Meningen

Wat een enorm teleurstellend vervolg.

Het eerste uur van de film speelt in een donkere setting die helemaal niets meer wegheeft van het deel 1. Het hele zombie-concept krijgt een dikke vinger in de pap waardoor het halverwege zelf een soort (slechte) horror film lijkt. De zombies zien er gelikt uit en ook de shoot in de acapolyptische stad ( wolkenkrabbers) is visueel sterk, maar dat zijn de enige pluspuntjes helaas. Bij tijd en wijle het ik het idee naar een soort van A-team achtige actie in het donker te zitten kijken waarbij niemand doodgaat. En wat een enorm onsamenhangend pruts plot. Om te huilen. Jongen ontvlucht boeven, zoekt meisje, zoekt verzet, verzet wordt verraden, jongen redt verzet. Weet ik veel wat een kolder.

De hoofdrolspeler is allesbehalve charismatisch in dit deel. Zonder zichzelf uit te leggen neemt hij onmogelijke beslissingen en wordt nog gevolgd ook .

Ik stop ermee, wat een draak.

Shipppss heb ik even gemistst dus. Het eerste wat ik deed bij afspelen was handmatig uitrekken naar 18:9 formaat

Verder heb ik me prima vermaakt. Film heeft iets meditatiefs over zich . Lekker weinig gelul, terug naar de basis en een kijkje terug in de tijd, waarbij ontberingen regel waren.

Iedereen die zegt dat de film saai was heeft natuurlijk ook gelijk trouwens, want er gebeurde daadwerkelijk helemaal niets.

Toen de film eindigde heb ik smakelijk moeten lachen...lachen omdat ik daadwerkelijk nog zat te wachten op een ontknoping

Geen hollywood-cast.
Geen jumpscares.
Geen Blockbuster.

Wel Pasteltinten, lentebloesem en....onderhuidse spanning.

De film open met een close-up van het hoofdpersonage, de jonge vrouw Dani (Florence Pugh) die een treurig gesprek voert met haar zus die blijkbaar psychische problemen heeft en waardoor ze uiteindelijk ook een familiedrama te verwerken krijgt. De sterk geacteerde openingsscène met de open mimiek van de huilende Dani zet gelijk het verwachtingspatroon op scherp. Fijne acteerwerk wat overigens haar tegenspeler in mindere mate laat zien wat mij betreft. Maar dat mag de pret niet drukken. Tegen beter weten in gaat ze op reis met haar vriendje naar een afgelegen oord in Zweden waar een speciaal cult-feest plaatsheeft door een lokale sekte.

De regisseur speelt met rust, geluid, zang en dans. De film lijkt nergens haast te maken wat ruimte biedt om je te verbazen en helemaal op te gaan in het psychedelische sfeertje waarin ze langzaam belanden.

Ik heb hem zonder pauze uitgezeten.
Vleugjes invloed van 'Annihilation' en 'the Witch'.
Toch maar eens die andere prent van Aster afkijken.....'Hereditary' waarbij ik eerder afhaakte.

Tja ... meest tegenvallende van afgelopen maanden. Onwaarschijnlijk slap aftreksel van het vele betere GI-Joe-girl actionmovies zoals Colombiana of Hanna...

En dan die pakjes in het begin van de film... ik ben even kwijt hoe die kinderserie ook alweer genaamd was in de jaren 80... 's morgens vroeg op fun-factory waarbij een stel helden in van dit soort pakjes tegen reuze robots enzo moesten vechten (geen cartoon). Ze sprongen over elkaar heen met acrobatische salto's enzo. Weet iemand dat nog? Wie het weet graag even posten vanuit nostalgisch oogpunt.

Freeman moest de film een beetje opkrikken maar het afbreken van zijn imago is evident het gevolg.

Prachtig rustig gefilmd drieluik van een jongen die opgroeid in de ghetto in Florida/ Miami.

De acteurs die in elk van de drie delen voorkomen zijn indrukwekkend op elkaar aansluitend gecast en geven een geloofwaardige overgang van personages. The hardship die 'Little' tegenkomt op zijn weg wordt extra onderstreept door zijn zwijgzame karakter en het lijkt daardoor wel extra overzichtelijk en duidelijk wat de hoofdpersoon moet doorstaan.

Verwacht geen plotse plottwist (wat ik wel deed) maar een goed geacteerd en ontroerend relaas, dan kom je zeker overtuigd aan de eindstreep.

Los van het thema's die door de film heenlopen geeft de setting van achterbuurten in Amerika een mooie kans voor nog veel meer van dit soort films in alle soorten genres. Ik kan mij eigenlijk niet zoveel recente films meer herinneren met als achtergrond het ghetto-leven in de US, terwijl de 90's er volgens mij nog wel vol van zaten...?

Geen ijzersterke plot maar prima sfeer.

Goede film/bioscoopdebut van Luke Scott die vooral door de interessante en goed uitgekozen cast van allerlei (oude) bekende gezichten een sterke film neerzet. De rollen van Anya Taylor-Joy (die ook een fantastische rol neerzet in het ijzersterke ''The Witch'' en Kate Mara (als ijskonijn) dragen de film en worden goed aangevuld door de overige castmembers.

Elke rol heeft een eigen bijdrage en krijgt persoonlijkheid mee; dit is echt opvallend wat mij betreft in deze toch redelijk korte film en ook leuk om bepaalde gezichten weer eens terug te zien.

Het verhaal is niet erg ondoorzichtig want uitkomst valt snel te doorzien maar dat maakt het niet minder leuk.

3.

Na de The Mule | Officiële Trailer 1 NL | 7 maart in de bioscoop - YouTube (maanden geleden) had ik hier echt zin in:

Slow Western < meets > Cartel Crime

De film verzuchtte echter in een uit beleefdheid uitgekeken prent.

Nu ben ik niet een Eastwood fan maar toch kan ik zijn Dirty Harry oogopslag en karakter van statuur best waarderen. In million Dollar Baby heb ik echt een traantje weggepinkt en de wetenschap dat hij hier ook weer niet alleen acteert maar ook regisseert... knap werk.

Maar hier (net als in de oudere Gran Tarino een Korean War vet), had het meer weg van een soort real-life docu van een oude man. Een soort NPO-filmhuis documentaire maar dan van Amerikaanse makelij.

Dat hoeft natuurlijk nog steeds geen 2 sterren op te leveren maar het was gewoon net niet overtuigend.

Ik dacht wel een tijdje wat knap hoe hij echt als een senior-senior acteert maar was even vergeten dat hij ook echt 90 is. Dus is dat acteren

Enfin het was onderhoudend en een mooie afzwaai van Clint.

Althans.. hij is wel echt een taaie rakker, dus wie weet duikt hij weer op in een nieuw verhaal in een nieuwe rol of vanaf een nieuwe register stoel.

Go Clint