Meningen

Direct na Aoi Haru deze film opgezet. Ik was er immers van overtuigd een geweldig nieuwe filmmaker te hebben ontdekt. Ik blijf van die mening toegedaan, maar ik was wel een beetje teleurgesteld na het kijken van deze film.

Schuldige is vooral het tekort aan sfeer. Het is eigenlijk niet zozeer een tekort, het is eerder een nogal flauwe/makke/gemakkelijke sfeer. Het kwam in ieder geval niet volledig over bij mij. Hetzelfde valt te zeggen voor het verhaal. Ik vond het dan ook niet echt een verhaal, het was eerder een vertelling. Toyodo neemt hierbij iets teveel hooi op z'n vork, waardoor het bij momenten allemaal tamelijk leeg en oppervlakkig blijft. De richting leek ook vaak een beetje zoek te zijn.

Toch bevat de film voldoende geweldig bevreemdende scènes, die de film ver boven de middelmaat doet uitstijgen (zoals de peepshow en Mr. Whitebird). Ook de acteerprestaties zijn weer top, het was vooral leuk om de filmdwerg en Matsuda terug te zien verschijnen. Muziek is weer niet echt aan mij besteed, maar het werkte wederom binnen deze film.

Misschien deze avond z'n Kûchû Teien ook eens de reveu laten passeren. Deze strandt in ieder geval op een nipte 4*

Nu en dan moeten lachen. Het probleem zit hem vooral in de kop van Leslie Nielsen, telkens als ik hem zie word ik chagrijnig. Het verhaaltje heeft niet veel om lijf, idem met acteerprestaties en algehele niveau van humor. Alles blijft nogal flauwtjes, waardoor ik uitkom op een nipte 2*

Gavras lost verwachtingen niet helemaal in. Verschillende (heel) leuke scènes, sterk geacteerd en frisse ideeën, maar de film mist toch vooral coherentie. Te wisselvallig ook.