Mulholland Dr. (2001)

Gisteren voor de zoveelste keer gezien en blijft ronduit geniaal. Ik denk dat ik nu, na zo'n tien keer kijkbeurten, kan zeggen dat deze film mij nooit zal vervelen - al is dat een gewaagde uitspraak. Elke keer word ik weer helemaal meegesleept en heel erg geëmotioneerd, iets wat ik zelden heb bij films, zeker bij films die ik al ken. Amen!

Een vage uitspraak die zou worden uitgekotst als het gezegd zou zijn door een mindere god, zeg bijvoorbeeld Uwe Boll.

Vreemde kijkervaring in de goede zin van het woord!
Vond de film erg boeiend maar pas na wat reviews te hebben gelezen snapte ik de rode draad pas echt..
Goede acteurs en mooie plotwendingen!
Met als mooiste scene die scene in die club.. waar je die zangeres ziet zingen en later als ze flauwvalt de zang nog steeds verder gaat.. Deze scene bleef mij het beste bij..
Boeiende film die zeker meerdere kijkbeurten krijgt!
4,5 voor nu

Tsja, ik ga deze toch ook maar nog een kans geven. Vond dr werkelijk geen ene reet aan de eerste keer, maar het is duidelijk dat dat niet aan de kwaliteit van de film kan hebben gelegen. David Lynch staat bij mij te boek als absolute topper evenals Naomi Watts. Mss dat het de sfeer was waarin ik hem keek, was ik moe, ik weet het niet, maar de gast waarmee ik hem gekeken heb en ik grappen nu nog wel eens over hoe kut deze film wel niet was.. En als ik dan al deze berichten lees begin ik me af te vragen of er mss nog een Mulholland Drive is gemaakt met Naomi Watts die idd wél slecht was. Enfin, ik verwijder mijn stem en neem me voor het zsm nog eens te proberen..

Is wel een film om de aandacht goed bij te houden.. en waarschijnlijk heb je niet je volle aandacht erbij gehad toen je deze met die maat gekeken hebt?

Waar slaat dit op? -

Na de spoilertopic wat gelezen te hebben denk ik wat meer te begrijpen, maar deze film zullen we nooit helemaal begrijpen denk ik dan. Alleszins een fantastisch verhaal, erg goede samenloop, goede acteerprestaties, vreemde ontknoping. Sterk gedaan van David Lynch, deze moet ik eens herbekijken, en nog eens, en nog eens, "très bien" -

Ik weet niet wat ik met deze film aan moet. We hebben hem met drie personen bekeken en, hoewel we alledrie ervaren filmkijkers zijn, moesten we toch alledrie bekennen dat we er niets van begrepen hebben.
De film zet om te beginnen wat lijntjes uit. Een auto ongeluk waar één dame aan weet te ontkomen. De politie heeft dat snel in de gaten. We zien een soort maffia achtige scene met een regiseur die zijn zin niet krijgt. Z'n vrouw bedriegt hem met een arbeider.
Een andere man heeft een droom in een bar en is bang van een aapachtige man. Uiteindelijk allemaal informatie waar je je aan het einde van de film nog steeds bij afvraagt wat je hier nou in de film mee moest, want er wordt verder niets meer mee gedaan.
De lijn van de ontsnapte vrouw in het appartement samen met de andere vrouw en de vriendschap die ontstaat, hoe onwaarschijnlijk ook, is dan in ieder geval nog wel te volgen. De film duurt 140 minuten. En 110 minuten daarvan volgen vooral die lijn. Hoewel je aan het einde nog steeds niet weet waar de film naar toe gaat en je je nog steeds afvraagt wanneer die agenten, die maffia en die aapmens eens in beeld komen. Maar nee, een half uur voor het einde zie je ineens twee vrouwen die een lesbische relatie krijgen. Één daarvan wordt jaloers omdat de andere vrouw iets krijgt met de regisseur. Echter de vrouwen zijn volgens mij niet dezelfde al lijken ze er ook verdacht veel op. Ze hebben ook andere namen. De hospita is ineens de moeder van de regisseur. Ze zitten weer in de bar van de droom. Maar dat zijn niet de twee mannen. En de aapman komt ook nooit meer terug. Wat was de functie van de maffia-achtigen? Waarom had de vrouw een tas vol geld, waar vervolgens niemand naar kraait en die ook geen verdere functie lijkt te hebben. Waarom wordt de scene met het theater opgevoerd?
En dan begint de aftiteling van de film.
En dan mogen we kennelijk zelf van David Lynch een verhaal gaan verzinnen om al die beelden tot een logisch iets te smeden.
Nee sorry, David. Daar heb ik dus geen zin in.
Het lijkt er meer op alsof de film eigenlijk vijf uur moest duren en dat hij er omwille van de tijd maar willekeurig wat belangrijke scenes uit weggehaald heeft.
De sfeer van de film is OK en er wordt ook goed geacteerd. dat is het probleem niet. Maar een film die ik niet begrijp zou eigenlijk een halve ster van me moeten krijgen.
Waarom staat de film zo hoog in de top 250?
Wat begrijpen andere mensen dan wel aan de film wat ik niet begrijp?
Of doet iedereen net alsof hij het een mooie film vind? Omdat ie lekker mysterieus en van David Lynch is .....

Was ook aanvankelijk als serie bedoeld, deze film. Zou ik eigenlijk fijn gevonden hebben, een Twin Peaks II.

Dat zou ik niet zo heel snel zeggen. Dat je 'm niet begrijpt is al te goed te begrijpen, en dat je 'm daardoor niet goed vind ook nog wel.

Maar alles heeft zo z'n connecties, sommige wat moeilijker te "vinden" dan anderen. Maar de ellende die de filmmaker overkomt lijkt mij toch wel duidelijk een terugkerende factor die aan het einde tijdens het diner met een paar blikken van Watts worden "uitgelegd"

En wat legt die Watts dan uit.........

Ik zit hier naar te kijken, deze veel te lange film, en wacht maar en wacht maar tot ik zie wat er aan elkaar geknoopt moet worden.

Ik ga er vanuit dat ik het niet begrepen heb want het lijkt er op dat 83.000 mensen het wel begrepen.

Het enige mooie aan deze film vond ik Watts.

'Begrijpen' is zo overschat...

Kan me echt geen ene moer schelen of ik van deze film iets begrepen heb, ik zat tweeënhalf uur geboeid te kijken naar schitterende acteerprestaties, geweldige cinematografie en een heerlijke atmosfeer, ondersteund door een magnifieke soundtrack.

Ik ergerde me gigantisch aan het acteerwerk van iedereen in het begin van de film. Later herstelde het wel een beetje en werd het acteerwerk van sommige personen (zoals Watts en de regisseur) zelfs erg goed.

Maar over het algemeen was het echt niet goed.

En dat het een serie had moeten zijn was ook wel een beetje te merken, film leek nog al goedkoop.

Maar ja ik vind deze film een grote tegenvaller, 2.5 uur weggegooid...

Maar goed.

Ja, inderdaad, ik moet het wel verkeerd hebben. Een 8 uit 83k stemmen.

Maar helaas ben ik niet overtuigd.

Een intrigerende film van lynch. die misschien een tikkeltje te lang duurde, maar toch zeer boeiend was. het acteerwerk is van een hoog niveau. vooral watts blinkt uit in haar rol. verder vond ik de film een sterke mysterieuze sfeer bevatten. dit is wel zo'n film die je nog eens zou moeten herzien, voordat hij helemaal doordringt. ik beloon hem met 4 sterren.

ok, ik heb nu alle spoilers gelezen maar zelfs dan blijft het allemaal een zeer vaag gebeuren. Toegegeven: camera werk was mooi en er zat zeker spanning in, maar na verloop van tijd zakte het mij betreft allemaal in en wist het niks meer te boeien.

2* voor de moeite dan maar

Mijn eerste Lynch en hij viel me zeker niet tegen.

Al moet ik wel zeggen dat ik deze film meer zie als een 'beleving'. Verhaal was redelijk boeiend (en lastig) maar moet zeggen dat ik hier niet teveel op gelet heb. Toch erg knap hoe Lynch je bij elke scène weer op het verkeerde been zet, om dit te doen haalt hij werkelijk van alles uit de kast.

Toch vind ik hem vooral als sfeermaker erg sterk. Visueel pakt hij uit met mooi camerawerk, sfeervolle belichting en laat hij zien veel stijlen van filmmaken te beheersen. Vind de score ook erg mooi en is duidelijk knap geïntegreerd in de film.

Ga deze zeker nog wel eens kijken, voor nu: 4*

Je eerste Lynch!? Geweldig, er staat je nog heel wat te wachten. Ik zou bijna jalours op je worden.

Jup, Blue Velvet en Lost Highway staan hierna op het programma

Ik raad aan om The Elephant Man daar ook tussen te stoppen, het is wel zo handig om ook een wat conventionelere Lynch te zien. En sowieso een prachtige film.

Mysterieuze, maar onbegrijpelijke film. De sfeer is indrukwekkend en het gevoel van de film blijft zeker hangen. Maar hij is simpelweg niet te begrijpen en dat verpestte het voor mij behoorlijk!

Bedankt voor de tip! Binnenkort ook maar eens opzoeken

Misschien wel de beste Lynch: niet zo fascinerend als Lost Highway of Inland Empire maar wel met een als vertrekpunt coherente, perfect uitgebalanceerde plot (met inbegrip van een voor het grootste deel liniaire verhaalstructuur) afgewerkt met het trademark Lynchiaanse surrealisme. In dat opzicht vergelijkbaar met Wild at Heart & Blue Velvet maar de visuele sfeervorming, storyline (bij momenten een soort moderne update van Sunset boulevard, de titel zal wel niet toevallig zijn) en de (in het geval van WaH) afwezigheid van Cage maken dat deze Mulholland Drive zich toch een niveautje hoger situeert.

En met alle respect: maar dit is absoluut geen moeilijke film, slechts een minimum aan verbeelding is nodig om hem makkelijk te kunnen volgen. Lynch geeft bijwijlen echt wel de paplepel in de mond.

Ik zal maar geen woorden vuil gaan maken aan het plot en dergelijke. Dat heeft naar mijn idee weinig zin bij films van David Lynch.

Mulholland Drive kent interessante personages. Nog interessanter is hoe deze veranderen. Je krijgt als kijker weer flink wat mysterie en surrealisme voor je kiezen. Vooral dat surrealisme kwam goed tot zijn recht tussen het geheel door, dat wat gelikter leek dan normaal (zal ik waarschijnlijk zo ervaren hebben omdat ik kort hiervoor Inland Empire weer eens had opgezet). Los Angeles is een prachtige setting en wordt hier en daar mooi in beeld gebracht. Badalementi is met zijn muziek weer goed op dreef zoals gewoonlijk. Op naar een tweede kijkbeurt.

4*

Wat een spanning, sfeer, muziek, verhaal, acteerprestaties, cinematography: wat een film. Tja, wat is nou het goede verhaal, ik zelf denk dat het eerste deel de droom is, maar op Wikipedia kwam ik een andere versie tegen die ook mogelijk is:

De film is opgesplitst in twee gedeeltes. Het tweede gedeelte speelt zich hierbij af vlak voor het eerste gedeelte. In het tweede gedeelte speelt Naomi Watts een hele andere rol dan in het eerste gedeelte. In het eerste gedeelte zagen we hoe de twee actrices elkaar ontmoetten en vervolgens een lesbische relatie kregen. Vervolgens komen ze in het theater waar niets is wat het lijkt, dit is het theater waarin de trompetsolo gegeven werd. Dit theater moet eigenlijk de bioscoop symboliseren. Vervolgens openen de twee actrices de mysterieuze kubus en ontvouwt zich het tweede gedeelte. Deze donkere kubus symboliseert het verhaal zelf. Betty en Rita wordt de kubus (= het verhaal) geopenbaard. Hierna wordt het hele verhaal duidelijk uitgelegd. Dit gedeelte speelt zich dus een paar dagen ervoor af. Diana Selwyn komt er achter dat haar partner Camilla vreemd gaat met regisseur Justin Theroux en wil wraak plegen. Daarom organiseert zij de moordaanslag op haar partner. Nadat Camilla bij deze mislukte moordaanslag haar geheugen kwijtraakt, wil Diane niet meer leven. Ze pleegt zelfmoord, haar lijk wordt halverwege het eerste deel gevonden als Betty en Rita in het appartement gaan kijken. Rita is dus gewoon Camilla die haar geheugen was kwijtgeraakt.

De conclusie van deze interpretatie is simpel: Mulholland Drive heeft een simpel verhaal dat alleen niet chronologisch verteld wordt. Lynch heeft ons bewust op een dwaalspoor door zowel Betty als Diane (twee totaal verschillende personages) door dezelfde actrice te laten spelen. De film eindigt met een shot van spookachtige zwerver die dezelfde kubus in z'n handen ronddraait. Dit personage moet eigenlijk David Lynch zelf voorstellen: hij draait de kubus (het verhaal) in z'n handen. Hij is meester van het verhaal, als hij wil, kan hij het verhaal (kubus) zo omdraaien.

Wat is nou de goede? Dat is voor eigen interpretatie, dat is ook de kracht van de film. Schitterend toch hoe je, nadat deze intense kijkervaring heb gehad, je nog een paar uur erover nazit te denken hoe alles in elkaar steekt, dat is hoe een film moet zijn, niet dat als hij af is je hem al vergeten bent.

Mulholland Drive heeft interessante personages, vooral omdat je verschillende karakters in hetzelfde lichaam te zien krijgt. De mysterieuze vrouw die een ongeluk heeft gehad en niet meer weet wie ze is die met een blonde jonge vrouw op zoek gaat naar haar identiteit, zijn schitterende personages. Ook de bijrollen, die in de droom een grote rol spelen maar in de werkelijkheid eigenlijk helemaal geen rol spelen, maar om een bepaalde reden wel in haar droom naar voren komen.

Deze film maakt echt iets bij je los. De scene in die opera, de auditie bezorgen je echt kippenvel, het is zo zuiver en echt, schitterend! Je wordt zo meegezogen in het verhaal en met een paar schitterende scénes ertussen en spannende scénes is het een genot om naar te kijken. De scéne in de flat was werkelijk subliem zo'n spanning heerst er. Je weet dat er iets is gebeurd want ze lopen met hun hand voor hun mond, maar het moment waarop je te zien krijgt wordt steeds uitgestelt en zorgt ervoor, mede door de geweldige muziek en camerawerk, dat er steeds meer spanning komt. Bovendien heb ik me nog nooit zo kapot geschrokken als in Mulholland Drive. De eerste scéne in Winkie, als ze om de hoek gaan.

Visueel is het misschien wel de mooiste film die ik gezien heb, de setting, stijl, sfeer, alles is gewoon zó goed! Ik kan niet zeggen: dat is de stijl van Lynch, want dit is de eerste film die is van hem heb gezien en ik weet zeker dat dit niet de laatste zal zijn! De cover is trouwens heel stijlvol, past perfect bij de film.

Dit meesterwerk moet iedereen gezien hebben, alles is close to perfection, misschien sommige dingen wel perfect. Deze komt stipt op mijn nummer 1 positie, en ik vraag me af of er een film is die hem eraf kan stoten. Met afstand de beste film die ik heb gezien en het is een schande dat hij zo laag in de top 250 staat, door de mensen die afhaken bij een film als het ze allemaal te ingewikkeld wordt en ze erbij na moeten denken.
Een meesterwerk en er is maar één cijfer die je Mulholland Drive kan geven:

5*

eindelijk gezien en zoals verwacht: Geniaal!

Mij lijkt deze film erg mooi. Ik heb wel even iemands advies nodig... Wanneer ik bijhoorlijk angstig werd van Lynch's serie 'Twin Peaks' en Lynch's film 'Lost Highway', is deze dan misschien een afrader voor mij?

Yep. Afblijven zou ik zeggen - deze film ligt in dezelfde lijn.

een van de sfeervolste films die ik ken,