- Home
- lars-pixar
- Meningen
Meningen
Hier kun je zien welke berichten lars-pixar als persoonlijke mening of recensie heeft gemarkeerd.
Maximum Conviction (2012)
De zoveelste samenwerking tussen Seagal en regisseur Keoni Waxman levert weer een vermakelijke actie film op. Bij elke film van Waxman kan je verwacht dat het niet meer zal zijn dan een vermakelijke simpele actiefilm en daar valt niet onder uit te komen. Het verhaal hoeft niet veel voor te stellen, de actie daarentegen mag wel van andere kwaliteiten komen en dat ontbreekt gelukkig niet. Als eenmaal de film wat meer opgang komt begint er na een half uur de nodige actie in het kat en muis spel . Eenmaal bij dit kat en muis spel wordt de kijker vermaakt met goede actie scenes van Seagal die er gelukkig niet alleen voor staat en wordt bijgestaan door Steve Austin. Beide heren vormen een mooi duo, Seagal is door de jaren heen iets losser geworden in zijn films en Austin levert daarentegen weer wat houterig acteerwerk af, maar gelukkig maakt dit naar mijn idee niet veel uit.
2,0*
Me before You (2016)
Me Before You is de gelijkmatige boekverfilming van schrijfster Jojo Moyes. Het sterke verhaal volgt Louisa Clark die haar baan verliest en genoodzaakt is haar familie financieel te steunen en direct ergens anders terecht moet voor werk. Hiervoor gaat ze niets vermoedend aan de start aan een nieuwe werkervaring. Het verzorgen en gezelschap houden van Will Traynor die na een ongeluk voor levenslang in een rolstoel terecht is gekomen.
Het verhaal wordt na een snelle en korte introductie langzaam opgang gebracht. Vooral de opbouw hierin wordt zorgvuldig verwerkt. De band tussen beide hoofdpersonen worden in deze opbouw vooral naar elkaar toegetrokken. Hierin worden meerdere genres probleemloos samen gevoegd en vormt het nog een vrij luchtige film. Ondertussen vraagt het verhaal wel om een zwaardere ondertoon, maar is het daar op dat moment nog niet aan toe. Zo neemt de film alle rust om het eerste gedeelte uit te laten bloeien tot iets moois in relatie van beide hoofdpersonages.
Hier werken Emilia Clarke (Louisa Clark) en Sam Clafin (Will Traynor) goed naar elkaar toe en zetten beide hun personage erg goed neer. Hierbij zetten ze hun rol zo goed neer dat de kijker wel makkelijk mee kan leven met de twee hoofdpersonages. Eenmaal richting het einde werkt de film in de laatste twintigminuten meer intensiteit op en neemt het sterke verhaal een zwaardere ondertoon. Vanaf hier bewijst regisseur Thea Sharrock het luchtige begin met bewerking van verschillende genres goed doortrekken naar het belangrijke onderwerp van de film. Alsof drama niet voorkwam in de film is dit vanaf dat moment sterk aanwezig. Wellicht voorspelbaar en ver van te voren aan te voelen. Maar de manier van aanbrengen is erg sterk. Een traan is dan ook zeker weg te pinken.
4,0*
Meet the Fockers (2004)
'Een gat in de trilogy van de Meet The... films, hoe kan ik dit opvullen?'
In dit tweede deel is er tijd om kennis te maken met de ouders van Greg en laten we er dan vanuit gaan dat er weer veel ruimte is voor grappige situaties en veel word grappen.
Helaas valt het mij enorm tegen en worden de grappen naar mijn idee per minuut in gestopt en komt het allemaal wat flauw over.
Zelf vindt ik het eerste deel eigenlijk veel beter, waarvan ook de grappen op een andere manier worden gebracht. Ook het derde deel vond ik leuk, maar wat moet ik nu met dit tweede deel.
Het verhaal is in ieder geval wel gepast en de titel sluit daar leuk bij aan.
1,0*
Meet the Parents (2000)
Wat een geweldige film, het verhaal wordt als een 'uit de boom kijkende kat' neergezet.
De situaties komen onverwachts en worden op een komische manier gebracht.
Robert de Niro als schoonvader van Ben Stiller is geweldig gecast.
Zeker een aanrader als luchtige komedie naar mij idee, bij tweede kijkbeurt misschien een verhoging in de aantal sterren.
3,0*
Mientras Duermes (2011)
Alternatieve titel: Sleep Tight
In de Home Invasion filmstijl is dit weer een vrij nieuw en origineel gegeven. Sleep Tight bevat een goed doordacht verhaal en is ook nog eens erg nauwkeurig en onderhoudend op film gezet. De Spaanse regisseur Jaume Balagueró zet hier deze keer dan ook in zijn eentje een goede film neer. Vooral de sfeer is om te snijden en zorgt voor een paar zeer spannende momenten. De spanningsopbouw is dan ook goed opgebouwd en verraad zich niet met voorspelbare momenten. Het is dan ook meer een thriller dan een horrorfilm. Toch pakt Balagueró hier ook uit met wat horrorelementen wat het geheel ook goed aandeed. Visueel zag het daarbij er ook fijn uit, de film had dan ook een frisse uitstraling. Heel de formule zat dan ook goed in elkaar. Dat maakte deze film dan ook zeer zeker de moeite waard om te bekijken. Met garantie tot spannend vermaak.
4,0*
Mimesis (2011)
Alternatieve titel: Mimesis: Play Dead
'aanschouw de beproeving van een mimesis, het beleven van het originele werk'
Tegenwoordig kan het allemaal, hier en daar maken we een remake of een reboot en hopen we daarmee het succes te herhalen. Zo zit het meestal en of ze er in slagen is een ander verhaal...
Regisseur Douglas Schulze laat zien dat het ook anders kan en dat laat hij zien met 'Mimesis: Night of the Living Dead' of wel een herbeleving van het originele!
In deze film gaat het dus om de herbeleving van de horror klassieker van George A. Romero, Night of the Living Dead.
Een paar vrienden zijn verzot op horror films en zo ook op de klassieke zombie film van Romero. Tijdens een horrorfeest krijgen ze het voor elkaar om zeven mensen in hun spel te krijgen waarbij ze wakker worden in de gelijkmatige setting van de klassieke zombie film.
De zeven (voor elkaar onbekende mensen) raken verstrikt in het horrorspel en vormen hiermee de herbeleving en de kick van het originele.
Voor Romero zal dit misschien wel over komen als een trieste en teleurstellende film, de film komt namelijk nogal saai en langdradig over en heeft nauwelijks een hoogte punt op zak.
Af en toe wist het voor mij nog wel te vermaken met hier en daar wat gore, maar ik kan dan ook even goed begrijpen dat dit bij de meeste kijkers negatief overkomt.
Het idee van een mimesis vindt ik wel goed bedacht en verdient daarbij van mij kant wel een extra punt.
3,0*
Mist, The (2007)
Alternatieve titel: Stephen King's The Mist
Prima boekverfilming. Het verhaal speelt zich twee uur lang af op de zelfde locatie. Dit in een supermarkt. Daar bouwt de film op naar enkele geslaagde (spannende) scenes. Waarvan de nodige CGI momenten wel redelijk geslaagd zijn. Tussen die scenes door moet het vermaak komen van de vele verschillende personage's die vast zitten in deze supermarkt. Deze personage's worden met korte kennismaking vloeiend in de film neergezet en komen langzaam tot leven in hun typische karakter. Dankzij deze langzame ontplooiing valt er als kijker algauw mee te leven met de personage's. De hierbij lange speelduur neemt hier vrijwel veel tijd voor in beslag, maar weet wel goed op de kijker in te spelen. Neem daarbij dat de film niet voorspelbaar eindigde en je hebt een zeer vermakelijke (goede) film.
3,5*
Mortdecai (2015)
Alternatieve titel: Charlie Mortdecai
Aan regisseur David Koepp ligt het niet, hij laat zijn goeie kwaliteiten namelijk weer zien!
Dit kunnen we zien in het scherpe camerawerk en de redelijk goeie actie scenes.
Persoonlijk vond ik het verhaal niet zo interessant en de uitwerking ervan niet zo origineel, ondanks werd er wel gezocht naar originele momenten en personages in de film.
Een van deze originele personages moet natuurlijk Johny Depp voorstellen als Charlie Mortdecai , de soort van Sherlock Holmes/ James Bond maar dan met een snor en wat andere flauwe eigenschappen. Gelukkig was het nog wel vermakelijk en waren sommige grappen wel geslaagd.
De soundtrack en de Britse accenten zorgde bij mij ook voor een extra puntje aan de totale score.
3,0*
Myth of the American Sleepover, The (2010)
Geweldige film, die zo luchtig is dat niet iedereen hier het vermaak van zal in zien!
Toch is hier iedereen vrij positief over de film en deze wordt dan ook goed beoordeeld!
Het verhaal volgt verschillende pubers (jongeren) die bij elkaar gaan overnachten/feesten.
Zo heeft elke personage zijn eigen verhaal in de film, dit verhaal wordt goed gecombineerd met elkaar en weet elkaar ook goed af te wisselen, waardoor het makkelijk te volgen.
De uitvoering ervan komt af en toe (bewust) traag over en probeert daarin een spannend moment op te bouwen. Door heel de film heen hangt een gemoedelijke sfeer van de acteurs.
De casting is dan ook vrij goed en het acteerwerk daarvan komt ook overtuigend over, de acteurs worden vaak belicht met een scherpe close-up.
Mooie film.
4,0*
