menu

Hier kun je zien welke berichten Larude als persoonlijke mening of recensie heeft gemarkeerd.

Eternal Sunshine of the Spotless Mind (2004)

5,0
Vandaag gezien na Fight Club op een filmavond, volgens mij ga je van deze combinatie redelijk trippen (alhoewel ik geen drugs doe of zo haha). Perfecte film wat mij betreft, de eerste 5 die ik uitdeel, ijzersterke Jim Carrey, het beste wat ik van hem gezien heb, de rol van Joel is hem op zijn lijf geschreven. Mooi driedubbelgelaagd. Moet op termijn op een gemiddelde van boven de 4 kunnen uitkomen. Moment wat ik erg grappig vond was het flesje bier dat Stan weghaalde onder het hoofd van Joel net voordat hij wakker werd, om te camoufleren dat hij te uitbundig bezig was geweest

De thema's die me uit de film zijn bijgebleven (alhoewel ik niet weet of het de bedoeling was):
1. Hoe graag je soms ook dingen wil vergeten, ze zullen altijd aanwezig blijven in jezelf en het is beter ermee te leren omgaan.
2. Mensen worden vaak bedrogen door mensen die ze vertrouwen.
3. Geef je leven niet in handen van een stelletje amateurs.

Gluckauf (2015)

Alternatieve titel: Son of Mine

3,5
Het klassieke verhaal van zonde, berouw, opoffering en vergiffenis in de familiale sfeer in het jasje van de Oostelijke mijnstreek in Limburg zo'n 20 jaar na het sluiten van de mijnen. Gebroken huwelijk, vader die op alle fronten te kort schiet, een zoon die zijn vader voorbij schiet. Levens die op een afgrond afstevenen. Sterke rol van Bart Slegers; hopelijk gaan we meer films van Remy van Heugten zien, waaronder een film over het leven in de mijnen, waar Limburg al zo lang naar snakt.

Green Mile, The (1999)

Alternatieve titel: Stephen King's The Green Mile

3,0
Grunch... Vandaag de film gezien. Sterk overschat, plek in de top tien van beste films aller tijden is gewoonweg volkomen absurd. Kan bij lange na niet tippen aan Darabonts andere gevangenisdrama (zit daar zeker 1,5 punt onder). Is wel voldoende onderhoudend dus een 3. Geen van de types is overigens heel ver uitgewerkt, toch een beetje autopiloot allemaal

In the Shawshank Redemption wordt het verhaal verteld vanuit het perspectief van de gevangene, hier vanuit het perspectief van de gevangenisbewaarder, die met bepaalde dilemma's moet worstelen. Een goed idee alleen onvoldoende uitgewerkt. De film begint veelbelovend, waarbij een bejaarde man terugkijkt op zijn werk als hoofd van het 'dodenblok', maar vervalt vervolgens de valkuil van stereoptypen, te veel fantasie en overbodige verhaallijnen. Een van de gevangenisbewaarders was trouwens een gevangene in the Shawshank Redemption, wat ook irritant gaat werken.

Allereerst een te veel aan typetjes die te voorspelbaar zijn (ik heb niks tegen voorspelbaarheid, maar hier wordt je er soms moe van): het achterbakse gevangenisbewaardertje met connecties, de gekke gevangene die bevriend raakt met een muis (lijkt ook te veel op Brooks uit de Shawshank die een vogel heeft die hij verzorgt), de gevangene met een goed hart, die eigenlijk niets misdaan heeft en de echte crimineel met irritante trekjes.

De voorspelbare scenes: de muis die kapotgetrapt wordt en geheeld, de genezing van de vrouw van de directeur. Te veel fantasie: ik ben zelf atheist en geloof absoluut niet in wonderen, laat staan in mensen met bovennatuurlijke gaven zoals die van John Coffey. Je kunt niet dit soort drama maken (de worsteling van de gevangenisbewaarder met de gevangene die het niet gedaan heeft) als je er dit soort fantasie overheen gooit. De connectie van het natuurlijke met het bovennatuurlijke werkt hier onvoldoende. Een film moet emoties te weeg brengen en een goede sfeer rondom die emoties creëren. Ik kan geen moment meevoelen met John Coffey die in ge-elektrocuteerd wordt ook al heeft hij het niet gedaan, omdat hij over goddelijke krachten beschikt, waardoor hij toch in de hemel terecht zal komen (what's the problem?).

Ook veel overbodige scenes, de rol van de muis wordt op een gegeven moment vervelend en de vrouw van de directeur wordt van haar tumor genezen (oh my lord!).

Ik zou liever gezien hebben dat het script gehandeld zou hebben over de worsteling van een gevangenisbewaarder met een gevangene zonder bovennatuurlijke krachten waarbij de gevangenisbewaarder erop een gegeven moment achterkomt dat die persoon het niet gedaan heeft (en dat de achterbakse gevangenisbewaarder daar bijvoorbeeld op een of andere manier wat mee te maken heeft en de boel in de gevangenis in de gaten wil houden). Dan pas heb je echt drama, omdat de persoon die veroordeeld wordt daar ten onrechte zit. Ik wil ook veel meer de worsteling in beeld krijgen van zowel de jonge gevangenisbewaarder als de oude man die daarop terugkijkt, daar heb ik nu te weinig van gezien.

Inception (2010)

3,5
Vandaag voor het eerst gezien, na gisteren Avatar gezien te hebben. Inception is een betere film wat mij betreft. Minpunten vind ik de rol van Marion Cotillard, die wat mij betreft verdwaalt rondloopt in de film (alhoewel ze niet slecht acteert), ook de rol van Ken Watanabe is een beetje dubieus en het begin waarin hij naar voren toekomt had makkelijker anders gekund. Ik denk dat het de film meer cachet had gegeven als er een serieuzer politiek idee geplant zou moeten worden (b.v. zoiets als de Glasnost in de Sovjet Unie, Guantanomo Bay of nog heftiger het idee gods), nu blijft het toch behoorlijk flauwig wat dat betreft. Misschien durfden de makers dat niet aan.

Pulp Fiction (1994)

3,0
Vooraf had ik wat bijzonders verwacht van een film die in de top 5 terug te zien is op deze site. Maar eerlijk gezegd en het kan best dat ik niet inzie wat de film zo goed maakt: relatief gezien ten opzichte van de vijven die de film haalt is het zoals de titel zegt Pulp.

Natuurlijk zitten er mooie scenes in en doen sommige acteurs het goed (Willis en L. Jackson, Travolta vind ik niks in deze film). Maar wat ik vooral als totaalbeeld doorkrijg is een heel traag opgang komend verhaal ( bij het uur begint de film pas te lopen), een boel zwakke nikszeggende semi-intellectuele dialogen (wellicht een filosofie in zich hebben die ik niet snap??), slechte humor, een slaapverwekkende lange intro van mensen die aan de film mee hebben gewerkt en een paar scenes, die echt nergens overgaan en erg veel tijd in beslag nemen.

De film lijkt een mixdrankje, zo van: paar verhaallijntjes hier en daar, wat flashbacks, twee verhaallijntjes die we nog bij elkaar laten komen een paar laten we halfdood lopen (het is niet echt een uitgewerkt geheel), nog wat scherpe dialoogjes.

En laten we dat geheel voor een dure prijs verkopen als kunst, laten we een menigte creeeren, die het kunst gaat noemen, dan zal misschien iedereen denken het is kunst; ik zie dan wel niet wat er speciaal aan is, maar iedereen denkt er zo over dus zal het wel kunst zijn (klinkt dit niet bekend in de oren?).

Ik geef deze film een 2,5 vanwege de paar mooie scenes die er toch inzitten en die het tot op een redelijk niveau van vermaak brengen. (misschien komt het licht nog over me en zal ik ooit zien wat deze film zo goed maakt; ik ga eens wat pagina's teruglezen , misschien zien anderen het licht)

Revolutionary Road (2008)

4,0
American Beauty 2.0. Een aangrijpende film, niet omdat je meeleeft met de personages, maar wel omdat het je eigen gevoelens en ideeën over het leven op de proef stelt. Er zitten enkele uitstekende dialogen in en het spel is behoorlijk met hier en daar enkele uitschieters van met name van Kate Winslet. De naargeestigheid en het gevoel dat er iets onder de oppervlakte speelt is continu voelbaar. En de psyche van sommige archetypes wordt mooi blootgelegd met name waar het gaat om het overkomen van cognitieve dissonantie.

Toch kan deze film niet hoger dan een vier halen, omdat Sam Mendes zich na American Beauty ook enigszins herhaalt zowel qua thema als qua muziek; bovendien wordt de rol van sommige karakters in de film onvoldoende uitgediept en lijkt die soms ad hoc.

Time to Kill, A (1996)

2,5
Draak van een verhaal inderdaad en de film duurt te lang. Waar ik ook mee worstel is de boodschap van het verhaal. Die lijkt te zijn dat donkere mensen structureel worden gediscrimineerd ten opzichte van witte mensen in dit tijdsgewricht op deze plek in Amerika en deze rechtszaak zou moeten uitlopen op een overwinning om wit en zwart gelijk te schakelen (gerechtigheid). Echter de verdachte is strikt gezien wel degelijk schuldig en komt alleen onder zijn schuld uit door 'rechtbankretoriek'. Het was allesbehalve een zoektocht naar de waarheid. Sandra Bullock was ook vervelend als betweterige student. De enige rollen die echt te pruimen waren, waren die van Kevin Spacey als hoofdofficier van justitie en van Samuel L. Jackson als verdachte.