Mulholland Dr. (2001)

Vreemd .

Heel vreemd.

"Look... here.

I don't know what's going on.

That's so much baloney."

Betty: "Let's hide it".

(shot's van handen van Betty en Rita die zorgvuldig de waardevolle spullen in een doos opbergen en boven in de kast stoppen, daarna schudt Betty Rita, heel aandoenlijk, de hand.....typische heerlijke Lynch touch.)

Baloney? Meest 'zinrijke' film ever!

Ik begon me al af te vragen of het aan mij lag

Aan het gemiddelde en de reacties te zien zou ik bijna bang worden om hier een afwijkende reactie te plaatsen.

De film begon goed, maar ontspoorde het laatste halfuur met het gevolg dat ik er niets meer van snapte. Acteerwerk vond ik wel goed.

Ik vraag mij af of ik de enige ben die mij onaangenaam heb laten verrassen door deze film? Zijn de 2653 mensen die op deze film gestemd hebben allemaal David Lynch liefhebbers? Houden zij van puzzelen? Dit vond ik namelijk niet echt een doorsnee film.

Zou het misschien kunnen dat veel stemmers na het zien van deze film en het surfen naar deze webpagina plots aan zichzelf beginnen te twijfelen aan de hand van de hoge waardering en zo uit komen op een andere stem. Het lijkt mij namelijk logisch dat de meerderheid van de 2653 (doorsnee) stemmers deze 'alternatieve' film hetzelfde beleefde als ik dat deed.

Misschien zijn dit soort films gewoon niet voor mij weggelegd (Blue Velvet vond ik overigens wel goed).

Van die 2653 mensen zullen er uiteraard genoeg zijn die hem niet zo goed vinden.

Maar je vind het geen doorsnee film zeg je, is dat een probleem dan?

Een doorsnee film kan je niet verrassen en is niet zo bijzonder.

Het kan best zijn deze film niet helemaal je ding is, maar de eerste keer is deze gewoon erg lastig om te volgen. In mijn geval werd deze per kijkbeurt beter.

Om wijlen wacko Michael Jackson te citeren: "This is it"!

Plot is abstracter, meer poetisch, dan Blue Velvet maar hoe vaker je deze film ziet hoe meer subtilteiten je gaan opvallen. Trouwens gewone 'dromen' bestaan niet.....en als je meedroomt....ach dan begin je vanzelf een beetje anders (vreemd) te formuleren. Parallel hieraan:

Vervreemding en angsten:

De man in Winkies:

"I get even more frighten when I see how afraid you are"

Betty tegen Rita:

"Now you got me scared"

"Then I realise what it is": "Strange" wat liefde voor film met je doet.

Betty: "Oh I can believe it!"

This is also... IT Over ironie gesproken .

Toch denk ik dat je deze nog een paar kansen moet geven. In The Matrix draait het om de keuze tussen een blauwe en een rode pil. Lynch draagt hele andere 'voorwerpen' aan. Sleutels, bijvoorbeeld. Blauw. Dat dan weer wel.

Deze droomfilm is gewoon bedden-goed en zeker niet een laken uit hetzelfde pak.

PS. Zal ik nog iets over koffie zeggen?

Ik had aanvankelijk dezelfde reactie (leuke film, maar na de twist het laatste halfuur snapte ik d'r geen drol meer van), maar ik hou wél van puzzelen. De film daagt je uit om na te denken en vormde daarom een aangename verrassing. Het blijkt namelijk behoorlijk goed in elkaar te zitten

Persoonlijk vind ik het niet eens zo'n ingewikkelde film. Alles wat ik later op IMDb las, had ik zelf ook al bedacht. Of gaat het juist om de kleine details?

Ingewikkeld misschien niet maar door elkaar gehusseld wel, Lynch heeft er een moeilijke brei van gemaakt. De eerste keer dat ik Mulholland Dr. zag kon ik er geen touw aan vast knopen. Ik heb heel de spoiler topic af moeten gaan wilde ik de film begrijpen.

Jullie zullen niet voor niets zo enthousiast zijn, dus moet ik deze film misschien nog maar een keer bekijken. Alleen niet in de nabije toekomst.

Wat een ontzettend slecht geacteerde film.

Hij komt uit 2001 maar het leek wel alsof ik naar 1 of andere B serie uit de jaren 80 zat te kijken. Die muziek ook....

Na 45 min maar afgezet omdat het echt allemaal verschikkelijk oninteressante scenes waren.

Zo te zien aan je recente stemmen ben je van nature sowieso geen rasoptimist.

Heeft natuurlijk niets met optimisme te maken of vindt een optimist een slechte film al snel heel goed in jouw ogen? Dan is het iig geen realist.

Kritisch is denk ik meer van toepassing.

Kritisch? De argumenten kaat ook te wensen over en de film al na 45 minuten afzetten .

Na drie kwartier afzetten is wellicht iets té kritisch - en met kritisch bedoel ik ongeduldig

Emotieloos acteerwerk kun je toch niet zeggen. Niet als de film af hebt gekeken tenminste, want tegen het einde zitten een paar scènes waarin wel degelijk de sterren van de hemel wordt geacteerd. Daarnaast moet je het acteerwerk in het eerste deel van de film ook in de goede context plaatsen. Wat dat betreft is het geen onlogische keuze, maar ik kan begrijpen dat het je niet aanspreekt.

Zeggen dat de film een jaren '80 setting heeft vind ik nogal vreemd als argument. Wil je daarmee zeggen dat elke film uit de jaren '80 slecht is? Waarom zou er iets mis zijn met een jaren '80 sfeer of setting?

Jaren '80 opname is ook al zoiets: wat bedoel je daar nu weer mee?

Tsja dat ik het oninteressant en slecht acteerwerk vind is gewoon mijn mening. Best lastig om dat te gaan beargumenteren.

Als ik er na 3 kwartier nog geen hol aan vind en ook weinig hoop heb dat het snel een stuk beter zal worden, waarom zou ik dan nog blijven kijken?

Ik vind het dan al zonde dat ik er uberhaupt aan begonnen ben en wil dan zo snel mogelijk stoppen opdat ik verder kan gaan met het kijken van een goede film.

Misschien moet je het geheel gezien hebben om het eindelijk geweldig te vinden en zo niet dan zou ik graag weten wat er allemaal zo geweldig is aan bijvb het eerste half uur van de film.

En voor wat betreft die jaren 80 setting, tjsa als je dat niet snapt/ziet dan is het lastig uit te leggen. Toch een poging, korrelige beelden, de geforceerde dialogen en niet te vergeten de typische jaren 80 deuntjes die de film "ondersteunen".

Punt is dat als je heel de film uitzit het slechte acteerwerk wel verklaart wordt. Dit is dan met opzet zo gedaan.

Van mij mag je hem afzetten hoor maar bij MD zijn de eerste 45 minuten geen goede indicatie hoe de rest van de film zal zijn. Maar goed, het is je goed recht natuurlijk.

Begrijp gewoon niet dat mensen hier 0,5* aan geven. Deze film bevat zoveel aangename pluspunten. Vooral de sfeer van deze film is zeker al een dikke ster waard. En dan zelfs zeggen dat de acteerprestaties slecht zijn

Maarja iedereen zijn ding.

Inderdaad. De bewuste overacting steekt de draak met het nepwereldje dat Hollywood is. En de tweede helft van de film kan geen al te grote verrassing zijn voor wie vier jaar eerder Lost Highway zag.

Veel filmkijkers echter pikken er gewoon iets uit, afgaande op de affiche en korte beschrijving, maar willen steevast eenzelfde soort spannend en/of romantisch verhaaltje. Zo bekeken kan ik me goed voorstellen dat deze film als totaal onbegrijpelijk en grote afknapper wordt ervaren.

Een auto-ongeluk, geheugenverlies en een zoektocht naar identiteit is uiteraard niet iets om bij wakker te blijven. Na 45 minuten nog geen enkele schietpartij of spectaculaire achtervolging. Kom op zeg, "gaap" en uit dat ding (gebrand DVD'tje of 'n pindakaasje?) om met Ew_MK1 te spreken.

Korrelige beelden? Jazeker, 35mm Kodak is natuurlijk waardeloos, dat weet elke filmkenner ook wel, evenals Ew_MK1.

Once Upon A Time In The West heeft een setting, die de 21e eeuw nog niet eens haalt. Dus een slechte film. Dat iemand aan dit argument durft te twijfelen.

Jaren 80 deuntjes? Ja, die hoegenaamde sfeer-composities van Badalamenti zijn net zo slecht als de korrelige beelden. Da's toch algemeen bekend in de kringen van de goed geïnformeerde filmliefhebbers, waarin Ew_MK1 zich begeeft?

Een beetje acteerwerk-kenner, zoals Ew_MK1, weet ook wel dat Naomi Watts zwaar overgewaardeerd wordt, en het is dan ook ronduit belachelijk dat zij de Online Film Critics Society Award for Best Actress in ontvangst mocht nemen.

Kortom, raadpleeg Ew_MK1 voor het betere filmadvies.

Poëzie? Van die subtiele dingen....

Betty met roze vest, lippen en nagels toonbeeld van vertrouwen ontdekt met Rita, een blauwe sleutel met driehoek. De kleur en vorm van de sleutel wijzen vooruit naar de aard van hun intieme verhouding. (Blauwe sleutel als symbool voor 'ontsluiten' of 'ontdekken' geeft een bluesgevoel....driehoek is een homosexueel symbool)

Kleine ironische (pesterig zelfs....) tussenshot van reclamebord:
"Special made for pinks"....als aanprijzing voor hotdogs.
"Pink' betekent kleur roze, maar ook toppunt, perfectie, puikje, toonbeeld en natuurlijk: roze driehoek.
Hapklare Hotdog...ach, een beet in een 'heet hondje' zegt genoeg....
Typisch een perverse worst observatie van Lynch....

Daarna moordenaar en maat, hartig hap etend, verschijnen met.... hoertje

En dan, (na Betty: "we 'll pretend to be somebody else"...en Rita), ondekt Adam zijn vrouw met Gene Clean en smeert er met roze verf op los en gaat er met bloedneus vandoor.

Freud zou zijn vingers er bij aflikken. Rood is een gradatie van roze. "That's it".

Trieste reacties kan jij poneren zeg. Heb ik je op je freudiaanse pikkie getrapt?
Wie zegt er dat ik een filmkenner ben? Een liefhebber ben ik wel en ik heb mijn mening gegeven over MD. En als mensen hier vragen waarom ik het een jaren '80 opname vind hebben dan leg ik dat uit.
Ik hoef van jou niet op een dergelijke neerbuigende manier te horen dat ik het mis zou hebben.
Once upon a time in the west komt uit 1968, MD komt uit 2001 dus je vergelijkt appels met peren.
Bij een film uit 1968 accepteer ik dat het beeld slecht is bij een film uit 2001 heb ik daar meer moeite mee. En nee, een slechte beeldkwaliteit wil niet per definitie zeggen dat het een slechte film is idd.

Ik denk dat je eens wat minder gefrustreerd moet proberen te reageren en accepteren dat deze film gewoon niet ieder zijn ding is zoals je voorgaande 3 posters dat iig wel kunnen.
Niet iedereen zit te wachten op een film die je pas een btje zou kunnen begrijpen nadat je er een korte studie van gemaakt hebt.

Met een beetje logisch beredeneren heb je de grote lijn anders zo te pakken hoor.

Zou kunnen ik baseer het op de reacties van andere posters, heb hem zelf niet afgezien.

En hetgeen ik wel heb gezien was zo oninteressant dat ik niet van logica kan praten.

Een film nauwelijks gezien hebben en toch je mening laten gelden over de totale film en dan verbaasd zijn dat anderen neerbuigend reageren. Kom kom. Als je serieus genomen wil worden lijkt me een logische vereiste dat je de film uitziet en in elk geval probeert te begrijpen waarom anderen hem goed vinden. D.w.z niet zeggen dat je de film zelf goed hoeft te vinden. Zo heb ik met iemand bij Inland Empire een stevige discussie gevoerd. Maar diegene kwam met doordachte argumenten, waar je wat mee kunt. Niet dat ik er mee eens was. Maar er werd meer op inhoudelijk details ingegaan. Dus een interessantere inbreng mogen wij hier toch wel verwachten. Ook al is het negatief.

Ik vind niet dat ik de gehele film gezien moet hebben om er een mening over te geven.

Er is een voor mij gegronde reden waarom ik niet verder kijk. En daarnaast heb ik ook genoeg reacties van mensen gezien die hem wel tot vervelends toe uitgekeken hebben en nagenoeg dezelfde mening over de film hebben.

Het lijkt me erg sterk namelijk dat jij altijd netjes pas een mening vormt (al dan niet voor jezelf) als de aftiteling zich aandient.

De neerbuigende reactie van XAV is dus alles behalve terecht en al zeker niet gepast.

Daarnaast is het ook zeker niet zo dat ik niet probeer te begrijpen waarom iemand anders hem wèl goed vindt. Ik ben benieuwd waar je dat uit opmaakt. Ik

Er is nou eenmaal geen film die door iedereen goed/leuk gevonden wordt.