Meningen

Ik lette deze - ooh: de negende of tiende keer, schat ik, vooral op de schilderijen. De schilderijen in het appartement van Jan Morrow, in het appartement van Brad Allen en in het kantoor van Jonathan Forbes. Ze vertellen eigenlijk het hele verhaal. De zachte aquarelachtige tinten die Jans vrouwelijkheid beklemtonen. Het stoere expressionisme in de flat van Brad, de wellustige overdaad aan doeken en kleuren..! En de (prachtige!) abstracties die Jonathan voor lief neemt, omdat Jan ze hem aanreikt - wat zo veel zegt over haar gevoel voor hem...

Ach, hoe geweldig aangekleed en verzorgd is deze film. In elk detail perfect.

Ik kan niet anders: ik ga naar 5*

Van lang geleden was me bijgebleven dat ik dit een erg grappige film vond. Toen ik hem een paar jaar geleden terugzag viel me de grappigheid nogal tegen - ik kwam uit op drie sterren. Nu keek ik voor de derde keer en ga ik een volle ster omhoog. Deze film is gewoon heel leuk, vlot, goed geacteerd, ook door die belhamels van kinderen (die ik al te vaak een minpunt vind in zulke producties). Dat Doris Day haar onvermijdelijke liedjes in showverband mag bedden voorkomt een oubollig musicalsfeertje. Let eens op dat dansje bij de titelsong: de meisjes volgen Day nog aardig, maar het lijkt of tegen de jongens is gezegd: "Doe maar wat". Eigenlijk gewoon heel grappig.

Mooie rol van Niven. En Doris Day... ach. Ik ken geen film van haar waarin ze niet charmant aanwezig is. Wat een geweldige timing en 'delivery' demonstreert ze ook hier weer. "Go ahead, honey, tell her what to do with her third act."