menu

Jackie (2016)

mijn stem
3,22 (503)
503 stemmen

Verenigde Staten / Chili / Frankrijk / Hongkong
Biografie / Drama
100 minuten

geregisseerd door Pablo Larraín
met Natalie Portman, Peter Sarsgaard en Greta Gerwig

'Jackie' geeft een blik op enkele dagen uit het leven van Jackie Kennedy. Het betreft de periode van de aanslag op haar man, John F. Kennedy, tot aan zijn begrafenis. Een periode waarin ze de liefde van haar leven verloor, maar de liefde won van het volk.

TRAILER

https://www.youtube.com/watch?v=m3vj6YsHKKQ

Wanneer je deze, als ook andere ingevoegde media op de site wilt zien, dan moet je hier even toestemming voor geven.

Met het tonen hiervan wordt er mogelijk door een andere partij cookies geplaatst en/of wordt je ip-adres geregistreerd, zonder dat MovieMeter hier invloed op heeft. Lees ons privacybeleid voor meer informatie over hoe MovieMeter met je privacy omgaat.

zoeken in:
avatar van eRCee
4,5
Ik begin me onderhand een roepende in de woestijn te voelen als het op deze film aankomt.

avatar van Donkerwoud
4,0
In 'Jackie' (2016) van Pablo Larraín is Jackie Kennedy een (anti-) heldin zoals de Britse schrijfster Virginia Woolf ze zo mooi kon schetsen: eenzaam in de schaduw van een roemrijke man die haar eigen leven betekenis geeft, maar tegelijkertijd die neurotische twijfel dat ze iets verloren is geraakt door diezelfde afhankelijkheidspositie. Want wat is immers háár nalatenschap als presidentsweduwe!? Jackie moest zich als een kameleon aanpassen aan de verwachtingen van een vrouw in haar tijdsgeest. Ze presenteert zich als het verlegen kindvrouwtje dat het Witte Huis toegankelijk maakte voor het grote publiek. Ze moet een warme, moederlijke figuur zijn voor de natie, terwijl ze tegelijkertijd niet schroomt om haar eigen kinderen in te zetten bij dezelfde beeldvorming. Ze was het stijlicoon dat de mode ging beïnvloeden met haar kleurrijke outfits, maar ze moest haar eigen publieke imago bijstellen toen ze door de politieke moord opeens omgeven werd met een tragisch rouwrandje. Zoals Ryan Gosling ook zo fantastisch een 'blanco' mannenrol kan vervullen, zo doet Nathalie Portman dat hier met Jackie Kennedy - steeds manoeuvrerend tussen de verwachtingen die men naar haar heeft, terwijl ze bij vlagen misschien zichzelf daarin kwijtraakt.

Pablo Larraín zou nog wel eens een film gemaakt kunnen hebben die men over een jaartje of wat gaat herwaarderen omdat zijn biopic zo veelzeggend is voor de beeld- en mediacultuur in onze eigen tijd. Over de representatie van vrouwenrollen en een herziening van die klassieke instituties. Hoe Larraín een geliefd staatshoofd tot een bijrol maakt in een biopic over zijn ambt, terwijl hij volledig inzet op de waaier van emoties bij een presidentsvrouw, die op haar manier invloed uit heeft kunnen oefenen vanuit de mogelijkheden en begrenzingen van haar positie. Over de verschillende rollenspellen waardoor zelfs een machtige vrouw - ondanks het exces en de overdaad van haar societybestaan - een existentiële leegte voelt achter de sprookjesachtige façade van schoonheid, succes en macht. Ze is evenzeer onhebbelijk, manipulatief en narcistisch, als wel een krachtige, liefhebbende persoonlijkheid die evenzeer haar weg moest vinden tegenover institutioneel seksisme. Larraín kiest precies de juiste afstand en nabijheid in beeld, geluid en acteerwerk door een portret te tonen voorbij de tragische glans van deze vrouwenicoon.

Ik hou eigenlijk niet van het soort acteerwerk dat Portman hier neerzet. Vooral een verzameling van accentjes, affectaties, tics en dergelijke, maar geen personage, eerder heel technisch acteerwerk. Je ziet Portman hard werken om Jackie Kennedy in al haar facetten zo goed mogelijk te imiteren, maar ik blijf uiteindelijk gewoon Portman zien.

Dan prefereer ik zo'n Joaquin Phoenix die begint met een veelzijdig personage neer te zetten en daarna pas denkt om er een Johnny Cash sausje overheen te gieten.

3,0
Dubbel gevoel
Alle respect voor het acteertalent van Portman. Fantastisch geacteerd maar de film kwam heel afstandelijk over en kon me niet boeien.

avatar van K. V.
3,0
Deze ook eens geprobeerd en het was niet mis, maar had er toch iets meer van verwacht. Het is redelijk afstandelijk gefilmd en dus minder meeslepend. Er werd nochtans wel goed geacteerd, maar dat accent had voor mij echt niet gemoeten. Het stoorde meer, dan dat het een meerwaarde had.
Visueel was het nog wel mooi en authentiek gebracht.
Ik ben niet direct van m'n sokken geblazen, al was het wel eens interessant om gezien te hebben, maar ik hoef deze niet meer terug te zien.

3,0
Elchapo schreef:
Vele reacties hier: wat een zware film.....tja het gaat hier ook niet over een romantisch verhaaltje! De moord op JFK geldt als 1 van de heftigste en brutaalste aanslagen in de geschiedenis.tot op de dag van vandaag zijn er wel 100 theoriën bedacht over deze gebeurtenis.dus dan krijg je een zware film met een weergaloze Portman als JFK echtgenote/weduwe.in tegenstelling tot vele reacties hierboven vind ik haar vertolking grandioos.toen ze als klein meisje in Léon the professional speelde kon je al zien wat er voor een geweldige actrice in schuil gaat.daar komt bij dat ze een hele fijne verschijning is.4 stars.


Er was een hitman ingehuurd uit Marseille. Hij staat achter een houten hek VOOR de auto van Kennedy..Dat is te zien op een beroemd filmpje..( Zapruder???)Het halve hoofd van Kennedy vliegt ook naar Achteren, je ziet Jackie daar naar grijpen Lee Harvey Oswald was een stroman, die later als schuldige werd aangewezen, een verwarde communist.. Hij was op 8 hoog (??/) in een magazijn, ACHTER Kennedy, zodat zijn hoofd naar voren zou zijn gegaan De hitman is dezelfde dag, terug naar Frankrijk gegaan. De vraag is echter...wie was de opdrachtgever?? CIA???Fbi??? Grootindustrielen?? Maffia?? Rechts????, Russen??Die vraag is nooit beantwoord. Jackie was een vrouw van grote klasse en ingetogenheid. Weergaloos vertolkt door Portman, die Jackie goed bestudeerd heeft, want Jackie, was 'vormelijk", het leek op acteren, niet-naturel.. Een eigenlijk niet erg boeiende film over "hoe het met Jackie ging " na de moord( zeker voor jonge kijkers ) . Jackie heeft snel de States verlaten, bewust, en later getrouwd met een Griekse multimiljardair, een scheepsbouwer. In dat huwelijk vond ze geen geluk. .
De film is geschiedenis voor mij, ik was toen 13, en ik had een "" O ...Jaa ervaring..'

avatar van hdehoon
Corran schreef:
Ik hou eigenlijk niet van het soort acteerwerk dat Portman hier neerzet. Vooral een verzameling van accentjes, affectaties, tics en dergelijke, maar geen personage, eerder heel technisch acteerwerk. Je ziet Portman hard werken om Jackie Kennedy in al haar facetten zo goed mogelijk te imiteren, maar ik blijf uiteindelijk gewoon Portman zien.

Dan prefereer ik zo'n Joaquin Phoenix die begint met een veelzijdig personage neer te zetten en daarna pas denkt om er een Johnny Cash sausje overheen te gieten.

Precies mijn gevoel. Portman zal vast een hele studie hebben gemaakt van de echte Jackie, maar ze bleef in een imitatie steken die daardoor niet overtuigde.

avatar van david bohm
2,5
Onderhoudende en interessante film met een toch wel erg magere Natalie Portman in de hoofdrol. Niet erg meeslepend terwijl het drama voor Jackie Kennedy toch groot moet zijn geweest.

avatar van panax
4,0
indrukwekkende film
over een stuk geschiedenis die de wereld schokte en
nooit is de waarheid op tafel gekomen !
indrukwekkende rol van natalie portman !

avatar van Filmkriebel
2,0
Saai gebracht. Door de uren en dagen na de moord op Kennedy te tonen krijg je een makkelijk melodrama, maar ik vind het leven van Jackie met Kennedy interessanter dan zonder. Het personage Jackie kan me ook al niet echt boeien. Portman zat wel goed in haar rol maar helaas was dit voor mij een moeilijk door te komen film.

avatar van Shadowed
3,0
Ok.

Inderdaad een interessant onderwerp dat een beetje saai gebracht is. Het lijkt een beetje arthouse te zijn, maar zweeft er een beetje tussenin. Portman is geen favoriet van me, maar hier doet ze het gewoon prima in haar rol.

Ze krijgt ook wel een moeilijke rol, emotioneel trok ze me niet echt mee, maar ze zat inderdaad behoorlijk in haar rol. Het eerste half uur van de film is ongetwijfeld het sterkst, daarna zwakt het af naar een "normaal" rouwdrama die soms wat leeg aanvoelt.

Mooie shots van Jackie die door het huis loopt, maar voor de rest blijft het een beetje "saai". Verhaal is best interessant, en iets waar je wel meer over te weten wilt komen. De scene van de aanslag zelf was behoorlijk bruut en meeslepend.

Emotioneel trekt het je niet mee, maar voor de rest is dit een prima film. Wel leuk om een keertje gezien te hebben over deze gebeurtenis.

avatar van McSavah
5,0
Shadowed schreef:
Het lijkt een beetje arthouse te zijn, maar zweeft er een beetje tussenin.

Deze film overstijgt 'arthouse'.

avatar van Lovelyboy
4,0
Bijzonder stukje geschiedenis, en in die zin een hele bijzondere en intrigerende 'point of view'. Wat er gebeurde en hoe weten we allemaal. Maar nooit bij stil gestaan hoe dat voor haar geweest moet zijn terwijl ze er naast zat en onder de 'troep' van haar eigen man kwam te zitten. Moet zeggen dat ik dat bijzondere beelden vind, die auto die weg spoed. Clint Hill op de achterkant in een poging de First Lady te beschermen en Jackie zelf met het geëxplodeerde hoofd van JFK op schoot. Phoe...dat vind ik nogal wat. Clint Hill zou zelf ook een bijzondere uitgangspunt zijn voor een degelijke verhaal en/of film maar dat is al min of meer gedaan met In the line of fire.

Terug naar Jackie en Portman. Bijzondere beelden dwalend door die lege kamers, deur na deur, een sigaret rokend staand naast het bed, een leeg bed. Dat is de tragedie wat mij betreft. De eenzaamheid die een dergelijke functie en titel met zich mee draagt. Niemand die daar dicht bij genoeg staat om er te zijn of troost te bieden. En dan al die keuzes, hoe nu verder, wat verwacht het land, de pers er als een stel hyena's op. Een moeilijke tijd om dan het juiste te doen en sterk over te komen. Prachtige dialogen overigens ook met de priester, beste rol van John Hurt, en dat er toch voorzichtig een scheur zichtbaar wordt. Dat het huwelijk en JFK zelf toch verre van perfect was.

Een hele apart sfeer overigens die in combinatie met de muziek soms iets dromerigs heeft of juist richting een nachtmerrie dreigt te gaan. Maar dat mysterieuze wordt nergens overspeelt. Bepaalde beelden zijn zo bewerkt, zeg maar gritty, dat ik echt even twijfel of er echte beelden in gemonteerd zijn. Ook erg mooi.

Portman zelf raakt de snaar wel goed. Bij tijd en wijlen een echte krachttoer, toch neigt bepaald gedrag soms naar het irritante en dat ik me afvraag ligt dat aan Portman, was dat gewoon Jackie of ligt het aan de situatie? Complete miscast overigens vind ik die Peter Sarsgaard als Bobby. Hij lijkt er voor het oog wel aardig op maar ik van die Sarsgaard negen van de tien keer zo'n slappe zak met die zachte timide intonatie en dat wat licht nerveuze voorkomen altijd.

Al met al een prachtig drama, een personages die eerste rang zat en in die zin nog nooit zo in beeld gebracht is. Het enige wat ik overigens mistte was het saluut van John-John als de kist voor bij komt. John F. Kennedy Jr. salutes his father’s casket in Washington, 1963 - rarehistoricalphotos.com
Had toch wel verwacht dat dit moment nog voorbij zou komen, of heb ik wat gemist?

avatar van FlyingGustman81
3,0
Geen onaardige film. Portman acteert goed. Had er zelf iets meer van verwacht. Vind hem wel vrij somber en te weinig emotie (misschien ook wel logisch) maar daardoor blijft hij bij mij steken op 3 sterren.

avatar van Film Pegasus
4,0
Film Pegasus (moderator)
Ik ken Jackie Kennedy niet echt, buiten de usual facts. De film gaat niet over haar hele leven, maar spitst zich op de dagen tussen de moord op haar man en de begrafenis. Hoe ze omgaat met het verlies, de harde realiteit dat niet enkel haar man overleden is, maar ook de president van Amerika. Minder tijd voor persoonlijke rouw dus en ook meteen een nieuwe president. Het afscheid van haar echtgenoot, het afscheid van het Witte Huis waar Jackie ook haar stempel op drukte. Wat zullen ze van hem onthouden, wat is goed voor de kinderen, wat verwacht het volk, …

De aanloop van de film is ook interessant. Normaal met Rachel Weisz en haar toenmalige echtgenoot Darren Aronofsky als regisseur. Koppel gaat uiteen en beiden verlaten het project. Aronofsky blijft nog wel al producer en wordt vervangen door Pablo Larraín, geen Amerikaan zoals Aronofsky. Veel mensen van de crew zijn Fransen of Chilenen trouwens. Dat is volgens mij niet slecht en zorgt ervoor dat het geen puur patriottische film wordt, maar eerder een persoonlijke inkijk, voor zover dat mogelijk is bij zo'n publiek figuur.

Het resultaat is een biografische film die vooral visueel zeer indrukwekkend gemaakt is met een schitterende Natalie Portman in de titelrol. Hier en daar wordt originele footage gebruikt, maar door de filmstijl is het soms goed kijken wat origineel is en wat niet. Je merkt het wel, maar de grens is dun. En dat geeft een boeiend beeld weer. Het verhaal is wel minder interessant en naast de schitterende Jackie krijg je een minder sterke Bobby Kennedy. Het is vooral een ingewikkeld rouwproces weer. Jackie kan voldoende boeien, maar mist met momenten dat extra vuurwerk. Gelukkig is de aankleding goed gedaan.

Gast
geplaatst: vandaag om 05:47 uur

geplaatst: vandaag om 05:47 uur

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.