Meningen

Film is op zich genietbaar maar kan naar mijn mening niet tippen aan zijn eerdere zombiefilm ( dawn of the dead) .
Ik kreeg van de beginintro ( die trouwens lang duurde ) de indruk dat Snyder de zombieland humor kant op wou gaan , ik vond dat een verkeerde keuze omdat de film daarna veel serieuzer van toon word en het intro dus achteraf gezien veel te veel uit de toon valt met de film als geheel .
De actie is verder goed gedaan , de gore effecten zijn goed , het acteerwerk is voldoende , alleen het cliche
dochter overleeft het vader gaat eraan zag je natuurlijk al van mijlenver aankomen .
Al met al een genietbaar horror werkje maar er had meer in gezeten .

Ook weer zo'n film die heel lang aan mijn aandacht is ontsnapt en onterecht .
Het verhaal mag dan flink wat onwaarschijnlijkheden hebben (veel cops met high tech wapens waar de navy seals jaloers op zouden zijn , een helicopter ).
Maar goed er is ook genoeg om te genieten zoals de personages , Fishburne speelt heerlijk de coole gangster , Hawke doet het ook prima , en leuk om Bryan dennehy nog eens op zijn oude dag te zien spelen.
De originele versie heb ik nog niet gezien maar gaat vast nog wel komen .

behoorlijk flauwe ondertoon in deze (verder wel vermakelijke film) .

alsof we serieus moeten nemen dat in de zakenwereld alle mannen samenspannen om goede zakenvrouwen buiten te sluiten .

Deze flauwe feministische ondertoon verpest de film een beetje want verder is hij best aardig en onderhoudend .

Waar baseer je dat op ? op haar uiterlijk ongetwijfeld want ze acteert hier gewoon standaard .

Leuk ook dat een vrouw eens de mannenrol mag meespelen maar zodra bepaalde delen van die mannenrol negatief voor haar uitpakken valt ze meteen terug in de traditionele vrouwenrol , zelfs in de kerker word ze niet samen gevangen gezet met de andere 3 musketeers , zo zie je dat vrouwen graag de mannenrol spelen maar alleen de positieve aspecten daarvan .

Ik stoorde me er niet heel erg aan maar als observatie op zich blijft het een boeiend en hypocriet fenomeen , zo zie je dat feminisme zelfs in de jaren 50 al in hollywood gemeengoed begon te worden .

Los daarvan is dit best een onderhoudende avonturenfilm geworden , mooie sets mooie kleuren en in het begin een leuke losse sfeer met wat humor erin verwerkt .

Mooi portret van het harde leven op zee in oorlogstijd aan boord van een transportschip dat verantwoordelijk was van het vervoeren van de soldaten die de eilanden voorheen bezet door de jappen

moesten veroveren .

Eigenlijk is de focus met name gericht op de bemanning en hun kapitein en nauwelijks op de soldaten die vervoerd moesten worden , op zich had daar wat mij betreft wel iets aandacht aan mogen worden besteed

maar de keuze is ook wel weer begrijpelijk , het zet de onderlinge verhoudingen geloofwaardig neer en is als geheel ook een mooie hommage aan de opoffering van de marine .

Irene Dunne laat hier wel haar komische talent zien , samen met grant die ook goed op dreef is zorgen ze voor een hoop grappige scenes ondanks dat het hoofdplot nogal flauw is .