Meningen

Veel plezieriger dan welke andere Chaplin dan ook.

Het lijkt een paradox, want The Kid bevat juist haast helemaal geen uitbundig grappige scènes die Chaplin in z'n latere jaren zo definiërt. Maar laat dat nou juist de kracht zijn, ofwel, misschien zijn die slapstick scènes wel helemaal niet zo leuk als men zegt.

Hier zijn ze tenminste maar sporadisch te vinden, en als ze er zijn, is het zorgvuldig uitgevoerd, niet te lang uitgerekt, en veel subtieler dan ik ze ooit gezien heb.

Sowieso heeft deze film alles wat veel latere Chaplin's juist missen, vaart. Waar in die films veel gebeurd en weinig terecht komt, gebeurd er hier juist vrij weinig, en is het verhaaltje zo simpel als maar kan, maar heeft elke scene daadwerkelijk wat toe te voegen. Het is zo effectief, en met zo veel liefde gebracht dat je wel van steen moet zijn om hier niet van te houden. Kort, maar krachtig. Vertederend maar nooit dieptriest. Gewoon heel erg goed.

Waarschijnlijk de slechtste film die ik ooit gezien heb, eentje van zo'n abominabele kwaliteit dat hij zo slecht is dat 'ie weer leuk wordt.

Moordlustige clowns, die meer weghebben van angstaanjagende teletubbies (vooral dat irritante gemekker van ze), zijn simpelweg niét eng. Als horror dus een totale flop, vooral ook omdat je werkelijk waar geen spatje bloed ziet, de moorden van een dramatisch niveau zijn (kiekeboe, boem, ronddraaien, suikerspin ) en de gehele cast een uitstraling heeft van een zak aardappelen.

Wat maakt de film dan wel leuk? Nou ja, het hiervoor genoemde is, in de juiste context, ook verdomd vermakelijk om naar te kijken, en dan heb ik het niet eens gehad over de dramatische cgi die soms toegepast wordt en de meest stupide ideeën die soms naar voren gebracht worden. Denk aan een blaffend ballon hondje, het gooien van taarten als moordwapen of de manier waarop de clowns omgaan met de "suikerspinnen".

Waarom dan toch die 1*: de soundtrack van Massari is heerlijk, en sluit goed aan bij de foutheidsfactor van de film.