menu

Hier kun je zien welke berichten wezli als persoonlijke mening of recensie heeft gemarkeerd.

10 Rillington Place (1971)

2,0
Het feit dat het waargebeurd is geeft het bizarre verhaal van deze film wel meerwaarde.

Richard Attenborough, een man waar ik veel respect voor heb als regisseur van films die me weten te raken, had een goede kop voor deze rol (kaal gemaakt), maar speelde iets TE naar mijn idee, op momenten dat het nog niet moest: in een sessie bijvoorbeeld waar het kapje nog niet op de mond van het slachtoffer geplaatst is, en diegene nog makkelijk weg had gekund. Maar misschien wilde ze ZO graag een oplossing voor hun probleem dat ze maar bleven.

John Hurt is hier het talent vind ik, breekbaar en vol verdriet, meesterlijk neergezet tijdens die scenes en ietswat naïef, waardoor het echt triest is.

Eigenlijk staan de scenes die veel te lang duren me meest tegen, er lijkt geen eind aan te komen soms, daar had makkelijk in geknipt kunnen worden denk ik...

Big Empty, The (1997)

3,0
Als de hoofdrolspeler z'n nieuwe baan begint als detective hoor je hem steeds als voice-over koeltjes vertellen wat hij denkt mee te maken, alsof hij z'n baan in z'n fantasie grootser en meeslepend navertelt of iets. Dat hij op het scherm uit de detective rol valt door allerlei knulligheden steekt daar best komisch bij af. Naar mijn smaak ziet het er allemaal goed uit op beeld; de simpele decors die her en der goed gevonden zijn, omdat ze al bestonden waarschijnlijk. Opvallend veel gebruik van groen trouwens. De muziek is een mooie "Gymnopedies" (Erik Satie) sound alike. Daar waar grotere films als "The Hot Spot" dit tempo ook kunnen hebben, gaat er na een tijdje bij "The Big Empty" het verhaal een hele andere stijl op, waardoor ik even helemaal niet meer wist waar het heen zou gaan. Er is ook geen grootse ontknoping, maar dat vond ik minder erg. Nogal droge, lijzige, lome film, maar wel leuk om een keer te zien.

Dark Summer (1994)

2,5
Tergend langzame film met een flinterdun verhaal, dat de regisseur uit z'n eigen leven greep. Deze film moet het duidelijk van de sfeer hebben: Liverpool als versleten decor, een troosteloze sloperij, een armoedige boks school. Met alles wat op deze independent film aan te merken is, heeft het zeker ook z'n charme. Ik bleef met een bepaalde sfeer in mijn hoofd achter: de kleuren, de gekozen kaders. Het dagelijkse leven zoals het kan zijn.
Tijdens de afzonderlijke lange starre beelden van de omgeving kwam de term 'pillow shot' in me op, een stijl van Yasujiro Ozu. Verder valt op dat de meeste shots sowieso geen of nauwelijks camera bewegingen bevatten, ook niet als de acteurs in beeld zijn, (zelfs niet tijdens de boks scenes!). Een gedurfde keuze.

Night Digger, The (1971)

Alternatieve titel: The Road Builder

4,5
Dit is een langzame film, die qua verhaal wel blijft boeien tot het einde, ondank wat krakkemikkigheden op dit gebied, het einde is een beetje onduidelijk bijvoorbeeld.
De hoofdrolspelers overtuigen: Patricia Neal is breekbaar en streng tegelijk, Pamela Brown overtuigd als blinde net genoeg maar als hulpbehoevende (pleeg)moeder beter en Nicholas Clay is meesterlijk. In het begin van de film zo onnozel, maar dat ie daar dingen mee voor elkaar krijgt is ook gelijk duidelijk... Later in de film kreeg ik als kijker nog met hem te doen ook nog toen hij spijt bleek te hebben van z'n nachtelijke acties. Enkele bijrollen zijn soms bijna karikaturaal, maar dat maakt het wel lekker Brits.
Ik vind het allemaal prachtig gefilmd: de verweerde kozijnen, het gebroken glas of de bijzondere spullen in de bedompte stoffige inrichting van wat ooit een chic huis geweest moet zijn. Hierbij voeren de kleuren bruin, geel en groen de boventoon.

Oorlogswinter (2008)

Alternatieve titel: Winter in Wartime

3,0
Ach misschien ben ik te kritisch geworden en verwacht ik te veel van film, want er is meestal wel een x factor dat mist. Hoewel geen topper is het wel een film die me bijblijft. De koude beelden, het jongensboek verhaal, het persoonlijke camerawerk. Heel aardig dan maar? Of redelijk goed?

Sideways (2004)

3,5
Van IMDB: Director Chris Columbus said the film was "a 70s movie made in contemporary times".

Het tempo, de scenes, die op zich niet heel origineel zijn (twee heel verschillende vrienden bijvoorbeeld), het is inderdaad als een jaren 70 film vertaald naar later. En dat is waarom ik deze film wel mag, al geef ik meteen toe dat het niet perfect is.

Under the Skin (2013)

4,0
The Man Who Fell to Earth in een nieuw eigentijds duister jasje (no pun...). Het deed me er aan denken. Maar ook diverse regisseurs als Tarkovsky, Kubrick (het zal ook es niet) en zelfs Lars von Trier leek ik er in terug te zien her en der.

Wat me erg bevalt zijn de abstracte nachtmerrie-achtige beelden, met daarnaast de wat nuchtere beelden van de Britse bestelwagen, de regen tegen het raam en de prachtige maar grauwe natuur. Maar ten alle tijden door de boxen ondersteund door een dreigend drukkend geluidslandschap. Het lijkt eerst één grote psychose ervaring allemaal. Tot de aap uit de mouw komt, of de alien uit de mens zeg maar