Anyone but You (2023)

Not in circles! It’s not a magic lamp!

De film is leuker dan ik verwacht had - de grappen zijn wel een beetje erg flauw en voorspelbaar maar de timing is gewoon goed. Net zoals het idee om het verhaal op te hangen aan Much Ado about Nothing enorm afgezaagd is, maar het wel werkt. Het helpt ook wel dat er een leuke cast bijeen geschraapt is - Hurd, Brown in leuke bijrolletjes, en zelfs Sweeney is goed bezig en loopt er af en toe fraai bij in haar dunne jurkjes en zonnige zwempakjes. Jammer wel van Powell met zijn paardenkop, ik zie het er echt niet aan af. Veel kritiek op Gata hier, maar hem vond ik niet irriteren.

En nog een verrassing aan het einde. Als je dan zonodig crazy credits moet doen, dan is dit wel zo’n beetje de enige manier.

Vervelende film. En waar heb ik nou naar gekeken. Het begin is nog leuk. Maar dan gaan we naar Australie en volgt er een opsomming van: mooie lijven. Mooie billen in mooie bikini`s. Witte tanden en mooie stranden. Mooie vrolijke kleuren. Mooie huizen, met mooie tuinen en mooi zwembad. Ook mooie auto`s en nog veel mooiere boten. En alles in perfect mooie kleuren. Wat een mooiigheid zeg. Maar de film is helemaal niet mooi. Maar door een enkele scene net niet echt slecht. Maar zeker niet echt grappig met cliche verhaal.

En het gekke is dat er cinematografisch een aantal prachtige shots in zitten. Daarom nog twee sterren.

Matige film.

Sydney Sweeney ziet er misschien leuk uit, maar ik vind haar geen goede actrice. Glen Powell vind ik een stuk beter maar de chemie tussen beiden is er totaal niet.

Ook is de humor ver te zoeken en veelal erg flauw.

Visueel is het nog best wel oké, mooie locaties worden aangedaan en het ziet er allemaal prima verzorgd uit.

Helaas boeit het verhaal totaal niet en is het allemaal maar matig uitgewerkt.

Onvoldoende, 2.5*

12 verwende kakkers in een villa hebben geen idee wat ze daar moeten doen. Behalve drinken dan. Oh ja en tennis en hiking. Wel een goed lichaam btw.

0,5 voor de moeite. Het begon nog wel aardig. Eenmaal in Australië heb ik hem na het grote schaakbordspel en de blote gorillaman naakt onder de tuindouche, uitgezet. De film is een aaneenrijging van flauwe grappen, en het acteren is daarmee van hetzelfde lage krampachtige niveau door het bagger script. Snel vergeten. En als je deze nog wil kijken: zet wat anders aan, zonde van je tijd.

Ik wilde een keer een luchtige romkom kijken omdat ik dat eigenlijk nog zelden doe. Deze voldeed wel, maar echt goed was het allemaal niet. Het is vooral vaak nogal cringe qua humor (vooral het naakt en sommige andere rare scènes). Ook merk je het lage budget wel. De muziek is ook slecht en komt goedkoop over.

Glenn Powell is hier beter op z’n plek dan Sydney Sweeney. Ik heb haar in dingen gezien (vooral Euphoria) waar ze op zich niet slecht was, maar in een film als deze weet ik het niet helemaal. Ze heeft een onnatuurlijke irritante manier van praten en haar timing is niet altijd geweldig. Maar goed, de vraag bij haar is natuurlijk of ze daarvoor gecast is.

Het plot is verder ook niet echt mijn smaak, dingen die gebaseerd zijn op een misverstand en allerlei plannetjes is vaak een beetje vermoeiend. Als ze na hun avontuur in de haven bij elkaar komen leek me dat best een aardige conclusie, beetje jammer dat er dan nóg weer een ruzie en gedoe bovenop moet komen. Toegegeven, het einde bij het Sydney Opera House met de helikopter was wel oke.

Ik geef een héél nipte 2,5*, af en toe was het wel grappig, en de film is zelfbewust en vrolijk genoeg om hem het een en ander te vergeven.

ik denk dat je je vergist beste man want het genre was al heel populair in de jaren 40 en 50 met titels als: Roman holiday ,An affair to remember , Marty , Irma la douce , Pillow talk , Cactus flower , designing woman , gentlemen prefer blondes .

Ok de jaren 80 en 90 hadden ook hun leuke titels met oa Meg ryan , goldie hawn of zelfs jennifer lopez .

Dit is een aardige poging om het genre nieuw leven in te blazen maar het verhaal is behoorlijk bagger en het creeren van conflict lijkt belangrijker te zijn dan de geloofwaardigheid ervan .

Ja en de woke aganda speelt inderdaad ook een rol , waarom de setting zich moet afspelen rond een huwelijk tussen 2 vrouwen is mij een raadsel en dan ook nog in australie , een land dat bekend staat zo langzamerhand als het land met de meest radicale anti mannen wetten rond de thema's scheiding en zogenaamd huiselijk geweld .

Ik had het met name over het verval van de afgelopen 10/15 jaar. Het leek alsof het na de jaren '90 een vergeten genre werd dat z'n heil in de bioscoop steeds minder succesvol vond. De (lopende band aan) klassiekers uit de jaren '40 en '50 en de moderne klassiekers uit de jaren '80 en '90 blijven onovertroffen.

Het verval is opvallend maar zeker niet verrassend , kijk naar een film als de komende snow white remake , liefde is volledig uit als hoofd plot uit het verhaal verwijderd , de sociaal politieke agenda is overduidelijk .

Flauwe romantische komedie met humor in het kader van vingers in elkaars kont stoppen. Als je daar als kijker van houdt, dan is Anyone but You snel voor jou. Ben je daar een wat mindere liefhebber van, dan zal deze film al snel lang gaan duren. Regisseur Will Gluck profiteert van een mooie achtergrond (nota bene het Australische Sydney) en het duo tussen Glen Powell en Sydney Sweeney is enthousiast, maar het verloop is veel te voorspelbaar om indruk te maken. De inhoud is bovendien te leeghoofdig en rechtvaardigt veel te weinig voor een speelduur die boven de 100 minuten uitkomt. Het wordt allemaal luchtig in beeld gebracht, maar legt de vinger te nadrukkelijk op simplisme en clichés om memorabel te blijven.

Weinig aan. Ik mikte op een lekker zomerse feelgood film, maar zelfs die verwachting weet Anyone but You niet helemaal in te lossen. Probleem zit 'm er met name in dat alles ontzettend geforceerd voelt. Deze twee hoofdpersonages moeten en zullen bij elkaar komen, of dat nu geloofwaardig is of niet.

De randpersonages, die vaak een romcom kunnen opfleuren, zijn sowieso behoorlijk kleurloos, kinderachtig en vooral egoïstisch: iedereen in deze film lijkt een hoge dunk van zichzelf te hebben. Dan komt het dus inderdaad allemaal neer op Sydney Sweeney en Glen Powell om de film te dragen, maar ook daar gaat het niet helemaal lekker. Chemie tussen de twee vind ik onvoldoende en beide acteurs hebben de looks mee, maar niet zozeer de acteertalenten. Sweeney ziet er leuk uit, maar is soms op het zeurderige af, en Powells personage is gewoon weinig sympathiek. Eigenlijk gunde ik Bea eerder die nerdige jeugdvriend van haar waar haar ouders zo verzot op zijn, terwijl de film dat juist lijkt te willen afschilderen als de verkeerde optie.

Gelukkig kent de film hier en daar nog een leuk momentje. De atletische Powell die om wat voor reden dan ook niet goed kan zwemmen (had nog wat meer uitgebuit mogen worden), dat foute type als zijn 'concurrent' en de (random) prominente rol van Unwritten zijn daar enkele voorbeelden van. Daarnaast is het moment op de boei, zowat het eerste 'normale' dialoog in deze film, best schattig en de climax is ook nog wel leuk gevonden. De shots in Australië zijn bovendien bij vlagen schitterend.

Complete bagger is het dus ook weer niet, zeker wanneer je enige affiniteit met het genre hebt, maar Anyone but You had zó veel aangenamer kunnen zijn als het wat minder hard zou proberen. Nu is het toch vooral een matige film met enkele lichtpuntjes, terwijl er genoeg ingrediënten aanwezig waren voor een leuke verstand-op-nul-film.

2*

13 in dozijn rom-com met uiteraard weer de gebruikelijke ingredienten; gekke (stief)pa, grappige bijrol, mensen met veel geld (want dan kan je naar verre oorden, luxe settings etc etc) en anno 2024/2025 kan de interraciale relatie en/of gay-koppel niet ontbreken.

Geforceerd en zelden grappig.

2*

Als romcom liefhebber deze op Netflix bekeken. Acteurs deden mij niet vreemd maar kon ze niet thuis wijzen. Dus na film even gegoogled. Blijkt dat Glen Powell de rol van hangman speelde in Top Gun Maverick, een van mijn topfilms van de laatste jaren, Bryan Brown ken ik dan weer uit diverse films maar vooral uit Coctail. De andere acteurs ken ik niet maar naast hoofdrol van Glen Powell hadden we hier Sydney Sweeney. Mij dus niet bekend maar wat een prachtige verschijning is dit…

Decor is het zonnige Australië en zorgt dus voor de nodige sfeerbeelden. Zeer leuk en mooi.

Film is een typische romcom maar voor mij niet van het

B-film niveau . Is een A-niveau waardig binnen zijn genre.

Als je liefhebber bent van het romcom genre zal je deze wel waarderen. Als je liever actie ziet, laat deze dan maar links liggen. Is film voor de romantische zielen onder ons.

Vond het acteerwerk goed, verhaal goed en zoals eerder gezegd, ook setting goed.

Verhaal gaat over een huwelijksfeest en de perikelen errond met een koppel tussen de gasten. Samen met de familie zorgen ze voor diverse ‘typische cliché-probleemsituaties.Het genre waar ik dus wel voor te vinden ben.

Origineel? Niet echt. Leuk en onderhoudend? Toch wel.

En een top staaltje van crazyness en originaliteit is de aftiteling. De soundtrack wordt hier wel zeer origineel weergegeven. Geslaagd einde en deed me wel even glimlachen…

Voor mij 4*

Helemaal met u eens. Sweeney heeft echter wel een mooi kontje!

Niet rotslecht maar wel een vrij matige romcom met eerder flauwe grappen en weinig chemie tussen de hoofdacteurs. Ook met de personages zelf had ik niet veel affiniteit. Storend was het niet, maar wel weinig memorabel.

Luchtig filmpje, weinig om 't lijf, de acteurs ook, maar in tegenstelling tot vele andere in dit genre niet overdreven banale humor of klef. En op die manier nog best vermakelijk.

Een te afgeborstelde romcom zonder enige diepgang. De nodige voorspelbaarheid dat ook wat hoort bij dit genre. Het zou bijna een Hallmark Movie kunnen zijn, al is het gelukkig net iets beters. Maar het eindresultaat is een popcorn komedie dat net niet verveelt. Qua acteerwerk is het heel pover. Sydney Sweeney is geen al te beste actrice, al valt ze veel beter mee in andere genres dan dit. Komedie is zeker haar ding niet. En Glen Powell heeft nog minder charisma. Het geheel valt al bij al nog mee, al ben ik het waarschijnlijk volgende week al weer vergeten.