Meningen

Terwijl de aftiteling nog voorbij komt op Canvas schrijf ik dit berichtje.. Mijn eerste indruk is vrij mager van deze film. Véél expliciete sex, duidelijk in beeld en het laat weinig aan de verbeelding over. Daarom is het meteen geen erotiek maar pure porno, niet dat ik daar zo vies van ben maar deze film lijkt toch wel wat vermomd te zijn als erotisch drama.

Met wat mooie shots soms en een voelbare spanning hier en daar hebben we, wat mij betreft, de pluspunten van deze film al wel gehad. Nooit komt echt het obcessieve aspect goed over.

Maar bovendien heb ik het na 1,5 uur japanse piemels wel gehad. Gelukkig sloot de climax perfect aan bij mijn idee.

Alles bij elkaar vrij matig, maar taboedoorbrekend, interessant verhaal, slecht uitgewerkt.

Een grote deceptie voor mij. Deze film is nergens echt boeiend of spannend te noemen. Heeft deze film een creepy sfeer, ja misschien wel, maar dat is dan ook het enige pluspunt. Nergens ben ik geboeid daar de personages, laat staan wat ze doen. Als dan halverwege de film ook nog af word gestapt van de thriller en het een soort sci-fi horror wordt haak ik af. Daarnaast is de hele film doorregen met onduidelijkheden die nooit opgehelderd worden, dit is natuurlijk ook de bedoeling maar dan moet je de kijker wel eerst geboeid hebben wil het iets toevoegen.

Er zijn wat leuke visual effects te zien en dat maakt het nog enigzins dragelijk; een 1 voor de moeite.

Tja, wat te zeggen over District 9... De docu-stijl aan het begin van de film heeft mij niet echt kunnen bekoren, het zorgde er in ieder geval niet voor dat ik verder moest / wilde kijken. Daarnaast waren de telefoongesprekken tenenkrommend storend in het deel waar hij op de vlucht is, wel belangrijk voor de film anders heeft hij natuurlijk weinig motief om nog te vechten voor z'n vrouw. Ik kan alleen maar hopen dat de film geen achterliggende gedachten van 'apartheid' of rassenscheiding heeft in een moralistische context, want dat zou echt niet nodig zijn.

District 9 is uiteindelijk een boeiende film geworden, als je eenmaal het eerste deel voorbij bent. De effecten zijn goed uitgewerkt en de aliens niet erg 'geplakt' in de omgeving, pluspunten voor de SE dus. Verder is het verhaal vrij dun, maar een mooi plot. Het einde is jammergenoeg wel min of meer happy en dat had van mij niet gehoeven. Toch kon ik me vinden in het verhaal en was echt geboeid, wat mij normaal niet zo lukt met alien of scifi films.

Hoewel deze film niet helemaal in mijn straatje zit kon hij wel boeiend. De effecten en gevechten zijn mooi in beeld gebracht en spannend zat. District 9 heeft wel geboeid en had uiteindelijk echt een 'wow'effect en dat maakt volgens mij een film in wat voor genre dan ook echt goed. 4 Sterren.

Compleet ongrijpbaar mager plot. Travolta zit goed in z'n vel in deze rol en dat is te zien; zoals Duuckje al zei 'met flair'. Rhys Meyers is ongeloofwaardig, eerst als kantoorsukkel in twee dagen naar een harde special ops agent wanneer hij zelf zijn verloofde vermoord na een dramatisch slechte emotionele scène.

Er zitten wat leuke vechtscènes in die wel de moeite waard zijn, maar vooral de achtervolgingen hadden een stuk spannender kunnen zijn lijkt me. Zelfs in Jackie Chans en Taxi zijn die leuker. Verder deed de explosie op de snelweg erg veel denken aan die in Ronin..

Pluspuntje voor mij waren Travolta's Royal with Cheese wat toch wel moet wijzen op PulpFiction

Het is een vermakelijke niets aan de hand actiefilm met wat droge grappen en wat explosies. Meer niet, zeker niet meer waard dan 2 misschien 2.5 ster voor mij

Gevoelsfilm voor iemand die zich ermee kan identificeren; voor de objectieve kijker waarschijnlijk vrij saai. Al vind ik de scenes op het treinstation erg mooi.

Ik had nog geen films van Almodóvar gezien, La Mala Educaión was mijn eerste.. Ik weet niet goed wat te vinden van deze film. Alhoewel er enorm mooie beelden, leuke vindingen en goede momenten in deze film zitten, blijft er toch een 'oh is dit het?' gevoel bij mij over.

Sommige rollen zijn zo enorm oppervlakkig en slecht uitgevoerd dat ze niet eens meerwaarde missen, maar bijna afbreuk doen aan de kwaliteit van de film. Al deze verschillende gezichten die toch min of meer dezelfde personage moeten zijn maken het verhaal nodeloos complex voor mij.

Waar eerst de prent lijkt te gaan over twee travestieten, in een setting die mij volledig duister blijft, gaat de film verder met een van de twee dragqueens. Het vriendinnetje van Ignacio is plots verdwenen uit het verhaal..

De enige scene die wel indruk heeft gemaakt is in het zwembad; het overduidelijke geflirt tussen Ignacio (eigenlijk Juan/Angel dus) en Enrique. Tegenovergesteld is de povere 'spannende' scene in de toiletten van de broederschool, waarna Enrique de school moet verlaten.

Alles bij elkaar genomen vind ik La Mala Educación toch erg tegenvallen; de complexiteit van de film in combinatie met de holle personages maken het voor mij echt geen topper.

Maar als de reacties hier zo lees ben ik erg benieuwd naar de andere films van Almodóvar.

Zoals al eerder gezegd hier een film met een duidelijke Coen-sfeer. En ik hou daar wel van. Vrij droge humor en een langzaam verhaal dat je inderdaad als saai zou kunnen betitelen. Maar als je zonder een echte comedy te verwachten deze film kijkt is het heel goed te doen!

Clooney en Bridges zijn erg goed en in combinatie met McGregor en natuurlijk Kevin Spacey maakt het een mooi plaatje. Al moet wel gezegd worden dat Spacey niet echt een glansrol neerzet in de weinige scènes waar hij te zien is. The men who stare at goats heeft eigenlijk een mooie kritische boodschap die voor de echte wereldverbeteraar zinnig en interessant is. Voor het grote publiek en diegenen die de ene na de andere grap verwachten, zoals de trailer doet vermoeden, kan dit toch een teleurstelling zijn.

Ik heb me in ieder geval erg vermaakt en daarom een hoge waardering.

Have you talked to the Rabbi? Heerlijke film! Ik heb ongelooflijk genoten en nog genoeg stof tot nadenken. Schitterende beelden, heerlijke scènes. Misschien nog eens een uitgebreider bericht.

Voor iedereen die hem nog niet gezien heeft. You'll love it or you'll hate it. Verwacht in ieder geval geen lachsalvos.

Absoluut heerlijke film.. Heb er echt van genoten, bijna een tranentrekker te noemen, vooral het slot v/d film. Als Simon op dat kale bed ligt met het infuus al druppelend; kippevel!

Toch begrijp ik niet alle keuzes en motieven in de film; waarom wil Camiel geen geld van Simon erven? Er zijn ook wel érg veel onuitgediepte bijrollen die toch veel aandacht krijgen maar niet evolueren; het zou toch mooi zijn geweest als Joy en haar broertje wel normaal met elkaar om konden gaan. (Misschien is dat ook wel zo als ze naast elkaar staan bij Simons sterfbed.)

Alles bij elkaar; een enorme verassing voor me, want ik had de film tot gisteren niet gezien. Brok in de keel!

Sterke muziek ook door Paul de Munnik.

Heel vermakelijke no-nonsens film. The Tournament heeft alles; leuke actie, veel bloed, veel gore en wat droge humor. Verder heeft deze film vlakke personages, wat blote tieten, een plot wat nergens over gaat en nog wat over the top emotie als kers op de taart.

Moet je deze film kijken met je vriendinnetje? Nee, tuurlijk niet. En als je hem alleen kijkt of met wat vrienden moet je ook geen goed verhaal verwachten of schitterende plotwendingen. Wat je wel moet verwachten is puur vermaak dat je zelfs met twee hersencellen nog zou kunnen volgen.

Ving Rhames is altijd leuk en lekker dom, dus je weet wat je te wachten staat. Deze film is zeker geen juweeltje en ook niet het beste in zijn genre, maar hij vermaakt en hij boeit best wel als je niets verwacht. En met die puntjes aangevinkt doet The Tournament precies wat je wél moet verwachten; vermaak.

Hilarische slechte over-the-top vet harde actiekomedie. Vet Hard! vermaakt zoals maar weinig Nederlandse films dat kunnen. Ik kan altijd erg lachen om Wouterse en deze film is geen uitzondering. VetHard! hoort niet thuis in een toplijst natuurlijk, maar zeker niet in de Flop100. Ik zeg het wel eens vaker hier; ook slechte films kunnen amuseren en dan zijn ze wat mij betreft geslaagd.

Stanton heeft met Wall-E qua verhaal It's a Bug's Life en Finding Nemo veruit overtroffen, tel daarbij op het mooie werk van Pixar/Disney en je hebt een heerlijke film.

Buiten het verhaal, wat opzich erg interessant is, is de animatie simpelweg verbluffend. Wall-E heeft emoties te tonen en roept zeker een soort sympathie op, dit is eigenlijk te zeggen van bijna alle robots, maar vooral de bijna patetische blik van eerstgenoemde. Wall-E's geliefde Eve heeft deze eigenschappen zeker ook en misschien is dat nog wel knapper, omdat Eve geen 'ogen' heeft.

Buiten de animatie vind ik ook de muziek in de film erg sterk, fantastische nummers zoals La Vie en Rose dragen bij aan de sfeer van Wall-E's wereld.

Maar het allerleukste aan Wall-E vind ik toch wel het verhaal; waar computers ooit hulpmiddelen waren, worden ze nu via partners steeds meer onmisbaar. En wat Wall-E ook laat zien behalve dat computers een eigen wil kunnen krijgen, wat absoluut reeël is, dat wij ook computers een eigen wil en emotie toedichten. Deze vorm van animisme is erg actueel, wie heeft immers nog nooit tegen z'n laptop gescholden of op het toetsenbord geramd? Daarnaast is natuurlijk het klimaatprobleem en de vernietiging van onze eigen wereld een thema.

En tegelijkertijd weet Wall-E te amuseren, niet alleen voor kinderen, maar ook voor volwassenen; daarom krijgt Wall-E van mij alle lof.

Gaat dat zien mensen.