maar van de culturele opvatting van de bevolking uit die landen.

"Larraín attacks the poor from the left and from the right." Onzin, dit is een aanklacht op de kerk, op die priesters die lekker van de centjes van de kerk leven en van de kerk bescherming krijgen tegen afschuwelijke daden die ze hebben verricht en hier, zelfs in beperkte mate, aan bod komen, zoals kindermisbruik, en ontvoering en verkoop van tienduizenden babies (=mensenhandel), babies die overigens in handen kwamen van die upper class die aan het regime gezind waren. Als Larraín pro-Pinochet zou zijn zou hij daar nooit over beginnen. Dus hoezo "attacks the poor"? Deze film is een aanval op het instituut kerk, en in de verste verte niet op de armen.

"The Club is strongly dependent on art direction, to the point of being distracting in almost every scene." Sinds wanneer is art direction een slechte eigenschap, sinds wanneer staat cinematografie voor afleiding?

"Larraín, who makes one film after another devoted to showing that the world is doomed and that souls are rotten, without any real change possible, only a petty compromise." Zelfs al zou dat zo zijn, ja, en? Haneke heeft ook een deprimerende kijk op het leven. Daar hou je van of niet, maar dat is geen slechte eigenschap voor een film. Als je regelmatig het nieuws opzet is die kijk zelfs behoorlijk realistisch... Hoe had Larraín El Club dan moeten filmen, als een film waaruit blijkt dat de kerk onschuldig is, dat zij geen misdaden hebben begaan, en dat alle priesters schatjes zijn? Bovendien, als Larraín zo'n fan is van Pinochet, waarom valt hij dan het instituut aan die Pinochet (en vele andere dictators) ondersteunde?

"the autocritique." Sinds wanneer is zelfkritiek een slechte eigenschap? Wat is daar mis mee?

Zoals gezegd, de schrijver geeft nogal een vertekend (en onjuist) beeld om de film en Larraín af te kraken.

avatar van stefan dias
4,5
Verhoeven schreef:
Lees hier waarom ik El Club de meest verwerpelijke / slechte film van vorig jaar vond.


Wie wil er hier eigenlijk afrekenen met wie? Het gaat over verwerpelijke mensen, maar de film zelf is dat allerminst.

avatar van Verhoeven
0,5
stefan dias schreef:
Wie wil er hier eigenlijk afrekenen met wie? Het gaat over verwerpelijke mensen, maar de film zelf is dat allerminst.
De regisseur met de kerk en de schrijver met de regisseur. That's it.

Dat tweede zal ik nooit ontkennen maar het is de manier waarop dat deze film ook verwerpelijk wordt. Net als in het artikel zie ik in priester García de regisseur zelf aan het woord. Eigenlijk is priester García de duivel in schaapskleren. Hij verdraait Bijbelteksten, hij speelt voor God, kijkt neer op zijn mensen en bovenal predikt hij geen liefde maar verdoemenis. Hij die orde op zaken komt stellen is misschien nog wel erger dan de afgevallen priesters en non die in het huis wonen. Kortom, Larraín draait alles om. Hij toont de Kerk met al zijn verschillende volgelingen en kerkgangers als verrot. En dat alles duwt de regisseur je de strot door. Pure geestvervuiling.

Larrain draait het niet om. Hij geeft commentaar op een verwerpelijk aspect van de katholieke kerk. Hij geeft commentaar op o.a. die doofpothuizen. Priester Garcia is daarin de spreekbuis van de katholieke kerk. En Ja, die heeft de stem gekregen van Larrain. Uiteraard is het een interpretatie van Larrain, hij moet wel, want de katholieke kerk hult zich in dat soort zaken altijd in stilzwijgen. In die zin kijkt de katholieke kerk neer op zijn mensen. Dat is niet zo zeer de boel omdraaien, maar een spiegel voorhouden.

avatar van arno74
4,0
Larraín haalt hard uit richting de kerk, niet richting de kerkgangers. Ik vind het hier een gevalletje van "don't shoot the messenger". De kerk heeft nu eenmaal behoorlijk wat rottigheid uitgehaald door de eeuwen heen, daar kun je niet omheen. En Larraín haalt hard uit wat de recente schandalen betreft, en laat zien hoe de kerk (niet) reageert. Enerzijds doet hij dit op (te) lompe wijze, anderzijds schiet hij tekort wanneer het op thema's aankomt door de focus vooral op kindermisbruik te leggen, want like it or not er is wel veel meer verwerpelijks aan dat instituut uit het heden en het recente verleden (homohaat, onderwerping van de vrouw, mensenhandel, etc.). De kerk gaat maar moeizaam (of beter gezegd, niet) mee met de tijd en zit soms nog in de middeleeuwen en in een ivoren toren vast. Dat Larraín de vinger op de zere plek plaatst kan dus geen kwaad (de kerk doet dat zelf immers niet, als er een reactie is dan is dat vanuit druk van de publieke opinie en om die opinie te sussen), al doet ie dat wel op nogal lompe wijze. Maar anders krijg je zo'n softe en politiek correcte film als Spotlight, dat zet geen zoden aan de dijk.

Het verschil met de schrijver van dat stukje zit 'm in dat Larraín echte argumenten heeft waarmee hij dit soort misstanden bij de kerk aankaart, en de schrijver verzint ze om Larraín aan te vallen. Die zelfkritiek waar hij Larraín van "beschuldigt" zou zowel bij de schrijver als bij de kerk best welkom zijn.

avatar van stefan dias
4,5
Verhoeven schreef:
(quote)
De regisseur met de kerk en de schrijver met de regisseur. That's it.

Eigenlijk is priester García de duivel in schaapskleren. Hij verdraait Bijbelteksten, hij speelt voor God, kijkt neer op zijn mensen en bovenal predikt hij geen liefde maar verdoemenis. Hij die orde op zaken komt stellen is misschien nog wel erger dan de afgevallen priesters en non die in het huis wonen. Kortom, Larraín draait alles om. Hij toont de Kerk met al zijn verschillende volgelingen en kerkgangers als verrot. En dat alles duwt de regisseur je de strot door. Pure geestvervuiling.


Wat die duivel betreft ben ik het blijkbaar met je eens. Ik schreef er dit over: "Maar ultiem krijgt dat heilig boontje van een luxepriester die zich beter voelt dan al de rest nog een veeg uit de pan als walgelijke hypocriet die toch maar mooi alle potjes gedekt wil houden (en ook laf eerst Sandokan maar in elkaar laat rammen);" Dat Larrain door dit stukje héél 'de Kerk met zijn verschillende volgelingen met AL zijn verschillende volgelingen en kerkgangers als verrot' neerzet is voor jouw rekening.

Maar je kan toch moeilijk ontkennen dat deze mensen en toestanden wel degelijk bestáán! Mag Larrain daar dan geen film over maken? Mag Brouwers daar geen boek over schrijven? Moet het aandeel van Ierse nonnen in onherstelbaar leed verzwegen blijven???
Dit blijft een gitzwarte film die je naar de strot grijpt en dit stinkende potje helemaal open kiepert. Dit zijn toch geen leugens? Bizar dat je dat geestvervuiling noemt.

avatar van eRCee
3,0
Verhoeven schreef:
Lees hier waarom ik El Club de meest verwerpelijke / slechte film van vorig jaar vond.

Dit stuk nogmaals gelezen nu ik alle erin beschreven films heb gezien, maar het blijft voor mij vooral projectie van de schrijver op de films van Larraín, waarbij alle zaken die niet in zijn these passen buiten beschouwing worden gelaten, terwijl de 'argumenten' zelf ook aan flink veel interpretatie onderhevig zijn. Wat ik dus eigenlijk wil zeggen is dat het volgens mij onzin is.

Gast
geplaatst: vandaag om 05:19 uur

geplaatst: vandaag om 05:19 uur

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.