Meningen

Ambitieuze film van Meirelles, die jammer genoeg niet op alle fronten slaagt.

Het meest positief ben ik toch wel over het visuele. Het camerawerk is echt subliem, en tevens gewaagd.
Mooie shots worden afgewisseld met beklemmendheid. Het nog met wat wazigheid kunnen zien van details, zoals een "beginnende" blinde dit ook ziet, vond ik vrij aardig werken, en wat mij nog het meest bij blijft is de minuut complete zwartheid.
Nu moeten wij ook even afgaan op een ander zintuig, en dat voelt allerminst prettig aan.

Ook Julianne Moore is weer eens fantastisch. Meirelles heeft vast niet lang getwijfeld toen hij het script eenmaal onder ogen zag. Hij had een ontzettend goede lead nodig, en dan is Moore één van de keuzes die je blindelings kan maken. Die levert altijd puik werk af. - Ze is nergens overdreven, of té sentimenteel, terwijl dit juist loert bij een film als deze.

Ook de manier waarop het gegeven (de blindheid) zich manifesteert vond ik erg goed gebracht, en het vooral ook hoe aangegeven werd dat iemand blind was, vond ik een mooi detail. Sowieso erg fijne soundtrack.

Pas tegen het midden aan begint de film wat mankementen te tonen. Maar gelijk een paar grote. Want hoe je het ook went of keert, het feit dat Bernal op z'n derde verdiepinkje zó tekeer gaat kan ik gewoon niet plaatsen onder "domheid van het karakter". Dit was gewoon tamelijk slecht geschreven, en het feit dat je in een quarantaine als blinde om geld en juwelen gaat vragen,
tja, daar klopt natuurlijk iets niet. - Je kan het hooguit nog zien als: het materialistische dat niets meer betekent voor de "normale". Zij die nu pas inzien hoe onbelangrijk dit alles eigenlijk is.

Bernal's volgende stap is er overigens eentje die, alhoewel gruwelijk, wel denkbaar is. Het opeisen van de vrouwen Alhoewel ook dit aspect maar wat vreemd wordt getoond. De "beesten" boven krijgen maar amper iets menselijks (op de blind-geboren man ná). Wat erg jammer is.

Wat overblijft is een film die, net als het nog net wat meer geslaagde Hunger, cinema is zoals ik het graag zie. Niet puur gericht op vermaak, en juist het proberen te breken met conventies.

In dat opzicht is Blindness meer dan geslaagd.

Ik kreeg een beetje 't gevoel van een mix tussen Jean de Florette en Affaire de Goût, alhoewel die eerst genoemde film een stuk interessanter en bovendien véél mooier was.

Middelmatig is waarschijnlijk 't beste woord om deze film te omschrijven, alhoewel Alan Rickman en Bill Pullman best redelijk waren.