Meningen

Bij Francis Ford Coppola denk ik in de eerste plaats aan films zoals The Godfather, Apocalypse Now en The Conversation, maar de rest van zijn oeuvre was me nog onbekend. Het was tijd om daar eens verandering in te brengen met deze Rumble Fish.

En Rumble Fish is een erg stijlvolle film die prachtig in zwart-wit is geschoten. Niet alleen de mooie beelden met o.a. de blauwe en rode vissen vallen op, maar de eerste vechtscène is een cinematografisch pareltje. Ik denk niet dat ik al vaker een vechtscène zo mooi in beeld heb zien gebracht worden. Er zijn ook best veel scènes waar de mist voor extra sfeer zorgt.

Maar daar stoppen de positieve punten wat mij betreft. oké, de cast verdient zeker en vast een pluim voor het acteerwerk, maar ik ben op geen enkel moment door het verhaal meegesleurd in de film. Het zijn vooral stereotiepe personages uit een jeugdbende die niets anders doen dan wat rondhangen, drinken en vechten.

Er had zeker een hoge score ingezeten als het verhaal me meer kon boeien, want qua sfeer is het zeker genieten. Ook leuk om de jonge Nicolas Cage en Chris Penn aan het werk te zien.

3*

Gekloot zijt ge altijd..

Genomineerd voor een Oscar voor beste niet-Engelstalige film en beschouwd als één van de betere Vlaamse film ooit gemaakt. Een dubbele reden dus om hem te zien.

Het enige wat ik op voorhand wist van deze film, was dat het ging rond de hormonenhandel in het Vlaamse boerengat en dat Matthias Schoenaerts pakweg 30 kilo moest bijkomen. Een verhaal rond hormonenhandel is een niet alledaags thema voor een film en dat leek me wel een leuke vondst van Roskam, die hier overigens zijn debuut maakt. Toch zal dat niet hetgeen zijn wat me nog lang zal bijblijven, want op dat vlak blijft het toch allemaal iets te oppervlakkig. Zo wordt er nooit echt diep ingegaan op de moord op de hormonenjager, maar ach veel maakt het niet uit, want het dramaverhaal rond de jeugd van Jacky heeft me enorm weten te raken. Eerst zit je te kijken naar een lompe, vleesgeworden vetmester, maar wanneer de film je 20 jaar terug in de tijd neemt, verandert heel dat beeld die je had rond Jacky. Echt een enorm aangrijpende scène wanneer hij wordt aangevallen door Bruno en zijn vriend niet mag getuigen van zijn vader. Misschien wel één van de meest aangrijpende scènes in de Belgische filmgeschiedenis. Ik krijg nog steeds kippenvel als ik eraan terugdenk. Alleen jammer dus dat het verhaal rond de hormonenhandel onvoldoende wordt uitgediept, maar gelukkig is er dan die magistrale eindscène in de lift.

Erg aangrijpend verhaal, dat naar een hoger niveau wordt gebracht door Matthias Schoenaerts. Wow, hij zet hier een glansrol neer die door niemand had geëvenaard kunnen worden. Ik kende hem eigenlijk alleen maar van zijn rol in Loft, maar dat was natuurlijk niets in vergelijking met deze geweldige hoofdrol. Zonder al te veel woorden te gebruiken komt hij enorm overtuigend over en wat voor een geweldige fysieke metamorfose heeft hij ondergaan, jawadde! Hij mag met recht en rede zeggen dat hij deze film bijna helemaal op zijn eentje draagt met natuurlijk de hulp van Jeroen Perceval, want die zet toch ook een heerlijke prestatie neer. Voor mij althans een onbekende acteur, maar hij doet het gewoon heel erg goed. De rest van de cast wordt simpelweg overschaduwd door de fenomenale prestaties van die twee. Barbara Sarafian is sowieso een actrice waar ik niet veel van moet hebben, buiten haar degelijke rol in Aanrijding in Moscou en ook hier is ze duidelijk geen toegevoegde waarde. De twee Waalse garagisten vond ik verre van slecht en zorgen voor een komische noot, maar natuurlijk verbleken die prestaties in het bijzijn van Schoenaerts en Perceval. Ook Stefaan Degand heeft hier een klein rolletje. Ook al komt hij maar even in beeld, toch schiet ik altijd in de lach als ik zijn kop zie.

Chapeau voor Roskam die hier met zijn debuut een sterk staaltje Vlaamse cinema heeft afgeleverd. Ik ben nu toch wel ontzettend benieuwd naar de Oscaruitreiking eind deze maand. Of Rundskop nu kans maakt om de Oscar voor beste niet-Engelstalige film te winnen weet ik niet, want daarvoor ken ik de concurrentie niet, maar als ze het toch weten te winnen, dan zal het voor het grootste deel aan Matthias Schoenaerts te danken zijn.

Een zeer verdiende 4*

Running scared is toch iets meer geworden dan een doorsnee actiefilm. Het is een erg duistere film, zowel op visueel vlak is het erg donker als op vlak van verhaal en personages uit de onderwereld.

De vele cameratrucjes stoorden me op zich niet, maar na een tijdje heb je het natuurlijk al gezien met al die slowmotions en flash-cuts. Ik meen me te herinneren dat dit wel vaker voorkwam in de actiefilms van 20 jaar geleden.

De plottwist waarbij Joey een undercoveragent blijkt te zijn, is allerminst geslaagd. Eigenlijk totaal onnodig, maar het deel met het pedo-koppel was dan wel weer geslaagd. Eigenlijk heeft het helemaal niets met de rest van de film te maken, maar het is uiteraard erg spannend gebracht. Het geeft nog iets extra mee aan de donkere sfeer die de film al had.

Een meer dan degelijke actiefilm dus.

3*

Aardig en leuk filmpje van Wes Anderson, maar meer is het ook niet en dat gevoel heb ik wel vaker bij zijn films. De film draait rond een 15-jarige jongen die verliefd wordt op een lerares, maar die liefde kan niet beantwoord worden. Die 15-jarige jongen is een apart personage en boeiend genoeg voor een speelduur van 90 minuten. De intro waarbij al zijn bezigheden worden opgesomd, is wel een leuke opener om zijn personage voor te stellen.

Bill Murray behoort niet tot mijn favoriete acteurs, maar hier komt hij erg droog en niet te uitbundig over, zoals het wel past in de sfeer van de film. Even een telefoongesprek onderbreken om een kind op een basketbalveld een blockshot te geven, is wel dat soort leuke, droge humor dat ik kan appreciëren. Jammer genoeg bleef het over het algemeen bij dit soort gezapig humor en die next level, die extra versnelling of hoe je het ook mag noemen, ontbrak toch wel een beetje in deze film. Het bleef allemaal wat te braaf zonder ergens een echt hoogtepunt te creëren.

Aardig filmpje om als tussendoortje te kijken, maar ik vrees dat ik deze film al snel zal vergeten zijn.

3*