Meningen
Hier kun je zien welke berichten Jynxter als persoonlijke mening of recensie heeft gemarkeerd.
Dune: Part One (2021)
Alternatieve titel: Dune
Een visueel prachtige, goed gemaakte en intrigerende vertelling.
Het verhaal is inmiddels natuurlijk niet meer zo origineel als toen Frank Herbert het midden jaren 60 schreef. Maar het blijft een mooie storyline waar sindsdien niet voor niks velen anderen mee aan de haal zijn gegaan.
Een eerste deel blijft natuurlijk altijd lastig omdat het als introductie moet dienen. Maar buiten dat er veel wordt geïntroduceerd gebeurt er ook nog genoeg in Dune om als op zichzelf staande film fier overeind te blijven. Misschien dat het hier en daar een beetje aansleept, maar ik heb de volle speelduur met plezier zitten kijken.
Dune: Part Two (2024)
Een pracht van een film. Een visueel verbluffende hervertelling van de boeken van Frank Herbert. Waarbij ik me niet aan de indruk kan onttrekken dat de wijlen schrijver dik in zijn nopjes zou zijn geweest, met hoe er met zijn nalatenschap is omgegaan door Villeneuve en co.
En dat voor een verhalenserie die meer dan eens onverfilmbaar is genoemd.
Dungeons & Dragons: Honor among Thieves (2023)
Alternatieve titel: Dungeons & Dragons
Op naar deel 2, zou ik zeggen. Want topvermaak voor de massa als deze Dungeons & Dragons, schreeuwt natuurlijk om een vervolg. Een vlotte avonturenfilm vol komische noten voor jong en oud van dit niveau, komt niet heel vaak voorbij. En daarmee voelt deze verfilming een beetje als de Pirates of the Caribbean (deel 1) van zijn tijd.
De CGI is misschien niet altijd even overtuigend, maar wordt nergens echt storend. En de humor is soms op het flauwe af, maar werkt toch steeds naar behoren. Door haar luchtigheid en sympathieke zelfspot komt D&D sowieso eigenlijk overal wel mee weg en zal menig kijker er een plezierige 2 uur aan beleven. Zoals de cast ook zichtbaar een plezierige tijd heeft beleefd aan het schieten van deze leuke film.
Dust Bunny (2025)
Visueel verbluffend en prettig gestoord.
Een unieke mengeling van de empathische monsterbenadering van Guillermo del Toro, de expressieve, donkere sprookjessetting van Tim Burton, de actie van Chad Stahelski en personages als uit een Roald Dahl-boek. De subtiele, droge humor maakt het geheel af.
Bryan Fuller springt soms wel wat abrupter tussen scènes en sferen dan goed voor de film is. Maar als debuut is dit een erg lekkere binnenkomer.
