Meningen

'Ongemakkelijk...'

Een openingsscene in een na-oorlogse Japanse gevangenis... met een verwilderde Nick Lowell (Leto) als Amerikaanse ex- militair/ gevangene.
Nick red een Yakuza van een verhanging door een rivaliserende gevangenisbende..en valt daarmee in de gratie van de Osana Clan... So far... so good.

In rap tempo ontvouwt zich daarna echter een redelijk voorspelbaar plot.... Nick werkt zich op in de clan, wordt verliefd op een zus van een clan-lid (de onmogelijke liefde) en krijgt het aan de stok met ander jaloers en hooggeplaatst clan-lid die het op dezelfde vrouw heeft gemunt.

De pluspunten bestaan uit onder meer authentieke Japanse tatoeages die in een mooie scenes zelfs met de hand gezet worden door bamboepriem met touw en de rauwe bloederige scene waarin Nick zich als een echte hardzak laat zien.

Maar toch blijft het niet overtuigend. Nick met zijn jongensachtige uiterlijk. De onvermurwbare blik (toont nagenoeg geen emotie) die bij een harde killer moet horen. Maar ook bijvoorbeeld de 'foute' rivaliserende schurk die arrogant en gemeen kijkend een soort karikatuur van de Aziatische bad-guy-bendelid moet vertegenwoordigen (hij doet nog net geen Bruce Lee duimpje langs zijn neus ; ) maken het niet beter.

Een 2 voor mij en (helaas) vaak typerend Netflix score

Een kleuren spektakel over de Chinese mythische wezens.

Als je het zingen en melo-drama voor lief neemt zie je wel een heel mooie animatiefilm, waarin de realistische omgevingsbeelden een lust voor het ook zijn.