Meningen

Kijkt heerlijk weg met veel pijnlijke momenten. Verder is het continue spannend maar met weinig schrik effecten. Het verhaal is dun en vergezocht, desondanks werkt het allemaal en doet wat ie moet doen, ons opjagen en irriteren.

De botte versie van de film Ils. 4.0*

Degelijkheid is de grote troef van S. Bier.

Dit is nu precies zo'n film die oerdegelijk in elkaar zit en die bijna geen strafpunten verdient. Tuurlijk, er werd soms fragmentarisch gemonteerd wat gelukkig niet zwaar werd doorgevoerd maar juist met precisie gedoseerd werd. Net zoals veel andere punten in de film doet S. Bier alles goed zonder te overdrijven. Men neemt een stel indrukwekkende acteurs die hun gang mogen gaan zodat het filmfeestje los kan barsten en voilá, een film die voor bijna iedereen is weggelegd imo (dat kun je uit het tegenstem gedrag herleiden).

Voor de soundtrack is ook behoorlijk op "safe" gespeeld, Sigur Ros.

Aangenaam om in een film toe te passen, maar wel weer "veilig".

Gelukkig bestaan er dus ook nog regisseurs die precies binnen de lijntjes blijven en daar ook écht goed in zijn!

Dit alles kan je heerlijk wegkijken zonder bang te worden om in één of ander Happiness-achtig tafereel terecht te komen. Nope, degelijkheid in zijn beste vorm tref je hier aan.

Het lijkt alleen wel of je naar een moderne versie van "Dallas" zit te kijken maar dan in een mooiere kortere versie.

Verder heb ik alleen Things we lost in the Fire gezien van haar en die kun je wel enigszins met elkaar vergelijken.

Toch heb ik niet het gevoel gehad een meesterwerk gezien te hebben, daar is het allemaal net ietsjes te braaf voor.

Een welverdiende 3.5* die staat als een huis net als TWLITF die trouwens ook uitblinkt in gebakken deeg.

Fijn om gezien te hebben. Nadat ik eerder met de film Gerry al aangenaam verrast was, was deze natuurlijk ook een keer aan de beurt.

Met heel weinig voorkennis bekeken en dat was misschien nou net

niet gepast bij deze film. Hierdoor liep ik maar te wachten op een

logisch verhaallijntje en meer diepgang in de personages, want diepgang was bijna niet aanwezig. Alleen maar wat er in de koppen

gebeurt voor de uiteindelijke confrontatie met de daders, die al in

het begin van de film het einde verklapte.

Had ik de insteek van G.van Sant wel geweten, dan had ik me daar

beter op in kunnen stellen, omdat ik nogmaals steeds naar een

verhaallijn zocht en dus nooit aankwam.

Het schort wat mij betreft toch aan diepgang, ook al was dat niet de bedoeling.

Camera standpunten vond ik gaaf en verfrissend.

Muziek was mooi, maar wel eentonig.

Toch vond ik het vrij bijzondere ervaring, wat bij andere film vaak

ontbreekt. Maar ik ben niet keihard geraakt.

Mooi rustig dromerig filmpje.

Ben het met de meesten wel eens, zo ook hierboven. Vond het lastig om een recensie neer te schrijven omdat ik mij ook het eerste uur prima vermaakt heb en vervolgens steeds minder interesse kreeg.

Daar waar sommigen al snel de knop uit willen drukken en helemaal niet vermaakt kunnen worden met dit soort humor. Love it or hate it gevalletje volgens mij.

Had makkelijk op 4* of hoger kunnen uitvallen maar ik bespeurde op een gegeven moment ook teveel herhalings drang die daardoor beetje bij beetje steeds minder leuk werd tot soms het jammerlijke toe.

Neemt niet weg dat het toch een zeer grappige film was bij vlagen.

Overkill deed hem de das om.

Toch had ik een échte foute film verwacht, hoopvol naar de bios, mijn 2 jaarlijkse (nog niet eens ) bios uitje. Knallen... ver na de pauze, alleen maar knallen dus . Een Jet Li die alles verknalt

Visueel nogal matig, soundtrack belachelijk, vooral dan het strijkorkest.

Gelukkig een paar leuke grapjes, en het verhaaltje, dat ik met de koop toe neem.

Genoeg old-school films die effe iets leuker zijn dan The Expendables. Toch?

Mijn 3 sterren zijn eigenlijk iets te hoog, mja, 't waren wel mijn vroegere favorietjes incl. Jason en Jet. En zo lang duurde de film gelukkig niet, vlug vermaak, kleine tegenvaller. Op DVD was mijn score waarschijnlijk funest geweest.