Meningen

Ik ben behoorlijk teleurgesteld na het zien van deze trip door de natuur. Het begon veelbelovend, al moest ik wel gelijk even wennen aan de camerabewegingen die niet vloeiend te werk gingen. Ik vind dat ronduit lelijk en ben blij dat deze manier van filmen weinig meer voorkomt. Er werden naar mijn mening te veel stille shots achter elkaar geplakt, waardoor het veel lastiger is om daarvan te kunnen genieten. Je haalt dan de stilstand uit de stilte. Het ergste is dat er dan ook nog de hele film door kansloze shots zijn verwerkt.

Soms veel te donker door teveel tegenlicht, landschappen hadden hier het meeste last van. Daar komt nog bij dat het soms niet goed uitgesneden werd. Ook het tempo van deze benadering rolde totaal niet lekker.

Ik heb de film helemaal uit kunnen kijken, was niet vermoeid, dus daar lag het niet aan.

Het verhaal draagt ook niet bij, dus is dit vooral een film die je over je heen moet laten komen. Er waren heus wel momenten waar het bij mij wel werkte, maar het totale plaatje werkte niet goed.

Er had wat mij betreft veel meer met sfeermuziek gewerkt mogen worden. Meer betrokkenheid geven of de kijker even wakker schudden. Meer dan een irritante radio kon ik eigenlijk niet ontdekken of het is mij volledig ontgaan.

Heb nog even na lopen denken hierover...dit verhaal liet mij i.i.g. de gehele film gekluisterd in afwachting tot wat komen gaat...

Deze film behoort toch wel tot het meest boeiendste in het mysterie genre al heeft Primer (2004) ook diezelfde beleving maar dan toch meer de wetenschappelijke tour op gaat en het visueel erg fijn aanpakt.

Mochizuki Rokuro is onder de indruk van het licht spel, mij niet opgevallen, vond 't eerder aan de saaie kant (vrij donker en muffe kleuren). Volgens mij werd hier expres voor sober gekozen en was de beeldkwaliteit niet scherp. Is verder ook niet zo belangrijk omdat deze film het van zijn originaliteit moet hebben en daar scoort ie de volle 3.5 punten mee.

Verder is het ook apart dat het niet noodzakelijk is om een volledige binding te krijgen met de patienten, is allemaal bijzaak als je het mij vraagt (Daar had Kappeuter last van), heeft denk ik met "de film verkeerd ingaan" te maken, en ook teveel patienten die niet voldoende uitgewerkt worden, was meer als opvulling bedoeld neem ik aan.

Moet ook toegeven dat het ons niet makkelijk en toegankelijk wordt gemaakt. Het begint met observeren en waar gaan we in hemelsnaam naartoe? Beetje afwachten wat komen gaat ,ondertussen zie je hoe de onderzoekers hun best doen om op een fatsoenlijke manier, met veel overleg, iets tot stand te brengen, behoorlijk intrigerend allemaal.

Toch gingen de gesprekken, wat men hieronder ook al opmerkte, soms te lang door. De film is net iets te lang wat dat betreft en daardoor ontging mij ook wel eens het één en ander. Over een aantal jaar krijg ik vanzelf wel weer een drang om dit nog eens te herzien

De geluidseffecten zijn mij volledig ontgaan, volgens mij noppes, maar dat ervoer ik door de mystiek in dit verhaal, als geen gebrek .

Achteraf wil ik dan wel zeggen; Misschien meer geluid willen horen? Of kiest men voor "weinig" zodat het juist realistisch overkomt.

Voor beide is wel iets te zeggen, misschien toch wel een goede zet geweest...

3.5* punt voor de originaliteit die hier dik verdient vanaf druipt. Hangt tegen een 4* aan,maar er is me klaarblijkelijk toch wat leuks ontgaan door die lange lappen tekst. Snel vergeten dit filmpje? Dacht het niet !! Lekker bijzonder doen op minimale wijze.

Edit: Maak er toch maar een 4(tje) van, naar mijn maatstaven is omgerekend een 7

te weinig. 3,75 dus .

Aparte film, komt traag op gang, de film moet het in het begin dan ook vooral van de gelaatsuitdrukkingen hebben. Shots en montage is behoorlijk statisch. Toch komt het inlevingsvermogen in minimale dialogen goed naar voren. Bij aankomst van de derde persoon wordt het allemaal wat luchtiger en wordt er steeds meer duidelijk.

Als het reunie feestje arriveert wordt het "feestgedruis" op een nog drogere manier uitgevoerd met lollige momenten. Daarna volgen nog enkele leuke momenten afgewisseld met een vleugje drama.

De film hield mijn aandacht er goed bij en nergens was het saai.

De 4* haalt ie net niet, want in zijn totaliteit blijft het kwa uitstraling nogal kaal.

Een eerlijke film!

Gaaf!

Vooral die scene met die 3 bejaarden met die wandelstokken in die hal vond ik zeer lachwekkend.

En zo zitten er nog wel een 10 tal gave shots bij.

Het acteren is over-acting, als je daar niet in mee kan gaan zet hem

dan maar uit.

De soundtrack was met vlagen heerlijk (Blue Hotel) en uiteraard

express foute rock muziek, die in combinatie met de scene's goed

past.

Dat ik deze film nu pas bekeken heb, onbegrijpelijk!

Had ik ook, dacht steeds dat ik elk moment achterover geblazen kon worden waardoor ik het bijna niet meer kon winnen van mijn angst.

Vreselijk irritant dat gedreig, daardoor vreselijk spannend dus. Achteraf ben ik niet eens zoveel keer geschrokken...

Knap simpel filmpje.

Zeer sterk begin, puike acteerprestaties van Kyra en vooral Kevin Bacon. Zowieso al een favoriete acteur van mij.

Het onderwerp mag geen taboe zijn bij deze film, vooral omdat je ziet hoe een pedofiel normaal wil worden en graag weer in de maatschappij wil integreren.

Vreemd dat je dan ook meer begrip krijgt voor die andere pedo, al zit die duidelijk nog in een andere fase, en dat is niet de meest gezonde fase. Maar ook bij die andere pedo''s zit een verhaal achter die je meestal nooit te weten komt.

Moet je hem de schuld geven of juist zijn ouders? En zijn die ouders daarom schuldig? Of hebben die iets opgelopen bij hun ouders? etc. etc.

De daden zijn natuurlijk niet goed te praten, maar het meest urgente is, hoe kan dit verholpen worden en is er genoeg slagingskans?

In de film wordt verteld van niet. Maar is dat ook zo?

Hoeveel pedo's zitten in die fase van K.Bacon en komen er toch nog enigszins goed uit? Ik kan me voorstellen dat als het wel lukt, het nog steeds verzwegen wordt. Je kan dan wel terug in de maatschappij komen, maar is het wel verstandig om dit te melden bij instanties en op je werk? Denk het niet. Ook hier kun je dan beter zwijgen als het op eigen houtje lukt.

Sterke film maar weinig hoogtepunten, maar kan wel begrijpen dat dat niet de bedoeling was.

Sterke soundtrack, subtiele ambient en soundscapes.

En dan plots een wel hele vreemde aftitelsong, totaal ongepast en snel weggezapt! Ach ja, heeft de regisseur ook weer wat bijgeleerd. Ik mag aannemen dat hij daar meer kritiek op heeft gehad.

Clichématig, flinterdun en te degelijk gefilmd.

Dat het dan ook nog vrij saai is op een paar leuke worstel scene's na, neem ik dan voor lief, maar als er in die saaiheid bar weinig mee wordt gedaan en de voorspelbaarheid er vanaf druipt, blijft er niks anders over dan de film met verbazing uit te moeten zitten, ondanks alle goeie kritieken die ik amper heb kunnen vinden.

Er werd best aardig geacteerd door Rourke, Tomei en Wood, het blijft dan helaas bij "aardig" of misschien kunnen we bij Rourke spreken van verrassend door zijn uiterlijk en ingetogenheid, toch heeft hij al lang eerder bewezen goed te kunnen acteren in zijn vroegere films ...

De regisseur kennende had ik zeker iets extra's verwacht, zowel audio als visueel. De soundtrack was een regelrechte ramp, oké, foute worstelmuziek had ik wel verwacht, maar prettig is anders .

En dan als laatste het visuele aspect, dat volledig inwisselbaar is voor één of andere doorsnee regisseur en waarin dus nergens iets geniaal's van Darren Aronofsky te bespeuren valt. Commerciel heeft hij bij deze geloof eindelijk succes, nu maar hopen dat ie het afwisselt met vooruitstrevende cinema. Wat dat betreft zie ik veel liever een half geslaagde The Fountain.

Een komische noot had mijn gaapdichtheid nog enigszins kunnen redden, ook de supermarkt was niet leuk genoeg.

2.0*