Meningen

Een Mediamarktknecht heeft mij toch ook ooit is wijsgemaakt dat de film al lange tijd volledig is uitverkocht en dat hij niet meer werd uitgebracht. Toch heb ik de DVD gisteren heel toevallig (was eigenlijk op zoek naar kerstcadeaus voor de vriendin) in de Fnac Antwerpen zien liggen en heb hem dan ook direct gekocht.

Vandaag heb ik hem dan, na een lange tijd, nogmaals gezien. Ik blijf het een pareltje vinden: het verhaal, emoties, personages,... word-t/-en met veel zorg in beeld gebracht. Voeg hier de ijzersterke acteerprestaties van Reno, Oldman en Portman aan toe en voila: een vijfsterrenfilm.

5*

Het begint allemaal leuk, maar door het al dan niet verkrijgen van een visum als enig structurerend element te hanteren in een liefdesfilm, die niet eens moeite neemt om andere motivaties onder de loep te nemen, kon het mij reeds vóór de helft al allemaal niets meer schelen.

Uiteindelijk mist de film hierdoor, net als zijn personages, elke vorm van passie. En dat is jammer. Al zitten er af en toe nog wel wat leuke visuele ideetjes tussen, toch is het geheel niet meer dan een grijswaarde.

Als je dan als regisseur al kiest om een film te maken over een knipperlichtrelatie, maak het dan op zijn minst interessanter dan een knipperend licht.

1*

De eerste keer toen ik deze zag ben ik met een nogal ontgoocheld gevoel blijven zitten. Waardoor ik toen op een dikke 3* ben uitgekomen. Gisteren heb ik hem voor een tweede maal gezien en zat ik eigenlijk met dezelfde gevoelens.

Bij momenten is het een zeer sterke film die het vooral moet hebben van zijn sfeer. Net als de eerste keer genoot ik dan ook zeer hard van sommige scènes, zoals de operatie. Prachtige scène die zeer strak is gemonteerd. Máár, daarna zakt de film beetje bij beetje in. Dit komt vooral door het 'verhaal'. Het ene tragische volgt met een sneltempo op het andere, vaak zonder gegronde reden. Waardoor de tragiek die het vaderfiguur moet doorstaan als fundamenteel oneerlijk kan beschreven worden. Hierdoor baadt de gehele film in een zeer wrange sfeer.

Deze sfeer wordt dan weer zeer goed overgebracht door een strakke combinatie van beeld, muziek en montage. Rumley lijkt mij dan ook een zeer getalenteerd regisseur, maar heeft nog een beetje problemen met het vinden van de juiste balans. Sommige scènes zijn overweldigend, anderen zijn dan weer bedroevend slecht en hadden gerust weggelaten mogen worden.

Hoewel ik dus nog niet volledig ben overtuigd, zit er wel een ruime stemverhoging in. Een zéér nipte 4.5*, omdat het een zeer originele prent is waarvan anderen nog veel kunnen leren.

Zoals hierboven reeds werd gezegd steunt Loft vooral op zijn camerawerk en hierbij horende sfeer. Gedurende de hele film worden we bovendien door Van Looy verwend met een perfecte spanningsopbouw (bvb; cut van politie-interview naar casino.)
Het verhaal daarentegen is van ondermaats niveau; het originele idee (moordcomplot, loft om vreemd te gaan, vriendschap,...) wordt zeer onrealistisch uitgewerkt. De sterkte en de geloofwaardigheid van het script/verhaal daalt met de minuut (veel te vergezochte plottwists!). Verdere minpunten; Personages (de oorzaak hiervan ligt m.i. niet bij de acteurs maar bij de karakteruitdieping)& taalgebruik (Ik kom uit Antwerpen en heb juist het volledige eerste seizoen van Matroesjka's gezien, dus ik was nogal ontgoocheld toen ik het opgepoetste Vlaams te horen kreeg).

3*

Sterke film weer van Buscemi.

Ook hier vallen ales eerste de solide acteerprestaties op. Casey Affleck & Corrigan zijn naar gewoonte sterk. Zelfs Liv Tyler is leuk en Mark Boone Jr. is hilarisch.

Door nu vrij achtereenvolgend drie films van Buscemi te hebben gezien, waar Boone telkens in meespeelt, is het wel grapppig om te zien hoe hij over de jaren heen steeds vetter en vetter is geworden.

Verhaaltje is weer een sterke tragikomische mix. Ik heb soms echt hard op moeten lachen, soms was ik ontroerd, maar het had misschien allemaal net iets sterker gekund. Clichés werden ook hier niet gespaard.

Misschien wel het meest opvallende van de film was de fotografie; een groffe semirealistische documentairekorrel gecombineerd met een soms haast magische overbelichting, wat een paar zeer knappe beelden opleverde. Hulde aan de DOP!

Al waren de kadreringen daarnaast soms opvallend slecht. Ik begrijp de meerwaarde van halfafgesneden gezichten dan ook nooit helemaal zo goed. De camera bewoog me soms ook iets te veel.

Toch meer dan voldoende gezien voor een ruime 4*