Jackie (2016)

mijn stem
3,40
27 stemmen

Verenigde Staten / Chili / Frankrijk
Drama
100 minuten

geregisseerd door Pablo Larraín
met Natalie Portman, Peter Sarsgaard en Greta Gerwig

'Jackie' geeft een blik op enkele dagen uit het leven van Jackie Kennedy. Het betreft de periode van de aanslag op haar man, John F. Kennedy, tot aan zijn begrafenis. Een periode waarin ze de liefde van haar leven verloor, maar de liefde won van het volk.

  • Vanaf donderdag 16 februari in de bioscoop

TRAILER

16 BERICHTEN 5 MENINGEN
zoeken in:
avatar van John Milton
 
0
geplaatst: 5 oktober 2016, 21:04 uur [permalink]
Bijzondere trailer, vooral die muziekmenging op het einde. Verontrustend.

Zou me niet heel erg verbazen als Portman weer hoge ogen gooit hiermee, voor de Oscars. En wat is ze nog steeds fijn om naar te kijken...

avatar van Verhoeven
 
0
geplaatst: 5 oktober 2016, 21:15 uur [permalink]
Terrence Malick? (Of verbeeld ik me dat nu, Xgogax?)

avatar van McSavah
4,0
0
geplaatst: 6 oktober 2016, 00:45 uur [permalink]
Ziet er fenomenaal uit, maar inderdaad ook wel erg Malickiaans bij momenten. Gelukkig lijkt de cameravoering meestal wat trager en minder zwierig. Zeer benieuwd naar!

avatar van John Milton
 
0
geplaatst: 6 oktober 2016, 09:10 uur [permalink]
Ik had die sensatie niet, maar ik zag de trailer op mijn telefoon in de trein (ja, met hoofdtelefoon uiteraard). Bepaald niet ideaal.

avatar van McSavah
4,0
0
geplaatst: 6 oktober 2016, 11:03 uur [permalink]
O, ik ook hoor (zonder koptelefoon). Voor een teaser of trailer ga ik echt geen ideale omstandigheden creëren. 😄 Enkele shots zijn gewoon trademark Malick (auto - sluier - veld). En dan nog die fluisterende voice-over van Portman eroverheen.

avatar van John Milton
 
0
geplaatst: 6 oktober 2016, 11:37 uur [permalink]
Hmmm als je het zo omschrijft wel ja. Misschien was ik wel gewoon comfortably numb na een dag trainingen op kantoor. Hoe dan ook, heb er erg zin in.

Bijzonder dat 8 december Neruda van Larrain komt en twee maanden later zijn volgende al, met Jackie. En eind november 2015 hadden we El Club nog. Dat zijn drie films in 15 maanden. Dat is niet erg Malicky, al is die voor zijn doen natuurlijk ook extreem productief sinds een jaar of wat 🙂

avatar van Gish
 
0
geplaatst: 22 oktober 2016, 12:33 uur [permalink]
Kan niet wachten om de beste actrice van haar generatie weer te zien. Dit voelt nu al weergaloos.

avatar van Actarus
 
0
geplaatst: 24 oktober 2016, 20:05 uur [permalink]
Dit is Portman op het lijf geschreven! Veelbelovend!

avatar van Verhoeven
 
1
geplaatst: 12 december 2016, 16:57 uur [permalink]bevat spoilers, klik op de tekst om deze te lezen
IFFR-Preview 2017.

avatar van mjk87
4,0
0
geplaatst: 7 januari, 15:50 uur [permalink]
Zou dit de sneak van morgen kunnen zijn?

avatar van TheBunk
4,0
2
geplaatst: 11 januari, 22:56 uur [permalink]bevat spoilers, klik op de tekst om deze te lezen
Portman is fe-no-me-naal. Absoluut de rol van haar leven. Ze zet een getraumatiseerde vrouw neer die op een bijna-manische manier met niet alleen de dood van haar man omgaat, maar ook met de moord zelf, haar huwelijk vol barsten, de ogen van de wereld, de druk van de legacy van het Witte Huis. Tour-de-force, noemen we dit, geloof ik.

NO vond ik een hele aardige film, maar met Neruda vorige maand en nu deze heeft Larrain zich wel echt bewezen. El Club en de oudere titels staan op de lijst. Na Neruda wist ik al dat Larrain een meester is in het schakelen tussen stijlen/tempo's en dat lukt hem ook hier. Het is geen Malick-film, maar bevat zeker wel 'Malickiaanse' elementen de monoloog van John Hurt. De val waar veel regisseurs in trappen met dit soort historische non-fictie verhalen is dat men vaak elke gebeurtenis wil behandelen. Larrain kiest echter zijn momenten. Hij houdt het klein qua tijdsspanne en persoonlijk qua drama. Qua kleurenpalet en filter deed deze film me soms een beetje denken aan Carol. Die was ook zo bloedmooi geschoten.

avatar van Montorsi
4,0
1
geplaatst: 12 januari, 09:07 uur [permalink]
geweldige film, audiovisueel een hoogtepuntje, inhoudelijk zeer boeiend en intrigerende rollen over de gehele linie.

avatar van ohkino
4,0
0
geplaatst: 12 januari, 10:07 uur [permalink]
Portman is fe-no-me-naal. Absoluut de rol van haar leven. Ze zet een getraumatiseerde vrouw neer die op een bijna-manische manier met niet alleen de dood van haar man omgaat, maar ook met de moord zelf, haar huwelijk vol barsten, de ogen van de wereld, de druk van de legacy van het Witte Huis. Tour-de-force, noemen we dit, geloof ik.

Helemaal mee eens: - TheBunk

avatar van Mr Thee
4,0
0
geplaatst: 12 januari, 17:06 uur [permalink]bevat spoilers, klik op de tekst om deze te lezen
In aanvulling op de lofzang van voorgaande users, nog een duit in het zakje.

De film begint. Al snel blijkt dat Portman een prestatie van formaat neerzet. Larraín laat zich ook van zijn goede kant zien door wéér op een uiterst pakkende wijze de historie te verbeelden. Geluid, acteerspel, beeld: ze versterken elkaar. De echte beelden lopen over in de oorspronkelijke beelden. Met als hoogtepunt voor mij: het beeld dat Jackie in de auto zit en de weerspiegeling zichtbaar is het glas: ogenschijnlijk een truc door in het raam oude beelden te projecteren: prachtig. Nu weet ik ook weer waarom deze dame bekend is geworden als onafhankelijke vrouw en stijlicoon. Nadelen heeft de film ook: het is een praatfilm, Jacky praat niet al te hard en dat kunnen mensen vast irritant vinden. Het was een hele zit, het begin leek iets sterker dan het einde. Nu had ik ook weinig geslapen de nacht ervoor...maar een film als deze had ik niet graag willen missen.

Het echte interview tref je overigens HIER!

avatar van mjk87
4,0
0
geplaatst: 12 januari, 20:34 uur [permalink]bevat spoilers, klik op de tekst om deze te lezen
Goede film inderdaad. Sowieso als de biografieën zoals ik ze graag zie, met slechts een korte periode behandeld, een sfeerschets haast en dat je zo iemand leert kennen. Lincoln van Spielberg was een goed voorbeeld hoe het moet, een The Iron Lady een heel slecht voorbeeld.

Jackie heeft twee sterren, de regisseur en Portman. Om met die laatste te beginnen want hoezeer iedereen een prima rol heeft in de film is er maar één die straalt. Portman zet Kennedy neer als een zeer zelfverzekerde gedreven vrouw, ijdel (lees: licht narcistisch) en met enige grootheidswaanzin waarna ze, als manlief is doodgeschoten, in een control freak verandert. En altijd even geloofwaardig, of ze nu haar charmantste glimlach opzet of verdriet moet tonen.
Daarnaast is dit ook de film van regisseur Larraín. Vaak prachtige dromerige beelden met verwarrende cellomuziek die deze film een heel eigen smoel geven. Het zijn ook vaak losse beelden (flarden haast), een registrerende camera (heel fijn!) en veel close-ups waardoor de film enorm invoelbaar wordt. En enkele shots en scènes zijn gewoonweg geweldig, vooral dat beeld met de weerspiegeling van het publiek in de autoruit zoals hierboven beschreven. Maar ook dat beeld als Jackie naast de echtelijke sponde staat.

Verder zijn de stukken met de interviews an sich wel een goede kapstok maar wel een stuk minder interessant dan de rest van de film. Maar het stoort niet. Dan vind ik de gesprekken met de pastoor (dominee, wat is het?) eigenlijk het enige echte minpunt. Te veel gepraat en te veel waarin expliciet wordt gezegd wat men denkt. Nergens lijkt dat bij de rest te passen. 4,0*.

1,0
0
geplaatst: afgelopen vrijdag om 23:46 uur [permalink]
Ik trok het niet. Vind het maar een ijdele performance en volslagen oninteressant.