Meningen

Vrij realistisch gefilmd waargebeurd verhaal. Prima acteerwerk van Renner en Olsen. Extra punten voor de realistische sneeuwsetting. Weinig echte drama, wel een emotioneel thema, maar dat komt denk ik door het verhaal zelf. Op zich niks mis met de film, maar het overrealistische tintje maakt de film voor mij een tikkeltje vlak. Geen echte actiefilm, maar voor mijn gevoel een beetje richting art. Moeilijk echt te beoordelen, maar een voldoende is het zeker wel.

Misschien ben ik een beetje superhero-moe aan het worden, maar duidelijk te zien dat dit een film is die vooral uitgebracht is om een groter verhaal binnen de DCEU te kunnen vertellen, denk aan een Justice League...?

Voor een eerste film die het hele Wonder Woman karakter nog moet vertellen aan het publiek, zitten er gewoon dingen in die te cliché zijn. De hele manier van overbrengen van een karakter van introductie tot het begrijpen van het karakter en de krachten ervan, wordt op een simpele niet al te overtuigende wijze verteld. De bijrollen overtuigen hier al helemaal niet. Jammer, erg jammer... Er zijn weliswaar momenten die wel aardig zijn, maar over het geheel is het vrij zwak te noemen.

Ik vind de film een kruising tussen Captain America en Batman vs. Superman. Vooral verhalend vind ik heel erg lijken op het tempo en opbouw van B vs. S. De setting en krachten vergelijkbaar met Cpt. A.

Of het duidelijk is dat deze film door een vrouwelijke regisseur is gemaakt? Jazeker, het feminisme straalt er vanaf. Duidelijk dat de man nu met trots als de tweede sekse wordt behandeld. Of dit omarmd moet worden laat ik in het midden. Het is enerzijds wel verfrissend, maar anderzijds ook weer verwarrend om te zien. Dank aan de man/vrouw stereotypes. Wellicht is het tijd voor een revolutie...

Verder mist de bad guy wat aan kracht en karakter. Gal Gadot is mooi om te zien en heb er altijd van kunnen genieten in The Fast & The Furious, maar om zelf een hele film te kunnen dragen, vind ik haar acterend soms een beetje zwak. Moet wel zeggen dat het script ook niet echt meehelpt daarin, dus het is niet enkel haar schuld. Sommige slo-mo scenes zijn weliswaar om je vingers bij af te likken, hoe mooi ze zijn; lichtval, uitdrukkingen, etc., maar mooi zonder inhoud is nog altijd niet genoeg.

Wat ik merk tegenwoordig bij films is dat men vaak onnodig veel bombastische muziek of geluid gebruikt om een bepaalde sfeer te creëren. Visueel oninteressante of inactieve scenes met opwindende of opzwepende muziek geven mij een dubieus gevoel. Het leidt vaak meer af dan dat het bijdraagt aan het geheel. Die trend van onsamenhangendheid tussen beeld en geluid is iets waar ik geen fan van ben. Ik vrees echter dat dit niet de laatste film is die dit soort trucjes zal gebruiken; en dat merk je, zeker in een IMAX zaal.

Ik dacht voor het eerst geen post-credit scenes bij een Marvel film? Maar toen werd ik wakker: dit is natuurlijk DC en geen Marvel...